Η θέση του ΚΚΕ στο συνέδριο της ΠΕΔ

Αγα­πη­τοί σύνε­δροι, κυρίες και κύριοι,

Χαι­ρε­τί­ζουμε και εμείς τις εργα­σίες του συνε­δρίου της Περι­φε­ρεια­κής Ένωσης Δήμων Νοτίου Αιγαίου,που πραγ­μα­το­ποιεί­ται σε μια κρίσιμη περίοδο για τον Ελλη­νικό λαό.

Μέσα σε συν­θή­κες κλι­μά­κω­σης της αντι­λαϊ­κής επί­θε­σης στους εργα­ζό­με­νους από την κυβέρ­νηση και τα μονο­πώ­λια,  με γενι­κό­τερο φόντο τις πολε­μι­κές εντά­σεις στη περιοχή μας και εμπλο­κής της χώρας μας σε αυτές,  οι εκπρό­σω­ποι της Τοπικής Διοί­κη­ση­ςκα­λού­νται σήμερα, να πάρουν απο­φά­σεις για το μέλλον της κρα­τι­κής διοί­κη­σης, σε επίπεδο Δήμων και Περι­φε­ρειών.

Είναι διαρκής η συζή­τηση για τη διοι­κη­τική δομή του κράτους και τι καλεί­ται να εξυ­πη­ρε­τή­σει. Είχαμε τον Καπο­δί­στρια, τον Καλ­λι­κράτη τώρα τον Νέο Καλ­λι­κράτη. Είναι συνε­χείς οι εξε­λί­ξεις και υπα­γο­ρεύ­ο­νται κάθε φορά από την ανάγκη να προ­σαρ­μό­ζε­ται η λει­τουρ­γία του κράτους στα συμ­φέ­ρο­ντα της κυρί­αρ­χης αστικής τάξης. Γιαυτό και οι τωρινές εξε­λί­ξεις στη τοπική διοί­κηση υπα­γο­ρεύ­ο­νται και από τις δεσμεύ­σεις της χώρας μας, που επι­κυ­ρώ­θη­καν στη βουλή από όλα τα κόμματα πλην του ΚΚΕ, τον Αύγου­στο του  2015.

Υπα­γο­ρεύ­ο­νται από τη στρα­τη­γική «Ευρώπη 2020» της ΕΕ, που απαιτεί επι­τά­χυνση των αντι­δρα­στι­κών ανα­διαρ­θρώ­σεων σε όλα τα επίπεδα, και στη κρατική δομή και διοί­κηση.Υπα­γο­ρεύ­ε­ται από την ανάγκη του κεφα­λαίου να παίζει το κράτος πιο επι­τε­λικό ρόλο στη χάραξη της αντι­λαϊ­κής πολι­τι­κής, που θα υλο­ποιεί­ται­μαζί με  δήμους και περι­φέ­ρειες,  σε πιο ενεργό ρόλο και απόλυτα υπο­ταγ­μέ­νοι στην υπη­ρε­σία των επι­χει­ρη­μα­τι­κών ομίλων.

Η κυβέρ­νηση με αμείωτη ένταση, συνε­χί­ζει την επίθεση στους εργα­ζό­με­νους, στους αυτο­α­πα­σχο­λού­με­νους, στους φτωχούς αγρότες, επι­κα­λού­μενη ότι οι μεταρ­ρυθ­μί­σεις που τσά­κι­σαν τη ζωή εκα­τομ­μυ­ρίων ανθρώ­πων στη χώρα μας, είναι ανα­γκαίες για να έρθει η πολυ­πό­θητη ανά­πτυξη. Κρύβουν όμως για ποιων  και σε όφελος ποιων θα είναι αυτή η  ανά­πτυξη που μιλάνε , και ότι αυτή προ­ϋ­πο­θέ­τει την παρα­πέρα φτω­χο­ποί­ηση του λαού, τη δουλειά λάστιχο μέχρι το τάφο, τις δρα­μα­τι­κές περι­κο­πές για την υγεία, τη πρόνοια, το ξεπού­λημα και τις ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεις της δημόσια περιου­σίας και των κοι­νω­νι­κών υπη­ρε­σιών.

Σ’ αυτή τη κατεύ­θυνση άνοιξε το δρόμο ο Καλ­λι­κρά­της το 2010, και τώρα, η ανα­θε­ώ­ρησή του, υπα­γο­ρεύ­ε­ται από τις ανάγκες που έχει το κεφά­λαιο σήμερα, να στη­ρι­χτεί η αντα­γω­νι­στι­κό­τητα και η κερ­δο­φο­ρία του πιο εντα­τικά, πιο απο­φα­σι­στικά, με θεσμική κατο­χύ­ρωση της πιο ενεργής συμ­με­το­χής των αιρετών στην υλο­ποί­ηση των απαι­τή­σεών του.

Ποιες είναι οι απαι­τή­σεις του κεφα­λαίου σήμερα; μεγα­λύ­τερη «ευε­λι­ξία» στην αγορά εργα­σίας, η επέ­κταση της μερικής απα­σχό­λη­σης και της εκ περι­τρο­πής εργα­σίας, οι «υπο­κα­τώ­τα­τοι» μισθοί, οι φορο­α­παλ­λα­γές, τα κίνητρα, οι χρη­μα­το­δο­τή­σεις, οι ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεις στα απορ­ρίμ­ματα, στο νερό, στη πρόνοια, στη παιδεία, στην υγεία στη δημόσια περιου­σία. Έβαλε πλάτη η Τοπική Διοί­κηση μέχρι σήμερα σ’ αυτές τις απαι­τή­σεις; H πραγ­μα­τι­κό­τητα μιλά από μόνη της.

Η διοι­κη­τική μεταρ­ρύθ­μιση τόσο του Καλ­λι­κράτη, όσο και του νέου που προ­τεί­νε­ται και στη­ρί­ζε­ται από την ΚΕΔΕ , την ΕΝΠΕ και τον εργο­δο­τικό συν­δι­κα­λι­σμό,  εμείς λέμε ότι είναι αντι­δρα­στική και εχθρική για το λαό. Η ενί­σχυση αρμο­διο­τή­των και λει­τουρ­γιών των  περι­φε­ρεια­κών και των τοπικών βαθ­μί­δων της διοι­κη­τι­κής δομής του κράτους δεν γίνο­νται για την εξυ­πη­ρέ­τηση των λαϊκών αναγκών. Απο­σκο­πούν να γίνουν αυτές οι δομές, πιο ικανές και απο­τε­λε­σμα­τι­κές προ­κει­μέ­νου να στη­ρί­ξουν τη δράση των επι­χει­ρη­μα­τι­κών ομίλων ,τις επεν­δύ­σεις και την κερ­δο­φο­ρία τους.

Γι’ αυτό οι αλλαγές εστιά­ζουν στην:

• Μεγα­λύ­τερη συγκέ­ντρωση πόρων (ΕΣΠΑ και άλλων χρη­μα­το­δο­τι­κών εργα­λείων κλπ) σε έργα και υπο­δο­μές που υπη­ρε­τούν στρα­τη­γι­κούς σχε­δια­σμούς μονο­πω­λια­κών ομίλων σε τοπικό και περι­φε­ρειακό επίπεδο.
• Ληστρική αξιο­ποί­ηση από τις επι­χει­ρή­σεις του συνόλου της δημο­τι­κής ακί­νη­της περιου­σίας
• Παρα­πέρα ώθηση της λεγό­με­νης κοι­νω­νι­κής οικο­νο­μίας (ΜΚΟ, ΚΟΙΝΣΕΠ, δίκτυα και συνε­ται­ρι­σμούς προ­σώ­πων κλπ) με την ειδική συν­δρομή και συνει­σφορά της ΤΔ
• Στα­διακή μετα­φορά νέων φορο­λο­γι­κών βαρών στις πλάτες των λαϊκών νοι­κο­κυ­ριών και την νομι­μο­ποί­ηση των παλιών μέσω της Τοπικής Διοί­κη­σης (π.χ. ο ΕΝΦΙΑ, ο αυξη­μέ­νος ΦΠΑ στα νησιά κλπ), στην ενδυ­νά­μωση της φοροει­σπρα­κτι­κής λει­τουρ­γίας με το επι­χεί­ρημα της «οικο­νο­μι­κής αυτο­τέ­λειας».

Το ΚΚΕ απορ­ρί­πτει και τον παλιό και τον ανα­θε­ω­ρη­μένο Καλ­λι­κράτη. Η αντί­ληψη του ΚΚΕ  για τις δομές διοί­κη­σης και διεύ­θυν­σης σε κεντρικό και τοπικό επίπεδο έχει θεμέλιό της την κοι­νω­νική ιδιο­κτη­σία στα συγκε­ντρω­μένα μέσα παρα­γω­γής, τον κεντρικό σχε­δια­σμό της παρα­γω­γής με κίνητρο την ικα­νο­ποί­ηση των λαϊκών αναγκών. Στη­ρί­ζε­ται στην εργα­τική συμ­με­τοχή και τον λαϊκό έλεγχο από τα κάτω προς τα πάνω, που διαρ­θρώ­νε­ται πρώτα από όλα σε επίπεδο παρα­γω­γι­κής μονάδας και κοι­νω­νι­κής υπη­ρε­σίας. Πάνω σε αυτή τη βάση μπορεί μόνο να δια­μορ­φώ­νε­ται ένα ενιαίο σύγ­χρονο και δωρεάν κρατικό σύστημα Υγείας, Πρό­νοιας, Παι­δείας. Να εξα­σφα­λί­ζε­ται ο σχε­δια­σμός ανά­πτυ­ξης ανά τομέα και κλάδο, αξιο­ποιώ­ντας τον φυσικό και παρα­γω­γικό πλούτο της χώρας.

Με αυτή τη θέση το ΚΚΕ και η Λαϊκή Συσπεί­ρωση που στη­ρί­ζε­ται από το ΚΚΕ στο Δήμο και στη Περι­φέ­ρεια, επι­διώ­κουμε την οργά­νωση της πάλης, τη διεκ­δί­κηση, την ενα­ντί­ωση σε κυβέρ­νηση και τοπικές αρχές που στη­ρί­ζουν τις αντι­δρα­στι­κές ανα­τρο­πές.

Καλούμε κάθε αιρετό που παρά τον ασφυ­κτικό ενα­γκα­λι­σμό της τοπικής διοί­κη­σης από το κράτος για να υπο­κύ­ψει στις απαι­τή­σεις του κεφα­λαίου και της ΕΕ, ο οποίος έχει ως αφε­τη­ρία και έγνοια τις αγωνίες και τις ανάγκες του λαού, να μην εγκλω­βι­στεί στη λογική για το πώς οι δήμοι θα γίνουν πιο λει­τουρ­γι­κοί και απο­τε­λε­σμα­τι­κοί στην προ­ώ­θηση αυτής της βαρ­βα­ρό­τη­τας. Να μην εγκλω­βι­στεί στις δήθεν τοπικές ιδιαι­τε­ρό­τη­τες και άλλα παρό­μοια. Θα γίνει ο δού­ρειος ίππος για να ξεχυθεί με λύσσα η δίψα του κεφα­λαίου να τα πάρει όλα, να τσα­κί­σει το λαό και τις ανάγκες του.

Μαζί με το λαό να εντεί­νουμε τον αγώνα για απο­κλει­στικά δημόσιο δωρεαν σύστημα στους βασι­κούς κοι­νω­νι­κούς τομείς της υγείας-πρόνοιας και παι­δείας με πλήρη χρη­μα­το­δό­τηση από το κράτος.

Ν’ αντι­τα­χθούμε στη μετα­φορά αρμο­διο­τή­των που πρέπει να είναι στην ευθύνη του κεντρι­κού κράτους για την ανάπτυξη-λειτουργία-στην τοπική διοί­κηση γιατί αυτό σημαί­νει τελικά μετα­φορά του κόστους στις πλάτες του λαού. Να καταρ­γη­θεί κάθε είδους τοπική φορο­λο­γία, κάθε έμμεση φορο­λο­γία.

Ν’ανατραπεί το νομο­θε­τικό πλαίσιο που καθιστά δήμους και περι­φέ­ρειες πεδίο επι­χει­ρη­μα­τι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας.

Μόνιμη και σταθερή δουλειά με πλήρη δικαιώ­ματα για όλους τους εργα­ζό­με­νους.

Διεκ­δι­κούμε σχε­δια­σμό και υλο­ποί­ηση σε κεντρικό, περι­φε­ρειακό και τοπικό επίπεδο υπο­δο­μών και μηχα­νι­σμών δημό­σιας προ­στα­σίας από πλημμύρες-πυρκαγιές,σει­σμούς και άλλες κατα­στρο­φές από καιρικά φαι­νό­μενα, ρύπανση και μόλυνση του νερού και του αέρα.

Απαι­τούμε δρα­στική αύξηση των κρα­τι­κών δαπανών από τον προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό για κοι­νω­νική πολι­τική , για ενί­σχυση της λαϊκής οικο­γέ­νειας, για τη λει­τουρ­γία των δημο­τι­κών υπη­ρε­σιών σε απορ­ρίμ­ματα , πράσινο, αθλη­τι­σμό, πολι­τι­σμό κ.α.