Γεραπετρίτης: Δεν καθόμαστε στο τραπέζι των διευρευνητικών όσο βρίσκεται έξω το Ορούτς Ρέις

Το τρί­πτυχο των ελλη­νι­κών ενερ­γειών απέ­να­ντι στην τουρ­κική προ­κλη­τι­κό­τητα ανέ­πτυξε ο υπουρ­γός Επι­κρα­τείας Γιώργος Γερα­πε­τρί­της, σε ραδιο­φω­νική συνέ­ντευξή του στα “Παρα­πο­λι­τικά 90,1 FM”. Ενώ στο άλλο θέμα της επι­και­ρό­τη­τας, τη δίκη της Χρυσής Αυγής, προ­α­νήγ­γειλε νέες νομο­θε­τι­κές παρεμ­βά­σεις εκ μέρους της κυβέρ­νη­σης.

“Είναι δύσκολο να ανα­συν­θέ­σει κανείς τα παρα­γω­γικά αίτια της βού­λη­σης του Προ­έ­δρου της Τουρ­κίας, εκείνο το οποίο αρχίζει να δια­φαί­νε­ται και είναι το σημα­ντικό, είναι ότι οι ηγέτες της Ευρώπης και ανά τον κόσμο κατα­νο­ούν πλέον ότι υπάρχει μια προ­σχη­μα­τική πολι­τική εκ μέρους της Τουρ­κίας”. Η οποία (πολι­τική) κατα­τεί­νει “στο να μην υπάρ­ξουν διε­ρευ­νη­τι­κές επαφές, δηλαδή να μην καθί­σουμε στο τραπέζι των δια­πραγ­μα­τεύ­σεων”, ήταν το εισα­γω­γικό σχόλιο του υπουρ­γού Επι­κρα­τείας ξεκα­θα­ρί­ζο­ντας συγ­χρό­νως ότι “εκείνος που επι­διώ­κει την επίλυση του θέματος των θαλασ­σίων ζωνών επί τη βάσει του Διε­θνούς Δικαίου είναι η Ελλάδα, κι εκείνος ο οποίος προ­σπα­θεί να δια­σφα­λί­σει ένα status quo δια της βίας και της απειλής είναι η Τουρκία”.

Στο σημείο αυτό ο Γ. Γερα­πε­τρί­της παρου­σί­ασε το τρί­πτυχο των ενερ­γειών της Αθήνας, που είναι:

Πρώτον, “η Ελλη­νική Δημο­κρα­τία δεν πρό­κει­ται να καθίσει σε τραπέζι διε­ρευ­νη­τι­κών επαφών”. Εξάλλου, “ενόσω βρί­σκο­νται έξω το ‘Ορούτς Ρέις’ και συνοδά πολε­μικά πλοία δεν υπάρχει καμία περί­πτωση η Ελλάδα να ξεκι­νή­σει διε­ρευ­νη­τι­κές επαφές. Υπό καθε­στώς έμμεσης βίας και εκβί­α­σης, η Ελλάδα δεν συζητά”.

Δεύ­τε­ρον, “το θέμα θα τεθεί με μεγάλη έμφαση στο Ευρω­παϊκό Συμ­βού­λιο την Πέμπτη και την Παρα­σκευή”.

Τρίτον, “η Ελλάδα παρα­μέ­νει πιστή στο βασικό της δόγμα, επίλυση επί τη βάσει του Διε­θνούς Δικαίου. Θα κινήσει όλους τους μηχα­νι­σμούς εκεί­νους, οι οποίοι θα δια­σφα­λί­σουν τα κυριαρ­χικά της δικαιώ­ματα σε όλα τα fora και τους διε­θνείς μηχα­νι­σμούς. Όλες οι ενέρ­γειες της Τουρ­κίας, κατ’ απο­τέ­λε­σμα το μόνο που επι­τυγ­χά­νουν είναι μια περαι­τέρω απο­μό­νωση της Τουρ­κίας, ενώ απο­δει­κνύ­ε­ται ποιος είναι ο ταρα­χο­ποιός στην ευρύ­τερη περιοχή”.

Επι­κε­ντρώ­νο­ντας στη νέα επι­χεί­ρηση του “Ορούτς Ρέις”, ο υπουρ­γός Επι­κρα­τείας σημεί­ωσε ότι “υπάρχει προ­φα­νής κλι­μά­κωση στο μέτρο που δεσμεύ­ε­ται μια περιοχή που προ­σεγ­γί­ζει όλο και περισ­σό­τερο ελλη­νικά χωρικά ύδατα, εκ των πραγ­μά­των έχουμε μια σημα­ντική ανα­βάθ­μιση. Όσον αφορά τη στρα­τιω­τική εμπλοκή η εκτί­μησή μου είναι ότι δεν δια­τρέ­χουμε άμεσο κίνδυνο, είναι αυτο­νό­ητο ότι είμαστε στην ύψιστη δυνατή εγρή­γορση και έχουμε απο­δεί­ξει ότι έχουμε πολύ μεγάλη επι­χει­ρη­σιακή ισχύ. Είμαστε έτοιμοι, απευ­χό­μα­στε να χρη­σι­μο­ποι­ή­σουμε την όποια επι­χει­ρη­σιακή ισχύ αλλά είμαστε σε απόλυτη ετοι­μό­τητα για να πρά­ξουμε το ο,τιδή­ποτε. Θα κάνουμε ό,τι πρέπει για να δια­σφα­λί­σουμε τα δικαιώ­ματά μας”, ήταν το σαφές μήνυμα του υπουρ­γού Επι­κρα­τείας.

Στη συνέ­χεια και για τη διε­θνο­ποί­ηση της τουρ­κι­κής προ­κλη­τι­κό­τη­τας, “ήδη η ελλη­νική διπλω­μα­τία έχει κατα­φέ­ρει να ανα­γά­γει το ζήτημα αυτό σε απο­λύ­τως ευρω­παϊκό, μια απλή ανά­γνωση των Συμπε­ρα­σμά­των του Ευρω­παϊ­κού Συμ­βου­λίου του Σεπτεμ­βρίου αρκεί για να το κατα­δεί­ξει. Με σαφέ­στατο τρόπο το ζήτημα χαρα­κτη­ρί­ζε­ται ευρω­παϊκό, ανα­βαθ­μί­ζε­ται το επίπεδο των επι­βαλ­λό­με­νων κυρώ­σεων”, σύμφωνα με την κυβερ­νη­τική επι­χει­ρη­μα­το­λο­γία. Ενώ ρητά ανέφερε ότι “η ελλη­νική διπλω­μα­τία δεν πρό­κει­ται να δεχθεί να συζη­τη­θούν θέματα τα οποία δεν ανά­γο­νται στον προσ­διο­ρι­σμό των θαλασ­σίων ζωνών (υφα­λο­κρη­πί­δας και απο­κλει­στι­κής οικο­νο­μι­κής ζώνης). Καμία συζή­τηση υπό πίεση, καμία διεύ­ρυνση της ατζέ­ντας”, συμπέ­ρανε.

Απα­ντώ­ντας στις επί του θέματος αιτιά­σεις του ΣΥΡΙΖΑ – Προ­ο­δευ­τική Συμ­μα­χία, ο Γ. Γερα­πε­τρί­της υπο­στή­ριξε ότι “η επι­χει­ρη­μα­το­λο­γία που κατά καιρούς έχει χρη­σι­μο­ποι­η­θεί από την αξιω­μα­τική αντι­πο­λί­τευση είναι η επι­χει­ρη­μα­το­λο­γία που έχει ανα­πα­ρά­γε­ται στα τουρ­κικά μέσα ενη­μέ­ρω­σης (…) Αν θεωρεί η αξιω­μα­τική αντι­πο­λί­τευση ότι οι διπλω­μα­τι­κές μας νίκες και η επι­χει­ρη­σιακή μας ισχύς είναι λόγος να απο­λο­γού­μα­στε, φοβού­μαι ότι είναι αιθε­ρο­βά­μο­νες”.

“Ο διά­λο­γος δεν είναι κλινικά νεκρός”, διευ­κρί­νισε εξάλλου και προ­χώ­ρησε σε μια ανάλυση της κατά­στα­σης της γεί­το­νος: “Η Τουρκία είναι σε δεινή διπλω­μα­τική θέση, έχει μείνει χωρίς συμ­μά­χους στη διπλω­μα­τική αρένα”. Επι­πλέον, “η επι­χει­ρη­σιακή υπε­ρο­πλία της Τουρ­κίας εις βάρος της Ελλάδας που θεω­ρείτο θέσφατο, δεν ισχύει. Ενώ βρί­σκε­ται σε καθε­στώς οικο­νο­μι­κής πίεσης που όμοιό του δεν έχει γνω­ρί­σει στη σύγ­χρονη ιστορία της”. Συμπε­ρα­σμα­τικά, “αυτό το μείγμα δημιουρ­γεί συν­θή­κες μεγάλης πίεσης για την Τουρκία” και εκτός από την ανάγκη για απο­συ­μπί­εση, “θα πρέπει να υπάρχει και ένα αφήγημα για το εσω­τε­ρικό ακρο­α­τή­ριο”.

Εκτι­μώ­ντας δε, ότι “θα υπάρξει μεγάλη διπλω­μα­τική πίεση από όλους” προς την ‘Αγκυρα, επε­σή­μανε στο σημείο αυτό “τον υψηλό συμ­βο­λι­σμό της ακύ­ρω­σης της επί­σκε­ψης του Γερ­μα­νού υπουρ­γού Εξω­τε­ρι­κών στην Τουρκία, θα επι­σκε­φθεί τελικώς μόνον την Ελλάδα και την Κύπρο. Αισθά­νο­μαι ότι η διεθνής απο­μό­νωση θα οδη­γή­σει την Τουρκία, εκούσα άκουσα, στο τραπέζι των δια­πραγ­μα­τεύ­σεων”.

Ερω­τη­θείς για τις ευρω­παϊ­κές κυρώ­σεις ειδι­κό­τερα, σημεί­ωσε με έμφαση ότι “η απόφαση του Ευρω­παϊ­κού Συμ­βου­λίου δεν ανα­φέ­ρει ότι θα επι­βλη­θούν κυρώ­σεις τον Δεκέμ­βριο, αλλά ότι θα επι­βλη­θούν ΕΩΣ τον Δεκέμ­βριο, εάν έχει υπάρξει κλι­μά­κωση. Εν δυνάμει βρι­σκό­μα­στε στο τραπέζι των κυρώ­σεων ανά πάσα στιγμή”, και, τελικώς, “εάν εξαι­τίας της τουρ­κι­κής προ­κλη­τι­κό­τη­τας δια­φαί­νε­ται ένα απόλυτο αδιέ­ξοδο στην προ­ο­πτική διε­ρευ­νη­τι­κών επαφών βεβαίως και θα ενερ­γο­ποι­η­θεί ο μηχα­νι­σμός”.

Συγ­χρό­νως όμως ο υπουρ­γός Επι­κρα­τείας άνοιξε και θέμα εμπάρ­γκο όπλων: “Όταν σύσσωμη η οικου­μένη βρί­σκε­ται επί θύραις απα­γο­ρεύ­σεων έναντι της Τουρ­κίας για τη μετα­φορά οπλικών συστη­μά­των, όπως ο Καναδάς, οι ΗΠΑ, είναι αυτο­νό­ητο ότι και η Ευρώπη θα πρέπει να συντα­χθεί με τη στάση αυτή και να εμπο­δί­σει την Τουρκία από την αξιο­ποί­ηση οπλικών συστη­μά­των δια­σπεί­ρο­ντας ακόμη μεγα­λύ­τε­ρες απειλές ανά την υφήλιο”, ανέφερε απα­ντώ­ντας σε σχετική ερώτηση.

Στο άλλο θέμα της συνέ­ντευ­ξης, αυτό της δίκης της Χρυσής Αυγής, κατ’ αρχήν συνέ­στησε “σε ζητή­ματα δια­σφά­λι­σης της Δημο­κρα­τίας καλό είναι να μην υπάρχει ευκαι­ριακή αντι­πο­λί­τευση. Σε αυτό πρέπει να είμαστε όλοι συντε­ταγ­μέ­νοι -η Δημο­κρα­τία είναι μια καθη­με­ρινή μάχη κι όχι μάχη μιας στιγμής- κατά των φασι­στι­κών μορ­φω­μά­των. Ο μισαλ­λό­δο­ξος και εχθρο­πα­θής λόγος, από όποιον και αν προ­έ­χε­ται, είναι η αρχή του ολο­κλη­ρω­τι­σμού. Είναι αδια­νό­ητο σε καιρό Δημο­κρα­τίας από δημο­κρα­τι­κές πτέ­ρυ­γες να χρη­σι­μο­ποιεί­ται λόγος που διχάζει και οδηγεί σε ολο­κλη­ρω­τι­σμό”.

Εξάλλου, “η δίκη της Χρυσής Αυγής έχει πολύ υψηλή σημασία τόσο από την άποψη του ποι­νι­κού κολα­σμού όσο κι από εκείνη του συμ­βο­λι­σμού”, αλλά “εξίσου, αν όχι πιο σημα­ντικό, το γεγονός ότι η Χρυσή Αυγή κατα­δι­κά­στηκε στις εκλογές και βρί­σκε­ται πλέον στο περι­θώ­ριο της πολι­τι­κής σκηνής”.

Στο σημείο αυτό όμως, παράλ­ληλα με τις ενέρ­γειες που είχαν γίνει για τη νομική αντι­με­τώ­πιση της Χρυσής Αυγής το 2013, ο υπουρ­γός υπο­γράμ­μισε ότι “η τότε κυβέρ­νηση εισή­γαγε μια κρίσιμη ρύθμιση που είχε να κάνει με την ανα­στολή της χρη­μα­το­δό­τη­σης των κομ­μά­των, τα μέλη των οποίων παρα­πέ­μπο­νται σε δικα­στή­ριο για ποινικά κολά­σι­μες πράξεις. Με τον τρόπο αυτό από το 2013 δημιουρ­γή­θηκε μια οικο­νο­μική δυστο­κία στη Χρυσή Αυγή, απο­μο­νώ­θηκε από την κοι­νω­νία”.

Στη συνέ­χεια πάντως ανα­φέρ­θηκε και σε “σχε­τι­κώς φαιδρά επι­χει­ρή­ματα”, όπως είπε, φερ’ ειπείν, συνέ­χισε, “το ότι δεν ήρθε ο αντι­ρα­τσι­στι­κός νόμος στη Βουλή. Ο αντι­ρα­τσι­στι­κός νόμος δεν έχει καμία σχέση με την εγκλη­μα­τική οργά­νωση, η οποία είναι σοβαρό κακούρ­γημα κατά της Δημο­κρα­τίας. Ο ρατσι­στι­κός λόγος είναι ένα ζήτημα που ανά­γε­ται στην έκφραση, άρα ποιο­τικά τερά­στια διαφορά”. Εν κατα­κλείδι, “όλοι πρέπει να είμαστε σε αυτή τη μάχη μαζί”.

Στο ερώτημα αν θα μπο­ρούσε το Δημόσιο να αξιώσει την επι­στροφή χρη­μα­το­δο­τή­σεων προη­γού­με­νων ετών, ο υπουρ­γός απά­ντησε πως “θα μπο­ρούσε ενδε­χο­μέ­νως να ανα­ζη­τη­θούν από το ελλη­νικό Δημόσιο τα χρήματα εκείνα τα οποία χρη­σι­μο­ποι­ή­θη­καν για εγκλη­μα­τι­κές ενέρ­γειες -και αυτό θα το ανα­ζη­τή­σουμε, να δούμε με ποιο τρόπο θα μπο­ρούσε να υπάρξει ανά­κτηση”.

Ωστόσο, τόνισε κλεί­νο­ντας, “το πιο σημα­ντικό είναι να υψώ­σουμε ένα περαι­τέρω τείχος προ­στα­σίας για το μέλλον, κι αυτό θα γίνει. Ήδη αυτή τη στιγμή συναρ­μό­δια υπουρ­γεία και η Προ­ε­δρία της Κυβέρ­νη­σης εργα­ζό­μα­στε πάνω στον τρόπο με τον οποίο θα απο­μο­νω­θεί ακόμη περισ­σό­τερο η Χρυσή Αυγή και θα προ­στα­τευ­θεί η Δημο­κρα­τία. Να περι­μέ­νετε νομο­θε­τι­κές παρεμ­βά­σεις, η μάχη της Δημο­κρα­τίας κατά του ολο­κλη­ρω­τι­σμού είναι ένας πόλεμος που δεν τελειώ­νει”.

Πηγή: capital.gr