Προς Μ. Γλυνό: “Η πολιτική ενηλικίωση δεν είναι πάντα συνάρτηση του χρόνου παρουσίας στα κοινά”

Απά­ντηση του Γρα­φείου Τύπου της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου σε δηλώ­σεις του Μανώλη Γλυνού:

Προς τον Μανώλη Γλυνό και όλους εκεί­νους που υπο­θάλ­πουν και ανα­πα­ρά­γουν την δυσα­νε­ξία του στην κριτική και στην αλήθεια:

Κύριε Γλυνέ, την επόμενη φορά που θα βρείτε ανοιχτό μικρό­φωνο για να εκφρά­σετε τον δήθεν απο­τρο­πια­σμό σας για την λει­τουρ­γία του Γρα­φείου Τύπου της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου, με υβρι­στι­κούς χαρα­κτη­ρι­σμούς όπως “εμετική αθρο­γρά­φος”, “κατά­πτυ­στο Δελτίο Τύπου”, “γραφικό Γραφείο Τύπου”, “τρολ της Περι­φέ­ρειας” και άλλα τέτοια κόσμια και ευγενή, αλλά τόσο ανάρ­μο­στα για το προφίλ του “καλού παιδιού” που έχετε υιο­θε­τή­σει, ας έχετε υπόψιν σας τα εξής:

Το ύφος των ανα­κοι­νώ­σεων του Γρα­φείου Τύπου, υπα­γο­ρεύ­ε­ται από το ύφος και το περιε­χό­μενο της δικής σας κρι­τι­κής, η οποία ουδέ­ποτε είχε σχέση με την αλήθεια. Όσο συνε­χί­ζετε να επεν­δύ­ετε πολι­τικά στο ψεύδος, τη συκο­φα­ντία και τη δημα­γω­γία, ανάλογο θα είναι και το ύφος των οφει­λό­με­νων απα­ντή­σεών του.

Εσείς που κόπτε­σθε τάχα για τη Δημο­κρα­τία, είστε εσείς που δεν ανέ­χε­στε την κριτική, είστε εσείς που δεν ανα­γνω­ρί­ζετε το δικαί­ωμα εκείνων που καθυ­βρί­ζετε και συκο­φα­ντείτε, να αμυν­θούν, υπε­ρα­σπι­ζό­με­νοι την αλήθεια την οποία συνει­δητά δια­στρε­βλώ­νετε ή αγνο­είτε. Τι πιο φασι­στικό από αυτό; Που υπάρχει η Δημο­κρα­τία σε όλα αυτά;

Είστε εσείς εκείνοι που δεν διστά­ζετε να δια­σύ­ρετε εργα­ζο­μέ­νους, να ακυ­ρώ­σετε την εργασία τους, να τους απευ­θύ­νετε υβρι­στι­κούς χαρα­κτη­ρι­σμούς, όταν η δουλειά τους δεν σας αρέσει, όταν δεν εξυ­πη­ρε­τεί το αφήγημα και τις σκο­πι­μό­τη­τές σας, όταν απο­κα­θι­στά την αλήθεια στα ψεύδη και τις συκο­φα­ντίες πάνω στις οποίες έχετε στη­ρί­ξει την πολι­τική σας παρου­σία. Όταν συν­θέ­τει τα κομ­μά­τια του παζλ και απο­κα­λύ­πτει τις σκο­πι­μό­τη­τες και πιθανόν τα πρόσωπα που υπο­κι­νούν την ενορ­χη­στρω­μένη εκστρα­τεία λάσπης και ύβρεων στην οποίαν συστη­μα­τικά επι­δί­δε­στε. Αυτή είναι η Δημο­κρα­τία σας! Αυτή είναι η σοβα­ρό­τητά σας!

Θα ήταν πολύ βολικό για σας ένα Γραφείο Τύπου άχρωμο και άοσμο, ένα Γραφείο Τύπου χωρίς αντα­να­κλα­στικά, επα­να­παυ­μέ­νου στην αδρά­νεια, χωρίς προ­σα­να­το­λι­σμό, ασχο­λού­μενο μόνο με την παρα­γωγή ανώ­δυ­νης, τυπο­ποι­η­μέ­νης, “ξύλινης”, εύπε­πτης ειδη­σε­ο­γρα­φι­κής τροφής.

Λυπού­μα­στε αλλά όσο κι αν σας ενοχλεί, εσάς και τα παπα­γα­λά­κια που σας περι­θάλ­πουν εν είδει ραδιο­φω­νι­κού “εισαγ­γε­λέα”, όσο κι αν εκτο­ξεύ­ετε ύβρεις εσείς και οι “σύμ­μα­χοί” σας, να ξέρετε ότι το Γραφείο Τύπου θα συνε­χί­σει να κάνει αυτό που οφείλει να κάνει, όταν γίνεται απο­δέ­κτης της πολι­τι­κής φαυ­λό­τη­τας και της συκο­φα­ντίας.

Αντί να ανα­λώ­νε­στε στην εμπά­θεια απέ­να­ντι στην Περι­φε­ρειακή Αρχή, τον Περι­φε­ρειάρχη και το Γραφείο Τύπου, εσείς που κομπά­ζετε για την επί 25 χρόνια πορεία σας στα κοινά του τόπου, ίσως είναι ώρα να αντι­λη­φθείτε ότι η πολι­τική ενη­λι­κί­ωση δεν είναι πάντα συνάρ­τηση του χρόνου. Είναι συνάρ­τηση της κατα­νό­η­σης του θεσμι­κού σας ρόλου, ως μείζων μειο­ψη­φία εν προ­κει­μένω.

Πουθενά δεν είναι γραμ­μένο ότι η άσκηση αντι­πο­λί­τευ­σης σας παρέχει το δικαί­ωμα άκριτης σπί­λω­σης της προ­σω­πι­κής τιμής και αξιο­πρέ­πειας του οποιου­δή­ποτε. Η κριτική είναι επι­βε­βλη­μένη, υπό την προ­ϋ­πό­θεση της προ­ά­σπι­σης του δημο­σίου συμ­φέ­ρο­ντος, της διε­ρεύ­νη­σης, της τεκ­μη­ρί­ω­σης και κυρίως της Αλή­θειας. Όταν αυτά τα “συστα­τικά” απου­σιά­ζουν, τότε μετα­τρέ­πε­στε σε κοινό υβριστή και συκο­φά­ντη. Στις περι­πτώ­σεις αυτές, είναι ανα­φαί­ρετο δικαί­ωμα του θιγό­με­νου, να προ­στα­τεύ­σει με κάθε ενδε­δειγ­μένο τρόπο την ατομική του αξιο­πρέ­πεια, αλλά και την αξιο­πρέ­πεια του θεσμού που υπη­ρε­τεί, απέ­να­ντι στις πρα­κτι­κές πολι­τι­κού αμο­ρα­λι­σμού που υφί­στα­ται.

Είναι ώρα να αντι­λη­φθείτε, όσο δύσκολο κι αν είναι για σας, ότι ο ρόλος σας ως μείζων μειο­ψη­φία υπό­κει­ται στον περιο­ρι­σμό που θέτει η προ­σω­πική αίσθηση της ηθικής, ο σεβα­σμός στην ατομική αξιο­πρέ­πεια, ο αυτο­σε­βα­σμός.

Στους ενα­πο­μεί­να­ντες εκφρα­στές της πολι­τι­κής παθο­γέ­νειας του τόπου μας, θα συνε­χί­σουμε να αντι­στε­κό­μα­στε κάθε φορά που μας προ­κα­λούν. Τίποτα δεν έμεινε και δεν θα μείνει ποτέ ανα­πά­ντητο. Είναι υπο­χρέ­ωση και καθήκον μας.

ΥΓ: Σκόπιμο είναι να μην επι­χει­ρή­σετε ξανά να επι­κα­λε­στείτε τη Δημο­κρα­τία και την ελευ­θε­ρία της άποψής σας για να επι­τε­θείτε στο Γραφείο Τύπου της Περι­φέ­ρειας. Είναι του­λά­χι­στον φαιδρό, κωμι­κο­τρα­γικό! Αν δεν πιστεύ­ετε στην ελευ­θε­ρία έκφρα­σης των ανθρώ­πων που είναι φανερό ότι απε­χθά­νε­στε εσείς και οι “σύμ­μα­χοί” σας, τότε δεν πιστεύ­ετε καθόλου σε αυτήν, ούτε πείθετε για τις “αγαθές” προ­θέ­σεις σας.

Το Γραφείο Τύπου για το Γραφείο Τύπου