ΑΠΟΨΕΙΣ

Αντί πολέμου ειρήνην ελώμεθα

news room
1 λεπτό ανάγνωση

Αντί του πολέμου ας προ­τι­μή­σουμε την Ειρήνη.

Τάδε έφη: ΘΟΥΚΙΔΙΔΗΣ

Αυτά μας άφησε παρα­κα­τα­θήκη ο επι­λε­γό­με­νος και πατέρας της Ιστο­ρίας, ο μεγάλος ΘΟΥΚΙΔΙΔΗΣ.

Σοφία συμπυ­κνω­μένη σε τέσ­σε­ρις μικρές λέξεις, μια σοφή ρήση δια­τυ­πω­μένη από αυτόν που κατέ­γραψε, περιέ­γραψε, ανέλυσε και ερμή­νευσε όλους τους μεγά­λους πολέ­μους της εποχής του.

Βίωσε την παντο­δυ­να­μία των τότε ισχυρών συνα­σπι­σμών, (Αθήνα, Σπάρτη, Πέρσες), την άνευ όρων αντι­πα­λό­τητα τους για επι­κυ­ριαρ­χία και την απο­δυ­νά­μωση και πτώση τους, με το τέλος των μεταξύ τους διε­νέ­ξεων.

Το τέλος των πολέμων έφερε στο προ­σκή­νιο «το άλλο, το νέο, το μη ανα­με­νό­μενο και μη προσ­δο­κώ­μενο».

ΠΟΛΕΜΟΣ ΜΕΝ ΠΑΤΗΡ ΠΑΝΤΩΝ ΕΣΤΙ, πάντων δε βασι­λεύς, και τους μεν θεούς έδειξε τους δε ανθρώ­πους, τους μεν δούλους εποίησε τους δε ελεύ­θε­ρους, (Ηρά­κλει­τος), χιλιοει­πω­μένη έκφραση, ερμη­νεύ­ε­ται κατά το δοκούν, οι εκά­στοτε ιθύ­νο­ντες, δεν θέλουν να λάβουν υπόψη ότι, «το παιδί που θα γεν­νή­σει ο πατέρας Πόλεμος» δεν θα είναι το παιδί των δικών τους προ­δια­γρα­φών και επι­διώ­ξεων, άγνωστο και ανερ­μή­νευτο, το ποιος θα κατα­στεί δούλος και ποιος ελεύ­θε­ρος.

Σε μια πολε­μική σύρραξη δεν υπάρ­χουν, «νικητές και ηττη­μέ­νοι, υπάρ­χουν μόνο ηττη­μέ­νοι».

Η έναρξη μιας πολε­μι­κής σύρ­ρα­ξης, δεν έχει μόνο έναν υπεύ­θυνο, για να υπάρξει νικητής σε μια ανα­μέ­τρηση, θα πρέπει να υπάρχει ΕΧΘΡΟΣ.

Ο εχθρός ή κατα­σκευά­ζε­ται ή άλλοι τον κατα­σκευά­ζουν, η δημιουρ­γία του εχθρού προ­κα­λεί τα αντα­να­κλα­στικά του αντι­πά­λου.

Οι λόγοι, οι αιτίες και οι κατ’ επίφαση αφορμές, για την έναρξη μιας πολε­μι­κής σύρ­ρα­ξης είναι γνωστές και δεδο­μέ­νες, εδα­φι­κές διεκ­δι­κή­σεις, γεω­πο­λι­τι­κές ανα­κα­τα­τά­ξεις, εθνο­τι­κές δια­φο­ρές, γεω­πο­λι­τική επι­κυ­ριαρ­χία.

Η αλή­θειες πάντα, είναι πολύ βαθιά θαμ­μέ­νες, πίσω και κάτω από όλα υπο­κρύ­πτε­ται πάντα το χρήμα, η οικο­νο­μία, η οικο­νο­μική επι­κυ­ριαρ­χία.

Όσο εύκολη και αν φαντά­ζει η έναρξη μιας πολε­μι­κής σύρ­ρα­ξης, τόσο δύσκολη είναι η λήξη της.

Το τέλος των πολε­μι­κών συρ­ρά­ξεων επέρ­χε­ται, όπως διδά­σκει η ιστορία, ή με την στρα­τιω­τική επι­κρά­τηση του ενός από τους αντι­πά­λους στο πεδίο των μαχών, ή με την απο­χώ­ρηση του επι­τι­θέ­με­νου λόγω ατε­λέ­σφο­ρου απο­τε­λέ­σμα­τος των προ­σπα­θειών του.

Επι­στέ­γα­σμα και των δύο περι­πτώ­σεων, η υπο­γραφή κάποιας συν­θή­κης ΕΙΡΗΝΗΣ, στην μεν πρώτη των περι­πτώ­σεων η διανομή των κατα­κτή­σεων μεταξύ των νικητών και στη δεύτερη η δια­τύ­πωση των όρων της ανα­κω­χής.

Στη φρίκη του εν πολλοίς «υβρι­δι­κού πολέμου», αυτού που ζούμε στις μέρες μας, υβρι­δι­κός κατ’ όνομα και κατ’ επίφαση, μεταξύ ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ- ΡΩΣΙΑΣ και του οποίου ο χρόνος λήξης και τα απο­τε­λέ­σματα του βρί­σκο­νται εκτός των ορίων της λογικής, είναι απο­τέ­λε­σμα, ενερ­γειών και παρα­λή­ψεων των δύο ισχυρών του πλανήτη.

Αντι­μέ­τω­ποι δεν βρί­σκο­νται ΟΥΚΡΑΝΙΑ και ΡΩΣΙΑ, αλλά η ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΔΥΣΗ και η ΡΩΣΙΑ με τους εν δυνάμει συμ­μά­χους της.

Αντι­μέ­τω­ποι βρί­σκο­νται δύο ΚΟΣΜΟΙ, που ο κάθε ένας επι­ζη­τεί την δική του ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΗ και επι­κυ­ριαρ­χία, το διεκ­δι­κού­μενο είναι ο καθο­ρι­σμός των ορίων του ΖΩΤΙΚΟΥ ΧΩΡΟΥ του καθενός.

Η πιθα­νό­τερη εκδοχή για το τί θα φέρει η λήξη του πολέμου, είναι αυτός ο καθο­ρι­σμός των ορίων του ζωτικού χώρου της ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗΣ ΔΥΣΗΣ και της ΡΩΣΙΑΣ.

Αν αυτό προ­κύ­ψει, γιατί φαντά­ζει αδύνατο και εκτός πραγ­μα­τι­κό­τη­τας η στρα­τιω­τική και οικο­νο­μική κατα­στροφή της ΡΩΣΙΑΣ, τότε η μεγάλη ευθύνη για την έναρξη αυτής της σύρ­ρα­ξης και η συνέ­χιση της, πέφτει στις πλάτες των δύο μεγάλων.

Η ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΔΥΣΗ έγινε θύμα των λαν­θα­σμέ­νων ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΤΗΣ ΑΝΑΛΥΣΕΩΝ και της λαθε­μέ­νης αξιο­λό­γη­σης της δυνα­μι­κής, του ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΥ ΤΗΣ ΔΟΓΜΑΤΟΣ.

Η Γεω­πο­λι­τική της ανάλυση, ότι θα μπο­ρούσε να απο­δυ­να­μώ­σει την ΡΩΣΙΑ οικο­νο­μικά, με το να την κατα­στή­σει μια περί­κλει­στη χώρα και Δυτικά και Ανα­το­λικά, εξο­πλί­ζο­ντας και ενι­σχύ­ο­ντας τις όμορες με την ΡΩΣΙΑ χώρες, έφερε πρό των πυλών μια ενδε­χό­μενη γενι­κό­τερη πολε­μική σύρραξη.

Τα Δυτικά μέσα Ενη­μέ­ρω­σης και οι πολι­τι­κοί εκφρα­στές της ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗΣ ΔΥΣΗΣ δαι­μο­νο­ποιούν τον ΠΟΥΤΙΝ, τον καθι­στούν υπεύ­θυνο για ότι συμ­βαί­νει και δεν μέμ­φο­νται τον εαυτό τους, για το ότι δεν έλαβαν υπ όψη τους, το Ιστο­ρικό βάρος που κουβαλά στις πλάτες της η ΡΩΣΙΑ.

Το Αυτο­κρα­το­ρικό της παρελ­θόν και η μέσα στους Αιώνες ουσια­στική συμβολή της στα ΕΥΡΩΠΑΙΚΑ δρώμενα, είναι οι δυνά­μεις που την κρά­τη­σαν όρθια σε όλες τις μεταλ­λά­ξεις και αλλαγές των τελευ­ταίων χρόνων.

Ο δρόμος της ΕΙΡΗΝΗΣ, είναι η μόνη επιλογή της ΑΝΕΡΙΚΑΝΙΚΗΣ ΔΥΣΗΣ και όχι ο δρόμος συντή­ρη­σης του πολέμου, με την ελπίδα ότι, ένας μακρο­χρό­νιος ανταρ­το­πό­λε­μος θα απο­δυ­να­μώ­σει την Ρωσία.

Οι απο­φά­σεις εξο­πλι­σμού της ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ, οικο­νο­μι­κών περιο­ρι­σμών και κυρώ­σεων εις βάρος της Ρωσίας, δεν θα έχουν άλλο απο­τέ­λε­σμα εκτός, από πολλούς θανά­τους αθώων και την κατα­στροφή μιας χώρας.

Είναι δεδο­μένο ότι κάποιοι χαί­ρο­νται, γιατί μετά το τέλος του πολέμου δια­μορ­φώ­νο­νται οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις, για μεγάλα κέρδη και αισχρές εκμε­ταλ­λεύ­σεις, με τα δήθεν προ­γράμ­ματα ανοι­κο­δό­μη­σης της κατε­στραμ­μέ­νης ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ.

Η ΟΥΚΡΑΝΙΑ θα κατα­στεί μια χώρα οικο­νο­μικά και πολι­τικά υπο­τε­λής και οι πλου­το­πα­ρα­γω­γι­κές πηγές της θα είναι το τρόπαιο των νικητών.

Η ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΕΥΡΩΠΗ οφείλει να απο­φα­σί­σει ότι δεν είναι υπο­χεί­ριο της ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗΣ ΔΥΣΗΣ και να πάρει πρω­το­βου­λίες για το τέλος του πολέμου.

Η μόνη δυνατή πρό­βλεψη αν δεν το κάνει, είναι η πιθανή διάλυση της, με την εμφά­νιση εντο­νό­τε­ρων ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΩΝ ΚΙΝΗΜΑΤΩΝ και την παγίωση της φτώ­χειας στα Κράτη μέλη της.

Σε αυτό το παι­χνίδι ορισμού των ορίων των ζωτικών χώρων των μεγάλων δυνά­μεων, η ΕΥΡΩΠΗ οφείλει να λει­τουρ­γή­σει ως μεγάλη δύναμη και προ­ϋ­πό­θεση υλο­ποί­η­σης αυτού του στόχου είναι καθο­ρι­σμός των δικών της ορίων.

Με δεδο­μένα τα ΔΥΤΙΚΑ της όρια για την δια­σφά­λιση της «οικο­νο­μι­κής, πολι­τι­κής και στρα­τιω­τι­κής της» αυτο­νο­μίας και αυτο­δυ­να­μίας τα ΑΝΑΤΟΛΙΚΑ της όρια πρέπει να φτάσουν στα ΟΥΡΑΛΙΑ.

Η ΕΥΡΩΠΗ έχει ανάγκη την ΡΩΣΙΑ και η ΡΩΣΙΑ την ΕΥΡΩΠΗ.

 

ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣ ΓΙΑΝΝΗΣ

ΡΟΔΟΣ, 13/10/2022

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.