Η «PQH» άσκησε έφεση κατά απόφασης που την υποχρεώνει να πληρώσει ζημιές σε ξενοδοχείο από πλημμύρα

Συζη­τή­θηκε ενώπιον του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου η έφεση που άσκησε η ανώνυμη εται­ρεία με την επω­νυ­μία “PQH Ενιαία Ειδική Εκκα­θά­ριση Ανώνυμη, Ειδικός Εκκα­θα­ρι­στής Πιστω­τι­κών Ιδρυ­μά­των», ως ειδικός εκκα­θα­ρι­στής του τελού­ντος υπό καθε­στώς ειδικής εκκα­θά­ρι­σης πιστω­τι­κού ιδρύ­μα­τος με την επω­νυ­μία “Συνε­ται­ρι­στική Τράπεζα Δωδε­κα­νή­σου ΣΥΝ.ΠΕ.” για την ακύρωση της υπ’ αρίθμ. 1/2017 από­φα­σης του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου (δια­δι­κα­σία εκού­σιας δικαιο­δο­σίας).

Με την τελευ­ταία απόφαση ανα­γνω­ρί­στηκε ότι η ανα­κό­πτουσα “PQH” είναι πτω­χευ­τική πιστώ­τρια της Συνε­ται­ρι­στι­κής Τρά­πε­ζας για το ποσό των 109.863,10 ευρώ και οφει­λέ­τρια ουσια­στι­κώς γνωστής ΕΠΕ της Ρόδου που υπέστη σοβαρές ζημιές από τις πλημ­μύ­ρες του Νοεμ­βρίου του 2013.

Δυνάμει της από 14.10.2009 σύμ­βα­σης ανοι­κτού (αλλη­λό­χρεου) λογα­ρια­σμού που συνήφθη στη Ρόδο, μεταξύ της Ε.Π.Ε. και της τρα­πε­ζι­κής εται­ρείας, η δεύτερη χορή­γησε στην πρώτη πίστωση ύψους 960.000 ευρώ.

Για την εξα­σφά­λιση της απαί­τη­σής της η δανεί­στρια τράπεζα ενέ­γραψε δυνάμει από­φα­σης του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου προ­ση­μεί­ωση υπο­θή­κης ποσού 1.000.000 ευρώ, επί του ξενο­δο­χείου της οφει­λέ­τριας.

Σε εκτέ­λεσή του η οφε­λέ­τρια εται­ρεία συνήψε με την Τράπεζα ασφα­λι­στική σύμβαση, δυνάμει της οποίας ασφά­λισε το ξενο­δο­χείο κατά οποιου­δή­ποτε κιν­δύ­νου.

Η τράπεζα υπο­στή­ριξε ότι από τον μήνα Νοέμ­βριο του 2011, η εται­ρεία έπαψε να κατα­βά­λει τη δόση ασφα­λί­στρων. Εν συνε­χεία, η τράπεζα και δοθέ­ντος ότι έπρεπε να προβεί σε ανα­νέ­ωση του ασφα­λι­στη­ρίου συμ­βο­λαίου με την ανα­κό­πτουσα, προ­σπά­θησε να επι­κοι­νω­νή­σει με τον νόμιμο εκπρό­σωπο αυτής για τις απα­ραί­τη­τες προς τούτο ενέρ­γειες, χωρίς όμως απο­τέ­λε­σμα.

Το δικα­στή­ριο έκρινε ότι σύμφωνα με τον όρο της μεταξύ τους σύμ­βα­σης, η Τράπεζα είχε τη δυνα­τό­τητα να ασφα­λί­ζει η ιδία το ξενο­δο­χείο ιδιο­κτη­σίας της ανα­κό­πτου­σας, με την τελευ­ταία να εξα­κο­λου­θεί να έχει την υπο­χρέ­ωση κατα­βο­λής του σχε­τι­κού ασφα­λί­στρου.

Περαι­τέρω, απο­δεί­χθηκε ότι η Τράπεζα δεν κατήγ­γειλε την ασφα­λι­στική σύμβαση, με απο­τέ­λε­σμα αυτή να παρα­μέ­νει σε ισχύ.

Κατά την διάρ­κεια ισχύος του ασφα­λι­στή­ριου συμ­βο­λαίου και συγκε­κρι­μένα στις 22.11.2013, εκδη­λώ­θηκε θύελλα-καταιγίδα, με συνέ­πεια την πρό­κληση ζημιών στο ξενο­δο­χείο της ανα­κό­πτου­σας.

Για την απο­κα­τά­σταση των ζημιών αυτών, η ανα­κό­πτουσα κατέ­βαλε σημα­ντικά ποσά τα οποία έκρινε το δικα­στή­ριο ότι θα πρέπει να κατα­βά­λει ο εκκα­θα­ρι­στής.

Την υπόθεση χει­ρί­ζο­νται οι δικη­γό­ροι κ.κ. Δήμος Μου­τά­φης και Δέσποινα Ζιώγα.