Τσίπρας προς Γερμανούς: «Μας δώσατε περισσότερα χρήματα απ’ ό,τι έπρεπε…»

Με τίτλο «Η αλή­θεια που κά­ποιοι σας έκρυ­ψαν για την Ελ­λά­δα», καλεί τους ανα­γνώ­στες της εφη­με­ρί­δας να δια­βά­σουν την πα­ρέμ­βα­σή του χωρίς προ­κα­τα­λή­ψεις. Η συ­νέ­χεια του κει­μέ­νου γί­νε­ται ακόμη πιο απρό­σμε­νη, αφού σε μια απο­στρο­φή για πα­ρά­δειγ­μα, ο έλ­λη­νας πο­λι­τι­κός ομο­λο­γεί: «Το κόμμα μας, και εγώ ο ίδιος, δια­φω­νή­σα­με με την δα­νεια­κή συμ­φω­νία του Μαΐου του 2010 όχι γιατί η Γερ­μα­νία και οι λοι­ποί εταί­ροι μας δεν μας έδω­σαν αρ­κε­τά χρή­μα­τα αλλά γιατί μας δώ­σα­τε πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρα χρή­μα­τα απ’ ότι έπρε­πε, κι απ’ ότι εί­χα­με δι­καί­ω­μα να δε­χθού­με».

Πρό­κει­ται τε­λι­κώς όμως για «χρή­μα­τα τα οποία ούτε θα βοη­θού­σαν τον ελ­λη­νι­κό λαό, καθώς έπε­σαν στην μαύρη τρύπα του χρέ­ους, ούτε και θα στα­μα­τού­σαν την συ­νε­χή διό­γκω­ση του δη­μό­σιου χρέ­ους το οποίο οι εταί­ροι μας θα ανα­γκά­ζο­νταν να με­τα­κυ­λί­ουν στο δι­η­νε­κές με με­γά­λο κό­στος για τους πο­λί­τες τους. Και αυτή την αλή­θεια την ήξε­ραν καλά οι Γερ­μα­νι­κές κυ­βερ­νή­σεις και δε σας την φα­νέ­ρω­σαν ποτέ», ανα­φέ­ρει ο Αλ. Τσί­πρας.

Σε άλλο ση­μείο του άρ­θρου που ξε­δι­πλώ­νει την κρι­τι­κή του, ση­μειώ­νει, «ένα πρό­βλη­μα χρε­ο­κο­πί­ας αντι­με­τω­πί­στη­κε σαν να ήταν πρό­βλη­μα ρευ­στό­τη­τας. Υιο­θε­τή­θη­κε, με άλλα λόγια, η νο­ο­τρο­πία του κακού τρα­πε­ζί­τη ο οποί­ος, αντί να πα­ρα­δε­χθεί ότι δά­νειο που πα­ρεί­χε σε πτω­χευ­μέ­νη εται­ρεία “έσκα­σε”, την δα­νεί­ζει κι άλλα ποσά προ­σποιού­με­νος ότι τα πα­λαιά δά­νεια πα­ρα­μέ­νουν εξυ­πη­ρε­τού­με­να και επε­κτεί­νο­νο­ντας την χρε­ο­κο­πία στο δι­η­νε­κές. Δεν χρεια­ζό­ταν παρά κοι­νός νους για να δει κα­νείς ότι η εφαρ­μο­γή του δόγ­μα­τος «extend and pretend» («επέ­κτει­νε και προ­σποι­ή­σου») στην πε­ρί­πτω­ση της χώρας μου θα κα­τέ­λη­γε σε τρα­γω­δία». Μά­λι­στα ο Αλ. Τσί­πρας αφιε­ρώ­νει με­γά­λο μέρος του άρ­θρου στις κοι­νω­νι­κές πλευ­ρές αυτής της τρα­γω­δί­ας, ακόμη όμως και στην άνοδο του νε­ο­να­ζι­σμού, ως απόρ­ροια των πο­λι­τι­κών που εφαρ­μό­στη­καν. Επι­χει­ρη­μα­το­λο­γεί για το αδιέ­ξο­δο της ακο­λου­θού­με­νης πο­λι­τι­κής για να κα­τα­λή­ξει με ένα πο­λι­τι­κό συ­μπέ­ρα­σμα, «οι έλ­λη­νες στρέ­φο­νται ενα­ντί­ον των γερ­μα­νών, οι γερ­μα­νοί ενα­ντί­ον των ελ­λή­νων, και η ιδέα μιας δη­μο­κρα­τι­κής Ενω­μέ­νης Ευ­ρώ­πης πλήτ­τε­ται βά­ναυ­σα».

Ο πρό­ε­δρος του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ πα­ρέ­χει όμως και μια δια­βε­βαί­ω­ση: ότι το κόμμα του θα συ­γκρου­στεί με τη δια­πλο­κή προ­κει­μέ­νου «να προ­ω­θή­σου­με σα­ρω­τι­κές με­ταρ­ρυθ­μί­σεις στη λει­τουρ­γία του κρά­τους, στη δη­μό­σια διοί­κη­ση για δια­φά­νεια, αξιο­κρα­τία, φο­ρο­λο­γι­κή δι­καιο­σύ­νη, πά­τα­ξη του μαύ­ρου χρή­μα­τος. Αυτές τις με­ταρ­ρυθ­μί­σεις θα θέ­σου­με στην κρίση των πο­λι­τών μας στις επερ­χό­με­νες εκλο­γές. Στό­χος μας είναι, στο πλαί­σιο της Ευ­ρω­ζώ­νης, μια Νέα Συμ­φω­νία για όλη την Ευ­ρω­ζώ­νη εντός της οποί­ας να μπο­ρεί και ο δικός μας λαός να ανα­πνεύ­σει, να δη­μιουρ­γή­σει, να ζει με αξιο­πρέ­πεια. Με χρέος κοι­νω­νι­κά βιώ­σι­μο. Με χρη­μα­το­δό­τη­ση της ανά­πτυ­ξης. Με ενί­σχυ­ση της κοι­νω­νι­κής συ­νο­χής. Με πε­ρισ­σό­τε­ρη Αλ­λη­λεγ­γύη και Δη­μο­κρα­τία. Στις 25 Ια­νουα­ρί­ου στην Ελ­λά­δα, γεν­νιέ­ται μια ευ­και­ρία για την Ευ­ρώ­πη. Ας μην την χά­σου­με», κα­τα­λή­γει.

euro2day.gr