ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Στο Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Ρόδου εισήχθη η υπόθεση της Συνεταιριστικής Τράπεζας Δωδ/σου

Δαμιανός Αθανασίου 6 λεπτά ανάγνωση
Συνεταιριστική Τράπεζα Δωδεκανήσου

Να μην γίνει κατη­γο­ρία εις βάρος 9 μελών του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου, δύο γενικών διευ­θυ­ντών και ενός ειδικού οικο­νο­μι­κού συμ­βού­λου, της υπό εκκα­θά­ριση πλέον Συνε­ται­ρι­στι­κής Τρά­πε­ζας Δωδε­κα­νή­σου, για την πράξη της απι­στίας από κοινού και κατ’ εξα­κο­λού­θηση, με περιου­σιακή ζημία άνω των 30.000 ευρώ, που φέρο­νται ότι τέλεσαν στη Ρόδο, κατά το χρονικό διά­στημα από 18 Οκτω­βρίου 2011 έως 30 Ιουνίου 2013, εις βάρος ιδρυ­τι­κού στε­λέ­χους της τρά­πε­ζας, ειση­γή­θηκε χθες στο Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, η Εισαγ­γε­λέας Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου.

Όπως έγραψε η «δημο­κρα­τική», ιδρυ­τικό στέ­λε­χος της τρά­πε­ζας, που κίνησε την συγκε­κρι­μένη δικο­γρα­φία μετά την υποβολή μήνυσης, είχε λάβει δάνειο ύψους 111.000 ευρώ, προ­κει­μέ­νου να καλυ­φθούν επι­χει­ρη­μα­τι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες της εται­ρείας του, ενώ ως εγγυ­η­τές είχαν συμ­βλη­θεί ο ίδιος και η σύζυγός του.

Περί το τέλος του 2010 η εται­ρεία του ανέ­στειλε τις επαγ­γελ­μα­τι­κές της δρα­στη­ριό­τη­τες, ωστόσο, όμως, εξυ­πη­ρε­τούσε το ανα­λη­φθέν δάνειο, συνέ­χισε δε να εκπλη­ρώ­νει τις υπο­χρε­ώ­σεις της μέχρι και το πρώτο τρίμηνο του 2011, με υπό­λοιπο οφει­λό­μενο ποσό την 18.05.2012, 103.363,32 ευρώ.

Ζήτησε τότε, όπως ισχυ­ρί­ζε­ται, να κινη­θούν οι δια­δι­κα­σίες ρευ­στο­ποί­η­σης των μερίδων του, μέσα στο πρώτο δεκα­ή­μερο του μηνός Ιανουα­ρίου 2012, με απο­κλει­στικό σκοπό να εξο­φλη­θεί πλήρως, συμ­ψη­φι­στικά με την τρέ­χουσα αξία των μερίδων του, το δάνειο της εται­ρείας του.

Αυτό δεν του επε­τράπη όμως από την τράπεζα με απο­τέ­λε­σμα να υποστεί ζημία.

Μεταξύ άλλων ισχυ­ρί­ζε­ται ότι δεν είχε δοθεί η σωστή εικόνα για την οικο­νο­μική κατά­σταση της τρά­πε­ζας στους συνε­ταί­ρους.

Είχε υπο­βά­λει εξάλλου και υπό­μνημα ενώπιον του Εισαγ­γε­λέα Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου στο οποίο δια­τεί­νε­ται ότι η Τράπεζα της Ελλάδος, δια της Διεύ­θυν­σης Επο­πτείας Πιστω­τι­κού Συστή­μα­τος, είχε συντά­ξει πόρισμα τον Αύγου­στο του 2012 με το οποίο επιρ­ρί­πτο­νται σαφείς ευθύνες για ορι­σμέ­νες πράξεις δια­χεί­ρι­σης.

Η μήνυσή του είχε τεθεί στο αρχείο, ενώ οι διώξεις σε βάρος των κατη­γο­ρου­μέ­νων ασκή­θη­καν κατόπιν παραγ­γε­λίας Αντει­σαγ­γε­λέως Εφετών Δωδε­κα­νή­σου, που έκανε δεκτή­την προ­σφυγή του μηνυτή κατά της δια­τά­ξεως αρχειο­θέ­τη­σης.

Απο­λο­γού­με­νοι ενώπιον του Ειδικού Ανα­κριτή Δια­φθο­ράς, οι κατη­γο­ρού­με­νοι αρνή­θη­καν κατη­γο­ρη­μα­τικά τα όσα τους απο­δί­δο­νται.

Τόνισαν μεταξύ άλλων ότι εσφαλ­μένα κρίθηκε από την Αντει­σαγ­γε­λέα Εφετών, που παρήγ­γειλε την δίωξη, ότι η λήψη της από­φα­σης περί ανα­στο­λής εξαρ­γύ­ρω­σης των συνε­ται­ρι­στι­κών μερίδων δεν έγινε εγκαί­ρως και δεν περιε­λάμ­βανε και το «πάγωμα» των απο­φά­σεων εξα­γο­ράς που είχαν ήδη ληφθεί ενώ αρνή­θη­καν ότι υπήρξε κακή πιστο­δο­τι­κής πολι­τι­κής της τρά­πε­ζας κι ότι έλαβαν χώρα χορη­γή­σεις δανείων χωρίς τις προ­βλε­πό­με­νες προ­ϋ­πο­θέ­σεις που ορίζει ο νόμος και ο ισχύον κανο­νι­στικό πλαίσιο.

Επε­σή­μα­ναν μεταξύ άλλων ότι την τελευ­ταία τριετία της λει­τουρ­γίας της λόγω της ύφεσης και της δημο­σιο­νο­μι­κής κρίσης η τράπεζα παρου­σί­ασε για πρώτη φορά στα­θε­ρο­ποί­ηση μεγεθών και ζημιο­γό­νες χρήσεις. Πιο συγκε­κρι­μένα εμφά­νισε για πρώτη φορά προ­βλή­ματα κεφα­λαια­κής επάρ­κειας το έτος 2011 κι επε­σή­μα­ναν ότι η τράπεζα δεν είχε λάβει κανενός είδους χρη­μα­το­οι­κο­νο­μική στήριξη από το Δημόσιο ή άλλο φορέα, σε αντί­θεση με τα υπό­λοιπα πιστω­τικά ιδρύ­ματα.

Απο­τέ­λε­σμα της κρίσης ήταν εξάλλου, όπως τόνισαν, η ραγδαία αύξηση των καθυ­στε­ρού­με­νων και μη εξυ­πη­ρε­τού­με­νων δανείων, που στα­διακά έφθασαν στο 25% – 30% του συνόλου των δανείων για ολό­κληρη την τρα­πε­ζική αγορά και αφε­τέ­ρου την από­συρση σημα­ντι­κού μέρους των κατα­θέ­σεων.

Εξή­γη­σαν ότι ένα από τα μέτρα που ελή­φθη­σαν για την αντι­με­τώ­πιση της κατά­στα­σης, κατόπιν μάλιστα εγκυ­κλίου της Τρά­πε­ζας της Ελλάδος, ήταν να στα­μα­τή­σουν την ρευ­στο­ποί­ηση των συνε­ται­ρι­στι­κών μερίδων για να δια­σφα­λι­στεί η κεφα­λαιακή της επάρ­κεια, πράγμα που δεν επι­τρε­πό­ταν να κάνει ενω­ρί­τερα χωρίς τη σύμφωνη γνώμη ή την εισή­γηση ή έστω την σύσταση της ΤτΕ.

Επε­σή­μα­ναν ακόμη ότι η συγκε­κρι­μένη απόφαση δεν μπο­ρούσε να περι­λαμ­βά­νει και ανά­κληση υφι­στά­με­νων απο­φά­σεων του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου που δέχο­νταν παλαιό­τε­ρες αιτή­σεις εξα­γο­ράς, αρνού­με­νοι ότι το διοι­κη­τικό συμ­βού­λιο προέβη σε «επι­λε­κτική» εξαρ­γύ­ρωση μερίδων.

Οι κατη­γο­ρού­με­νοι τόνισαν εξάλλου ότι την 15.06.2013 η γενική συνέ­λευση της τρά­πε­ζας, έλαβε απόφαση, για την αύξηση του συνε­ται­ρι­στι­κού κεφα­λαίου της έως του ποσού των 20.000.000 ευρώ. Ως χρόνος της αύξησης του συνε­ται­ρι­στι­κού κεφα­λαίου ορί­στηκε το χρονικό διά­στημα μεταξύ 01.07.2013 και 30.06.2014.

Σε ό,τι αφορά στην πιστο­δο­τική πολι­τική και την πολι­τική για την δια­χεί­ριση καθυ­στε­ρή­σεων της τρά­πε­ζας, επε­σή­μα­ναν ότι εφαρ­μό­στη­καν μέτρα και εναρ­μο­νί­στη­καν οι ειδι­κό­τε­ρες πολι­τι­κές της τρά­πε­ζας στις νέες δυσχε­ρείς συν­θή­κες της αγοράς.

Σε ό,τι αφορά ειδι­κό­τερα την ζημιά που επι­κα­λεί­ται ο μηνυτής υπο­στή­ρι­ξαν ότι δεν υφί­στα­ται ορι­σμένη ζημία διότι εξα­κο­λου­θεί να κατέχει 292 μερίδες, για τις οποίες πιθα­νό­τατα θα απο­ζη­μιω­θεί με το πέρας της εκκα­θά­ρι­σης αφού έχει αναγ­γεί­λει την απαί­τηση του αυτή στον ειδικό εκκα­θα­ρι­στή.

Ο μηνυτής μετά την περαί­ωση της κυρίας Ανά­κρι­σης προ­σέ­φυγε εκ νέου ενώπιον της Εισαγ­γε­λέως με αίτησή του για τη συσχέ­τιση της υπ’ αρίθμ. 1888/2017 πρό­σφα­της από­φα­σης της πεντα­με­λούς σύν­θε­σης του Δ’ Τμή­μα­τος του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας επί της από 8 Δεκεμ­βρίου 2013 αιτή­σεως ακυ­ρώ­σεως της από­φα­σης της Τρά­πε­ζας της Ελλάδος για την ανά­κληση της άδειας λει­τουρ­γίας της.

Με την απόφαση κρίθηκε ότι από το 2011 η συνε­ται­ρι­στική τράπεζα παρου­σί­ασε πρό­βλημα κεφα­λαια­κής επάρ­κειας, οφει­λό­μενο, στην επι­δεί­νωση της ποιό­τη­τας του δανεια­κού χαρ­το­φυ­λα­κίου της αλλά και στο ό,τι είχε κληθεί από την Τράπεζα της Ελλάδος να λάβει τα απαι­τού­μενα μέτρα για την απο­κα­τά­σταση του Δείκτη Κεφα­λαια­κής Επάρ­κειάς της, στα ελά­χι­στα απο­δε­κτά όρια.

Το Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τείας έκρινε ότι υπήρξε προ­φα­νής προ­σπά­θεια της Τρά­πε­ζας, κατά το τρίτο τρίμηνο του 2013, να μειώσει την ανε­πάρ­κεια των επο­πτι­κών της προ­βλέ­ψεων και συνα­κο­λού­θως να βελ­τιώ­σει το Δείκτη Κυρίων Στοι­χείων των Βασικών Ιδίων Κεφα­λαίων, προ­βαί­νο­ντας εσκεμ­μένα σε ρυθ­μί­σεις που δεν ικα­νο­ποιούν τα κρι­τή­ρια του ισχύ­ο­ντος θεσμι­κού πλαι­σίου.

Η Εισαγ­γε­λέας, στην πρόταση της προς το δικα­στικό συμ­βού­λιο, έκρινε μεταξύ άλλων ότι η ενδε­χο­μέ­νως κακή δια­χεί­ριση των οικο­νο­μι­κών στοι­χείων της τρά­πε­ζας που οδήγησε στην ανά­κληση της άδειας της και κατ’ επέ­κταση στην πρό­κληση ζημίας σε βάρος κάποιων μερι­δού­χων και όχι μόνο και στην απο­κό­μιση οφέλους για άλλους, απο­τε­λεί αντι­κεί­μενο διε­ρεύ­νη­σης άλλου ποι­νι­κού αδι­κή­μα­τος και δη αυτού της απι­στίας στην υπη­ρε­σία και όχι αυτού της κοινής απι­στίας, το οποίο είναι διάφορο του πρώτου, για την πλήρωση της αντι­κει­με­νι­κής και υπο­κει­με­νι­κής υπό­στα­σης του οποίου, θα πρέπει να συντρέ­χουν συγκε­κρι­μένα στοι­χεία, τα οποία, όμως, από τα στοι­χεία της δικο­γρα­φίας, ουδόλως δια­φαί­νε­ται ότι πλη­ρού­νται.

Έκρινε ειδι­κό­τερα ότι, οι ανωτέρω πράξεις και παρα­λεί­ψεις των κατη­γο­ρου­μέ­νων σε συν­δυα­σμό με την άρνηση ικα­νο­ποί­η­σης του αιτή­μα­τος του εγκα­λού­ντος περί ρευ­στο­ποί­η­σης των συνε­ται­ρι­στι­κών του μερίδων δεν στοι­χειο­θε­τούν αυτό­ματα και το αδίκημα της απι­στίας.

Επι­ση­μαί­νει συγκε­κρι­μένα ότι η μη αποδοχή από τους κατη­γο­ρού­με­νους των δύο αιτή­σεων απο­χώ­ρη­σης και από­δο­σης της αξίας των συνε­ται­ρι­στι­κών μερίδων του εγκα­λού­ντος, δεν στοι­χειο­θε­τεί την αντι­κει­με­νική υπό­σταση της απι­στίας, δεδο­μέ­νου ότι ο τελευ­ταίος δεν πλη­ρούσε τις τυπικές προ­ϋ­πο­θέ­σεις που προ­βλέ­πο­νταν στις σχε­τι­κές δια­τά­ξεις του κατα­στα­τι­κού, ήτοι υπέβαλε το αρχικό του αίτημα εκπρό­θε­σμα και δεν είχαν συμπλη­ρω­θεί στο πρόσωπο του τρία έτη από το χρόνο από­κτη­σης των μερίδων του κι επι­πλέον όφειλαν να τηρή­σουν τις συστά­σεις της ΤτΕ, με συνέ­πεια μετά την απόφαση του Μαίου 2011 να μην είναι δυνατή η λήψη άλλης από­φα­σης περί ρευ­στο­ποί­η­σης μερίδων.

Επι­ση­μαί­νει ακόμη ότι ζήτημα τίθεται και ως προς το ορι­στικό της ζημίας, που απαιτεί ο νόμος για την πλήρωση της αντι­κει­με­νι­κής υπό­στα­σης, δοθέ­ντος ότι εν προ­κει­μένω η επέ­λευση της ζημίας στον εγκα­λού­ντα δεν είναι ορι­σμένη και ορι­στική αλλά αμφί­βολη, μιας και η Τράπεζα τελεί υπο εκκα­θά­ριση και η δια­δι­κα­σία είναι σε εξέλιξη.

Ως συνή­γο­ροι υπε­ρά­σπι­σης των κατη­γο­ρου­μέ­νων παρί­στα­νται οι δικη­γό­ροι Αθηνών κ.κ. Μ. Μπε­τε­νιώ­της, Αλ. Κοντο­γε­ωρ­γίου, Γ. Τρια­ντα­φύλ­λου και Γ. Κιντής και οι δικη­γό­ροι Ρόδου κ.κ. Στ. Λεβέ­ντης, Μαρία – Χρι­στίνα Βρούχου – Κωστα­ρίδη, Στ. Κιουρ­τζής, Τ. Διάκος και Β. Δεστούνη.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.