Πρ. Παυλόπουλος: Αναφαίρετο δικαίωμα η επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης μας

Μηνύ­ματα με πολλούς απο­δέ­κτες και ιδίως προς την Τουρκία, ότι βάση της φιλίας και καλής γει­το­νίας μας, καθώς και της ευρω­παϊ­κής της προ­ο­πτι­κής, απο­τε­λεί η πλήρης και πιστή τήρηση του Διε­θνούς και του Ευρω­παϊ­κού Δικαίου στο σύνολό τους, έστειλε ο Πρό­ε­δρος της Δημο­κρα­τίας Προ­κό­πης Παυ­λό­που­λος​ κατά την ανα­κή­ρυξή του ως επί­τι­μου Δημότη του Δήμου Βάρης-Βούλας-Βουλιαγμένης.

Ο κ. Παυ­λό­που­λος διε­μή­νυσε προς τη φίλη και γείτονα, όπως είπε, Τουρκία, ότι για την Ελλάδα και την Ευρω­παϊκή Ένωση, και σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο, δεν υφί­στα­νται αμφι­σβη­τή­σεις και, πολύ περισ­σό­τερο, γκρίζες ζώνες σε ό,τι αφορά τα σύνορά μας -άρα και τα θαλάσσια- με τις γει­το­νι­κές μας χώρες, κατά συνέ­πεια δε, και με την Τουρκία. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο υπο­γράμ­μισε, ότι η Ελλάδα έχει το ανα­φαί­ρετο δικαί­ωμα της επέ­κτα­σης της αιγια­λί­τι­δας ζώνης της, όποτε το κρίνει σκόπιμο και με τον θεσμικό τρόπο που κρίνει πρό­σφορο.

Όπως εξήγησε, η συγκε­κρι­μένη νομική βάση του Διε­θνούς Δικαίου, που τεκ­μη­ριώ­νει την κατά τ’ ανωτέρω σαφή­νεια του καθο­ρι­σμού και των θαλάσ­σιων συνόρων μας -επέκεινα δε και του καθο­ρι­σμού της ΑΟΖ- συμπυ­κνώ­νε­ται πρώτον, στη Συνθήκη της Λωζάνης, η οποία δεν ανα­θε­ω­ρεί­ται ούτε επι­και­ρο­ποιεί­ται, είναι πλήρης και δεν αφήνει κενά ερμη­νείας, τα θαλάσ­σια σύνορά μας στο Αιγαίο είναι σαφώς καθο­ρι­σμένα, δίχως περι­θώ­ρια οιασ­δή­ποτε αμφι­σβή­τη­σης και επα­νέ­λαβε ότι όσοι επι­νο­ούν γκρίζες ζώνες στο Αιγαίο, επι­δει­κνύ­ουν και άγνοια αλλά και έλλειψη σεβα­σμού του Διε­θνούς Δικαίου.

Δεύ­τε­ρον, στη Συνθήκη των Παρι­σίων του 1947, η οποία αφορά το καθε­στώς της παρα­χώ­ρη­σης των Δωδε­κα­νή­σων στην Ελλάδα, και τρίτον στη Συνθήκη του Montego Bay του 1982, η οποία παράγει γενικώς παρα­δε­δεγ­μέ­νους κανόνες του Διε­θνούς Δικαίου, οι οποίοι είναι δεσμευ­τι­κοί για κάθε κράτος, άρα και για την Τουρκία.

Παράλ­ληλα, ανα­φέρ­θηκε και στο Ευρω­παϊκό Δίκαιο, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι προ­σφέ­ρει αντί­στοιχη προ­στα­σία των συνόρων και του εδάφους της χώρας μας, καθώς και στην Ευρω­παϊκή νομο­θε­σία για το «Δίκτυο NATURA 2000», που αφορά τον επα­κριβή καθο­ρι­σμό των εντός της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης περιο­χών με προ­στα­τευό­μενα οικο­συ­στή­ματα. Όπως υπεν­θύ­μισε, «τα στοι­χεία ως προς τις περιο­χές που περι­λαμ­βά­νο­νται στο “Δίκτυο NATURA 2000” απο­δει­κνύ­ουν ότι οι περιο­χές αυτές -συμπεριλαμβανομένων των κάθε είδους νησίδων και βρα­χο­νη­σί­δων, δίχως να έχει οια­δή­ποτε νομική σημασία το ποια είναι η έκτασή τους και, a fortiori, το αν κατοι­κού­νται ή όχι -βρίσκονται εντός των συνόρων της Ελλάδας και της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης».

Ανα­φο­ρικά με το Κυπριακό, αφού υπο­γράμ­μισε ότι απο­τε­λεί διεθνές και, κυρίως, ευρω­παϊκό ζήτημα, τόνισε ότι επι­διώ­κουμε, το συντο­μό­τερο δυνατό, τη δίκαιη και βιώσιμη λύση του. Ωστόσο, παρα­τή­ρησε ότι η Κυπριακή Δημο­κρα­τία, ως πλήρες μέλος της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης, δεν είναι νοητή με περιο­ρι­σμένη κυριαρ­χία, την οποία θα προ­κα­λού­σαν στρα­τεύ­ματα κατοχής και ανα­χρο­νι­στι­κές εγγυ­ή­σεις τρίτων.

Η ΠΓΔΜ να επι­φέ­ρει τις ανα­γκαίες αλλαγές στην έννομη τάξη της

Ως προς την ΠΓΔΜ, επα­νέ­λαβε ότι επι­διώ­κουμε σχέσεις φιλίας, καλής γει­το­νίας και εμπρά­κτως απο­δει­κνύ­ουμε ότι ευνο­ούμε την προ­ο­πτική της στο ΝΑΤΟ και στην Ευρω­παϊκή Ένωση, ωστόσο επι­σή­μανε ότι υπάρχει μια σημα­ντική προ­ϋ­πό­θεση: Η επίλυση του ζητή­μα­τος του ονό­μα­τος σύμφωνα με την Ιστορία και με το Διεθνές Δίκαιο. Μάλιστα, σημεί­ωσε ότι για να γίνει αυτό πρέπει η γει­το­νική μας χώρα να επι­φέ­ρει και τις ανα­γκαίες αλλαγές στην έννομη τάξη της, πρω­τί­στως δε στο Σύνταγμά της και υπο­γράμ­μισε ότι μόνον όταν τελειώ­σει ορι­στικά όλη αυτή η δια­δι­κα­σία και αφού δια­πι­στω­θεί ότι η συνταγ­μα­τική ανα­θε­ώ­ρηση εμπε­ριέ­χει όλες τις εγγυ­ή­σεις, τότε είναι δυνατό να υπάρξει πρό­σκληση για ένταξη στο ΝΑΤΟ καθώς και οια­δή­ποτε έναρξη συζη­τή­σεων, σε ό,τι αφορά την εντα­ξιακή πορεία της ΠΓΔΜ προς την Ευρω­παϊκή Ένωση. «Επίσης, μόνο τότε είναι δυνατό να ορι­στι­κο­ποι­η­θεί και το περιε­χό­μενο, καθώς και η κατά το Διεθνές Δίκαιο ορθή ερμη­νεία της Συμ­φω­νίας μεταξύ Ελλάδας και ΠΓΔΜ, προ­κει­μέ­νου αυτή να έλθει προς κύρωση στην Βουλή των Ελλήνων», πρό­σθεσε.

Ανα­φε­ρό­με­νος στην τελετή της μετο­νο­μα­σίας της Λεω­φό­ρου Βάρης-Κορωπίου σε Λεωφόρο Ευελ­πί­δων, κατά την επέτειο των 190 χρόνων από την ίδρυση της Σχολής Ευελ­πί­δων, η οποία προη­γή­θηκε της ανα­κή­ρυ­ξής του ως επί­τι­μου Δημότη του Δήμου Βάρης-Βούλας-Βουλιαγμένης, εξέ­φρασε την ευγνω­μο­σύνη του Λαού και του Έθνους μας προς τις Ένοπλες Δυνά­μεις μας, γενι­κό­τερα, αλλά και στην Σχολή Ευελ­πί­δων, ειδι­κό­τερα.

Όπως επι­σή­μανε, είμαστε υπε­ρή­φα­νοι για το ανε­πί­λη­πτο ήθος τους και το ανυ­πέρ­βλητο φρόνημά τους και πρό­σθεσε ότι οι Ένοπλες Δυνά­μεις μας απο­δει­κνύ­ουν, καθη­με­ρινά και εμπρά­κτως, τι σημαί­νει να είσαι άξιος από­γο­νος Μεγάλων Προ­γό­νων αλλά και άξιος υπε­ρα­σπι­στής της Πατρί­δας, του Λαού μας και του Έθνους μας. Υπο­γράμ­μισε, επίσης, ότι για εμάς, τους Έλληνες, η υπε­ρά­σπιση της Ελευ­θε­ρίας και της Δημο­κρα­τίας είναι αρχή αυτο­νό­ητη, διότι η Ιστορία μας έχει απο­δεί­ξει ότι η Ελευ­θε­ρία είναι αρχή υπαρ­ξιακή για τον Λαό και το Έθνος των Ελλήνων.

Τέλος, ανα­φε­ρό­με­νος στον Δήμο Βάρης-Βούλας-Βουλιαγμένης, αφού ευχα­ρί­στησε για την τιμή, τόνισε ότι παίρνει στις «απο­σκευές» του, τις καλύ­τε­ρες ανα­μνή­σεις από την φιλο­ξε­νία, που του επι­φύ­λα­ξαν και πρό­σθεσε ότι επι­φορ­τί­ζε­ται με το χρέος να αντα­πο­κρι­θεί, με όλες του τις δυνά­μεις, στην προ­σπά­θεια για την οικο­δό­μηση ενός καλύ­τε­ρου μέλ­λο­ντος για όλους μας και ιδίως για τη Νέα Γενιά μας.

πηγή newpost.gr