Δεν έχουν ούτε για να πληρώσουν τις ασφαλιστικές τους εισφορές

Γραμ­μή προς την πλήρη οι­κο­νο­μι­κή εξα­θλί­ω­ση οδη­γού­νται οι επι­χει­ρη­μα­τί­ες και οι αγρό­τες, που επέν­δυ­σαν στη δη­μιουρ­γία φω­το­βολ­ταϊ­κών πάρ­κων, εξαι­τί­ας της ασυ­νέ­πειας του κρά­τους ως προς την πλη­ρω­μή των οι­κο­νο­μι­κών του υπο­χρε­ώ­σε­ων.

Οι κα­θυ­στε­ρή­σεις στις κα­τα­βο­λές των χρη­μά­των είναι πο­λύ­μη­νες. Μά­λι­στα, είναι χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό πως Ρό­διος επεν­δυ­τής δεν έχει ει­σπρά­ξει τα ανα­λο­γού­με­να τέλη από το κα­λο­καί­ρι του 2013. Για την ίδια πε­ρί­ο­δο, ωστό­σο ο ίδιος υπο­χρε­ού­ται να πλη­ρώ­νει υψη­λούς τό­κους υπε­ρη­με­ρί­ας στις τρά­πε­ζες που χρη­μα­το­δό­τη­σαν το έργο.

Το πρό­βλη­μα δεν είναι μόνο το­πι­κό, αλλά εγ­γί­ζει όλους τους πα­ρα­γω­γούς ενέρ­γειας σε ολό­κλη­ρη τη χώρα. Μά­λι­στα, χθες επρό­κει­το να γίνει δια­μαρ­τυ­ρία στο Υπουρ­γείο Πε­ρι­βάλ­λο­ντος, Ενέρ­γειας και Κλι­μα­τι­κής Αλ­λα­γής από όλους εκεί­νους που νιώ­θουν την οι­κο­νο­μι­κή μέγ­γε­νη να στε­νεύ­ει.

Υπό το πρί­σμα αυτό, έχει πια «πα­γώ­σει» αυτού του εί­δους η επι­χει­ρη­μα­τι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα στο νησί, ενώ ακόμα και οι ιδιώ­τες που είχαν προ­γραμ­μα­τί­σει την εγκα­τά­στα­ση τέ­τοιου εί­δους συ­στη­μά­των στα σπί­τια τους, τώρα προ­χω­ρούν σε μα­ζι­κές ακυ­ρώ­σεις πα­ραγ­γε­λιών. Οι ακυ­ρώ­σεις απο­δί­δο­νται στην ανα­σφά­λεια που επι­κρα­τεί ως προς τους φό­ρους που τυχόν θα επι­βλη­θούν στο μέλ­λον, όπως για τις ολο­έ­να και μειού­με­νες τιμές αγο­ράς ενέρ­γειας.

Οι επι­χει­ρη­μα­τί­ες του κλά­δου, του­λά­χι­στον εκεί­νοι που δρα­στη­ριο­ποιού­νται στη Ρόδο, θε­ω­ρούν ότι «εάν οι κα­θυ­στε­ρή­σεις συ­νε­χι­στούν για ακόμα έξι μήνες, τότε ένα προς ένα θα κλεί­σουν ορι­στι­κά τα πάρκα πα­ρα­γω­γής ηλε­κτρι­κής ενέρ­γειας». Οι ίδιοι εξη­γούν πως «δεν είναι μόνο οι τρά­πε­ζες που θα μας πνί­ξουν, αλλά θα είναι αδύ­να­το να απο­κα­τα­στα­θούν οι βλά­βες και οι φθο­ρές στα πάρκα μας. Το κό­στος συ­ντή­ρη­σης και απο­κα­τά­στα­σης των προ­βλη­μά­των στα πάνελ και τους συσ­σω­ρευ­τές είναι αρ­κε­τά υψηλό. Χωρίς χρή­μα­τα, τα πάρκα θα αχρη­στευ­τούν».

Στον τόπο, όπου η μέση, ετή­σια ηλιο­φά­νεια ξε­περ­νά­ει κάθε άλλη πε­ριο­χή στον πλα­νή­τη, οι επι­χει­ρή­σεις αξιο­ποί­η­σης της ηλια­κής ενέρ­γειας «χα­ρο­πα­λεύ­ουν». Το οξύ­μω­ρο της κα­τά­στα­σης είναι ταυ­τό­χρο­να και τρα­γι­κό, καθώς γί­νε­ται αντι­λη­πτό πως ακόμα και υπό τις κα­λύ­τε­ρες προ­ϋ­πο­θέ­σεις, με το υφι­στά­με­νο οι­κο­νο­μι­κό πε­ρι­βάλ­λον είναι πολύ δύ­σκο­λο να επι­βιώ­σουν οι επι­χει­ρή­σεις.

Επει­δή το όλο θέμα είναι εξαι­ρε­τι­κά σο­βα­ρό, σε εθνι­κό επί­πε­δο τα μέλη του Συν­δέ­σμου Πα­ρα­γω­γών Ενέρ­γειας με Φω­το­βολ­ταϊ­κά, συ­ντο­νί­ζο­νται προ­κει­μέ­νου να πιέ­σουν για την ανα­τρο­πή αυτής της κα­τά­στα­σης. Τα βα­σι­κά προ­βλή­μα­τα του κλά­δου συ­νο­ψί­ζο­νται στα ακό­λου­θα:

– Αδυ­να­μία πλη­ρω­μής φο­ρο­λο­γι­κών υπο­χρε­ώ­σε­ων και επι­πλέ­ον να κιν­δυ­νεύ­ουν να συλ­λη­φθούν για χρέη προς το Δη­μό­σιο, όταν το Δη­μό­σιο τους χρω­στά πολ­λα­πλά­σια ποσά το οποία ούτε συμ­ψη­φί­ζει αλλά και ούτε απο­δί­δει τους τό­κους υπε­ρη­με­ρί­ας.

– Δεν μπο­ρούν να κα­λύ­ψουν τις υπο­χρε­ώ­σεις στις τρά­πε­ζες με απο­τέ­λε­σμα να κα­λού­νται να πλη­ρώ­σουν τό­κους λη­ξι­πρό­θε­σμων δό­σε­ων με επι­τό­κια της τάξης του 12%-13%.

– Αδυ­να­τούν να κα­λύ­ψουν τις λει­τουρ­γι­κές δα­πά­νες των πάρ­κων με απο­τέ­λε­σμα κά­ποια απ’ αυτά να είναι ανα­σφά­λι­στα, άλλα να υπο­λει­τουρ­γούν και άλλα να κιν­δυ­νεύ­ουν από με­γά­λες ζη­μιές, λόγω ελ­λι­πούς συ­ντή­ρη­σης.

Πρέ­πει να ση­μειω­θεί ότι ο συ­γκε­κρι­μέ­νος κλά­δος, μέχρι πριν από τρία χρό­νια εμ­φά­νι­ζε εξαι­ρε­τι­κά με­γά­λες προ­ο­πτι­κές ανά­πτυ­ξης. Οι εν­δια­φε­ρό­με­νοι επεν­δυ­τές έβα­ζαν «λυ­τούς και δε­μέ­νους» προ­κει­μέ­νου να συ­μπε­ρι­λη­φθούν στις λί­στες της ανά­πτυ­ξης. Οι ίδιοι οι επεν­δυ­τές, εκεί­νοι που ρί­σκα­ραν και έρι­ξαν πολλά λεφτά για την υλο­ποί­η­ση των ορα­μά­των τους, σή­με­ρα δεν μπο­ρούν να αντε­πε­ξέλ­θουν ούτε καν στις τρέ­χου­σες ασφα­λι­στι­κές τους υπο­χρε­ώ­σεις.

Υπαί­τιο για την κα­τά­στα­ση αυτή είναι το κρά­τος, που μέσα από την αδυ­να­μία του να κρα­τή­σει μια στα­θε­ρή πο­λι­τι­κή, έχει κα­τα­φέ­ρει τη διαρ­κή οι­κο­νο­μι­κή εξα­θλί­ω­ση των πά­ντων, με­γά­λων και μι­κρών.