Μόνο το 3% των εμπρηστών καταδικάζεται

Σπα­νί­ως κα­τα­δι­κά­ζο­νται οι εμπρη­στές δασών – αλλά και ιδιω­τι­κών επι­χει­ρή­σε­ων και κα­τοι­κιών, κυ­ρί­ως για εί­σπρα­ξη ασφα­λί­στρων. Από τους αρ­χι­κώς κα­τη­γο­ρου­μέ­νους για κα­τα­στρε­πτι­κές πυρ­κα­γιές στα δάση μόνο το 3% κα­τα­δι­κά­ζε­ται τε­λι­κώς. Αντί­στοι­χα για εμπρη­σμούς σε σπί­τια, εται­ρεί­ες κτλ. κα­τα­δι­κά­ζε­ται ένας στους 172 (περί το 0,6%). Τις πταί­ει; Κυ­ρί­ως τα πλημ­με­λή στοι­χεία που πα­ρου­σιά­ζουν στο δι­κα­στή­ριο οι πε­ρισ­σό­τε­ροι αρ­μό­διοι ερευ­νη­τές της Πυ­ρο­σβε­στι­κής.

Αυτά είναι τα συ­μπε­ρά­σμα­τα εκτε­νούς με­λέ­της του πρώην υπαρ­χη­γού του Πυ­ρο­σβε­στι­κού Σώ­μα­τος, νο­μι­κού και ει­δι­κού ερευ­νη­τή κ. Αν­δρια­νού Γκουρ­μπά­τση σχε­τι­κά με τα στοι­χεία του υπουρ­γεί­ου Δι­καιο­σύ­νης για την αντι­με­τώ­πι­ση των εγκλη­μά­των εμπρη­σμού. Τα συ­μπε­ρά­σμα­τα αυτά απο­κτούν ιδιαί­τε­ρη ση­μα­σία εν όψει του κα­λο­και­ριού και της νέας αντι­πυ­ρι­κής πε­ριό­δου, που χα­ρα­κτη­ρί­ζε­ται ιδιαί­τε­ρα «προ­βλη­μα­τι­κή» λόγω και των ελ­λεί­ψε­ων στα ενα­έ­ρια μέσα και στον υλι­κο­τε­χνι­κό εξο­πλι­σμό. Είναι μά­λι­στα αξιο­ση­μεί­ω­το ότι ενώ στην Ατ­τι­κή πα­ρου­σιά­ζο­νται οι πε­ρισ­σό­τε­ροι εμπρη­σμοί, είναι η ίδια πε­ριο­χή όπου πα­ρου­σιά­ζε­ται πε­ριέρ­γως το με­γα­λύ­τε­ρο πο­σο­στό τε­λι­κής ατι­μω­ρη­σί­ας των δρα­στών.

Η έρευ­να στην οποία συ­νε­κτι­μώ­νται και τα τε­λι­κά στοι­χεία του υπουρ­γεί­ου Δι­καιο­σύ­νης αφορά την εν­δε­κα­ε­τία 2000-2010. Αυτό το διά­στη­μα στην Ελ­λά­δα εκ­δη­λώ­θη­καν συ­νο­λι­κά 341.693 πυρ­κα­γιές από τις οποί­ες οι 224.708 ήταν αστι­κές (65,8%) και οι 116.985 αγρο­το­δα­σι­κές (34,2%). Στην ύπαι­θρο συ­νο­λι­κά κά­η­καν 6.145.817,3 στρέμ­μα­τα αγρο­το­δα­σι­κών εκτά­σε­ων (δάση, δα­σι­κές εκτά­σεις, άλση, αγρο­τι­κές και γε­ωρ­γι­κές καλ­λιέρ­γειες).

Δεν κα­τέ­στη δυ­να­τόν να εξα­κρι­βω­θούν τα αίτια πρό­κλη­σης στις 202.367 πυρ­κα­γιές (59,22%), από τον συ­νο­λι­κό αριθ­μό. Από τις υπό­λοι­πες οι 85.954 (25,15%) οφεί­λο­νται σε αμέ­λεια, ενώ οι 30.107 (8,81%) προ­κλή­θη­καν με πρό­θε­ση. Από τη διε­ρεύ­νη­ση των αι­τί­ων των πυρ­κα­γιών από τους αρ­μό­διους ανα­κρι­τι­κούς υπαλ­λή­λους του Πυ­ρο­σβε­στι­κού Σώ­μα­τος αλλά και της Ελ­λη­νι­κής Αστυ­νο­μί­ας, στη Δι­καιο­σύ­νη πα­ρα­πέμ­φθη­καν την ίδια πε­ρί­ο­δο συ­νο­λι­κά 116.061 κα­τη­γο­ρού­με­νοι, φε­ρό­με­νοι ως εμπρη­στές και εμπρη­στές σε δάση (με πρό­θε­ση και από αμέ­λεια).

Πα­ρα­πέμ­φθη­κε το 33,96% εξ αυτών και τε­λι­κά κα­τα­δι­κά­στη­καν συ­νο­λι­κά 2.233 άτομα, από τα οποία οι 2.002 άν­δρες (89,7%) και οι 231 γυ­ναί­κες (10,3%). Η ηλι­κια­κή ομάδα μά­λι­στα με τη με­γα­λύ­τε­ρη «συμ­με­το­χή» σε εμπρη­σμούς – ανέρ­χε­ται στο 25,3% – είναι εκεί­νη με­τα­ξύ 45-59 ετών.

Η πε­ραι­τέ­ρω ανά­λυ­ση είναι εντυ­πω­σια­κή. Η Ατ­τι­κή από όλες τις πε­ρι­φέ­ρειες της χώρας πα­ρου­σιά­ζει τον με­γα­λύ­τε­ρο αριθ­μό εγκλη­μά­των εμπρη­σμού, δεί­κτη εγκλη­μα­τι­κό­τη­τας εμπρη­σμών (210 ανά 100.000 κα­τοί­κους) καθώς και τον με­γα­λύ­τε­ρο αριθ­μό αστι­κών πυρ­κα­γιών (224 ανά 100.000 κα­τοί­κους). Παρ’ όλα αυτά εμ­φα­νί­ζει από τα μι­κρό­τε­ρα πο­σο­στά κα­τα­δι­κα­σθέ­ντων, ήτοι 0,2 άτομα ανά 100.000 κα­τοί­κους, για τα εγκλή­μα­τα «αστι­κού» εμπρη­σμού και 0,5 άτομα ανά 100.000 κα­τοί­κους για τα εγκλή­μα­τα εμπρη­σμού σε δάση.

Το με­γα­λύ­τε­ρο πο­σο­στό κα­τα­δι­κα­σθέ­ντων για εγκλή­μα­τα εμπρη­σμού εμ­φα­νί­ζε­ται στα Ιόνια Νησιά, στη Στε­ρεά Ελ­λά­δα και σε Πε­λο­πόν­νη­σο, Ηπει­ρο και Θράκη.

Σύμ­φω­να λοι­πόν με τα συ­μπε­ρά­σμα­τα της ανα­λυ­τι­κής με­λέ­της του κ. Γκουρ­μπά­τση, στους 172 κα­τη­γο­ρου­μέ­νους για έγκλη­μα εμπρη­σμού (με πρό­θε­ση και από αμέ­λεια), ένας κα­τα­δι­κά­ζε­ται. Αυτό με­τα­φρά­ζε­ται ως εξής: για κάθε 714 αστι­κές πυρ­κα­γιές που εκ­δη­λώ­νο­νται στην Ελ­λά­δα, ένας κα­τα­δι­κά­ζε­ται, ενώ σε κάθε 61 αγρο­το­δα­σι­κές πυρ­κα­γιές μόνο ένας.

Επι­πλέ­ον προ­κύ­πτει ότι ενώ ο μέσος αριθ­μός των πυρ­κα­γιών (αστι­κών και αγρο­το­δα­σι­κών) μειώ­νε­ται, αντι­θέ­τως δια­πι­στώ­νε­ται αυ­ξη­τι­κή τάση στις εκ δόλου πυρ­κα­γιές.

Οσον αφορά την ατι­μω­ρη­σία των εμπρη­στών, στη με­λέ­τη του ο κ. Γκουρ­μπά­τσης ση­μειώ­νει: «Το προ­σω­πι­κό του αρ­μό­διου διω­κτι­κού μη­χα­νι­σμού, ως φαί­νε­ται, δεν είναι όσο θα έπρε­πε ει­δι­κά και κα­τάλ­λη­λα εκ­παι­δευ­μέ­νο στο εξει­δι­κευ­μέ­νο συ­γκε­κρι­μέ­νο έργο και φυ­σι­κά δεν δια­θέ­τει την απαι­τού­με­νη εμπει­ρία. Βέ­βαια, για τα εγκλή­μα­τα εμπρη­σμού και εμπρη­σμού σε δάση σε βαθμό κα­κουρ­γή­μα­τος, με­ρί­διο ευ­θύ­νης μπο­ρεί να υπάρ­χει και στους τα­κτι­κούς ανα­κρι­τές, δε­δο­μέ­νου ότι μετά την προ­α­νά­κρι­ση διε­νερ­γεί­ται από αυ­τούς υπο­χρε­ω­τι­κά κύρια ανά­κρι­ση και οι δι­κο­γρα­φί­ες δεν είναι αρ­κε­τά δε­μέ­νες με εκεί­νο το ανα­γκαίο απο­δει­κτι­κό υλικό που θα οδη­γή­σει το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών στην έκ­δο­ση πα­ρα­πεμ­πτι­κού βου­λεύ­μα­τος για τους κα­τη­γο­ρου­μέ­νους αυτών των εγκλη­μά­των».

Επι­πλέ­ον ση­μειώ­νε­ται ότι «ο πολύ μι­κρός αριθ­μός κα­τα­δι­κα­σθέ­ντων για κά­ποιο από τα εγκλή­μα­τα εμπρη­σμού στη συ­ντρι­πτι­κή πλειο­ψη­φία του κα­τα­δι­κά­στη­κε για πλημ­με­λη­μα­τι­κού χα­ρα­κτή­ρα πρά­ξεις, και γι’ αυτές όμως η πλειο­νό­τη­τα των ποι­νών που επι­βλή­θη­καν από το αρ­μό­διο δι­κα­στή­ριο ήταν οι ελά­χι­στες».

Στα­θε­ρή πα­ρα­μέ­νει η ει­κό­να του πολύ υψη­λού πο­σο­στού των «ψυ­χι­κά υγιών» εμπρη­στών και έτσι κα­ταρ­ρί­πτε­ται φυ­σι­κά ο μύθος για τη σχε­τι­κή αντί­λη­ψη της κοι­νω­νί­ας για τους εμπρη­στές, ότι δη­λα­δή «τις πυρ­κα­γιές κυ­ρί­ως προ­κα­λούν ψυ­χι­κά ασθε­νείς» και πυ­ρο­μα­νείς…

Πηγή Το Βήμα