ΣΔΙΤ: Τα 13 σχολεία της Ρόδου βγαίνουν από το τέλμα και μπαίνουν σε τροχιά δημοπράτησης

• Η συ­νά­ντη­ση στην Αθήνα λει­τουρ­γεί ως ση­μείο κα­μπής μετά από χρό­νια στα­σι­μό­τη­τας, με το πιο δύ­σκο­λο κε­φά­λαιο να αφορά τα οι­κό­πε­δα, την ωρί­μαν­ση των φα­κέ­λων και τη δια­τή­ρη­ση της χρη­μα­το­δό­τη­σης των 41,7 εκατ. ευρώ

Η υπό­θε­ση των 13 σχο­λι­κών μο­νά­δων στη Ρόδο μέσω Σύ­μπρα­ξης Δη­μό­σιου και Ιδιω­τι­κού Τομέα δεν είναι ακόμη ένα τε­χνι­κό έργο που μένει σε συρ­τά­ρια, ούτε μια δια­δι­κα­σία που αφορά μόνο υπη­ρε­σια­κά έγ­γρα­φα.

Είναι μια δο­κι­μα­σία για το αν η διοί­κη­ση μπο­ρεί να με­τα­τρέ­ψει μια εγκε­κρι­μέ­νη χρη­μα­το­δό­τη­ση σε πραγ­μα­τι­κά σχο­λεία, σε αί­θου­σες, σε υπο­δο­μές που θα αντέ­ξουν στον χρόνο και θα κα­λύ­ψουν ανά­γκες που εδώ και χρό­νια πιέ­ζουν. Όταν ένα έργο σχο­λι­κής στέ­γης κα­θυ­στε­ρεί, η κα­θυ­στέ­ρη­ση δεν μένει στα χαρ­τιά. Γί­νε­ται κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα για μα­θη­τές και εκ­παι­δευ­τι­κούς, γί­νε­ται ακα­τάλ­λη­λη στέ­γα­ση, γί­νε­ται ανα­μο­νή χωρίς ορατό ορί­ζο­ντα. Η νέα με­τά­βα­ση στην Αθήνα χθες απο­κτά χα­ρα­κτή­ρα κρί­σι­μης κα­μπής, επει­δή η δη­μο­τι­κή πλευ­ρά επι­χει­ρεί να κλεί­σει το πιο ευαί­σθη­το και πιο εκρη­κτι­κό κε­φά­λαιο που κρα­τού­σε πίσω την πρό­ο­δο, την επι­λο­γή οι­κο­πέ­δων. Η συ­νά­ντη­ση ερ­γα­σί­ας στα γρα­φεία της Μο­νά­δας ΣΔΙΤ του Υπουρ­γεί­ου Εθνι­κής Οι­κο­νο­μί­ας και Οι­κο­νο­μι­κών έχει συ­γκε­κρι­μέ­νο στόχο, να πα­ρου­σια­στεί η διορ­θω­μέ­νη ει­κό­να των οι­κο­πέ­δων και να λη­φθεί μια πρώτη έγκρι­ση ώστε να προ­χω­ρή­σουν οι δια­δι­κα­σί­ες χωρίς το έργο να ξα­να­κυ­λή­σει σε ακι­νη­σία.

Η δή­λω­ση του δη­μάρ­χου και το μή­νυ­μα  της απε­μπλο­κής

Στο δη­μό­σιο μή­νυ­μά του, ο δή­μαρ­χος Ρόδου Αλέ­ξαν­δρος Κο­λιά­δης πε­ρι­γρά­φει τη συ­νά­ντη­ση στην Αθήνα ως απο­φα­σι­στι­κό βήμα και συν­δέ­ει την εξέ­λι­ξη με την έν­νοια της ευ­θύ­νης απέ­να­ντι στα παι­διά.

Ακο­λου­θεί αυ­τού­σια η δή­λω­σή του:

«Με σωστό σχε­δια­σμό και επι­μο­νή, μπο­ρού­με να ξε­πε­ρά­σου­με ακόμα και τις πιο χρό­νιες αγκυ­λώ­σεις.

Σή­με­ρα στην Αθήνα, κά­να­με ένα απο­φα­σι­στι­κό βήμα για το μέλ­λον των παι­διών μας.

Μαζί με την Αντι­δή­μαρ­χο Παι­δεί­ας Στα­μα­τία Γιαν­νε­λη και τον Αντι­δή­μαρ­χο Τε­χνι­κών Έργων Σταύ­ρο Τσού­βα­λη, συ­να­ντη­θή­κα­με με τον Γε­νι­κό Γραμ­μα­τέα ΣΔΙΤ, κ. Νι­κό­λαο Σέργη.

Η υπό­θε­ση των νέων σχο­λεί­ων του νη­σιού μας ήταν μια δύ­σκο­λη εξί­σω­ση. Από το 2018 που ξε­κί­νη­σε η προ­σπά­θεια, το έργο έμει­νε στά­σι­μο για χρό­νια, καθώς βρέ­θη­καν σο­βα­ρά εμπό­δια.

Από την πρώτη μέρα της θη­τεί­ας μας, επι­λέ­ξα­με να μη μεί­νου­με στα λόγια. Δου­λέ­ψα­με εντα­τι­κά, διορ­θώ­σα­με τις αστο­χί­ες και κα­τα­φέ­ρα­με να ολο­κλη­ρώ­σου­με ό,τι μας ζη­τή­θη­κε μέσα στα αυ­στη­ρά χρο­νο­δια­γράμ­μα­τα που έθεσε η Γε­νι­κή Γραμ­μα­τεία ΣΔΙΤ. Σε αυτή την προ­σπά­θεια, η συμ­βο­λή των στε­λε­χών των Τε­χνι­κών μας Υπη­ρε­σιών ήταν κα­θο­ρι­στι­κή και θέλω να τους ευ­χα­ρι­στή­σω ακόμα μια φορά για την αφο­σί­ω­ση και την απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τά τους. Δεν ήταν μια εύ­κο­λη δια­δρο­μή, ει­δι­κά όταν έπρε­πε να βρού­με λύ­σεις για ζη­τή­μα­τα που πα­ρέ­με­ναν άλυτα για χρό­νια. Όμως η ευ­θύ­νη απέ­να­ντι στα παι­διά μας δεν αφή­νει πε­ρι­θώ­ρια για δι­καιο­λο­γί­ες. Σή­με­ρα, αυτή η προ­σπά­θεια απέ­δω­σε. Πή­ρα­με την έγκρι­ση να προ­χω­ρή­σου­με στην επό­με­νη φάση. Το έργο απε­μπλέ­κε­ται ορι­στι­κά, οι με­λέ­τες πη­γαί­νουν προς έλεγ­χο και ανοί­γει πλέον ο δρό­μος για τη δη­μο­πρά­τη­ση και την υπο­γρα­φή των συμ­βά­σε­ων. Συ­νε­χί­ζου­με τη δου­λειά μας, βήμα βήμα, για τη Ρόδο που μας αξί­ζει.» Η φράση κλει­δί είναι ότι «οι με­λέ­τες πη­γαί­νουν προς έλεγ­χο» και ότι «ανοί­γει πλέον ο δρό­μος για τη δη­μο­πρά­τη­ση και την υπο­γρα­φή των συμ­βά­σε­ων».

Σε έργα ΣΔΙΤ αυτό πρα­κτι­κά ση­μαί­νει με­τά­βα­ση από το στά­διο της διόρ­θω­σης και της ωρί­μαν­σης στο στά­διο όπου ο μη­χα­νι­σμός του δια­γω­νι­σμού μπο­ρεί να προ­χω­ρή­σει με με­γα­λύ­τε­ρη ασφά­λεια, υπό τον όρο ότι δεν θα εμ­φα­νι­στούν νέα εμπό­δια στο ιδιο­κτη­σια­κό και στις αδειο­δο­τή­σεις.

Από την έγκρι­ση του 2018 στη διοι­κη­τι­κή  στα­σι­μό­τη­τα

Το έργο είχε λάβει την αρ­χι­κή έγκρι­ση της Δι­υ­πουρ­γι­κής Επι­τρο­πής ΣΔΙΤ στις 25/10/2018. Αντί όμως να ακο­λου­θή­σει μια κα­θα­ρή γραμ­μή υλο­ποί­η­σης, βρέ­θη­κε αντι­μέ­τω­πο με ανα­βο­λές, ασαφή χρο­νο­δια­γράμ­μα­τα και αλ­λε­πάλ­λη­λες εμπλο­κές. Στη ρίζα της κα­θυ­στέ­ρη­σης ανα­δεί­χθη­καν πο­λε­ο­δο­μι­κά ζη­τή­μα­τα, αρ­χαιο­λο­γι­κές αδειο­δο­τή­σεις, ανα­προ­σαρ­μο­γές προ­ϋ­πο­λο­γι­σμών και οι γνω­στές εσω­τε­ρι­κές κα­θυ­στε­ρή­σεις που γεννά η διοι­κη­τι­κή αλυ­σί­δα όταν οι αρ­μο­διό­τη­τες είναι κα­τα­κερ­μα­τι­σμέ­νες και οι απο­φά­σεις κι­νού­νται με ρυθ­μούς γρα­φειο­κρα­τί­ας. Το απο­τέ­λε­σμα ήταν ένα σχέ­διο ζω­τι­κής ση­μα­σί­ας για τη σχο­λι­κή στέγη να λι­μνά­ζει. Και όταν ένα τέ­τοιο έργο λι­μνά­ζει, η πίεση δεν εξα­φα­νί­ζε­ται. Με­τα­φέ­ρε­ται στα σχο­λεία που λει­τουρ­γούν σε ακα­τάλ­λη­λες εγκα­τα­στά­σεις, στην έλ­λει­ψη χώρων, στις προ­σω­ρι­νές λύ­σεις που πα­ρα­τεί­νο­νται, στις εκ­παι­δευ­τι­κές κοι­νό­τη­τες που βλέ­πουν εξαγ­γε­λί­ες χωρίς πα­ρά­δο­ση.

Το μπλό­κο των οι­κο­πέ­δων και γιατί η λάθος χω­ρο­θέ­τη­ση γί­νε­ται αδιέ­ξο­δο

Η κε­ντρι­κή αιτία που οδή­γη­σε το έργο σε εμπλο­κή ήταν η ακα­ταλ­λη­λό­τη­τα των 13 οι­κο­πέ­δων που είχαν αρ­χι­κά επι­λε­γεί. Σύμ­φω­να με τα δε­δο­μέ­να που έχουν τεθεί στο τρα­πέ­ζι, υπήρ­ξαν οι­κό­πε­δα σε ρέ­μα­τα, σε αρ­χαιο­λο­γι­κούς χώ­ρους και σε οι­κό­πε­δα ιδιο­κτη­σί­ας της ΕΤΑΔ. Αυτές οι επι­λο­γές δεν δη­μιουρ­γούν απλώς τε­χνι­κές δυ­σκο­λί­ες. Δη­μιουρ­γούν ου­σια­στι­κό αδιέ­ξο­δο, επει­δή σε τέ­τοιες πε­ρι­πτώ­σεις η αδειο­δό­τη­ση και η ωρί­μαν­ση ενός έργου δεν κα­θυ­στε­ρούν απλώς, συχνά κα­θί­στα­νται πρα­κτι­κά αδύ­να­τες ή απαι­τούν χρό­νια προ­στρι­βών. Σε ένα πρό­γραμ­μα ΣΔΙΤ ο χρό­νος και η ωρι­μό­τη­τα των φα­κέ­λων δεν είναι δευ­τε­ρεύ­ο­ντα στοι­χεία. Είναι προ­ϋ­πό­θε­ση για να πα­ρα­μεί­νει ζω­ντα­νή η χρη­μα­το­δό­τη­ση και να μην με­τα­κι­νη­θεί σε άλλα ώριμα έργα. Η αστο­χία της αρ­χι­κής χω­ρο­θέ­τη­σης λει­τούρ­γη­σε σαν ντό­μι­νο, μπλό­κα­ρε δια­δι­κα­σί­ες, επέ­βα­λε επα­νε­ξέ­τα­ση, δη­μιούρ­γη­σε αβε­βαιό­τη­τα και έθεσε σε δο­κι­μα­σία την αξιο­πι­στία της προ­ε­τοι­μα­σί­ας.

Η διόρ­θω­ση των αστο­χιών και η νέα βάση των φα­κέ­λων

Το βα­σι­κό επι­χεί­ρη­μα που πα­ρου­σιά­ζε­ται πλέον είναι ότι έχει κα­τα­βλη­θεί προ­σπά­θεια ώστε οι αστο­χί­ες να διορ­θω­θούν και να επι­λε­γούν οι­κό­πε­δα που μπο­ρούν πραγ­μα­τι­κά να στα­θούν διοι­κη­τι­κά και τε­χνι­κά. Στη νέα προ­σέγ­γι­ση ο σχε­δια­σμός με­τα­το­πί­ζε­ται σε οι­κό­πε­δα ιδιο­κτη­σί­ας του δήμου ή της εκ­κλη­σί­ας, τα οποία μπο­ρούν να δια­τε­θούν με χρη­σι­δά­νειο, ενώ πα­ράλ­λη­λα να κα­λύ­πτουν τις προ­βλε­πό­με­νες απο­στά­σεις από τους οι­κι­σμούς. Η ουσία όμως δεν βρί­σκε­ται μόνο στο ότι βρέ­θη­καν άλλα οι­κό­πε­δα. Βρί­σκε­ται στο ότι επι­χει­ρεί­ται να κλεί­σει ο κύ­κλος των εν­στά­σε­ων πριν αυτές γεν­νη­θούν. Να υπάρ­χουν οι απα­ραί­τη­τες βε­βαιώ­σεις από την Πρω­το­βάθ­μια και τη Δευ­τε­ρο­βάθ­μια Εκ­παί­δευ­ση για την ανα­γκαιό­τη­τα των μο­νά­δων. Να υπάρ­χει τεκ­μη­ρί­ω­ση ωρι­μό­τη­τας. Να υπάρ­χουν κα­θα­ρές γραμ­μές ιδιο­κτη­σια­κού κα­θε­στώ­τος. Να μην επι­στρέ­ψει το έργο στο ση­μείο μηδέν επει­δή ένα κομ­μά­τι γης απο­δει­χθεί αμ­φι­σβη­τού­με­νο ή πο­λε­ο­δο­μι­κά αδύ­να­το.

Σύμ­φω­να με τα συ­γκε­ντρω­μέ­να στοι­χεία αυτά έχουν πλέον γίνει σε με­γά­λο βαθμό και τώρα ζη­τεί­ται η πρώτη έγκρι­ση, το σήμα εκ­κί­νη­σης για να πε­ρά­σει το σχέ­διο από το στά­διο της διόρ­θω­σης στο στά­διο της προ­ώ­θη­σης.

Το μή­νυ­μα για τη χρη­μα­το­δό­τη­ση των 41,7 εκατ. ευρώ και η πίεση του χρό­νου

Το προη­γού­με­νο διά­στη­μα πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε δι­ή­με­ρη κι­νη­το­ποί­η­ση στην Αθήνα με συ­να­ντή­σεις που απο­τυ­πώ­νο­νται ως κομ­βι­κές, καθώς επι­βε­βαιώ­θη­κε ότι η χρη­μα­το­δό­τη­ση των 41,7 εκα­τομ­μυ­ρί­ων ευρώ δεν κιν­δυ­νεύ­ει και δό­θη­κε πρά­σι­νο φως για την απε­μπλο­κή σχε­δόν του συ­νό­λου των έργων. Η ει­κό­να που προ­κύ­πτει είναι διπλή. Από τη μία το έργο πα­ρα­μέ­νει χρη­μα­το­δο­τι­κά όρθιο, κάτι που σε συν­θή­κες δη­μό­σιας διοί­κη­σης δεν είναι κα­θό­λου αυ­το­νό­η­το όταν οι κα­θυ­στε­ρή­σεις διαρ­κούν χρό­νια. Από την άλλη ο χρό­νος πιέ­ζει και η δια­τή­ρη­ση της χρη­μα­το­δό­τη­σης δεν αρκεί από μόνη της αν δεν υπάρ­ξει επι­τά­χυν­ση στη Β φάση του δια­γω­νι­σμού και συ­γκε­κρι­μέ­νος οδι­κός χάρ­της.

Τι πε­ρι­λαμ­βά­νει το σχέ­διο και πού σκο­ντά­φτει ακόμη

Με βάση τα επί­ση­μα δε­δο­μέ­να, το σχέ­διο αφορά 11 σχο­λι­κές μο­νά­δες και 2 κλει­στά γυ­μνα­στή­ρια. Στην ει­κό­να των ακι­νή­των, 9 ακί­νη­τα εμ­φα­νί­ζο­νται ως κα­θα­ρής δη­μο­τι­κής ιδιο­κτη­σί­ας, ενώ 2 εμπλέ­κουν το Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο ή ιδιώ­τες. Σε αρ­κε­τές πε­ρι­πτώ­σεις υπάρ­χουν ήδη κρί­σι­μα βή­μα­τα ωρί­μαν­σης, όπως ΦΕΚ κα­θο­ρι­σμού χρή­σης γης και εκ­θέ­σεις ανα­γκαιό­τη­τας, ωστό­σο σε 4 πε­ρι­πτώ­σεις απαι­τού­νται τε­λι­κές τρο­πο­ποι­ή­σεις ή απο­σα­φη­νί­σεις ιδιο­κτη­σια­κού κα­θε­στώ­τος.

Δύο πε­ρι­πτώ­σεις λει­τουρ­γούν ως χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά πα­ρα­δείγ­μα­τα του πόσο εύ­θραυ­στο γί­νε­ται ένα σχέ­διο όταν η γη δεν είναι απο­λύ­τως κα­θα­ρή. Στην πε­ριο­χή Ρο­δί­νι υπάρ­χει διεκ­δί­κη­ση τμή­μα­τος γης από γει­το­νι­κή ιδιο­κτή­τρια σε χώρο που έχει ζη­τη­θεί από το 2018 να πα­ρα­χω­ρη­θεί για δη­μιουρ­γία νη­πια­γω­γεί­ου. Στο Αφά­ντου, όπου προ­βλέ­πε­ται κα­τα­σκευή Γυ­μνα­σί­ου, Λυ­κεί­ου και κλει­στού γυ­μνα­στη­ρί­ου, απο­μέ­νει η οριο­θέ­τη­ση ρέ­μα­τος και η ολο­κλή­ρω­ση γε­ω­λο­γι­κής με­λέ­της. Αυτές οι λε­πτο­μέ­ρειες δεν είναι δευ­τε­ρεύ­ου­σες. Είναι οι λε­πτο­μέ­ρειες που στα δη­μό­σια έργα με­τα­τρέ­πο­νται συχνά σε πο­λυ­ε­τείς κα­θυ­στε­ρή­σεις αν δεν κλεί­σουν με κα­θα­ρό τρόπο.