«Στα σκουπίδια» πεταμένα 23,8 εκατ. ευρώ

Από τη μια πλευρά, οι δεσμεύ­σεις της Ελλάδας για απο­λι­γνι­το­ποί­ηση έως το 2028 και απα­γό­ρευση των πλα­στι­κών μιας χρήσης έως το 2021. Από την άλλη, η παρα­χώ­ρηση νέων θαλάσ­σιων οικο­πέ­δων για εξο­ρύ­ξεις, η παρα­πο­μπή της χώρας στο Ευρω­δι­κα­στή­ριο για την ελλιπή προ­στα­σία των περιο­χών Natura και η κατα­βολή προ­στί­μων 23,8 εκατ. ευρώ για από­βλητα και λύματα. Η 15η ετήσια έκθεση της περι­βαλ­λο­ντι­κής οργά­νω­σης WWF ήρθε την ημέρα ανα­κοί­νω­σης μιας νέας «Πρά­σι­νης Συμ­φω­νίας» από την Ε.Ε. να μας θυμίσει την πρόοδο και τα ελλείμ­ματα της εγχώ­ριας περι­βαλ­λο­ντι­κής νομο­θε­σίας.

Η φετινή έκθεση του WWF για την περι­βαλ­λο­ντική νομο­θε­σία χωρί­ζε­ται σε δύο περιό­δους, πριν και μετά τις εκλογές του Ιουλίου του 2019. «Η περί­ο­δος χαρα­κτη­ρί­ζε­ται από δια­φο­ρε­τι­κής πυκνό­τη­τας, αλλά όχι απα­ραι­τή­τως και ποιό­τη­τας, αλλαγές στην κεντρική περι­βαλ­λο­ντική πολι­τική και στις σχε­τι­κές νομο­θε­τι­κές πρω­το­βου­λίες», παρα­τη­ρεί η έκθεση. «Ιδιαί­τε­ρης μνείας χρήζει η πρω­το­φα­νής σπουδή για παρα­χω­ρή­σεις δικαιω­μά­των έρευνας και εκμε­τάλ­λευ­σης υδρο­γο­ναν­θρά­κων, καθώς υπο­γρά­φη­καν συμ­βά­σεις για παρα­χώ­ρηση τεσ­σά­ρων θαλάσ­σιων περιο­χών συνο­λι­κής έκτασης 50.000 τ.χλμ. στην Κρήτη και στο Ιόνιο. Εμβλη­μα­τική εξέλιξη ήταν αναμ­φί­βολα η ανα­κοί­νωση από τον πρω­θυ­πουργό της δέσμευ­σης της Ελλάδας για ολική απε­ξάρ­τηση από τον λιγνίτη μέχρι το 2028. Η ανα­κοί­νωση πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε στο πλαίσιο της Διά­σκε­ψης Κορυφής του ΟΗΕ για την κλι­μα­τική δράση, τον Σεπτέμ­βριο του 2019, και σημα­το­δο­τεί ραγδαίες εξε­λί­ξεις στο ενερ­γειακό σκηνικό της χώρας, με κυριό­τερη πλέον πρό­κληση την απο­τε­λε­σμα­τική ανά­πτυξη των ανα­νε­ώ­σι­μων πηγών ενέρ­γειας κατά τρόπο ασφαλή για τη βιο­ποι­κι­λό­τητα των περιο­χών».

«Η εξόρυξη υδρο­γο­ναν­θρά­κων είναι για εμάς μια στρα­τη­γι­κής σημα­σίας υπόθεση για τη χώρα», ανέφερε χθες ο διευ­θυ­ντής του WWF, Δημή­τρης Καρα­βέλ­λας. «Ελπί­ζαμε ότι η νέα κυβέρ­νηση θα έβλεπε το αδιέ­ξοδο τέτοιων επεν­δύ­σεων όχι μόνο περι­βαλ­λο­ντικά, αλλά και από άποψη οικο­νο­μι­κής βιω­σι­μό­τη­τας. Οι επεν­δύ­σεις αυτές είναι ένα τερά­στιο λάθος για τη χώρα μας».

Κατά τα λοιπά, η δια­χεί­ριση των απο­βλή­των «σίγουρα ξεχω­ρί­ζει ως το πλέον προ­βλη­μα­τικό πεδίο άσκησης περι­βαλ­λο­ντι­κής πολι­τι­κής, με δια­χρο­νι­κές προ­κλή­σεις και σοβαρές παρα­βιά­σεις του σχε­τι­κού θεσμι­κού πλαι­σίου, απο­τε­λώ­ντας κορυ­φαία πηγή περι­βαλ­λο­ντι­κής υπο­βάθ­μι­σης», ανέφερε χθες η Θεοδότα Νάντσου, υπεύ­θυνη πολι­τι­κής στο WWF. «Η Ελλάδα κατα­τάσ­σε­ται στις χαμη­λό­τε­ρες θέσεις της Ε.Ε.-28 στην ανα­κύ­κλωση απο­βλή­των. Εμμένει επίσης στην απα­ρά­δε­κτη πρα­κτική της ταφής του σχεδόν 95% των απο­βλή­των, προ­κα­λώ­ντας ένα ατε­λεί­ωτο πρό­βλημα ρύπαν­σης αλλά και χάνο­ντας πολύ­τι­μες ευκαι­ρίες για και­νο­το­μία σε τομείς της κυκλι­κής οικο­νο­μίας. Αυτή η απο­γοη­τευ­τική κατά­σταση έχει επι­σύ­ρει κατα­δι­κα­στι­κές απο­φά­σεις του Δικα­στη­ρίου της Ε.Ε., συνε­πεία των οποίων η χώρα κατέ­βαλε μέσα στην περα­σμένη χρονιά περίπου 24 εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ». Ως παρα­δείγ­ματα προς αποφυγή για το 2019 ανα­φέρ­θη­καν δύο νησιά: η Ανδρος με την υπο­θα­λάσ­σια χωμα­τερή και η Ρόδος, που προχωρά στη δημιουρ­γία εργο­στα­σίου καύσης απορ­ριμ­μά­των.

Το WWF στη­λί­τευσε τη συνε­χι­ζό­μενη αδια­φά­νεια σε δύο πολύ βασι­κούς τομείς: στην επιβολή περι­βαλ­λο­ντι­κών προ­στί­μων (σ.σ. τα οποία έχουν στα­μα­τή­σει εδώ και χρόνια να δημο­σιο­ποιού­νται έπειτα από πιέσεις των επι­χει­ρή­σεων στις οποίες επι­βάλ­λο­νταν). Και στην αυθαί­ρετη δόμηση: «Υπάρχει πλήρης αδια­φά­νεια, κανείς δεν γνω­ρί­ζει πόσα αυθαί­ρετα κατα­γρά­φο­νται και πού, ποια αυθαί­ρετα έχουν νομι­μο­ποι­η­θεί», ανέφερε η κ. Νάντσου.

πηγή kathimerini.gr

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΙΑΛΙΟΣ