Αυτό που θέλουν οι τουρίστες

Tα κύματα των του­ρι­στών, τα οποία «αντι­κρί­ζει» καθη­με­ρινά πια η πρω­τεύ­ουσα εδώ και περίπου έναν μήνα, ζητούν και θέλουν να βλέπουν άλλα πράγ­ματα από αυτά που έβλεπαν μέχρι πριν από λίγα χρόνια λέει στην «Κ» η Τζέμμα Οικο­νο­μο­πού­λου, Πρό­ε­δρος του Σωμα­τείου Διπλω­μα­τού­χων Ξεναγών, με 34 χρόνια εμπει­ρίας η ίδια στο επάγ­γελμα.

Βέβαια, στις του­ρι­στι­κές ξενα­γή­σεις υπάρ­χουν επι­σκέ­ψεις και σημεία που θεω­ρού­νται «ιερά» και πέραν κάθε συζή­τη­σης απα­ραί­τητα, όπως για παρά­δειγμα η επί­σκεψη στην Ακρό­πολη. Μια τυπική ξενά­γηση του­ρι­στών στη μητρό­πολη θα ξεκι­νή­σει από το Εθνικό Αρχαιο­λο­γικό Μουσείο, μετά θα γίνει ένα απα­ραί­τητο “Souvlaki Stop” και στη συνέ­χεια, οι του­ρί­στες ενθου­σια­σμέ­νοι και «ενδυ­να­μω­μέ­νοι» θα συνε­χί­σουν για τον Ιερό Βράχο και το Μουσείο της Ακρό­πο­λης.

«Το “Souvlaki Stop” είναι κάτι που οι του­ρί­στες εκτι­μούν δεόντως. Παρα­μέ­νει το καλύ­τερο street food μας, αυτό που και εμείς οι Έλληνες λατρεύ­ουμε. Δεν πρό­κει­ται λοιπόν για την παλιο­μο­δί­τικη του­ρι­στική παγίδα “Souvlaki – Greek Salad – Feta και τσο­λια­δάκι”. H “απειλή” των κιτς εικόνων, συνε­χί­ζει να καρα­δο­κεί. Παρόλα αυτά, δεν είναι δημο­φι­λής».

Η κ. Οικο­νο­μο­πού­λου τονίζει πως «η Ελλάδα έχει τέτοιο πολι­τι­σμό και Ιστορία που δεν χρειά­ζε­ται να πασχί­σεις για να εφεύ­ρεις προ­σω­πο­ποι­η­μένα, ευφά­ντα­στα ή πολύ εναλ­λα­κτικά προ­γράμ­ματα όπως συμ­βαί­νει την τελευ­ταία δεκα­ε­τία σε πολλές άλλες χώρες». Παρόλα αυτά, η ανάγκη να εμπλου­τι­στούν οι ξενα­γή­σεις με αυθε­ντι­κές εμπει­ρίες και γνώσεις είναι μια τάση παγκό­σμια, την οποία απο­ζη­τούν έντονα και οι του­ρί­στες στη χώρα μας. Τα «υλικά» υπάρ­χουν, αυτό που χρειά­ζε­ται είναι η ένταξη τους σε ενδια­φέ­ρο­ντα τουρ. «Να πούμε σε αυτό το σημείο πως οι ωραίες ιδέες και οι “δια­φο­ρε­τι­κές” ξενα­γή­σεις δεν απαι­τούν απλώς κέφι, έμπνευση και θέληση αλλά στι­βα­ρές γνώσεις γι’ αυτό που καλεί­σαι να κάνεις. Το επάγ­γελμα του ξεναγού έχει βαρύ­τητα και αξία και είναι απαι­τη­τικό».

Μεγα­λύ­τερη διάρ­κεια, «δια­βα­σμέ­νοι» του­ρί­στες

Τα οποία τουρ, φέτος, έχουν τέτοια διάρ­κεια που εντυ­πω­σιά­ζει ακόμα και τους ίδιους τους ξενα­γούς. «Από τα πεν­θή­μερα, έχουμε περάσει στα 12ήμερα. Τον τελευ­ταία μήνα έχω ανα­λά­βει ήδη δύο τέτοια προ­γράμ­ματα. Η βάση είναι η Αθήνα και μετά από δύο, τρεις ημέρες παρα­μο­νής στην πρω­τεύ­ουσα, ξεκι­νάει ένα αρχαιο­λο­γικό τουρ στην ενδο­χώρα – Μυκήνες, Αρχαία Ολυμπία, επι­στροφή στην Αθήνα και μετά Δελφοί και Μετέωρα. Όταν τελειώ­σει και αυτό, αρχίζει η κρουα­ζιέρα – Μύκονος, Κρήτη, Σαντο­ρίνη. Στην μετά την παν­δη­μία περίοδο, οι του­ρί­στες θέλουν πραγ­μα­τικά να εξα­ντλή­σουν τις εμπει­ρίες που μπορούν να πάρουν από ένα ταξίδι, γιατί τις στε­ρή­θη­καν για καιρό. Πια, αν το τουρ τραβάει για πολλές ημέρες μπορείς να φτάσεις μέχρι την Αλε­ξαν­δρού­πολη».

Και ποιές είναι οι νέες τάσεις σε αυτό το κομμάτι του του­ρι­σμού; «Οτι­δή­ποτε έχει να κάνει με τη γαστρο­νο­μία. Βόλτα στην καρδιά της Βαρ­βα­κείου, επί­σκεψη σε ένα παρα­δο­σιακό ελαιο­τρι­βείο ή ένα τυρο­κο­μείο λίγο έξω από την Αττική. Πολύ δημο­φι­λές είναι πια το πρό­γραμμα της επί­σκε­ψης στα οινο­ποιεία εκτός Αττικής. Και ακόμα: η περι­ή­γηση στα νεο­κλα­σικά και στα εμβλη­μα­τικά κτίρια της λεω­φό­ρου Βασι­λίσ­σης Σοφίας σε συν­δυα­σμό με επί­σκεψη στον Εθνικό Κήπο και παρα­κο­λού­θηση της αλλαγής φρουράς των Ευζώνων. Η ξενά­γηση με θέμα “Athens Street Art”, επίσης. Όχι όμως η street art, έτσι απλά. Οι του­ρί­στες ανα­ζη­τούν την εντο­πιό­τητα, την αυθε­ντι­κό­τητα και το να ζήσουν όσο βρί­σκο­νται εδώ, σαν Έλληνες. Αυτό που πρέπει να προ­σέ­χει ένας ξεναγός είναι πως μπορούν να ανα­γνω­ρί­σουν το αληθινό, από το fake».

Σύμφωνα με την πολύ­πειρη ξεναγό, όταν στο αθη­ναϊκό γίγνε­σθαι προ­στί­θε­νται σημα­ντι­κές διε­θνείς διορ­γα­νώ­σεις όπως η Documenta, αυτές αξιο­ποιού­νται στο έπακρο. «Οι του­ρί­στες έρχο­νται ούτως ή άλλως ήδη δια­βα­σμέ­νοι και μας τις ζητούν από μόνοι τους» περι­γρά­φει η κ. Οικο­νο­μο­πού­λου και συνε­χί­ζει: «Το ίδιο γίνεται τώρα και με την Ελευ­σίνα που είναι πολι­τι­στική πρω­τεύ­ουσα της Ευρώπης. Τους αρέσει πολύ αυτή η περιοχή και ας είναι ένα τοπίο πιο δύσκολο και τραχύ από την Πλάκα. Η ανα­και­νι­σμένη Πινα­κο­θήκη επίσης ενθου­σιά­ζει τους επι­σκέ­πτες της Ελλάδας που ενδια­φέ­ρο­νται πολύ για την τέχνη».

Υπάρ­χουν βέβαια και πιο εναλ­λα­κτι­κές δια­δρο­μές αλλά αυτές θέλουν πρώτα συζή­τηση με τους εκά­στοτε επι­σκέ­πτες. «Η επί­σκεψη για παρά­δειγμα από το Κολω­νάκι μέχρι τα Εξάρ­χεια, σε μια ξενά­γηση που εξηγεί την ιστορία της πόλης από την πολυ­τελή συνοι­κία της στην εναλ­λα­κτική και επα­να­στα­τική, δεν ται­ριά­ζει σε όλους. Τα Εξάρ­χεια δεν φαί­νο­νται πολύ ελκυ­στικά στους Αμε­ρι­κά­νους ενώ οι Ευρω­παίοι “πιάνουν” καλύ­τερα αυτή την ατμό­σφαιρα».

Συλλογή τρούφας, πεζο­πο­ρία και (εκ νέου) ανα­κά­λυψη της Λάρισας

Η ανάγκη για φρε­σκά­ρι­σμα των προ­γραμ­μά­των οδηγεί τον χειμώνα, όταν και πέφτει η δουλειά, στην ανα­ζή­τηση ιδεών και νέων γνώσεων για να σχε­δια­στούν πρω­τό­τυπα προ­γράμ­ματα. Κάπως έτσι, τον περα­σμένο Μάρτιο, τα μέλη του συλ­λό­γου βρέ­θη­καν στον νομό Τρι­κά­λων για ανα­ζή­τηση και συλλογή τρούφας.

«Κυριο­λε­κτικά και μετα­φο­ρικά βρε­θή­καμε κατα­με­σής του πουθενά να ακο­λου­θούμε κατά πόδας τον Μπίλι, έναν γλυ­κύ­τατο σκύλο κυνηγό από την Ιταλία με ιστορία, που πηγαί­νει πίσβ στον 16ο αιώνα και ανήκει στη ράτσα Lagotto Romagnolo. Ο Μπίλι είναι εξει­δι­κευ­μέ­νος στην ανί­χνευση τρούφας σε οποιον­δή­ποτε τύπο εδάφους» περι­γρά­φει η κ. Οικο­νο­μο­πού­λου.

Αφού συλ­λέ­χθη­καν, οι τρούφες έγιναν στη συνέ­χεια τρου­φο­μα­κα­ρο­νάδα μέσα από ένα συλ­λο­γικό μαγεί­ρεμα στη φύση. Ακο­λού­θησε επί­σκεψη στο Μουσείο Φυσικής Ιστο­ρίας Μετε­ώ­ρων αλλά και στο Μουσείο Μανι­τα­ριών, «όπου ανα­κα­λύ­ψαμε είδη ζώων και πτηνών, που δε φαντα­ζό­μα­σταν ότι υπήρχαν στην ευρύ­τερη περιοχή». Η επόμενη στάση έγινε σε ένα από τα πιο παλιά και παρα­δο­σιακά οινο­ποιεία της περιο­χής και την επόμενη μέρα ακο­λού­θησε επί­σκεψη σε κτη­νο­τρο­φι­κές μονάδες και σε συνε­ται­ρι­σμούς γυναι­κών. «Αν έχεις ενθου­σια­στεί εσύ που είσαι ντόπιος με εικόνες και εμπει­ρίες από τον τόπο σου, φαντα­στείτε οι του­ρί­στες».

Σε άλλη χει­με­ρινή εξόρ­μηση του Σωμα­τείου, οι επαγ­γελ­μα­τίες ξεναγοί είδαν με νέα ματιά την πόλη της Λάρισας, αφού μπαίνει πια κι αυτή στα πολυ­ή­μερα τουρ που πραγ­μα­το­ποιούν. Πλέον, η ξενά­γηση στη μητρό­πολη του Κάμπου περι­λαμ­βά­νει επί­σκεψη στο Δια­χρο­νικό Μουσείο Λάρισας, το οποίο εγκαι­νιά­στηκε το 2015 με εκθέ­ματα από την Παλαιο­λι­θική Εποχή μέχρι και τον 18ο αιώνα, αλλά και επί­σκεψη στις σύγ­χρο­νες εκθέ­σεις στο Λαο­γρα­φικό Μουσείο της πόλης.

Όπως εξηγεί η κ. Οικο­νο­μο­πού­λου: «Για να μπο­ρούμε να κάνουμε αυτά τα προ­γράμ­ματα επί της ουσίας, διορ­γα­νώ­νουμε συχνά σεμι­νά­ρια με έγκρι­τους καλε­σμέ­νους. Τον περα­σμένο Φεβρουά­ριο, για παρά­δειγμα, παρα­κο­λου­θή­σαμε ένα σεμι­νά­ριο με θεμα­τι­κές όπως: “Αθήνα, πόλη υπο­δο­χής μετα­να­στών κατά τις τελευ­ταίες δεκα­ε­τίες” και “Από τα παρα­βα­τικά γκρά­φιτι στην καθιέ­ρωση της Street Art – η αθη­ναϊκή περί­πτωση”».

Η ακριβή (και για τους του­ρί­στες) Μύκονος και όσα δεν τους αρέσουν στην Ελλάδα

Η Μαριάννα Φιλίπ­πο­γλου, μέλος του ΔΣ του Σωμα­τείου Διπλω­μα­τού­χων Ξεναγών βρί­σκε­ται αυτές τις ημέρες στη Μύκονο με ένα μεγάλο γκρουπ 24 ατόμων, σε 12ημερο τουρ και αφού είχε προη­γη­θεί ένα πρώτο μέρος στην ενδο­χώρα. H ίδια ανα­φέ­ρει πως η ομάδα που συνο­δεύει αυτές τις ημέρες βρίσκει «ανε­ξή­γητα» ακριβό το νησί, κάτι που έχει ακούσει κι άλλη φορά φέτος από χείλη του­ρι­στών.

Η κ. Φιλίπ­πο­γλου συμπλη­ρώ­νει ακόμα πως στα πολυ­ή­μερα τουρ, η Μύκονος και η Σαντο­ρίνη έχουν αρχίσει φέτος να αντι­κα­θί­στα­νται στα προ­γράμ­ματα με τη Σίφνο, τη Φολέ­γαν­δρο, τη Μήλο και τη Σέριφο. Στα «φρέσκα» προ­γράμ­ματα που αρέσουν στους του­ρί­στες που συνο­δεύει η ίδια συμπε­ρι­λαμ­βά­νο­νται πεζο­πο­ρι­κές εκδρο­μές στα δάση της Αττικής και σε όλη την Ελλάδα, αλλά και τα πανη­γύ­ρια στα νησιά.

Και τι δεν τους αρέσει στην Ελλάδαq «Tο παρ­κά­ρι­σμα στα πεζο­δρό­μια κάπως το δέχο­νται, βλέπουν άλλωστε πόση κίνηση έχει η πόλη μας. Αυτό που δεν μπορούν με τίποτα να κατα­νο­ή­σουν είναι τα μηχα­νά­κια που κινού­νται κανο­νικά και τρέχουν πάνω στα πεζο­δρό­μια της πόλης, πολλές φορές σε από­σταση ανα­πνοής πίσω τους. Εντύ­πωση, αλλά θετική όμως, τούς κάνουν οι μεγάλες ποσό­τη­τες φαγητού που σερ­βί­ρουν στα εστια­τό­ρια. Τους κάνει εντύ­πωση γενικώς πόσο πολύ δια­σκε­δά­ζουμε με το φαγητό».

Η κ. Οικο­νο­μο­πού­λου ανα­φέ­ρει με τη σειρά της άλλα δύο αρνη­τικά τα οποία ανα­φέ­ρουν συχνά οι του­ρί­στες: «Αγο­ρά­ζουν ηλε­κτρο­νικά τα εισι­τή­ρια τους και έξω από το μουσείο κατα­λα­βαί­νουν ότι αυτό στη χώρα μας δεν σημαί­νει αυτο­μά­τως ότι θα γλυ­τώ­σουν και τις ουρές ανα­μο­νής στην είσοδο, όπως συμ­βαί­νει στις περισ­σό­τε­ρες χώρες του εξω­τε­ρι­κού. Και υπάρ­χουν και προ­βλή­ματα νευ­ραλ­γικά. Μόλις χθες, ανε­βή­καμε με ένα γκρουπ στην Ακρό­πολη. Ανάμεσά τους του­ρί­στες κήταν και μια κυρία, η οποία καθόταν σε αμα­ξί­διο. Το ασανσέρ δεν λειτoυργούσε εκείνη την ημέρα. Επι­σκέ­φτηκε όλη η ομάδα τον Παρ­θε­νώνα, πλην της συγκε­κρι­μέ­νης κυρίας. Ντρά­πηκα πολύ».

Πηγή kathimerini.gr