Αθώα κρίθηκε δικηγόρος που είχε καταδικαστεί τελεσιδίκως ένοχη για απάτη

Με απόφαση, που εξέδωσε χθες το Πεντα­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου, κρίθηκε αθώα μια δικη­γό­ρος της Ρόδου, που είχε κατα­δι­κα­στεί, από το ίδιο δικα­στή­ριο, με δια­φο­ρε­τική σύνθεση, σε ποινή φυλά­κι­σης 2 ετών με 3ετή ανα­στολή για απάτη σε βάρος μιας κατοί­κου της δημο­τι­κής κοι­νό­τη­τας Κοσκι­νού.

Η δίκη επα­να­λή­φθηκε χθες μετά την αναί­ρεση της προη­γού­με­νης από­φα­σης με την υπ’ αρίθμ. 1849 /8-11-2017 απόφαση του Ζ’ Ποι­νι­κού Τμή­μα­τος του Αρείου Πάγου.

Η πολι­τι­κώς ενά­γουσα, που απο­βί­ωσε πρό­σφατα, είχε υποστεί δύο εγκε­φα­λικά και κατέ­θεσε στην προη­γού­μενη δίκη σε ανα­πη­ρικό καρο­τσάκι.

Όπως είχε υπο­στη­ρί­ξει, γνώρισε την δικη­γόρο από έναν κοινό τους φίλο και η γνω­ρι­μία τους έγινε αφορμή για την ανά­πτυξη μεταξύ τους φιλικών σχέσεων.

Στο πλαίσιο των σχέσεών τους η δικη­γό­ρος, που γνώριζε ότι είχε οικο­νο­μίες διότι εισέ­πραξε απο­ζη­μί­ωση από θανα­τη­φόρο τροχαίο του συζύγου της και από πωλή­σεις εξ αδιαι­ρέ­του μερι­δίων του σε ορι­ζό­ντιες ιδιο­κτη­σίες, εφέρετο να της εξέθεσε τον Ιανουά­ριο του έτους 2010, ότι επρό­κειτο να εκτε­θούν σε πλει­στη­ρια­σμό τέσσερα «ακίνητα, ευκαι­ρίες», σε καλές περιο­χές στη Ρόδο και με ιδιαί­τερα χαμηλές τιμές πρώτης προ­σφο­ράς.

Όπως υπο­στή­ριξε επρό­κειτο για ένα ακίνητο εκτά­σεως 2540 τ.μ στ’ Ασγού­ρου, με τιμή πρώτης προ­σφο­ράς 12.500 ευρώ, ένα ακίνητο εκτά­σεως 4890 τ.μ στον Αρχάγ­γελο με τιμή πρώτης προ­σφο­ράς 15.000 ευρώ, ένα εκτά­σεως 1818 τ.μ στη Λαχανιά με τιμή πρώτης προ­σφο­ράς 18.750 ευρώ και ένα εκτά­σεως 6.775 τ.μ στη Λαχανιά με τιμή πρώτης προ­σφο­ράς 25.000 ευρώ.

Ισχυ­ρί­στηκε ακόμη ότι η δικη­γό­ρος τής εξέθεσε ότι ήθελε να συμ­με­τά­σχει στους πλει­στη­ρια­σμούς, να επι­διώ­ξει να κατα­κυ­ρω­θούν τα ακίνητα σ’ αυτήν, να τα μετα­πω­λή­σει, όπως είχε κάνει ξανά και στο παρελ­θόν αμέσως μετά με σημα­ντικό κέρδος και να της ζήτησε, προ­κει­μέ­νου να έχει την οικο­νο­μική δυνα­τό­τητα και να συμ­με­τά­σχει στους πλει­στη­ρια­σμούς, να της δανεί­σει άτοκα τα παρα­πάνω ποσά, που αντι­στοι­χού­σαν στις τιμές πρώτης προ­σφο­ράς και συνο­λικά το χρη­μα­τικό ποσό των 71.250 ευρώ, υπο­σχό­μενη ότι θα της επέ­στρεφε τα χρήματα μέχρι τις 3 Μαρτίου 2010 και θα της έδινε και ένα μέρος από το κέρδος της μετα­πώ­λη­σής τους, που όμως δεν καθό­ρισε.

Υπο­στή­ριξε ακόμη ότι συνήψαν την 11η Ιανουα­ρίου 2010, 4 δανεια­κές συμ­βά­σεις. Παράλ­ληλα η δικη­γό­ρος, συνέ­ταξε και υπέ­γρα­ψαν 4 ιδιω­τικά συμ­φω­νη­τικά, απο­δεί­ξεις, στις οποίες ανα­γρά­φο­νται τα ανωτέρω εξι­στο­ρού­μενα περι­στα­τικά και ως εγγύηση για την επι­στροφή και απόδοση των δανείων στις 3 Μαρτίου 2010 τέσ­σε­ρις συναλ­λαγ­μα­τι­κές εκδό­σεως της ενά­γου­σας.

Αφού παρήλθε άπρακτη η προ­θε­σμία επι­στρο­φής και από­δο­σης των παρα­πάνω τεσ­σά­ρων δανείων και άρχισε να πιέζει συνεχώς να της επι­στρέ­ψει τα ποσά των δανείων, φέρεται να της εξέθεσε ότι υπήρξαν δικα­στι­κές επι­πλο­κές που τα ακίνητα δεν εκπλει­στη­ριά­στη­καν στις 12 Ιανουα­ρίου 2010, ότι ήδη είχαν επι­λυ­θεί οι επι­πλο­κές αυτές, ότι ο πλει­στη­ρια­σμός τους οπωσ­δή­ποτε θα διε­ξή­γετο στο Ειρη­νο­δι­κείο Ρόδου στις 12 Ιανουα­ρίου 2011, ότι παρέ­μενε το ενδια­φέ­ρον της να λάβει μέρος στους πλει­στη­ρια­σμούς των ακι­νή­των, να επι­διώ­ξει να κατα­κυ­ρω­θούν σ’ αυτήν τα ακίνητα και να τα μετα­πω­λή­σει αμέσως μετά με κέρδος και της ζήτησε προ­κει­μέ­νου να έχει την οικο­νο­μική δυνα­τό­τητα να συμ­με­τά­σχει στους πλει­στη­ρια­σμούς να της δανεί­σει εκ νέου τα ποσά των 12.500 ευρώ, 18.750 ευρώ, 25.000 ευρώ και 15.000 ευρώ.

Συνήψαν έτσι, όπως είχε εκθέσει, 4 νέες ισό­πο­σες με τις προη­γού­με­νες δανεια­κές συμ­βά­σεις με την ίδια ακριβώς δια­δι­κα­σία.

Αφού παρήλθε άπρακτη και η 3η Μαρτίου 2011, προ­θε­σμία από­δο­σης των νέων δανείων, η δικη­γό­ρος, εφέρετο να της παρέ­στησε ότι οι πλει­στη­ρια­σμοί δεν προ­χώ­ρη­σαν και ματαιώ­θη­καν και της παρέ­δωσε στη συνέ­χεια δύο με ημε­ρο­χρο­νο­λο­γίες 31.3.2011 και τέσ­σε­ρις με ημε­ρο­χρο­νο­λο­γίες 1.4.2011 εξου­σιο­δο­τή­σεις για να ανα­λά­βει με την καθεμία από τράπεζα το ποσό των 5.000 ευρώ και υπο­σχέ­θηκε την απόδοση του υπο­λοί­που ποσού των δανείων μέσα σε μικρό χρονικό διά­στημα.

Αφού απέ­τυ­χαν οι προ­σπά­θειές της για να της εξο­φλή­σει πλήρως τα ποσά των τεσ­σά­ρων δανείων δια­πί­στωσε και πλη­ρο­φο­ρή­θηκε για πρώτη φορά ότι όλα τα περι­στα­τικά που της είχε παρα­στή­σει περί πλει­στη­ρια­σμού των ως άνω ακι­νή­των ήταν ψευδή.

Ο συνή­γο­ρος υπε­ρά­σπι­σης της κατη­γο­ρού­με­νης κ. Στέλιος Αλε­ξαν­δρής εξέθεσε μεταξύ άλλων ότι πρό­κει­ται για οφειλή προ­ερ­χό­μενη από δάνειο κι ότι σε κάθε περί­πτωση αφορά αστικής φύσεως διαφορά που ποι­νι­κο­ποι­ή­θηκε.