Α. Καμπουράκης: Ενότητα, διεκδίκηση και επαγρύπνηση-Πάντα ψηλά. Πάντα στην πρώτη γραμμή.

Στα μείζονα θέματα που απα­σχο­λούν την ελλη­νική ξενο­δο­χία, ανα­φέρ­θηκε ο πρό­ε­δρος της Ένωσης Ξενο­δό­χων Ρόδου και μέλος των Δ.Σ. της Π.Ο.Ξ. και του Ε.Ο.Τ., Αντώνης Καμπου­ρά­κης.

Όπως υπο­γράμ­μισε ο κ. Καμπου­ρά­κης χαρα­κτη­ρι­στικά «Έχουμε ανοιχτά θέματα, που πρέπει να κλεί­σουν με τρόπο, που θα δια­σφα­λί­ζει τη βιω­σι­μό­τητα των επι­χει­ρή­σεών μας. Ανα­φέ­ρο­μαι πρω­τί­στως στην παρα­οι­κο­νο­μία του του­ρι­σμού, το περί­φημο δήθεν sharing economy, αλλά και στα «κόκκινα δάνεια» που απει­λούν με αφελ­λη­νι­σμό τον κλάδο»

Παράλ­ληλα, τόνισε την ανάγκη ενό­τη­τας, διεκ­δί­κη­σης και επα­γρύ­πνη­σης, του κλα΄δου, καθώς το 2016 θα είναι μια δύσκολη χρονιά.

Η ομιλία του προ­έ­δρου της Ε.Ξ.Ρ., έχει ως εξής:

«Αγα­πη­τοί Συνά­δελ­φοι,

Θα ήθελα πριν από όλα, να συγχαρώ ειλι­κρινά, τον Πρόεδρο μας, το Γιώργο Τσακίρη γιατί πραγ­μα­τικά κατά­φερε να επι­τε­λέ­σει έναν άθλο, ο οποίος πλέον απο­τε­λεί κεκτη­μένο του κλάδου μας: Να κάνουμε την πέμπτη (5) Γενική Συνέ­λευσή μας.

Είναι μεγάλο πράγμα, Πρόεδρε, που τα έχεις κατα­φέ­ρει να μας έχεις όλους εδώ, και να μπο­ρούμε να συζη­τάμε. Και απόλυτα δικαιο­λο­γη­μένα αισθά­νε­σαι ικα­νο­ποί­ηση, για αυτό.

Ακού­γο­ντας μάλιστα και τον άλλο Πρόεδρό μας, τον Πρόεδρο της ΠΟΞ, το Γιάννη Ρέτσο, μια κεντρική επι­σή­μανση, έχω να κάνω:

Είναι πολύ σημα­ντικό για την τύχη ενός κλάδου, να υπάρχει άξια ηγεσία.

Κι ευτυχώς εμείς, και άξια ηγεσία έχουμε, και είναι και στην πρώτη γραμμή. Είναι εδώ ο Τσα­κί­ρης, είναι εδώ ο Ρέτσος και μαζί με τον ΣΕΤΕ, συνι­στούν ας πούμε την «Αγία Τριάδα» της ηγεσίας, του Ελλη­νι­κού Του­ρι­σμού. Που εργά­ζε­ται καθη­με­ρινά για το κοινό καλό. Οφεί­λουμε όλοι να τους περι­βάλ­λουμε με την αγάπη μας, και με την εμπι­στο­σύνη μας.

Δεν είναι η ώρα για πολλά λόγια. Γι’ αυτό και θα περιο­ρι­στώ να αναφέρω μόνον, κάποιες λέξεις–κλειδιά, που μπορούν να ξεκλει­δώ­σουν δυνα­τό­τη­τες, ευκαι­ρίες και προ­ο­πτι­κές για τον του­ρι­σμό, και για το Ελλη­νικό Ξενο­δο­χείο.

Ενότητα. Είναι το παν! Εν τη ενώσει, η ισχύς. Ενω­μέ­νοι υπό την άξια ηγεσία μας, μπο­ρούμε να χαρά­ξουμε μια πορεία επι­τυ­χίας, για τον ελλη­νικό του­ρι­σμό.

Διεκ­δί­κηση. Έχουμε ανοιχτά θέματα, που πρέπει να κλεί­σουν με τρόπο, που θα δια­σφα­λί­ζει τη βιω­σι­μό­τητα των επι­χει­ρή­σεών μας. Ανα­φέ­ρο­μαι πρω­τί­στως στην παρα­οι­κο­νο­μία του του­ρι­σμού, το περί­φημο δήθεν sharing economy, αλλά και στα «κόκκινα δάνεια» που απει­λούν με αφελ­λη­νι­σμό τον κλάδο.

Επα­γρύ­πνηση. Ανοιχτά πρέπει να έχουμε όμως, τα μάτια μας. Η χρονιά έχει κιν­δύ­νους, έχει απειλές. Το προ­σφυ­γικό είναι μέγα θέμα, το μετα­να­στευ­τικό είναι ακόμα μεγα­λύ­τερο, μας αφορούν άμεσα, και δεν μπο­ρούμε να μεί­νουμε αμέ­το­χοι θεατές.

Ρεα­λι­σμός. Είναι το πνεύμα που θα πρέπει να μας καθο­δη­γεί, αλλά και να το περά­σουμε στην κοι­νω­νία. Η ευη­με­ρία των αφίξεων, δεν συνε­πά­γε­ται και την ευη­με­ρία των επι­χει­ρή­σεών μας. Αυτό πρέπει να το κατα­λά­βουν όλοι, να προ­σαρ­μο­στούν, και να μη θεωρούν κάθε ξενο­δο­χείο σαν την παχιά αγελάδα, που έχει πάντα γάλα να κατε­βά­σει.

Ποιό­τητα. Είναι το όπλο μας, για να κερ­δί­σουμε τη μάχη της αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας, την οποία δίνουμε κάτω από εξαι­ρε­τικά αντί­ξοες συν­θή­κες, αν μάλιστα συγκρί­νει κανείς τη φορο­λο­γική μετα­χεί­ριση που έχουμε εμείς, με την αντί­στοιχη των αντα­γω­νι­στών μας. Η μέρα, με τη νύχτα… Παρ’ όλα αυτά, η ποιό­τητά μας, μπορεί να καλύψει, το χαμένο έδαφος.

Αλλη­λεγ­γύη. Ο του­ρι­σμός είναι, και πρέπει να συνε­χί­σει να είναι, δίπλα στην κοι­νω­νία. Οι πιο αδύ­να­μοι από τους συμπο­λί­τες μας, πρέπει να έχουν μέρισμα από την «πίτα» του του­ρι­σμού, κι εμείς στη Ρόδο, για την οποία μπορώ και να μιλήσω, αυτό το απο­φα­σί­σαμε, να το κάνουμε με συστη­μα­τικό, με οργα­νω­μένο και διαφανή τρόπο.

Περη­φά­νια. Μας αξίζει πραγ­μα­τικά να είμαστε περή­φα­νοι. Ο του­ρι­σμός δείχνει αυτά τα χρόνια της κρίσης, τι σημαί­νει «πατριω­τικό επι­χει­ρείν», τι σημαί­νει συμβολή, στο να μείνει η χώρα όρθια, τι σημαί­νει συνει­σφορά στην απα­σχό­ληση, και στην κοι­νω­νική συνοχή.

Γι’ αυτό και κλείνω λέγο­ντας:

Πάντα ψηλά. Πάντα στην πρώτη γραμμή.

Το αξίζει ο του­ρι­σμός,

το οφεί­λουμε στους εαυτούς μας».

money-tourism.gr