Πώς η Chevron αλλάζει τις ισορροπίες ισχύος στην ελληνική ΑΟΖ και «ακυρώνει» το τουρκολιβυκό μνημόνιο

H παρου­σία του αμε­ρι­κα­νού ΥΠΕΣ και επι­κε­φα­λής του Συμ­βου­λίου Ενερ­γεια­κής Κυριαρ­χίας του Λευκού Οίκου Νταγκ Μπέρ­γκαμ στο Μέγαρο Μαξίμου την Πέμπτη μόνο τυχαία δεν ήταν, καθώς εξέ­πεμψε  κρυ­στάλ­λινα μηνύ­ματα προς πάσα κατεύ­θυνση στην ευρύ­τερη περιοχή.

Στο τραπέζι της συζή­τη­σης με τον Ελληνα πρω­θυ­πουργό,  ο τρόπος με τον οποίο μπορεί να ανα­βαθ­μι­στεί ο στρα­τη­γι­κός, γεω­πο­λι­τι­κός και ενερ­γεια­κός ρόλος της χώρας μας στο εγγύς μέλλον αλλά και προ­ο­πτικά.

O Αμε­ρι­κά­νος υπουρ­γός έκανε ξεκά­θαρο το ενδια­φέ­ρον που δείχνει η Αμερική στα ενερ­γειακά παι­χνί­δια

Το γεω­πο­λι­τικό όφελος

Πέραν των οικο­νο­μι­κών και ενερ­γεια­κών κερδών που αναμ­φί­βολα προσ­δοκά η ελλη­νική πλευρά μέσω διεθνών δια­γω­νι­σμών όπως αυτός για τον οποίο υπέβαλε χθες προ­σφορά ο αμε­ρι­κα­νι­κός κολοσ­σός (σε συνερ­γα­σία με την Helleniq Energy), είναι σαφές πλέον τοις πάσι και το γεω­πο­λι­τικό όφελος που δια­γρά­φε­ται στον χάρτη για την Ελλάδα.

«Η παρου­σία της Chevron σε μια περιοχή όπου τα τελευ­ταία έτη Τουρκία και Λιβύη, μέσω του άκυρου τουρ­κο­λι­βυ­κού μνη­μο­νίου, αμφι­σβη­τούν διαρκώς τα κυριαρ­χικά δικαιώ­ματα της χώρας μας, «γκρι­ζά­ρο­ντας» σημεία (τη στιγμή μάλιστα που οι συγκε­κρι­μέ­νες δύο χώρες δεν είναι καν σε θέση να συνά­ψουν συμ­φω­νία για θαλάσ­σιες ζώνες αφού δεν είναι «αμέσως γει­το­νικά κράτη» όπως είναι, για παρά­δειγμα, η Ελλάδα με τη Λιβύη), λει­τουρ­γεί, σύμφωνα και με το πώς ερμη­νεύ­ο­νται τα γεγο­νότα από την ελλη­νική κυβέρ­νηση, ως έμμεση στήριξη του αμε­ρι­κα­νι­κού παρά­γο­ντα προς την Αθήνα»,

Ιδιαί­τερη σημασία απο­δί­δε­ται στο θαλάσ­σιο οικό­πεδο «Νότια Κρήτης II» μέρος του οποίου επι­κα­λύ­πτε­ται με την περιοχή που «σκιάζει» το ούτως ή άλλως άκυρο τουρ­κο­λι­βυκό μνη­μό­νιο, ακυ­ρώ­νο­ντάς το στην πράξη και επί του πεδίου.

Εφόσον αυτό το οικό­πεδο περιέλ­θει στη Chevron, θα συνιστά και πρα­κτική ακύρωση των τουρ­κι­κών χαρτών και ισχυ­ρι­σμών, επι­βε­βαιώ­νο­ντας πως η μέση γραμμή, όπως έχει θεσπι­στεί από την ελλη­νική νομο­θε­σία και το Διεθνές Δίκαιο, είναι το πραγ­μα­τικό όριο ανάμεσα στην Ελλάδα και τη Λιβύη.

Η απόφαση της Chevron είναι βέβαιο πως θα δια­δρα­μα­τί­σει ρόλο στο εξής και στις συνο­μι­λίες που θα έχει ο Γιώργος Γερα­πε­τρί­της με τον ΥΠΕΞ της δυτικής Λιβύης που κατα­φθά­νει στην Αθήνα τη Δευτέρα, σε συνέ­χεια της επί­σκε­ψης του έλληνα ΥΠΕΞ στην Τρίπολη στις 15 Ιουλίου, ενώ ανα­μέ­νε­ται αναμ­φί­βολα να επη­ρε­ά­σει και τις διε­ρευ­νη­τι­κές συνο­μι­λίες που θα ξεκι­νή­σουν σύντομα μεταξύ Ελλάδας και Λιβύης για την οριο­θέ­τηση θαλασ­σίων ζωνών, με επι­κε­φα­λής στο ελλη­νικό τεχνικό κλι­μά­κιο την ΥΦΥΠΕΞ Αλε­ξάν­δρα Παπα­δο­πού­λου.

Ο ίδιος ο επι­κε­φα­λής της ελλη­νι­κής διπλω­μα­τίας άλλωστε τόνισε, στην τελευ­ταία του συνέ­ντευξη μιλώ­ντας επί της πιθα­νό­τη­τας ανά­λη­ψης ερευνών από τη Chevron σε Ελλάδα και Λιβύη, πως η Ελλάδα, εφόσον γίνει σεβαστή η περιοχή που η ίδια ορίζει ως ελλη­νική ΑΟΖ (έως την επίσημη οριο­θέ­τηση), δεν θα είχε κανένα πρό­βλημα με την εν λόγω προ­ο­πτική.

Οπως μάλιστα επε­σή­μανε ο Γιώργος Γερα­πε­τρί­της, η έμπρα­κτη εκδή­λωση ενδια­φέ­ρο­ντος από έναν τέτοιο αμε­ρι­κα­νικό κολοσσό ισο­δυ­να­μεί με «επέν­δυση επί των κυριαρ­χι­κών δικαιω­μά­των της χώρας», καθώς σε καμία περί­πτωση η Chevron δεν θα δια­κιν­δύ­νευε τη συμ­με­τοχή της σε ένα τέτοιου είδους πρό­τζεκτ με αμφι­σβη­τού­μενα θαλάσ­σια οικό­πεδα.

Πηγή: tanea.gr