Στο αρχείο μήνυση ξενοδόχου κατά 5 ημεδαπών για απόπειρα εκβίασης

Με διά­τα­ξη της Ει­σαγ­γε­λί­ας Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου κα­τό­πιν εξώ­δι­κου ου­σια­στι­κά συμ­βι­βα­σμού με­τα­ξύ των αντί­δι­κων μερών απορ­ρί­φθη­κε έγκλη­ση εκ­προ­σώ­που ξε­νο­δο­χεια­κής εται­ρεί­ας της Ρόδου εις βάρος 5 ημε­δα­πών και κατά πα­ντός έτε­ρου υπευ­θύ­νου προ­σώ­που, για τις πρά­ξεις της από­πει­ρας εκ­βί­α­σης από κοι­νού και κατ ‘επάγ­γελ­μα, της συ­νέρ­γειας σε από­πει­ρα εκ­βί­α­σης και της συ­κο­φα­ντι­κής δυ­σφή­μι­σης κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση που κα­ταγ­γέλ­θη­καν ότι διέ­πρα­ξαν σε βάρος του εντός των μηνών Μαρ­τί­ου και Απρι­λί­ου 2019 ή και σε άλλα χρο­νι­κά ση­μεία εντός του ανω­τέ­ρω έτους.

Ο εγκα­λών μέμ­φε­ται τους εγκα­λού­με­νους διότι, καί­τοι οι οφει­λές του ίδιου και των εται­ρειών του ένα­ντι 2 ερ­γο­λά­βων είχαν τα­κτο­ποι­η­θεί προ­ση­κό­ντως δυ­νά­μει εξω­δί­κου συμ­βι­βα­σμού που συ­νή­φθη με­τα­ξύ τους, εντού­τοις δύο εκ των εγκα­λου­μέ­νων δεν τή­ρη­σαν τα συ­μπε­φω­νη­μέ­να αλλ’ εμ­φά­νι­σαν κα­τα­χρη­στι­κώς προς εί­σπρα­ξη στην αλ­λο­δα­πή επι­τα­γές συ­νο­λι­κού ύψους 1.047.000 ευρώ, δί­νο­ντας το έναυ­σμα για αντι­δι­κία ενώ­πιον των δι­κα­στη­ρί­ων, ενώ πα­ράλ­λη­λα άσκη­σαν επτά ακόμη αγω­γές σε βάρος των εται­ριών συμ­φε­ρό­ντων του εγκα­λού­ντος στη Ρόδο, ζη­τώ­ντας του συ­νο­λι­κά το μη οφει­λό­με­νο ποσό των 12.571.747,25 ευρώ, επί τη βάσει δα­νεια­κών συμ­βά­σε­ων που συ­νή­ψε ως ψευ­δο­πλη­ρε­ξού­σιος του εγκα­λού­ντος ο πέμ­πτος εγκα­λού­με­νος.

Ισχυ­ρί­στη­κε πε­ραι­τέ­ρω ότι δύο εγκα­λού­με­νοι δέ­χθη­καν να πα­ραι­τη­θούν εν μέρει από τις αβά­σι­μες αυτές αξιώ­σεις τους και να «πε­ριο­ρι­στούν» στο ποσό των 4.000.000 ευρώ, άλλως απεί­λη­σαν για αντί­ποι­να σε θέ­μα­τα που αφο­ρού­σαν σε πο­λε­ο­δο­μι­κές πα­ρα­βά­σεις της ξε­νο­δο­χεια­κής εται­ρεί­ας.

Με τον τρόπο αυτό -σύμ­φω­να πάντα με την έγκλη­ση- οι εγκα­λού­με­νοι απο­πει­ρά­θη­καν να εκ­βιά­σουν τον εγκα­λού­ντα, προς επίρ­ρω­ση μά­λι­στα του αλη­θούς της προ­θέ­σε­ώς τους και της απο­φα­σι­στι­κό­τη­τάς τους να βλά­ψουν τον εγκα­λού­ντα επι­στρά­τευ­σαν τους δύο πρώ­τους εγκα­λού­με­νους ούτως ώστε να επι­δο­θούν σε σω­ρεία κα­ταγ­γε­λιών κατά του εγκα­λού­ντος προς διά­φο­ρες δη­μό­σιες αρχές όπως η ΥΔΟΜ ή ο EOT.

Εντού­τοις, όπως προ­έ­κυ­ψε από την Ει­σαγ­γε­λι­κή έρευ­να, από το συλ­λε­γέν κατά τη διάρ­κεια της προ­κα­ταρ­κτι­κής εξέ­τα­σης απο­δει­κτι­κό υλικό και δη από τις κα­τα­θέ­σεις των μαρ­τύ­ρων, τα έγ­γρα­φα, τις χωρίς όρκο κα­τα­θέ­σεις του εγκα­λού­ντος και τις ανω­μο­τί εξη­γή­σεις των εγκα­λου­μέ­νων δεν επι­βε­βαιώ­θη­κε η ου­σια­στι­κή βα­σι­μό­τη­τα των κα­ταγ­γελ­λο­μέ­νων, αλλά αντί­θε­τα προ­έ­κυ­ψε ότι πρό­κει­ται για μια αμι­γώς αστι­κή δια­φο­ρά των μερών χωρίς ποι­νι­κές προ­ε­κτά­σεις.

Ει­δι­κό­τε­ρα, συ­νά­γε­ται ότι η οι­κο­νο­μι­κή δια­φο­ρά με­τα­ξύ των μερών, η οποία προ­έ­κυ­ψε εξαι­τί­ας λο­γι­στι­κών δια­φο­ρών (στις καρ­τέ­λες των λο­γι­στη­ρί­ων), έχει διευ­θε­τη­θεί πλή­ρως, με απο­τέ­λε­σμα αμ­φό­τε­ρα τα μέρη να έχουν απο­σύ­ρει τις εκα­τέ­ρω­θεν ασκη­θεί­σες αγω­γές τους.

Μά­λι­στα, στην κα­τα­κλεί­δα της ως άνω δή­λω­σής του, ο εγκα­λών αι­τεί­ται να τεθεί η δι­κο­γρα­φία στο Αρ­χείο, λέ­γο­ντας ότι είναι πε­πει­σμέ­νος ότι επρό­κει­το για μια λο­γι­στι­κή δια­φο­ρά κατά τον υπο­λο­γι­σμό των οι­κο­νο­μι­κών εκ­κρε­μο­τή­των με­τα­ξύ των μερών.

Κατά συ­νέ­πεια, ενό­ψει της ομο­λο­γού­με­νης από τον ίδιο τον εγκα­λού­ντα μη διά­πρα­ξης κά­ποιου αδι­κή­μα­τος εκ μέ­ρους των εγκα­λου­μέ­νων, οι όποιες εν­δεί­ξεις εν­δε­χο­μέ­νως υφί­στα­ντο ανα­φο­ρι­κά με τη διά­πρα­ξη των διε­ρευ­νώ­με­νων πρά­ξε­ων έχουν εξα­σθε­νί­σει πλή­ρως, όντας πλέον ανε­παρ­κείς, η δε κρι­σιο­λο­γού­με­νη έγκλη­ση κρί­θη­κε αρ­μο­δί­ως από την Ει­σαγ­γε­λία, εκ του ως άνω λόγου, απορ­ρι­πτέα ως ου­σια­στι­κά αβά­σι­μη.

Την υπό­θε­ση χει­ρί­στη­κε ο δι­κη­γό­ρος κ. Ακης Δη­μη­τριά­δης.