Στην “Άγονη” γραμμή και πάλι η Κάλυμνος ως ο “φτωχός συγγενής” της περιοχής

Η εται­ρεία BLUE STAR FERRIES ανα­κοί­νωσε τα νέα δρο­μο­λό­για για το 2015 και προχωρά στην σύνδεση των νησιών με ανα­κα­τα­τά­ξεις μετα­θέ­σεις και νέους προ­ο­ρι­σμούς στα πλοία της.

Συγκε­κρι­μένα η ακτο­πλοϊκή εται­ρεία, έδωσε στην δημο­σιό­τητα τα δρο­μο­λό­για για την ερχό­μενη θερινή περίοδο, που ξεκινά από τις 30 Μαρτίου. Μια σημα­ντική αλλαγή είναι η δρο­μο­λό­γηση του SUPERFAST XII, το οποίο έχει μήκος 199,9 μέτρα και βύθισμα 6,7 μέτρα και θα πραγ­μα­το­ποιεί δρο­μο­λό­για στην γραμμή Κυκλά­δες και Δωδε­κά­νησα. Το γεγονός δείχνει την πολι­τική της εται­ρείας, που είναι ανα­βάθ­μιση αυτής της γραμμής, που απο­τε­λεί και την πιο σημα­ντική για την BLUE STAR FERRIES, αφού το νέο πλοίο είναι ταχύ­τερο και μεγα­λύ­τερο, από αυτά που ήδη κυκλο­φο­ρούν προς τα νησιά μας.

Παράλ­ληλα ανα­κοί­νωσε πως δεν θα υπάρ­ξουν ανα­κα­τα­τά­ξεις για το ΔΙΑΓΟΡΑΣ, το οποίο συνε­χί­ζει στην γραμμή της άγονης από Πειραιά για Δωδε­κά­νησα.

Τα δρο­μο­λό­για του νέου πλοίου στην γραμμή της περιο­χής μας θα είναι τα εξής, για την επόμενη περίοδο:

SUPERAST XII: (30/03/2015 έως 28/06/2015)

Κάθε Δευτέρα-Τετάρτη-Παρασκευή : Πειραιάς-Σύρος-Πάτμος-Λέρος-Κως-Ρόδος

Κάθε Τρίτη-Πέμπτη-Κυριακή : Ρόδος-Κως-Λέρος-Πάτμος-Σύρος-Πειραιάς

SUPERAST XII: (από 29/06/2015)

Κάθε Δευτέρα-Τετάρτη-Παρασκευή : Πειραιάς-Σύρος-Πάτμος-Λέρος-Κως-Ρόδος

Κάθε Σάββατο: Πειραιάς-Αμοργός(Κατά­πολα)-Πάτμος-Λέρος-Κως-Ρόδος

Κάθε Τρίτη-Πέμπτη-Κυριακή : Ρόδος-Κως-Λέρος-Πάτμος-Σύρος-Πειραιάς

Κάθε Σάββατο: Ρόδος-Κως-Λέρος-Πάτμος-Αμοργός(Κατά­πολα)-Πειραιάς

(Πλη­ρο­φο­ρίες από το arxipelagos.com)

Αυτό που δια­πι­στώ­νε­ται είναι πως όλα τα νησιά της περιο­χής μας και ειδικά αυτά της πάλαι ποτέ “γραμμής κορμού”, θα ενώ­νο­νται με Πειραιά και Ρόδο με ένα νέο, μεγα­λύ­τερο και ταχύ­τερο πλοίο, ενώ η Κάλυ­μνος, ως κέντρο της “Περι­φε­ρεια­κής Ενό­τη­τας Καλύ­μνου”, θα συνε­χί­σει να εξυ­πη­ρε­τεί­ται ως ΑΓΟΝΗ γραμμή από το ΔΙΑΓΟΡΑΣ.

Έμεινε και πάλι “εκτός νυμ­φώ­νος” η πρω­τεύ­ουσα της μεγα­λύ­τε­ρης νησιω­τι­κής επαρ­χίας, το τρίτο μεγα­λύ­τερο νησί της Δωδε­κα­νή­σου, το “αιώνιο θύμα” της ανι­κα­νό­τη­τας και ανα­πο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τας των τοπικών πολι­τι­κών αλλά και της αδια­φο­ρίας της κεντρι­κής εξου­σίας.

Μέχρι σήμερα δεν φαί­νε­ται στον ορί­ζο­ντα κάποια προ­σπά­θεια για επίλυση του προ­βλή­μα­τος και η συνε­χι­ζό­μενη ακτο­πλοϊκή απο­μό­νωση της Καλύ­μνου, είναι ορατή και για το επόμενο διά­στημα.

Ένα λιμάνι “δια­μά­ντι” όμως … μηδέν “καρα­τίων” – Κατα­δίκη του νησιού στην “άγονη γραμμή”

Έχοντας το νησί ένα λιμάνι “δια­μά­ντι”, όπως το χαρα­κτη­ρί­ζουν πολλοί από αυτούς που “εμπνεύ­στη­καν” τον τρόπο κατα­σκευής του, το οποίο όμως αδυ­να­τεί να δεχτεί τα μεγάλα πλοία που κυκλο­φο­ρούν στην περιοχή. Όταν κατα­σκευά­ζο­νταν, οι τότε πολι­τι­κοί υπεύ­θυ­νοι του νησιού, έκριναν πως το νησί είχε ανάγκη από την κατα­σκευή ενός “λιμε­νι­κού κατα­φυ­γίου”, ενώ εξα­πέ­λυαν αφο­ρι­σμούς ενα­ντίον των πλοιάρ­χων της ακτο­πλο­ΐας, που προει­δο­ποιού­σαν για τον μελ­λο­ντικό απο­κλει­σμό, “όπερ και εγένετο”, λόγω της φύσης της κατα­σκευής του λιμα­νιού, απο­κα­λώ­ντας τους μάλιστα ως “λεβε­ντο­ά­σχε­τους”. Επέ­λε­ξαν την κατα­σκευή ενός λιμα­νιού με τα σημε­ρινά χαρα­κτη­ρι­στικά, για τους ανθρώ­πους της θάλασ­σας, όπως δια­τεί­νο­νται και επαί­ρο­νται, ενώ οι πρώτοι που έχουν πληγεί από την σημε­ρινή κατά­σταση με την ακτο­πλοϊκή σύνδεση, είναι οι ίδιοι οι ψαράδες, αφού έχουν το πλέον ευπαθές προϊόν και αδυ­να­τούν να το προ­ω­θή­σουν άμεσα στις αγορές.

Η μελέτη για τον “Έξω Μόλο” που … δεν έγινε ποτέ

Όταν πλέον ήλθε το πλήρωμα του χρόνου και φάνηκε η σκληρή πραγ­μα­τι­κό­τητα, καθώς η Κάλυ­μνος έμενε εκτός του “βασικού κορμού” και εντάσ­σο­νταν στην πιο ανα­χρο­νι­στική και αντια­να­πτυ­ξιακή έννοια που υπήρξε ποτέ, την περι­βό­ητη ΑΓΟΝΗ ΓΡΑΜΜΗ, αφού τα πλοία της νέας εποχής, δεν μπο­ρού­σαν να το προ­σεγ­γί­σουν, οι “μαι­κή­νες” της τοπικής πολι­τι­κής είχαν την έμπνευση κατα­σκευής ενός “εξω­τε­ρι­κού λιμα­νιού” και στην καθη­με­ρι­νό­τητά μας μπήκε πλέον ο όρος “έξω μόλος”.

Η μόνη λύση φάνηκε πως ήταν αυτή η κατα­σκευή και άρχισε ένας νέος Γολ­γο­θάς για την Κάλυμνο, ενώ τα δρο­μο­λό­για των πλοίων μειώ­νο­νταν συνεχώς, μέχρι που έφθασαν στα 3 την εβδο­μάδα. Κι ενώ το νησί έμπαινε σε μια περι­πέ­τεια και η τοπική οικο­νο­μία βού­λιαζε μέρα με την μέρα, αφού η σύνδεση με τον Πειραιά και την Ρόδο είχε μετα­τρα­πεί σε μια “Οδύσ­σεια”, οι τοπικοί πολι­τι­κοί ανα­ζη­τού­σαν μια μελέτη για την κατα­σκευή του “έξω μόλου”, που ακόμη και σήμερα, δέκα και πλέον χρόνια μετά, ακόμα … την ψάχνουν!

Ανάμεσα στην παρά­λογη γρα­φειο­κρα­τία του ελλη­νι­κού κράτους και στην ανα­πο­τε­λε­σμα­τι­κό­τητα των τοπικών πολι­τι­κών, η λύση της κατα­σκευής ενός πρό­σθε­του λιμε­νι­κού έργου, έγινε “εφιάλ­της” για το νησί.

Η “τρύπα|” στο λιμάνι και στο μέλλον της Καλύ­μνου

Βέβαια θα ήταν αδικία να παρα­λεί­ψουμε την “φιλό­τιμη” προ­σπά­θεια που έγινε κατά την τελευ­ταία περίοδο της Δημαρ­χίας Ρούσσου. Εν όψει των επερ­χό­με­νων δημο­τι­κών εκλογών, “επι­νό­η­σαν” μια “προ­χει­ρο­κα­τα­σκευή”, που θα λει­τουρ­γούσε ως λιμάνι, στον εξω­τε­ρικό προ­βλήτα του νησιού. Φυσικά δεν άργησε να φανεί η … προ­χει­ρό­τητα, αφού δημιουρ­γή­θηκε υπο­σκαφή στον προ­σή­νεμο μόλο, γεγονός ανα­με­νό­μενο, από τη στιγμή που κατα­σκευά­στηκε σε προ­σή­νεμο μόλο.

Ήταν μια προ­ε­κλο­γική “αρπαχτή’, που βέβαια δεν τους “βγήκε”, αφού δημιουρ­γή­θηκε η “τρύπα” από πολύ νωρίς και έγιναν μερικά δρο­μο­λό­για των μεγάλων πλοίων, ενώ μέσα σ’ αυτήν “έπεσαν” κάποιες χιλιά­δες ευρώ.

Αγια­σμός έγινε αλλά τελικά χρειά­ζο­νταν και … “ξύρισμα”

Και ήλθε η σειρά της περιό­δου Δια­κο­μι­χάλη, που από την πρώτη στιγμή προ­σπά­θησε να κλείσει την “τρύπα” και να δοθεί μια προ­σω­ρινή ανάσα στο νησί, ενώ εξα­σφα­λί­στη­καν τα 360 χιλιά­ρικα που απαι­τούσε η απο­κα­τά­σταση της υπο­σκα­φής, σε μια τρομερά δύσκολη περίοδο οικο­νο­μι­κής στε­νό­τη­τας και μόνον χάρη στις ενέρ­γειες του τότε βου­λευτή, συμπα­τριώτη μας Γιώργου Κασσάρα.

Αλλά και πάλι η απο­γο­ή­τευση δια­δέ­χτηκε την αρχική αισιο­δο­ξία, αφού μετά τον αγιασμό στο “ολο­κλη­ρω­μένο” έργο, ήλθε η “κόκκινη κάρτα” από την BLUE STAR, που αυτή τη φορά έγειρε ενστά­σεις και αρνή­θηκε να εντάξει την Κάλυμνο στα δρο­μο­λό­για της γραμμής, λόγω του βάθους του σημείου, όπως αυτό δια­μορ­φώ­θηκε μετά την απο­κα­τά­σταση της υπο­σκα­φής.

Ξανά αγώνας για την μελέτη και … “το ξύρισμα”

Ένας νέος αγώνας δρόμου άρχισε, με κόντρες ανάμεσα στο δήμο και την εται­ρεία και τελικά ήλθε στο προ­σκή­νιο μια νέα “ορο­λο­γία” για όλους μας, το περι­βό­ητο “ξύρισμα” του λιμα­νιού. που το περι­μέ­ναμε από μέρα σε μέρα και … ακόμα περι­μέ­νουμε και άγνωστο για πόσο!

Το απο­τέ­λε­σμα ήταν και πάλι η Κάλυ­μνος να μείνει εν μέσω θέρους με … δυόμιση δρο­μο­λό­για την εβδο­μάδα και να ανα­μέ­νει από την νέα Δημαρ­χία του Γιάννη Γαλουζή το περι­βό­ητο “ξύρισμα”, αλλά και την ολο­κλή­ρωση της μελέτης για το λιμε­νικό έργο στην εξω­τε­ρική πλευρά του λιμα­νιού. Εν τω μεταξύ η Κάλυ­μνος παρα­μέ­νει στο περι­θώ­ριο της ανά­πτυ­ξης, με τα μύρια προ­βλή­ματα της και την όποια προ­ο­πτική, να περι­μέ­νει στο λιμάνι, μαζί με τους Καλύ­μνιους που κοιτάνε στο πέλαγος μήπως και φανεί κανένα πλοίο στον ορί­ζο­ντα!

“Παλμός της Καλύ­μνου”