Κυρ. Μητσοτάκης: Επίσκεψη στα φυλάκια των Ενόπλων Δυνάμεων σε Ρω και Στρογγυλή

Τις ακρι­τι­κές μι­κρο­νή­σους Ρω και Στρογ­γυ­λή επι­σκέ­φθη­κε ο πρω­θυ­πουρ­γός Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης, συ­νο­δευό­με­νος από τον πρό­ε­δρο της Βου­λής Νι­κή­τα Κα­κλα­μά­νη, τον αρ­χη­γό ΓΕΕΘΑ, στρα­τη­γό Δη­μή­τρη Χούπη, και τον πε­ρι­φε­ρειάρ­χη Νο­τί­ου Αι­γαί­ου Γιώρ­γο Χα­τζη­μάρ­κο.

Κατά την επί­σκε­ψή του, ο πρω­θυ­πουρ­γός βρέ­θη­κε στα επι­τη­ρη­τι­κά φυ­λά­κια των δύο νη­σί­δων και είχε συ­νο­μι­λί­ες με στε­λέ­χη των Ενό­πλων Δυ­νά­με­ων και οπλί­τες θη­τεί­ας που υπη­ρε­τούν στην πε­ριο­χή.

Στη Ρω, ο Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης ενη­με­ρώ­θη­κε για τις νέες υπο­δο­μές του φυ­λα­κί­ου και ει­δι­κό­τε­ρα για τον νέο προ­βλή­τα, ενώ ξε­να­γή­θη­κε στο νε­ό­δμη­το κε­ντρι­κό κτή­ριο, στο εστια­τό­ριο και στα μα­γει­ρεία.

Επι­σκέ­φθη­κε επί­σης τους νέους ξε­νώ­νες που έχουν κα­τα­σκευα­στεί για τις ανά­γκες του προ­σω­πι­κού των Ενό­πλων Δυ­νά­με­ων.

Ο πρω­θυ­πουρ­γός κα­τέ­θε­σε στε­φά­νι στο μνη­μείο της Κυράς της Ρω και στη συ­νέ­χεια επι­σκέ­φθη­κε το σπίτι της, το οποίο έχει με­τα­τρα­πεί σε μου­σείο.

Στην απο­στο­λή συμ­με­τεί­χαν επί­σης οι βου­λευ­τές Δω­δε­κα­νή­σου της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας Γιάν­νης Παπ­πάς, Εμ­μα­νου­ήλ Κόν­σο­λας, Μίκα Ια­τρί­δη και Βα­σί­λης-Νι­κό­λα­ος Υψη­λά­ντης.

Στο πλαί­σιο της επί­σκε­ψής του στην πε­ριο­χή, ο Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης με­τέ­βη και στο Ταχύ Πε­ρι­πο­λι­κό Κα­τευ­θυ­νό­με­νων Βλη­μά­των «Υπο­πλοί­αρ­χος Γρη­γο­ρό­που­λος» του Πο­λε­μι­κού Ναυ­τι­κού, το οποίο βρί­σκε­ται ελ­λι­με­νι­σμέ­νο στο Κα­στελ­λό­ρι­ζο.

Τα μη­νύ­μα­τα του Κυρ. Μη­τσο­τά­κη σε Ερ­ντο­γάν εν μέσω κλι­μά­κω­σης από την Άγκυ­ρα

Από το Ελ Αλα­μέιν στο Πα­ρί­σι και από εκεί στο Κα­στε­λό­ρι­ζο, ο πρω­θυ­πουρ­γός Κυρ. Μη­τσο­τά­κης στέλ­νει το δικό του μή­νυ­μα στην Άγκυ­ρα, μετά από ένα έντο­νο μπα­ράζ επι­θε­τι­κών δη­λώ­σε­ων και το­ξι­κής ρη­το­ρι­κής, και ενώ τα τουρ­κι­κά ΜΜΕ μι­λούν ανοι­κτά ακόμη και για εν­δε­χό­με­νη θερμή αντι­πα­ρά­θε­ση.

Οι δύο χώρες τις τε­λευ­ταί­ες εβδο­μά­δες έχουν, μέσω δη­μό­σιων δη­λώ­σε­ων και με την ανταλ­λα­γή ρη­μα­τι­κών δια­κοι­νώ­σε­ων, ξε­δι­πλώ­σει πλή­ρως τις δια­φο­ρε­τι­κές θέ­σεις σε μεί­ζο­να ζη­τή­μα­τα, ανα­δει­κνύ­ο­ντας το χάσμα που τις χω­ρί­ζει αλλά και την επι­κιν­δυ­νό­τη­τα η οποία πλέον χα­ρα­κτη­ρί­ζει τη δια­χεί­ρι­ση ακόμη και πρα­κτι­κών ζη­τη­μά­των. Η εκτί­μη­ση της Αθή­νας είναι ότι η Άγκυ­ρα δεν θα επι­θυ­μού­σε ένα θερμό επει­σό­διο σε αυτή τη συ­γκυ­ρία. Αυτό όμως δεν μπο­ρεί να λει­τουρ­γεί κα­θη­συ­χα­στι­κά, καθώς είναι προ­φα­νές ότι μια έστω μικρή αντι­πα­ρά­θε­ση στο πεδίο θα μπο­ρού­σε εύ­κο­λα να κλι­μα­κω­θεί ανε­ξέ­λεγ­κτα και πριν προ­λά­βουν να λει­τουρ­γή­σουν οι όποιοι δί­αυ­λοι επι­κοι­νω­νί­ας πα­ρα­μέ­νουν ανοι­κτοί.

Στην Τουρ­κία, όπου και η εσω­τε­ρι­κή πο­λι­τι­κή κα­τά­στα­ση είναι ρευ­στή και δεν απο­κλεί­ο­νται ανα­τρε­πτι­κές εξε­λί­ξεις με πρό­ω­ρες εκλο­γές που θα ανοί­ξουν τον δρόμο στον Τ. Ερ­ντο­γάν να διεκ­δι­κή­σει μια ακόμη προ­ε­δρι­κή θη­τεία, έχο­ντας ήδη εξα­ντλή­σει το συ­νταγ­μα­τι­κό όριο, καλ­λιερ­γεί­ται πα­ρο­ξυ­σμός στα ΜΜΕ με στόχο την Ελ­λά­δα. Και κυ­ρί­ως για τη συ­νερ­γα­σία με το Ισ­ρα­ήλ, την ει­λημ­μέ­νη από­φα­ση για ενί­σχυ­ση της άμυ­νας των νη­σιών και, φυ­σι­κά, τις κι­νή­σεις της χώρας μας για την άσκη­ση των κυ­ριαρ­χι­κών δι­καιω­μά­των της.

Με την Τρι­με­ρή συ­νά­ντη­ση του Ελ Αλα­μέιν, ο πρω­θυ­πουρ­γός αλλά και ο πρό­ε­δρος της Κύ­πρου κα­τόρ­θω­σαν να ξε­κα­θα­ρί­σουν την ει­κό­να για το πώς θα πο­ρευ­θεί στο εξής η Αί­γυ­πτος και εάν, πράγ­μα­τι, όπως υπο­στή­ρι­ζαν τα τουρ­κι­κά ΜΜΕ, ήταν έτοι­μη να εγκα­τα­λεί­ψει πα­λιούς συμ­μά­χους και φί­λους και να οδη­γή­σει τη δια­δι­κα­σία απο­κα­τά­στα­σης των σχέ­σε­ων με τον Ερ­ντο­γάν σε μια νέα ισχυ­ρή συμ­μα­χία που θα επι­βά­λει το δικό της status στην Ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο.

Μετά το Ελ Αλα­μέιν είναι σαφές ότι, του­λά­χι­στον όσο πα­ρα­μέ­νει στην εξου­σία ο Αι­γύ­πτιος Αλ Σίσι, θα επι­διώ­ξει αυτή την πο­λι­τι­κή της «στρα­τη­γι­κής ισορ­ρο­πί­ας», που δεν αφορά μόνο την Ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο αλλά και την πο­λι­τι­κή της Αι­γύ­πτου σε ολό­κλη­ρη τη Μ.

Ανα­το­λή και την Αφρι­κή. Έτσι, προς απο­γο­ή­τευ­ση της Άγκυ­ρας, ο Αι­γύ­πτιος πρό­ε­δρος έστει­λε το μή­νυ­μα ότι οι δια­δι­κα­σί­ες είναι πα­ράλ­λη­λες και ότι απο­δί­δει ιδιαί­τε­ρη ση­μα­σία στη δια­τή­ρη­ση και ενί­σχυ­ση της στρα­τη­γι­κής σχέ­σης με την Ελ­λά­δα και την Κύπρο, ενώ η πο­λι­τι­κή του Κα­ΐ­ρου σε κρί­σι­μα ζη­τή­μα­τα, όπως οι οριο­θε­τή­σεις και το Κυ­πρια­κό, στη­ρί­ζε­ται πλή­ρως στο Διε­θνές Δί­καιο, το Δί­καιο της Θά­λασ­σας και τις απο­φά­σεις του ΣΑ του ΟΗΕ.

Στο Πα­ρί­σι, κατά τη συ­νά­ντη­ση του Κυρ. Μη­τσο­τά­κη με τον Εμ. Μα­κρόν, επα­να­βε­βαιώ­θη­κε η στρα­τη­γι­κή σχέση και η κοινή προ­σέγ­γι­ση στα ζη­τή­μα­τα της Ανα­το­λι­κής Με­σο­γεί­ου και της Μ. Ανα­το­λής, ενώ στο ει­δι­κό θέμα του GSI υπάρ­χει πλέον και ισχυ­ρή στή­ρι­ξη από γαλ­λι­κής πλευ­ράς στο επι­χει­ρη­μα­τι­κό σχήμα που έχει ανα­λά­βει την υλο­ποί­η­σή του, το πλειο­ψη­φι­κό πα­κέ­το του οποί­ου ανή­κει πλέον στη γαλ­λι­κή Meridiam.

Στο ακρι­τι­κό Κα­στε­λό­ρι­ζο, που ο πρω­θυ­πουρ­γός επέ­λε­ξε η επί­σκε­ψή του να μην είναι μόνο για λίγες ώρες, δί­νε­ται η απά­ντη­ση στα ανα­μα­σή­μα­τα των πα­λαιό­τε­ρων απει­λη­τι­κών ισχυ­ρι­σμών, από τον ίδιο τον Τ. Ερ­ντο­γάν ότι το νησί είναι τόσο κοντά στην Τουρ­κία που «αν φω­νά­ξου­με από το Κας, θα μας ακού­σουν στο Κα­στε­λο­ρι­ζο». Μια ανα­φο­ρά που σχη­μα­το­ποιεί τις γνω­στές απει­λές της Τουρ­κί­ας ότι το νησί βρί­σκε­ται στη «λάθος πλευ­ρά» και είναι απο­κομ­μέ­νο από την Ελ­λά­δα, συ­νε­πώς είναι εξαρ­τη­μέ­νο από την απέ­να­ντι τουρ­κι­κή ακτή και, πά­ντως, δεν μπο­ρεί να διεκ­δι­κή­σει καμία θα­λάσ­σια ζώνη. Συ­νε­πώς, το Δόγμα της Γα­λά­ζιας Πα­τρί­δας δεν έχει κα­νέ­να εμπό­διο ώστε να επε­κτα­θεί σε όλη την Ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο και να φθά­σει μέχρι τα χω­ρι­κά ύδατα της Ρόδου, της Καρ­πά­θου, της Κάσου και της Κρή­της. Η πα­ρου­σία του Έλ­λη­να πρω­θυ­πουρ­γού εκεί, αμέ­σως μετά τις δη­λώ­σεις Ερ­ντο­γάν, δεί­χνει την απο­φα­σι­στι­κό­τη­τα της Ελ­λά­δας να «κόψει» κάθε συ­ζή­τη­ση για το ίδιο το Κα­στε­λό­ρι­ζο και να ακυ­ρώ­σει κάθε σκέψη ότι το «Κα­στε­λό­ρι­ζο κεί­ται μα­κράν».

Για την Τουρ­κία, βε­βαί­ως, σε μεί­ζον θέμα έχει ανα­δει­χθεί η αμυ­ντι­κή συ­νερ­γα­σία με το Ισ­ρα­ήλ, καθώς η ενί­σχυ­ση της απο­τρε­πτι­κής ισχύ­ος της χώρας είναι ση­μα­ντι­κή και στην Άγκυ­ρα θε­ω­ρούν ότι η προ­ο­πτι­κή εγκα­τά­στα­σης ισ­ραη­λι­νών συ­στη­μά­των στα ελ­λη­νι­κά νησιά αλ­λά­ζει τα δε­δο­μέ­να στις ισορ­ρο­πί­ες στο Αι­γαίο, σε συν­δυα­σμό, βε­βαί­ως, και με την αε­ρο­πο­ρι­κή υπε­ρο­πλία της Ελ­λά­δας.

Συγ­χρό­νως, όμως, στην Άγκυ­ρα θε­ω­ρούν ότι το θέμα της άμυ­νας των νη­σιών τους προ­σφέ­ρει ένα επι­χεί­ρη­μα να προ­βά­λουν την κί­νη­ση αυτή ως πα­ρα­βί­α­ση διε­θνών συν­θη­κών και έτσι να «νο­μι­μο­ποι­ή­σουν» και τις άλλες επι­διώ­ξεις τους στο Αι­γαίο. Βε­βαί­ως, η πα­ρα­βί­α­ση των Συν­θη­κών σε ό,τι αφορά την άμυνα των νη­σιών είναι μια με­γά­λη συ­ζή­τη­ση και οι εν­στά­σεις της Τουρ­κί­ας κα­ταρ­ρί­πτο­νται από τις ίδιες τις απει­λές της τουρ­κι­κής ηγε­σί­ας αλλά και από την αμ­φι­σβή­τη­ση της ελ­λη­νι­κής κυ­ριαρ­χί­ας με τη θε­ω­ρία των «γκρί­ζων ζωνών», αλλά και την ισχυ­ρή τουρ­κι­κή στρα­τιω­τι­κή πα­ρου­σία απέ­να­ντι στα νησιά, στα μι­κρα­σια­τι­κά πα­ρά­λια.

Το θέμα του κα­λω­δί­ου, όμως, έχει ανα­δει­χθεί πλέον σε κομ­βι­κό για το πώς θα δια­μορ­φω­θεί το πλαί­σιο των ελ­λη­νο­τουρ­κι­κών σχέ­σε­ων μετά από αυτή την πε­ρί­ο­δο ρη­το­ρι­κών εντά­σε­ων και απει­λών.

Σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες, οι τε­χνι­κές προ­ε­τοι­μα­σί­ες ολο­κλη­ρώ­νο­νται και πι­θα­νό­τα­τα μέχρι τα μέσα Οκτω­βρί­ου θα έχει εξα­σφα­λι­σθεί η δια­θε­σι­μό­τη­τα ερευ­νη­τι­κού σκά­φους, οπότε πλέον θα απο­μέ­νει η πο­λι­τι­κή από­φα­ση για την επα­νέ­ναρ­ξη των ερευ­νών.

Η Αθήνα δια­μη­νύ­ει ότι το έργο θα προ­χω­ρή­σει, οι έρευ­νες θα ολο­κλη­ρω­θούν και σε καμία πε­ρί­πτω­ση δεν θα ικα­νο­ποι­η­θεί η απαί­τη­ση της Τουρ­κί­ας για υπο­βο­λή αι­τή­μα­τος για άδεια των ερ­γα­σιών στις τουρ­κι­κές Αρχές. Όμως, το γε­γο­νός ότι το έργο αυτό ακου­μπά τον πυ­ρή­να των τουρ­κι­κών διεκ­δι­κή­σε­ων στην Ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο και το Δόγμα της Γα­λά­ζιας Πα­τρί­δας θε­ω­ρεί­ται απί­θα­νο να επι­τρέ­ψει στην τουρ­κι­κή ηγε­σία να απο­δε­χθεί έστω και μια συμ­βι­βα­στι­κή φόρ­μου­λα, όπως θα ήταν η απλή δη­μό­σια γνω­στο­ποί­η­ση από τη γαλ­λι­κή εται­ρεία του προ­γραμ­μα­τι­σμού των ερευ­νών στη συ­γκε­κρι­μέ­νη πε­ριο­χή.

Έτσι, εφό­σον λη­φθεί η από­φα­ση για την έναρ­ξη των ερευ­νών, θα ξε­κι­νή­σει μια δύ­σκο­λη αντι­πα­ρά­θε­ση, η έκ­βα­ση της οποί­ας θα σφρα­γί­σει και το νέο πε­ρι­βάλ­λον στις ελ­λη­νο­τουρ­κι­κές σχέ­σεις, είτε πυ­ρο­δο­τώ­ντας κύκλο θερ­μών εντά­σε­ων είτε, υπό προ­ϋ­πο­θέ­σεις, ση­μα­το­δο­τώ­ντας την έναρ­ξη μιας νέας προ­σπά­θειας συ­νεν­νό­η­σης.

Πηγή : liberal.gr