Απεβίωσε ο Αντώνης Λιβάνης

Έφυγε από τη ζωή το από­γευ­μα της Τε­τάρ­της ο Αντώ­νης Λι­βά­νης, ιδρυ­τι­κό στέ­λε­χος του ΠΑΣΟΚ και επι­κε­φα­λής του φε­ρώ­νυ­μου Εκ­δο­τι­κού Ορ­γα­νι­σμού. Η πα­ρου­σία του στα πο­λι­τι­κά δρώ­με­να της χώρας υπήρ­ξε ανε­ξί­τη­λη ως ο μα­κρο­βιό­τε­ρος και πιο έμπι­στος συ­νερ­γά­της του ιδρυ­τή του ΠΑΣΟΚ, Αν­δρέα Πα­παν­δρέ­ου. Ο Αντώ­νης Λι­βά­νης διε­τέ­λε­σε Γε­νι­κός Διευ­θυ­ντής του Πο­λι­τι­κού Γρα­φεί­ου του Πρω­θυ­πουρ­γού (1981-1989) και Υπουρ­γός παρά τω Πρω­θυ­πουρ­γώ (1993-1996), ενώ συμ­με­τεί­χε ενερ­γά στην αντί­στα­ση στα χρό­νια της Κα­το­χής, αλλά και στον αντι­δι­κτα­το­ρι­κό αγώνα.

Ο Αντώ­νης Λι­βά­νης γεν­νή­θη­κε το 1925 στην Πάτρα, προ­ερ­χό­με­νος από εύ­πο­ρη οι­κο­γέ­νεια εμπό­ρων με κα­τα­γω­γή από τα Κα­λά­βρυ­τα. Από την εφη­βι­κή του ηλι­κία αγω­νί­στη­κε στην Εθνι­κή Αντί­στα­ση και κα­τα­δι­κά­στη­κε σε θά­να­το από τους Ναζί, αλλά δια­σώ­θη­κε την τε­λευ­ταία στιγ­μή -πριν το εκτε­λε­στι­κό από­σπα­σμα- χάρη στην πα­ρέμ­βα­ση συγ­γε­νών του. Σπού­δα­σε στην Ανώ­τα­τη Εμπο­ρι­κή Σχολή (ση­με­ρι­νό Οι­κο­νο­μι­κό Πα­νε­πι­στή­μιο Αθη­νών) και έκτο­τε ασχο­λή­θη­κε με τις επι­χει­ρή­σεις. Πα­ράλ­λη­λα με τις επι­χει­ρη­μα­τι­κές του δρα­στη­ριό­τη­τες, ο Λι­βά­νης ανέ­πτυ­ξε σπου­δαία πο­λι­τι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα στην Πάτρα ως στε­νός συ­νερ­γά­της του Γε­ωρ­γί­ου Πα­παν­δρέ­ου, ενώ στις αρχές της δε­κα­ε­τί­ας του 1960 ήταν ένας από τους κομ­μα­τάρ­χες του.

Όταν ο γιος του Γε­ωρ­γί­ου Πα­παν­δρέ­ου, Αν­δρέ­ας επέ­στρε­ψε στην Ελ­λά­δα το 1961 -με πρό­τα­ση του τότε Πρω­θυ­πουρ­γού Κων­στα­ντί­νου Κα­ρα­μαν­λή- (για να ανα­λά­βει το Κέ­ντρο Οι­κο­νο­μι­κών Ερευ­νών) και απο­φά­σι­σε το 1964 να μπει στην πο­λι­τι­κή, ο Αντώ­νης Λι­βά­νης έγινε Διευ­θυ­ντής του Γρα­φεί­ου του.

Κατά τη διάρ­κεια της Χού­ντας των Συ­νταγ­μα­ταρ­χών ο Αντώ­νης Λι­βά­νης συ­νε­λή­φθη περ­νώ­ντας συ­νο­λι­κά 5,5 χρό­νια σε φυ­λα­κές και εξο­ρία, με ελά­χι­στα με­σο­δια­στή­μα­τα ελευ­θε­ρί­ας. Την πε­ρί­ο­δο εκεί­νη η οι­κο­γέ­νεια Λι­βά­νη, πλή­ρως διω­κό­με­νη, ανα­γκά­στη­κε να εκ­ποι­ή­σει τα πε­ριου­σια­κά της στοι­χεία, προ­κει­μέ­νου να επι­βιώ­σει.

Μετά την επι­στρο­φή του από την εξο­ρία το Πάσχα του 1972, ο Αντώ­νης Λι­βά­νης ίδρυ­σε τον Εκ­δο­τι­κό Ορ­γα­νι­σμό Λι­βά­νη, ο οποί­ος εξε­λί­χθη­κε σε μία από τις πιο ση­μα­ντι­κές επι­χει­ρή­σεις της Ελ­λά­δας στο χώρο των εκ­δό­σε­ων. Πα­ρό­λα αυτά, ο ίδιος συμ­με­τεί­χε κα­τα­λυ­τι­κά στην προ­ε­τοι­μα­σία και τη διε­ξα­γω­γή της Εξέ­γερ­σης του Πο­λυ­τε­χνεί­ου, γε­γο­νός που οδή­γη­σε σε ανε­λέ­η­το κυ­νη­γη­τό από τις μυ­στι­κές υπη­ρε­σί­ες της Χού­ντας, με εντο­λή να συλ­λη­φθεί πάση θυσία. Ο Αντώ­νης Λι­βά­νης, ωστό­σο, κα­τά­φε­ρε να δια­φύ­γει στη Ρώμη.

Παρά την αδιά­λει­πτη πα­ρου­σία του δίπλα στον Αν­δρέα Πα­παν­δρέ­ου, στο ΠΑΣΟΚ ου­σια­στι­κά η ενερ­γός πα­ρου­σία του άρ­χι­σε το 1977, όταν έγινε η στρο­φή προς το Κέ­ντρο ενό­ψει των εκλο­γών.Κατά την προ­ε­κλο­γι­κή πε­ρί­ο­δο του 1981, ο Αντώ­νης Λι­βά­νης κι­νη­το­ποι­ή­θη­κε, για να εκλε­γεί ο Γιώρ­γος Πα­παν­δρέ­ου βου­λευ­τής Αχα­ΐ­ας, όπως είχε κάνει με τον Αν­δρέα Πα­παν­δρέ­ου το 1964. Πράγ­μα­τι, ο νε­α­ρός τότε Γιώρ­γος Πα­παν­δρέ­ου εξε­λέ­γη πρώ­τος, ξε­περ­νώ­ντας σε σταυ­ρούς ακόμη και τον Μένιο Κου­τσό­γιωρ­γα.

Με τη νίκη του ΠΑΣΟΚ το 1981, ανέ­λα­βε Γε­νι­κός Διευ­θυ­ντής του Πο­λι­τι­κού Γρα­φεί­ου του Πρω­θυ­πουρ­γού και Γε­νι­κός Διευ­θυ­ντής της Κοι­νο­βου­λευ­τι­κής Ομά­δας του ΠΑΣΟΚ, χωρίς όμως ο ίδιος να είναι βου­λευ­τής. Πα­ρέ­μει­νε στις θέ­σεις αυτές ως την πτώση της κυ­βέρ­νη­σης του ΠΑΣΟΚ το κα­λο­καί­ρι του 1989 και δεν δέ­χθη­κε ποτέ να μπει στην επί­ση­μη πο­λι­τι­κή και να εκλε­γεί βου­λευ­τής.

Ο Αντώ­νης Λι­βά­νης είναι ο δη­μιουρ­γός του Πρω­θυ­πουρ­γι­κού Γρα­φεί­ου ως αυ­το­τε­λούς δη­μό­σιας υπη­ρε­σί­ας (νόμος 1299/1982)και ο νευ­ραλ­γι­κός ρόλος του ήταν ο γε­νι­κός συ­ντο­νι­σμός και η επί­βλε­ψη των Υπουρ­γών. Ο Αντώ­νης Λι­βά­νης είχε ένα συ­γκρο­τη­μέ­νο επι­τε­λείο, για να χει­ρί­ζε­ται ση­μα­ντι­κές υπο­θέ­σεις και να επι­τη­ρεί τα Υπουρ­γεία, ενώ είχε και το από­λυ­το πρό­σταγ­μα σε ότι αφο­ρού­σε τις υπη­ρε­σί­ες που υπά­γο­νταν απευ­θεί­ας στον Πρω­θυ­πουρ­γό. Οι σχέ­σεις του με τις κομ­μα­τι­κές ορ­γα­νώ­σεις του ΠΑΣΟΚ δεν ήταν πάντα ανέ­φε­λες, όπως και με το Υπουρ­γι­κό Συμ­βού­λιο, στο οποίο δέ­σπο­ζε ο Αντι­πρό­ε­δρος της Κυ­βέρ­νη­σης, Μέ­νιος Κου­τσό­γιωρ­γας.

Ιδιαί­τε­ρο χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό της δρα­στη­ριό­τη­τάς του ήταν ότι δια­τη­ρού­σε πάντα δί­αυ­λους επα­φής με τις άλλες πο­λι­τι­κές δυ­νά­μεις. Με όλα αυτά, ο Αντώ­νης Λι­βά­νης δη­μιούρ­γη­σε σχολή, αξε­πέ­ρα­στη μέχρι σή­με­ρα, με ση­μεία ανα­φο­ράς το με­τριο­πα­θές αλλά απο­τε­λε­σμα­τι­κό ύφος και ήθος της εκτε­λε­στι­κής εξου­σί­ας. Όταν το ΠΑΣΟΚ επέ­στρε­ψε στην εξου­σία το 1993, διο­ρί­στη­κε Υπουρ­γός παρά τω Πρω­θυ­πουρ­γώ και έγινε ο βα­σι­κός χει­ρι­στής όλων των εν­δο­κυ­βερ­νη­τι­κών υπο­θέ­σε­ων. Τον δια­δέ­χθη­κε στο Πο­λι­τι­κό Γρα­φείο Πρω­θυ­πουρ­γού η Δή­μη­τρα Λιάνη. Μετά τη δια­δο­χή του Αν­δρέα Πα­παν­δρέ­ου στην ηγε­σία του ΠΑΣΟΚ, ο Κώ­στας Ση­μί­της του πρό­τει­νε θέση στο Υπουρ­γι­κό Συμ­βού­λιο το 1996, αλλά ο Αντώ­νης Λι­βά­νης δεν την έκανε απο­δε­κτή.

Ο Αντώ­νης Λι­βά­νης ήταν νυμ­φευ­μέ­νος με την Κα­τε­ρί­να Κα­τέ­χου, με την απέ­κτη­σε δύο παι­διά, τον Ηλία και την Γιώτα και είδε τρία εγ­γό­νια, την Ηλέ­κτρα, την Με­λί­να και τη Δέ­σποι­να.

Πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ