ΕΣΕΕ: Υπέρ της διατήρησης του 13ου και 14ου μισθού

Σε ανα­κοί­νωσή της, η ΕΣΕΕ τονίζει ότι κατά τη διάρ­κεια της συνά­ντη­σης, ο κ. Κατρού­γκα­λος ανέφερε ότι, η κυβέρ­νηση με την συμ­φω­νία του Ιουλίου περιό­ρισε το αντι­κεί­μενο της δια­πραγ­μά­τευ­σης στα εργα­σιακά σε τρία μόνο ζητή­ματα: ένα που έθεσε η ελλη­νική κυβέρ­νηση, την επα­να­φορά των συλ­λο­γι­κών δια­πραγ­μα­τεύ­σεων, με άλλα λόγια την ανα­τροπή της εργα­σια­κής απορ­ρύθ­μι­σης των τελευ­ταίων χρόνων, και δύο πάγια αιτή­ματα του ΔΝΤ που απηχούν την ιδε­ο­λη­πτική του προ­σή­λωση στις ομα­δι­κές απο­λύ­σεις και τον συν­δι­κα­λι­στικό νόμο.

Στο πλαίσιο αυτό, ο πρό­ε­δρος της ΕΣΕΕ, Βασίλης Κορ­κί­δης κατέ­θεσε τις θέσεις του εμπο­ρι­κού κόσμου της χώρας, οι οποίες ανα­λύ­ο­νται ως εξής:

• Ο κοι­νω­νι­κός διά­λο­γος πρέπει να παρα­μεί­νει στην προ­με­τω­πίδα της κοι­νω­νι­κής δυνα­μι­κής, ως κύριο μέσο επί­λυ­σης των προ­βλη­μά­των της οικο­νο­μίας και της κοι­νω­νίας, όπως κατέ­δειξε και η κοινή δήλωση των ευρω­παίων κοι­νω­νι­κών εταίρων και του Ευρω­παϊ­κού Συμ­βου­λίου.
• Το πλαίσιο των συλ­λο­γι­κών δια­πραγ­μα­τεύ­σεων (δια­πραγ­μά­τευση, συλ­λο­γική σύμβαση ή προ­σφυγή στην μεσο­λά­βηση/διαι­τη­σία) που ισχύει από 25ετίας έχει πράγ­ματι προ­βλή­ματα στην πράξη.  Αυτό που χρειά­ζε­ται όμως, δεν είναι ισο­πέ­δωση του συστή­μα­τος αλλά βελ­τί­ωσή του, μέσα από τον κοι­νω­νικό διάλογο, ώστε να κατα­στεί περισ­σό­τερο απο­τε­λε­σμα­τικό.
• Η επα­να­φορά της επε­κτα­σι­μό­τη­τας των συλ­λο­γι­κών συμ­βά­σεων είναι ανα­γκαία και ικανή συνθήκη για την επι­βί­ωση των συλ­λο­γι­κών δια­πραγ­μα­τεύ­σεων και το ουσια­στικό αντί­κρι­σμα που έχουν στην κοι­νω­νία και στην οικο­νο­μία.
• Η εθνική κλαδική σύμβαση των εμπο­ρι­κών επι­χει­ρή­σεων ήταν ανέ­κα­θεν το σημείο ανα­φο­ράς για τον κλάδο, δημιουρ­γώ­ντας καθε­στώς στα­θε­ρό­τη­τας των εργα­σια­κών σχέσεων στον κλάδο και ενι­σχύ­ο­ντας σχέσεις αμοι­βαίας εμπι­στο­σύ­νης ανάμεσα στους συμ­βαλ­λό­με­νους εργο­δό­τες και εργα­ζό­με­νους.
• Η μετε­νέρ­γεια των συλ­λο­γι­κών συμ­βά­σεων πρέπει να είναι αντι­κεί­μενο των δια­πραγ­μα­τεύ­σεων μεταξύ εργο­δο­τών και εργα­ζο­μέ­νων και δεν μπορεί να ορί­ζε­ται από το κράτος.
• Οι επι­χει­ρη­σια­κές συμ­βά­σεις με ενώσεις προ­σώ­πων εμφα­νί­ζουν έξαρση, απο­τυ­πώ­νο­ντας στην ουσία την επι­θυ­μία των επι­χει­ρή­σεων να προ­σεγ­γί­σουν τον κατώ­τατο μισθό έτσι όπως ορί­ζε­ται από το κράτος.  Αν και το έντονο ενδια­φέ­ρον αυτήν την εποχή για επι­χει­ρη­σια­κές συμ­βά­σεις είναι όψιμα αυξη­μένο για λόγους που δεν σχε­τί­ζο­νται με την συλ­λο­γική δια­πραγ­μά­τευση, εντού­τοις συνι­στούν διέξοδο για τις επι­χει­ρή­σεις που βρί­σκο­νται σε δυσμενή θέση, ώστε να δια­τη­ρή­σουν ακέ­ραιες τις θέσεις εργα­σίας.
• Κάθε συζή­τηση για 13ο και 14ο μισθό από πλευράς κοι­νω­νι­κών εταίρων και κυβέρ­νη­σης δια­ψεύ­δει κατη­γο­ρη­μα­τικά κάθε σκέψη κατάρ­γη­σής τους, αλλά αυτό δεν το συμ­με­ρί­ζο­νται όλοι οι δανει­στές και ιδιαί­τερα το ΔΝΤ.
• Εφαρ­μογή του “εργό­ση­μου” σε περισ­σό­τε­ρες κατη­γο­ρίες ανέργων, φοι­τη­τών και συντα­ξιού­χων για την αποφυγή της αδή­λω­της εργα­σίας και την έξαρση αθέ­μι­των πρα­κτι­κών όπως της “τρι­γω­νι­κής  απα­σχό­λη­σης” μέσω γει­το­νι­κών χωρών.

Τέλος, ο κ. Κορ­κί­δης υπο­γράμ­μισε ότι κυρί­αρχη σημασία έχει το «ξεπά­γωμα» της Εθνικής Γενικής Συλ­λο­γι­κής Σύμ­βα­σης Εργα­σίας, με την επα­να­φορά του καθο­ρι­σμού του κατώ­τα­του μισθού στην αρμο­διό­τητα των κοι­νω­νι­κών εταίρων. Η ολική επα­να­φορά της ΕΓΣΣΕ θα κατα­στή­σει δυνατή την εκπλή­ρωση της κοι­νω­νι­κής της απο­στο­λής, επι­στρέ­φο­ντας στην πλήρη συμ­βα­τική της μορφή και στην επε­κτα­σι­μό­τητα της ισχύος της, πρό­σθεσε.

«Η ΕΣΕΕ συμ­με­τέ­χει, με ανοιχτά χαρτιά και ξεκά­θα­ρες θέσεις για τη δια­τή­ρηση του 13ου και 14ου μισθού, ενώ για τις ομα­δι­κές απο­λύ­σεις και “lock out”, που φωτο­γρα­φί­ζουν τρά­πε­ζες και ΔΕΚΟ, επι­θυ­μεί έναν ειλι­κρινή και ουσια­στικό διάλογο» κατέ­ληξε ο πρό­ε­δρος της ΕΣΕΕ.