Καταδίκη της Ελλάδας από το ΕΔΔΑ για τις συνθήκες διαβίωσης πέντε ασυνόδευτων ανηλίκων

Το Δικα­στή­ριο έκρινε ότι οι συν­θή­κες κρά­τη­σης τριών από τους αιτού­ντες σε αστυ­νο­μικά τμήματα είχαν ως απο­τέ­λε­σμα την ταπει­νω­τική μετα­χεί­ρισή τους και μπο­ρού­σαν να προ­κα­λέ­σουν σε αυτούς αισθή­ματα απο­μό­νω­σης από τον έξω κόσμο με δυνη­τικά αρνη­τι­κές επι­πτώ­σεις στη σωμα­τική και ψυχική υγεία τους. Σημεί­ωσε ότι η τοπο­θέ­τησή τους στα αστυ­νο­μικά τμήματα ισο­δυ­να­μεί με στέρηση της ελευ­θε­ρίας τους, καθώς η ελλη­νική κυβέρ­νηση δεν εξήγησε γιατί τοπο­θέ­τησε τους αιτού­ντες εκεί, αντί εναλ­λα­κτι­κής προ­σω­ρι­νής δια­μο­νής.

Επίσης, έκρινε ότι οι Αρχές δεν είχαν πράξει ό,τι ήταν δυνατόν για να προ­στα­τεύ­σουν τέσ­σε­ρις από τους αιτού­ντες, οι οποίοι είχαν ζήσει για έναν μήνα στο καμπ της Ειδο­μέ­νης, σε ένα περι­βάλ­λον ακα­τάλ­ληλο για εφήβους. Ανα­γνώ­ρισε ότι ο καταυ­λι­σμός της Ειδο­μέ­νης ήταν εξο­λο­κλή­ρου εκτός του ελέγχου των κρα­τι­κών Αρχών, αλλά έκρινε ότι η επέ­κταση του καμπ και η επι­δεί­νωση των συν­θη­κών δια­βί­ω­σης οφεί­λο­νταν -σε κάποιο βαθμό- στον χρόνο που χρειά­στηκε το κράτος για να δια­λύ­σει τον καταυ­λι­σμό και ιδιαί­τερα στο γεγονός ότι δεν παρείχε τους ανα­γκαί­ους πόρους για την ελά­φρυνση της ανθρω­πι­στι­κής κρίσης στην περιοχή.

Το Δικα­στή­ριο επι­δί­κασε το ποσό των 4.000 ευρώ σε έναν αιτού­ντα και 6.000 ευρώ για κάθε έναν από τους άλλους τέσ­σε­ρις αιτού­ντες, καθώς και 1.500 ευρώ για τα δικα­στικά έξοδα.

Η υπόθεση στρε­φό­ταν, επίσης, κατά της Αυστρίας, της Κρο­α­τίας, της Ουγ­γα­ρίας, της Βόρειας Μακε­δο­νίας, της Σερβίας και της Σλο­βε­νίας, ωστόσο το Δικα­στή­ριο χαρα­κτή­ρισε τις καταγ­γε­λίες για αυτές τις χώρες απα­ρά­δε­κτες ως προ­δή­λως αβά­σι­μες.

πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ