Guardian: Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει βάλει τις μηχανές στο φουλ

«Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: ο νέος πρω­θυ­πουρ­γός της Ελλάδας έχει βάλει τις μηχανές στο φουλ», σχο­λιά­ζει η Ελένα Σμιθ σε άρθρο της στη βρε­τα­νική εφη­με­ρίδα Guardian, στο οποίο η δημο­σιο­γρά­φος τονίζει ότι ο πρό­ε­δρος της Νέας Δημο­κρα­τίας επέλεξε παλαιούς πολι­τι­κούς, τεχνο­κρά­τες και μεταρ­ρυθ­μι­στές για να ηγηθούν της πρώτης μετα­μνη­μο­νια­κής κυβέρ­νη­σης.

Ήδη την προη­γού­μενη Δευτέρα, μία ημέρα μετά τις εκλογές στην Ελλάδα, ο νέος πρω­θυ­πουρ­γός της χώρας ανα­κοί­νωσε ότι δεν θα υπάρξει καλο­και­ρινή ανά­παυλα για το κοι­νο­βού­λιο: δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο και νομο­σχέ­δια πρέπει να καταρ­τι­στούν.

Σύμφωνα με τη βρε­τα­νική εφη­με­ρίδα που επι­κα­λεί­ται το ΑΠΕ-ΜΠΕ, την Τετάρτη συνε­δρί­ασε το νέο υπουρ­γικό συμ­βού­λιο με τη φιλο­σο­φία της νέας κεντρο­δε­ξιάς κυβέρ­νη­σης του κ. Μητσο­τάκη να καθί­στα­ται ακόμη πιο ξεκά­θαρη, τονίζει η Σμιθ: οι υπουρ­γοί όχι μόνο θα θέτουν στόχους, αλλά θα ελέγ­χε­ται και η πρόοδός τους.

Σε μια εποχή που το φαί­νε­σθαι είναι το παν ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης, ένας πρώην τρα­πε­ζί­της, έχει κάνει τα πάντα για να δώσει έναν νέο τόνο έπειτα από τεσ­σε­ρά­μισι χρόνια συχνά επει­σο­δια­κής δια­κυ­βέρ­νη­σης από τον αρι­στερό προ­κά­τοχό του Αλέξη Τσίπρα.

Για πολλούς, επι­ση­μαί­νει η Σμιθ, το νέο στυλ δεν είναι μόνο συμ­βο­λικό. Η πρώτη μετα­μνη­μο­νιακή κυβέρ­νηση στην Ελλάδα θεω­ρεί­ται η αρχή μας νέας εποχής, το πέρασμα του ψυχο­λο­γι­κού ορίου έπειτα από μια δεκαετή ύφεση εξαι­τίας της λιτό­τη­τας, προ­γραμ­μάτα διά­σω­σης, ακραία κόμματα και μίας παρά λίγο χρε­ο­κο­πίας.

«Είναι σχεδόν σαν να θέλει να κυβερ­νή­σει την Ελλάδα σαν ένα επι­χει­ρη­μα­τικό πρό­τζεκτ, με τον κίνδυνο να προ­σβά­λει κάποιους από την παλαιά φρουρά στο κόμμα του», σχο­λιά­ζει για τον Κυριάκο Μητσο­τάκη ο δημο­σιο­γρά­φος Παντε­λής Καψής μιλώ­ντας στην Ελένα Σμιθ.

Αν και ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης προ­έρ­χε­ται από μια ισχυρή πολι­τική δυνα­στεία, επι­ση­μαί­νει η αρθρο­γρά­φος του Guardian, η άνοδός του δεν ήταν προ­δια­γε­γραμ­μένη. Μόλις το 2004 ασχο­λή­θηκε με την πολι­τική και το 2015 εξελέγη πρό­ε­δρος της Νέας Δημο­κρα­τίας, αν και θεω­ρού­νταν αου­τσάι­ντερ.

«Αρχικά οι δημο­σκο­πή­σεις δεν τον εμφά­νι­ζαν καθόλου ψηλά», δήλωσε ο Θεό­δω­ρος Πελα­γί­δης, καθη­γη­τής Οικο­νο­μι­κής Ανά­λύ­σης στο Πανε­πι­στή­μιο Πειραιά, σύμ­βου­λος του κ. Μητσο­τάκη εκείνη την εποχή. «Κέρδισε απλώς επειδή ήταν επί­μο­νος, συστη­μα­τι­κός και εθι­σμέ­νος στη δουλειά, αρετές τις οποίες έχει πλέον μετα­φέ­ρει και στο κόμμα», συνέ­χισε.

Σύντομα μετά την εκλογή του μετέ­φερε τα γραφεία της Νέας Δημο­κρα­τίας από ένα κτίριο όπου το ενοίκιο ήταν 98.000 ευρώ στην Πει­ραιώς όπου το ενοίκιο κοστί­ζει μόνο 9.800 ευρώ, σημειώ­νει η Σμιθ.

Με αντί­στοι­χες τεχνι­κές, υπο­στη­ρί­ζουν οι σύμ­βου­λοι του κ. Μητσο­τάκη, θα προ­σπα­θή­σει να μετα­μορ­φώ­σει την Ελλάδα, μια χώρα που εξα­κο­λου­θεί να αντι­στέ­κε­ται στην αλλαγή.

«Φιλο­σο­φία του είναι ο φιλε­λεύ­θε­ρος προ­ο­δευ­τι­σμός. Πιστεύει στο κοι­νω­νικό κράτος, την υγειο­νο­μική κάλυψη για όλους, και σε υψηλού επι­πέ­δου δημό­σιες υπη­ρε­σίες, αλλά παράλ­ληλα στη δημιουρ­γι­κό­τητα της αγοράς», επι­ση­μαί­νει ο Παύλος Ελευ­θε­ριά­δης καθη­γη­τής Δημο­σίου Δικαίου στο πανε­πι­στή­μιο της Οξφόρ­δης.

«Η σκέψη του και οι ευαι­σθη­σίες του ανήκουν περισ­σό­τερο στο κέντρο παρά στη δεξιά. Είναι δια­τε­θει­μέ­νος να πει­ρα­μα­τι­στεί, να και­νο­το­μή­σει, να ανα­λά­βει ρίσκα», τονίζει ο ίδιος.

«Σκέ­φτε­ται στρα­τη­γικά (…) αυτό που κατά­φερε με την κυβέρ­νησή του ήταν μια δύσκολη ισορ­ρο­πία», προ­σθέ­τει ο Ελευ­θε­ριά­δης. «Χρειά­στηκε να ανα­μί­ξει γνω­στούς και δημο­φι­λείς πολι­τι­κούς με άγνω­στους τεχνο­κρά­τες, οι ειδικές γνώσεις των οποίων θα του επι­τρέ­ψουν να είναι πιο απο­τε­λε­σμα­τι­κός και πιο επι­κε­ντρω­μέ­νος σε συγκε­κρι­μέ­νες πολι­τι­κές».