«Μόδα» στο Facebook οι γυμνοί τουρίστες σε διάσημα μνημεία

Η πρό­σφατη σύλληψη τεσ­σά­ρων δυτικών του­ρι­στών στη Μαλαι­σία, επειδή έβγαλαν γυμνές φωτο­γρα­φίες σε μια βου­νο­κορφή που θεω­ρεί­ται ιερή από τις ντόπιες φυλές, έφερε στο προ­σκή­νιο την νέα μόδα στο Facebook : κάποιοι πετάνε τα ρούχα τους και φωτο­γρα­φί­ζο­νται μπροστά σε διάσημα τοπό­σημα και μνημεία, κυρίως για να ανε­βά­σουν τις φωτο­γρα­φίες στα μέσα κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης.

Το όρος Κινα­μπά­λου της Μαλαι­σίας θεω­ρεί­ται από τις τοπικές φυλές ότι είναι τόπος κατοι­κίας για τα πνεύ­ματα όλων των νεκρών προ­γό­νων. Οι πιο προ­λη­πτι­κοί μάλιστα συνέ­δε­σαν την «ιερο­συ­λία» των γυμνών του­ρι­στών με έναν σεισμό που έγινε στην περιοχή, την περα­σμένη εβδο­μάδα.

Πολλά διάσημα αξιο­θέ­ατα, ανάμεσά τους και θρη­σκευ­τικά μνημεία, έχουν γίνει σκηνικό για παρό­μοιες φωτο­γρα­φίες με γυμνούς του­ρί­στες.

Κάποιοι που ξεγυ­μνώ­θη­καν στο Μάτσου Πίτσου, την ακρό­πολη των Ινκας του 15ου αιώνα στις Περου­βια­νές Ανδεις, μνημείο παγκό­σμιας πολι­τι­σμι­κής κλη­ρο­νο­μιάς της UNESCO, συνε­λή­φθη­σαν από τις τοπικές αρχές. Δύο αδελφές από την Αριζόνα συνε­λή­φθη­σαν και πλή­ρω­σαν πρό­στιμο τον Φεβρουά­ριο για τη λήψη φωτο­γρα­φιών των γλουτών τους στο εσω­τε­ρικό του διά­ση­μου ναού Ανγκορ Βατ στην Καμπό­τζη, ενώ τρεις Γάλλοι απε­λά­θη­καν για παρό­μοια αδι­κή­ματα.

Πολλοί περισ­σό­τε­ροι έχουν κάνει τα ίδια χωρίς να υπο­πέ­σουν στην αντί­ληψη της αστυ­νο­μίας. Φωτο­γρα­φίες τους κάνουν θραύση στο Facebook, όπου μία σελίδα, ας πούμε, δείχνει τα οπίσθια ενός γυμνού άνδρα που στέ­κε­ται μπροστά από το άγαλμα του Χριστού Λυτρωτή στο Ρίο ντε Τζα­νέιρο. Αλλοι του­ρί­στες απα­θα­να­τί­στη­καν χωρίς ρούχα στον ιερό βράχο Ουλου­ρού της Αυστρα­λίας. Σκηνικό για γυμνές φωτο­γρα­φίες έχουν γίνει ο Πύργος του Αϊφελ στο Παρίσι, και το Σινικό Τείχος της Κίνας

«Ηταν μια πράξη φιλίας», λέει στο BBC ένας από τους τέσ­σε­ρις άνδρες που απο­κά­λυ­ψαν τα οπίσθιά τους σε μια φωτο­γρα­φία στο Γκραν Κάνιον. Η διάσημη τοπο­θε­σία «απλώς έκανε πιο έντονη εκείνη τη στιγμή. Δεν υπήρχε κανείς άλλος εκτός από εμάς εκεί, και έτσι δεν νομίζω ότι προ­σβά­λαμε κανέναν», προ­σθέ­τει.

Ο Σάϊμον Κάλντερ, που γράφει ταξι­διω­τικά ρεπορ­τάζ στον Independent, και έχει ανέβει στο όρος Κινα­μπά­λου, κατα­δι­κά­ζει αυτή την μόδα. «Οταν επι­σκέ­πτε­σαι μια άλλη χώρα, πρέπει να θυμάσαι ότι έχει τους δικούς της κανόνες και ότι θα πρέπει να τους σεβα­στείς», λέει στο BBC. «Μπορεί να μην συμ­φω­νείς με κάποιες συντη­ρη­τι­κές πολι­τι­σμι­κές πεποι­θή­σεις, αλλά αυτό δεν έχει σχέση. Οφεί­λεις να σεβα­στείς τα ήθη και τα έθιμα των άλλων λαών», τονίζει.

Πώς εξη­γεί­ται αυτή την μόδα;

«Φαί­νε­ται ότι είναι μια πρό­κληση για τους ανθρώ­πους που ταξι­δεύ­ουν να κάνουν όλο και πιο ακραία πράγ­ματα», λέει η Σάντι Μαν, λέκτο­ρας ψυχο­λο­γίας στο Πανε­πι­στή­μιο του Λάν­κα­σιρ. Προ­σθέ­τει ότι η ανάγκη κάποιων ανθρώ­πων να προ­κα­λέ­σουν εντύ­πωση και θαυ­μα­σμό για την τόλμη τους στα μέσα κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης είναι «θλιβερή». Δια­κρί­νει μια διάθεση για επί­δειξη στο Facebook, στο Twitter και σε άλλες ιστο­σε­λί­δες. «Θέλουν να κάνουν φιγούρα, να δείξουν ότι είχαν «ακραίες εμπει­ρίες», αντί να βιώσουν πραγ­μα­τικά μια άλλη κουλ­τούρα, που είναι το νόημα του ταξι­διού σε ξένους τόπους», κατα­λή­γει η Μαν.

Το ΒΗΜΑ