Απόστολος Παπανικολάου: «Οι πολεμικές τέχνες διδάσκουν πολλά»

Ο προ­πο­νη­τής του Αετού Κω (καράτε- ζίου ζίτσου) Από­στο­λος Παπα­νι­κο­λάου κατα­θέ­τει την δική του άποψη για την κατά­σταση που βιώ­νουμε και με ένα ενδια­φέ­ρον άρθρο μιλάει για τον αθλη­τι­σμό και τη ζωή.

Ανα­λυ­τικά:

«Δια­νύ­ο­ντας ίσως την σημα­ντι­κό­τερη ηλικία της ζωής αισθά­νο­μαι πάρα πολύ καλά. Έτοιμος για ένα νέο ταξίδι στις πολε­μι­κές τέχνες στο νησί της Κω. Κλεί­νο­ντας ένα μεγάλο κύκλο εμπει­ριών, σεμι­να­ρίων και καθη­με­ρι­νής προ­πό­νη­σης επί πολλά συνε­χό­μενα έτη βρήκα την ευκαι­ρία να κάνω ένα μικρό διά­λειμμα χαλά­ρω­σης, με αφορμή τα τελευ­ταία γεγο­νότα που ζει όλος ο πλα­νή­της. Μεγά­λωσα και ζω στην Κω όπου βιώματα και εμπει­ρίες έχουν περάσει στο υπο­συ­νεί­δητο και εν συνε­χεία σε μαθή­ματα ζωής αλλά και εμπει­ριών. Κάπως έτσι έχουν μπει και τα μαχη­τικά αθλή­ματα.

Μιλώ­ντας για το κομμάτι αυτό θα έλεγα πως πολλές φορές η ζωή του ανθρώ­που είναι απρό­βλε­πτη καθώς το περισ­σό­τερο που θα γνω­ρί­σει είναι οι καθη­με­ρι­νές ήττες της ζωής και εν συνε­χεία θα πέσει αλλά καλεί­ται και να σηκωθεί. Αυτό συμ­βαί­νει γιατί μέσα μας, ίσως δεν έχουμε μάθει η ζήσει έντονα τέτοιου είδους ήττες. Ο άνθρω­πος είναι οι πράξεις του και καθ’ όλη την δια­δρομή του χρειά­ζε­ται τις ήττες στο να μάθει να σηκώ­νε­ται και να μην ενο­χλεί­ται από αυτές. Έτσι λοιπόν μέσα από τις πολε­μι­κές τέχνες μαθαί­νεις την ήττα, μαθαί­νεις να την δια­χει­ρί­ζε­σαι πολλές φορές, ξανά και ξανά. Και αυτό συνεπώς συμ­βαί­νει κατά την διάρ­κεια της εκμά­θη­σης και της καθη­με­ρι­νής ασχο­λίας τους. Θα ήθελα επίσης να ανα­φερθώ σε κάτι άλλο. Καθ’ όλη την δια­δρομή μου είχα τα φώτα όσων τους ζήτησα την βοήθεια από τις ψυχο­λο­γι­κές και λει­τουρ­γι­κές εμπει­ρίες τους. Και είναι εκείνοι που διέ­πρε­ψαν στην πολε­μι­κές τέχνες, τις ανέ­δει­ξαν και πέρασαν έντονα στο πνευ­μα­τικό μέρος της ζωής τους.

Ο καθένας από αυτούς έχει την δική ιστορία. Είναι άνθρω­ποι καθη­με­ρι­νοί, ήρωες θα έλεγα στις ημέρες μας. Έτσι λοιπόν πολλοί είναι εκείνοι που στά­θη­καν στο κάλεσμα μου ερχό­με­νοι από διάφορα μέρη όπου ζουν για ένα σεμι­νά­ριο η μία γνω­ρι­μία δίνο­ντας μας τις δικές τους εμπει­ρίες από τις γνώσεις τους. Παγκό­σμιοι πρω­τα­θλη­τές του καράτε, του ζίου ζίτσου, του ΜΜΑ. Δάσκα­λοι, προ­πο­νη­τές, ομο­σπον­δια­κοί προ­πο­νη­τές, αθλητές φίλοι κ.λ.π. Δίπλα τους κατά­φερα και έχτισα ακόμη περισ­σό­τε­ρες εμπει­ρίες που με βοή­θη­σαν στην εξέλιξη μου. Πεπει­σμέ­νος λοιπόν σήμερα μέσα από όσα περνάμε ως άνθρω­ποι αργά ή γρήγορα θα έρθει η στιγμή της επα­νεκ­κί­νη­σης και τότε καλού­μα­στε όλοι να είμαστε ξανά μαζί δίπλα ο ένας για τον άλλο και πάνω από όλα ζωντα­νοί. Δίπλα λοιπόν σε δύο μεγάλες Ομο­σπον­δίες η μία του καράτε και η άλλοι του ζίου ζίτσου, βάζουμε νέους στόχους στον σύλλογο Αετό Κω. Εύχομαι υγεία και καλή χρονιά σε όλο τον κόσμο».