Πανούσης: Τα κυκλώματα διαφθοράς διακινούν τη βία στο ποδόσφαιρο

Ο ανα­πλη­ρω­τής υπουρ­γός Προ­στα­σίας του Πολίτη μίλησε σήμερα σε ημερίδα κατά της βίας που διορ­γά­νω­σαν ο ΠΣΑΤ, το γραφείο του Ευρω­παϊ­κού Κοι­νο­βου­λίου στην Ελλάδα και η Αντι­προ­σω­πεία της Ευρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής και ανα­φέρ­θηκε σε πολλά θέματα που αφορούν στο ελλη­νικό ποδό­σφαιρο.

Ανα­λυ­τικά οι δηλώ­σεις του:

«Η αθλη­τική βία στις μέρες μας δεν είναι η βία που έχει ως κίνητρο την αγάπη για την ομάδα. Αυτό είναι ένας ωραίος μύθος. Η αλήθεια είναι ότι τα κυκλώ­ματα της δια­φθο­ράς που λυμαί­νο­νται το ποδό­σφαιρο ζουν από το χρήμα και δια­κι­νούν τη βία για να προ­α­σπί­σουν τα συμ­φέ­ρο­ντα τους.

Έτσι ο τωρινός χού­λι­γκαν των γηπέδων γίνεται υπε­ρα­σπι­στής των οικο­νο­μι­κών συμ­φε­ρό­ντων του κάθε ιδιο­κτήτη της ομάδας, και σε καμία περί­πτωση δεν «προ­στα­τεύει» την ομάδα του.

Πρό­κει­ται για ένα περί­εργο φαι­νό­μενο πολι­τι­κο­οι­κο­νο­μι­κο­μι­ντια­κού συμπλέγ­μα­τος το οποίο προ­κει­μέ­νου να δια­τη­ρή­σει τα συμ­φέ­ρο­ντά του απευ­θύ­νε­ται στον υπό­κο­σμο και το οργα­νω­μένο έγκλημα. Στις εξέδρες οι παλιοί χού­λι­γκαν τα σπαγανε για τη φανέλα, για την ομάδα, οι νέου τύπου καθο­δη­γη­τές δια­κι­νούν τη βία για να προ­α­σπί­σουν τα συμ­φέ­ρο­ντά τους.

Κι εγώ πήγαινα στο γήπεδο, κι εγώ έβριζα και εγώ μού­τζωνα, αλλά εγώ δεν είχα σουγιά, δεν δια­κι­νούσα ναρ­κω­τικά, ούτε ήθελα να κάνω κάτι παρα­πάνω από ένα μάλωμα με τον πλαϊνό μου. Όλη η ανάλυση του σύγ­χρο­νου χου­λι­γκα­νι­σμού πρέπει να είναι βασι­σμένη προς αυτήν την κατεύ­θυνση.

Έτσι έχουμε μία ιδιό­τυπη, απο­λι­τική, κοι­νω­νική, τυφλή και τυφλω­μένη βία. Στα σπλάχνα του φαι­νο­μέ­νου βρί­σκο­νται απόνερα από παρά­γκες. Στοι­χή­ματα, στη­σί­ματα και ατι­μω­ρη­σίες, αλλά ο κεντρι­κός πυρήνας είναι άλλος η συνύ­παρξη και η συνέρ­γεια τριών του­λά­χι­στον εγκλη­μα­το­γό­νων συντε­λε­στών:

Α) Του οργα­νω­μέ­νου εγκλή­μα­τος

Β) Της εγχώ­ριας μπα­χα­λο­τρο­μο­κρα­τίας και

Γ) Των υπο­λειμ­μά­των των προ­ε­δρι­κών στρατών

Και όλα αυτά με τη συμπαι­γνία, συμ­με­τοχή και συνε­νοχή επί­ση­μων παρα­γό­ντων.

Ακριβώς γι’ αυτόν τον ιδιαί­τερο λόγο η βία στα γήπεδα, η λεγό­μενη αθλη­τική βία απειλεί πλέον στις μέρες όχι την δημόσια τάξη, αλλά τη δημόσια ασφά­λεια, φτά­νο­ντας σε ακραίες μορφές

Έχει ενδια­φέ­ρον να μελε­τή­σουμε και μία ακόμα ενδια­φέ­ρουσα πτυχή, Το αυτο­διοί­κητο, Τι είναι αυτό το αυτο­διοί­κητο; Η παρε­μπό­διση του Κράτους να παρεμ­βαί­νει ουσια­στικά στον χώρο του ποδο­σφαί­ρου. Τι συμ­βαί­νει όμως όταν ο ίδιος ο αυτο­διοι­κού­με­νος αυτός χώρος έχει κατα­λυ­θεί από υπο­κο­σμικά στοι­χεία, μήπως θα πρέπει ο ίδιος χώρος αντί να κάνει προ­σφυ­γές και διαρ­ροές να δείξει εμπι­στο­σύνη στην Πολι­τεία; Τι υπε­ρα­σπί­ζε­ται; Την αυτο­νο­μία; Ποιας αυτο­νο­μίας; Των χου­λι­γκά­νων, των δια­πλο­κών, των παρα­πο­μπών; Ποια είναι αυτή η αυτο­νο­μία; Η αυτο­νο­μία της δια­φθο­ράς;

Εγώ αρχικά ευχα­ρι­στή­θηκα που ο κ. Κοντο­νής προ­σπά­θησε σε πρώτη φάση να πετύχει το fair play των παρα­γό­ντων, αλλά δεν το πέτυχε, γιατί δεν θέλανε. Άρα το νέο αθλη­τικό κοι­νω­νικό συμ­βό­λαιο συνευ­θύ­νης Πολι­τείας, φορείς, αθλητές, κοι­νω­νι­κοί εταίροι και ομο­σπον­δίες θα καλυ­φθεί μέσω του Νόμου. Πλέον δεν μπορεί να γίνει αλλιώς γιατί δεν υπάρ­χουν αθώοι παίκτες μέσα σε αυτό το παι­χνίδι.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ