Θανάσης Καραμάνης: «Η δουλειά όλης της χρονιάς και το οικογενειακό κλίμα κράτησε στην κατηγορία το Διαγόρα»

Ο Θα­νά­σης Κα­ρα­μά­νης που με δικό του γκολ κρά­τη­σε και μα­θη­μα­τι­κά το Δια­γό­ρα στην Super League 2, μί­λη­σε στην αθλη­τι­κή ιστο­σε­λί­δα Gazzetta.gr για την χρο­νιά με την ομάδα του νη­σιού μας, επι­ση­μαί­νει πως το μυ­στι­κό της επι­τυ­χί­ας ήταν η σκλη­ρή δου­λειά και το οι­κο­γε­νεια­κό κλίμα και δεν κρύ­βει πως θα ήθελε να επι­στρέ­ψει στον Ατρό­μη­το το κα­λο­καί­ρι.

Στην αρχή της χρο­νιάς και για την ακρί­βεια πριν ξε­κι­νή­σει η φε­τι­νή Super League 2, δεν ήταν λίγοι όσοι θε­ω­ρού­σαν πως ο Δια­γό­ρας δύ­σκο­λα θα πα­ρέ­με­νε στην κα­τη­γο­ρία. Ο λόγος είναι πως η ομάδα του Άγ­γε­λου Δι­γκό­ζη είχε μικρό ρό­στερ, αλλά και πολ­λούς νε­α­ρούς πο­δο­σφαι­ρι­στές. Ωστό­σο όλοι είχαν με­γά­λη όρεξη να δου­λέ­ψουν και η δου­λειά αυτή απέ­δω­σε καρ­πούς. Ο Δια­γό­ρας επι­κρά­τη­σε στην προ­τε­λευ­ταία αγω­νι­στι­κή της Βέ­ροιας και πα­ρέ­μει­νε και μα­θη­μα­τι­κά στην κα­τη­γο­ρία.

«Χρυ­σός» σκό­ρερ ο Θα­νά­σης Κα­ρα­μά­νης. Ο 19χρο­νος μέσος στά­θη­κε στο κλίμα που υπήρ­ξε στην ομάδα, αλλά και στην σκλη­ρή δου­λειά, ενώ δεν έκρυ­ψε πως στό­χος του είναι να επι­στρέ­ψει το κα­λο­καί­ρι στον Ατρό­μη­το (ανή­κει στους Πε­ρι­στε­ριώ­τες και είχε δοθεί δα­νει­κός) και να πα­λέ­ψει για να μπο­ρέ­σει να αγω­νι­στεί στην Super League 1.

Στα 19 του έχει ξε­κι­νή­σει από τον Ατρό­μη­το, έπαι­ξε στην Ιτα­λία και την U19, αλλά και τους νέους της Πε­ρού­τζια και επέ­στρε­ψε στην χώρα μας με τους Πε­ρι­στε­ριώ­τες να τον δί­νουν δα­νει­κό στο Δια­γό­ρα, όπου πήρε τις ευ­και­ρί­ες και τις εκ­με­ταλ­λεύ­τη­κε και με το πα­ρα­πά­νω, ανε­βά­ζο­ντας ο ίδιος τον πήχη για τον εαυτό του.

-Θα­νά­ση ο Δια­γό­ρας κα­τά­φε­ρε να μεί­νει στην κα­τη­γο­ρία μετά τη νίκη επί της Βέ­ροιας, Πως έζη­σες το ματς αυτό;

«Η αλή­θεια είναι πως προ­σπα­θή­σα­με όλοι. Όλα τα παι­διά, έδω­σαν το 100%, πέ­τυ­χα εγώ γρή­γο­ρα ένα γκολ και μετά έβγα­λαν όλα τα παι­διά καλή από­δο­ση και με την ψυ­χο­λο­γία υπέρ μας φτά­σα­με στη νίκη. Όλη την βδο­μά­δα ήμα­σταν συ­γκε­ντρω­μέ­νοι για το ματς αυτό και τα κα­τα­φέ­ρα­με».

-Υπήρ­χε άγχος πριν την ανα­μέ­τρη­ση αυτή;

«Ναι φυ­σι­κά και υπήρ­χε πολύ άγχος. Ξέ­ρα­με πως θα το αντι­με­τω­πί­σα­με το παι­χνί­δι αυτό, δεν θέ­λα­με ούτε τε­χνι­κή, ούτε τα­κτι­κή, αλλά να κά­νου­με κα­τά­θε­ση ψυχής στο 100%. Και αυτό έγινε γι’ αυτό πή­ρα­με μια πολύ ση­μα­ντι­κή νίκη. Πάνω από όλα θέλω να ευ­χα­ρι­στή­σω τους συ­μπαί­κτες μου που όλοι πα­λέ­ψα­με με μικρό ρό­στερ, μας είχαν για την ομάδα που θα έπε­φτε, αλλά τα κα­τα­φέ­ρα­με».

-Μέχρι να έρθει και τυ­πι­κά η σω­τη­ρία, φο­βή­θη­κες κάπου μέσα στην χρο­νιά πως ο Δια­γό­ρας δεν τα κα­τά­φερ­νε;

«Όχι γιατί πί­στευα στο 100%, ήμουν σί­γου­ρος για την ομάδα γιατί δου­λεύ­ου­με στο 100% και δεν υπήρ­χε πε­ρί­πτω­ση να πέ­σου­με κα­τη­γο­ρία».

-Όταν πέ­τυ­χες το γκολ με την Βέ­ροια τι ήταν το πρώτο που σκέ­φτη­κες;

«Το πρώτο που σκέ­φτη­κα ήταν πως σώ­θη­κε η ομάδα πα­ρό­τι ήταν πολύ νωρίς (το γκολ μπήκε μόλις στο 4ο λεπτό). Ξέρω την ομάδα μου και ήξερα πως θα παίρ­να­με ψυ­χο­λο­γία. Όλοι μαζί συ­νε­χί­σα­με μέχρι το τέλος στο 100% και πή­ρα­με αυτό που αξί­ζα­με. Μας βο­ή­θη­σαν πολύ το σταφ, ο προ­πο­νη­τής, ο βοη­θός και ήμα­σταν όλοι συ­γκε­ντρω­μέ­νοι. Ήταν το μόνο παι­χνί­δι που εί­δα­με ως τε­λι­κό, από τα ματς που λες σω­τη­ρία ή θά­να­τος και όλα πήγαν καλά».

-Ο Δια­γό­ρας κα­τά­φε­ρε να μεί­νει. Οι στό­χοι πλέον ποιοι είναι;

«Οι στό­χοι της ομά­δας είναι να εί­μα­στε φέτος πιο ορ­γα­νω­μέ­νοι γιατί ξε­κι­νή­σα­με αργά και θεωρώ πως μπο­ρεί να πάει πολύ μπρο­στά και του χρό­νου να διεκ­δι­κή­σει πολλά πράγ­μα­τα».

-Οι δικοί στου στό­χοι ποιοι είναι;

«Εγώ θέλω να γυ­ρί­σω στον Ατρό­μη­το, να κάνω την προ­ε­τοι­μα­σία μου και αν όλα πάνε καλά να πα­λέ­ψω για ότι μπορώ. Είναι το πρώτο πράγ­μα που έχω στο μυαλό μου, να δου­λέ­ψω πάρα πολύ να πάρω συμ­με­το­χές στην Super League 1 και να μάθω πράγ­μα­τα».

-Πως ήταν το φε­τι­νό πρω­τά­θλη­μα της Super League 2;

«Φέτος το πρω­τά­θλη­μα ήταν μια τρο­με­ρή εμπει­ρία ει­δι­κά για εμένα που ήταν πρώτη φορά. Ήταν αρ­χι­κά αγ­χώ­δης γιατί ήμα­σταν λίγα άτομα. Μετά γί­να­με μια οι­κο­γέ­νεια και βλέ­πα­με το κάθε παι­χνί­δι ξε­χω­ρι­στά και πα­λεύ­α­με το κάθε παι­χνί­δι ξε­χω­ρι­στά».

-Εί­χα­τε και τα πολλά τα­ξί­δια γιατί πα­ρό­τι ομάδα της Ρόδου, παί­ζα­τε στον Βό­ρειο όμιλο…

«Σί­γου­ρα υπήρ­χε η κού­ρα­ση από τα πολλά τα­ξί­δια. Αλλά εί­χα­με στο μυαλό μας να σώ­σου­με την ομάδα και να πά­ρου­με ότι κα­λύ­τε­ρο μπο­ρού­με. Όλο αυτό δεν το βιώ­σα­με με άγχος αλλά σαν ένα μά­θη­μα. Θέ­λα­με όλοι να σω­θού­με, ήταν φυ­σιο­λο­γι­κό να υπάρ­χει άγχος αλλά αντα­πε­ξήλ­θα­με και κα­τα­φέ­ρα­με να μεί­νου­με στην κα­τη­γο­ρία».

-Θα ήθε­λες να αφιε­ρώ­σεις κάπου το γκολ που κρά­τη­σε το Δια­γό­ρα στην κα­τη­γο­ρία;

«Θέλω να το αφιε­ρώ­σω σε όλη την ομάδα του Δια­γό­ρα και τη Ρόδο γιατί ξέρω τι ση­μαί­νει αυτή η ομάδα για το νησί. Μας φώ­να­ζαν μπέ­μπη­δες και παί­ξα­με και γι’ αυ­τούς. Θέλω να ευ­χα­ρι­στή­σω πολύ το Δια­γό­ρα για όλα».