Κυρ. Μητσοτάκης: Επίσκεψη στα φυλάκια των Ενόπλων Δυνάμεων σε Ρω και Στρογγυλή

Τις ακρι­τι­κές μικρο­νή­σους Ρω και Στρογ­γυλή επι­σκέ­φθηκε ο πρω­θυ­πουρ­γός Κυριά­κος Μητσο­τά­κης, συνο­δευό­με­νος από τον πρόεδρο της Βουλής Νικήτα Κακλα­μάνη, τον αρχηγό ΓΕΕΘΑ, στρα­τηγό Δημήτρη Χούπη, και τον περι­φε­ρειάρχη Νοτίου Αιγαίου Γιώργο Χατζη­μάρκο.

Κατά την επί­σκεψή του, ο πρω­θυ­πουρ­γός βρέθηκε στα επι­τη­ρη­τικά φυλάκια των δύο νησίδων και είχε συνο­μι­λίες με στελέχη των Ενόπλων Δυνά­μεων και οπλίτες θητείας που υπη­ρε­τούν στην περιοχή.

Στη Ρω, ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης ενη­με­ρώ­θηκε για τις νέες υπο­δο­μές του φυλα­κίου και ειδι­κό­τερα για τον νέο προ­βλήτα, ενώ ξενα­γή­θηκε στο νεό­δμητο κεντρικό κτήριο, στο εστια­τό­ριο και στα μαγει­ρεία.

Επι­σκέ­φθηκε επίσης τους νέους ξενώνες που έχουν κατα­σκευα­στεί για τις ανάγκες του προ­σω­πι­κού των Ενόπλων Δυνά­μεων.

Ο πρω­θυ­πουρ­γός κατέ­θεσε στεφάνι στο μνημείο της Κυράς της Ρω και στη συνέ­χεια επι­σκέ­φθηκε το σπίτι της, το οποίο έχει μετα­τρα­πεί σε μουσείο.

Στην απο­στολή συμ­με­τεί­χαν επίσης οι βου­λευ­τές Δωδε­κα­νή­σου της Νέας Δημο­κρα­τίας Γιάννης Παππάς, Εμμα­νουήλ Κόν­σο­λας, Μίκα Ιατρίδη και Βασίλης-Νικόλαος Υψη­λά­ντης.

Στο πλαίσιο της επί­σκε­ψής του στην περιοχή, ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης μετέβη και στο Ταχύ Περι­πο­λικό Κατευ­θυ­νό­με­νων Βλη­μά­των «Υπο­πλοί­αρ­χος Γρη­γο­ρό­που­λος» του Πολε­μι­κού Ναυ­τι­κού, το οποίο βρί­σκε­ται ελλι­με­νι­σμένο στο Καστελ­λό­ριζο.

Τα μηνύ­ματα του Κυρ. Μητσο­τάκη σε Ερντο­γάν εν μέσω κλι­μά­κω­σης από την Άγκυρα

Από το Ελ Αλαμέιν στο Παρίσι και από εκεί στο Καστε­λό­ριζο, ο πρω­θυ­πουρ­γός Κυρ. Μητσο­τά­κης στέλνει το δικό του μήνυμα στην Άγκυρα, μετά από ένα έντονο μπαράζ επι­θε­τι­κών δηλώ­σεων και τοξικής ρητο­ρι­κής, και ενώ τα τουρ­κικά ΜΜΕ μιλούν ανοικτά ακόμη και για ενδε­χό­μενη θερμή αντι­πα­ρά­θεση.

Οι δύο χώρες τις τελευ­ταίες εβδο­μά­δες έχουν, μέσω δημό­σιων δηλώ­σεων και με την ανταλ­λαγή ρημα­τι­κών δια­κοι­νώ­σεων, ξεδι­πλώ­σει πλήρως τις δια­φο­ρε­τι­κές θέσεις σε μείζονα ζητή­ματα, ανα­δει­κνύ­ο­ντας το χάσμα που τις χωρίζει αλλά και την επι­κιν­δυ­νό­τητα η οποία πλέον χαρα­κτη­ρί­ζει τη δια­χεί­ριση ακόμη και πρα­κτι­κών ζητη­μά­των. Η εκτί­μηση της Αθήνας είναι ότι η Άγκυρα δεν θα επι­θυ­μούσε ένα θερμό επει­σό­διο σε αυτή τη συγκυ­ρία. Αυτό όμως δεν μπορεί να λει­τουρ­γεί καθη­συ­χα­στικά, καθώς είναι προ­φα­νές ότι μια έστω μικρή αντι­πα­ρά­θεση στο πεδίο θα μπο­ρούσε εύκολα να κλι­μα­κω­θεί ανε­ξέ­λεγ­κτα και πριν προ­λά­βουν να λει­τουρ­γή­σουν οι όποιοι δίαυλοι επι­κοι­νω­νίας παρα­μέ­νουν ανοι­κτοί.

Στην Τουρκία, όπου και η εσω­τε­ρική πολι­τική κατά­σταση είναι ρευστή και δεν απο­κλεί­ο­νται ανα­τρε­πτι­κές εξε­λί­ξεις με πρόωρες εκλογές που θα ανοί­ξουν τον δρόμο στον Τ. Ερντο­γάν να διεκ­δι­κή­σει μια ακόμη προ­ε­δρική θητεία, έχοντας ήδη εξα­ντλή­σει το συνταγ­μα­τικό όριο, καλ­λιερ­γεί­ται παρο­ξυ­σμός στα ΜΜΕ με στόχο την Ελλάδα. Και κυρίως για τη συνερ­γα­σία με το Ισραήλ, την ειλημ­μένη απόφαση για ενί­σχυση της άμυνας των νησιών και, φυσικά, τις κινή­σεις της χώρας μας για την άσκηση των κυριαρ­χι­κών δικαιω­μά­των της.

Με την Τριμερή συνά­ντηση του Ελ Αλαμέιν, ο πρω­θυ­πουρ­γός αλλά και ο πρό­ε­δρος της Κύπρου κατόρ­θω­σαν να ξεκα­θα­ρί­σουν την εικόνα για το πώς θα πορευ­θεί στο εξής η Αίγυ­πτος και εάν, πράγ­ματι, όπως υπο­στή­ρι­ζαν τα τουρ­κικά ΜΜΕ, ήταν έτοιμη να εγκα­τα­λεί­ψει παλιούς συμ­μά­χους και φίλους και να οδη­γή­σει τη δια­δι­κα­σία απο­κα­τά­στα­σης των σχέσεων με τον Ερντο­γάν σε μια νέα ισχυρή συμ­μα­χία που θα επι­βά­λει το δικό της status στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο.

Μετά το Ελ Αλαμέιν είναι σαφές ότι, του­λά­χι­στον όσο παρα­μέ­νει στην εξουσία ο Αιγύ­πτιος Αλ Σίσι, θα επι­διώ­ξει αυτή την πολι­τική της «στρα­τη­γι­κής ισορ­ρο­πίας», που δεν αφορά μόνο την Ανα­το­λική Μεσό­γειο αλλά και την πολι­τική της Αιγύ­πτου σε ολό­κληρη τη Μ.

Ανατολή και την Αφρική. Έτσι, προς απο­γο­ή­τευση της Άγκυρας, ο Αιγύ­πτιος πρό­ε­δρος έστειλε το μήνυμα ότι οι δια­δι­κα­σίες είναι παράλ­λη­λες και ότι απο­δί­δει ιδιαί­τερη σημασία στη δια­τή­ρηση και ενί­σχυση της στρα­τη­γι­κής σχέσης με την Ελλάδα και την Κύπρο, ενώ η πολι­τική του Καΐρου σε κρίσιμα ζητή­ματα, όπως οι οριο­θε­τή­σεις και το Κυπριακό, στη­ρί­ζε­ται πλήρως στο Διεθνές Δίκαιο, το Δίκαιο της Θάλασ­σας και τις απο­φά­σεις του ΣΑ του ΟΗΕ.

Στο Παρίσι, κατά τη συνά­ντηση του Κυρ. Μητσο­τάκη με τον Εμ. Μακρόν, επα­να­βε­βαιώ­θηκε η στρα­τη­γική σχέση και η κοινή προ­σέγ­γιση στα ζητή­ματα της Ανα­το­λι­κής Μεσο­γείου και της Μ. Ανα­το­λής, ενώ στο ειδικό θέμα του GSI υπάρχει πλέον και ισχυρή στήριξη από γαλ­λι­κής πλευράς στο επι­χει­ρη­μα­τικό σχήμα που έχει ανα­λά­βει την υλο­ποί­ησή του, το πλειο­ψη­φικό πακέτο του οποίου ανήκει πλέον στη γαλλική Meridiam.

Στο ακρι­τικό Καστε­λό­ριζο, που ο πρω­θυ­πουρ­γός επέλεξε η επί­σκεψή του να μην είναι μόνο για λίγες ώρες, δίνεται η απά­ντηση στα ανα­μα­σή­ματα των παλαιό­τε­ρων απει­λη­τι­κών ισχυ­ρι­σμών, από τον ίδιο τον Τ. Ερντο­γάν ότι το νησί είναι τόσο κοντά στην Τουρκία που «αν φωνά­ξουμε από το Κας, θα μας ακού­σουν στο Καστε­λο­ριζο». Μια αναφορά που σχη­μα­το­ποιεί τις γνωστές απειλές της Τουρ­κίας ότι το νησί βρί­σκε­ται στη «λάθος πλευρά» και είναι απο­κομ­μένο από την Ελλάδα, συνεπώς είναι εξαρ­τη­μένο από την απέ­να­ντι τουρ­κική ακτή και, πάντως, δεν μπορεί να διεκ­δι­κή­σει καμία θαλάσ­σια ζώνη. Συνεπώς, το Δόγμα της Γαλά­ζιας Πατρί­δας δεν έχει κανένα εμπόδιο ώστε να επε­κτα­θεί σε όλη την Ανα­το­λική Μεσό­γειο και να φθάσει μέχρι τα χωρικά ύδατα της Ρόδου, της Καρ­πά­θου, της Κάσου και της Κρήτης. Η παρου­σία του Έλληνα πρω­θυ­πουρ­γού εκεί, αμέσως μετά τις δηλώ­σεις Ερντο­γάν, δείχνει την απο­φα­σι­στι­κό­τητα της Ελλάδας να «κόψει» κάθε συζή­τηση για το ίδιο το Καστε­λό­ριζο και να ακυ­ρώ­σει κάθε σκέψη ότι το «Καστε­λό­ριζο κείται μακράν».

Για την Τουρκία, βεβαίως, σε μείζον θέμα έχει ανα­δει­χθεί η αμυ­ντική συνερ­γα­σία με το Ισραήλ, καθώς η ενί­σχυση της απο­τρε­πτι­κής ισχύος της χώρας είναι σημα­ντική και στην Άγκυρα θεωρούν ότι η προ­ο­πτική εγκα­τά­στα­σης ισραη­λι­νών συστη­μά­των στα ελλη­νικά νησιά αλλάζει τα δεδο­μένα στις ισορ­ρο­πίες στο Αιγαίο, σε συν­δυα­σμό, βεβαίως, και με την αερο­πο­ρική υπε­ρο­πλία της Ελλάδας.

Συγ­χρό­νως, όμως, στην Άγκυρα θεωρούν ότι το θέμα της άμυνας των νησιών τους προ­σφέ­ρει ένα επι­χεί­ρημα να προ­βά­λουν την κίνηση αυτή ως παρα­βί­αση διεθνών συν­θη­κών και έτσι να «νομι­μο­ποι­ή­σουν» και τις άλλες επι­διώ­ξεις τους στο Αιγαίο. Βεβαίως, η παρα­βί­αση των Συν­θη­κών σε ό,τι αφορά την άμυνα των νησιών είναι μια μεγάλη συζή­τηση και οι ενστά­σεις της Τουρ­κίας καταρ­ρί­πτο­νται από τις ίδιες τις απειλές της τουρ­κι­κής ηγεσίας αλλά και από την αμφι­σβή­τηση της ελλη­νι­κής κυριαρ­χίας με τη θεωρία των «γκρίζων ζωνών», αλλά και την ισχυρή τουρ­κική στρα­τιω­τική παρου­σία απέ­να­ντι στα νησιά, στα μικρα­σια­τικά παράλια.

Το θέμα του καλω­δίου, όμως, έχει ανα­δει­χθεί πλέον σε κομβικό για το πώς θα δια­μορ­φω­θεί το πλαίσιο των ελλη­νο­τουρ­κι­κών σχέσεων μετά από αυτή την περίοδο ρητο­ρι­κών εντά­σεων και απειλών.

Σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες, οι τεχνι­κές προ­ε­τοι­μα­σίες ολο­κλη­ρώ­νο­νται και πιθα­νό­τατα μέχρι τα μέσα Οκτω­βρίου θα έχει εξα­σφα­λι­σθεί η δια­θε­σι­μό­τητα ερευ­νη­τι­κού σκάφους, οπότε πλέον θα απο­μέ­νει η πολι­τική απόφαση για την επα­νέ­ναρξη των ερευνών.

Η Αθήνα δια­μη­νύει ότι το έργο θα προ­χω­ρή­σει, οι έρευνες θα ολο­κλη­ρω­θούν και σε καμία περί­πτωση δεν θα ικα­νο­ποι­η­θεί η απαί­τηση της Τουρ­κίας για υποβολή αιτή­μα­τος για άδεια των εργα­σιών στις τουρ­κι­κές Αρχές. Όμως, το γεγονός ότι το έργο αυτό ακουμπά τον πυρήνα των τουρ­κι­κών διεκ­δι­κή­σεων στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο και το Δόγμα της Γαλά­ζιας Πατρί­δας θεω­ρεί­ται απίθανο να επι­τρέ­ψει στην τουρ­κική ηγεσία να απο­δε­χθεί έστω και μια συμ­βι­βα­στική φόρ­μουλα, όπως θα ήταν η απλή δημόσια γνω­στο­ποί­ηση από τη γαλλική εται­ρεία του προ­γραμ­μα­τι­σμού των ερευνών στη συγκε­κρι­μένη περιοχή.

Έτσι, εφόσον ληφθεί η απόφαση για την έναρξη των ερευνών, θα ξεκι­νή­σει μια δύσκολη αντι­πα­ρά­θεση, η έκβαση της οποίας θα σφρα­γί­σει και το νέο περι­βάλ­λον στις ελλη­νο­τουρ­κι­κές σχέσεις, είτε πυρο­δο­τώ­ντας κύκλο θερμών εντά­σεων είτε, υπό προ­ϋ­πο­θέ­σεις, σημα­το­δο­τώ­ντας την έναρξη μιας νέας προ­σπά­θειας συνεν­νό­η­σης.

Πηγή : liberal.gr