Το κράτος «ξεζουμίζει» τους φορολογούμενους στην Ελλάδα -Ερευνα του Tax Foundation

Το Tax Foundation απο­κα­λύ­πτει την ατολμία στο πεδίο της φορο­λο­γίας την ώρα που ο ΟΟΣΑ μετράει τις «πληγές» των νοι­κο­κυ­ριών από τους φόρους.

Ένα 24ωρο μετά από την απο­κα­λυ­πτική Έκθεση του ΟΟΣΑ για το «ροκά­νι­σμα» των εισο­δη­μά­των από φόρους και εισφο­ρές, το Tax Foundation, που συχνά- πυκνά ανα­δει­κνύει τις στρε­βλώ­σεις του ελληνικού- και όχι μόνο- φορο­λο­γι­κού συστή­μα­τος, έρχεται για να συμπλη­ρώ­σει την εικόνα.

Δύο βασικές παρά­με­τροι ενός φορο­λο­γι­κού συστή­μα­τος είναι η αντα­γω­νι­στι­κό­τητα που προσ­δί­δει στην οικο­νο­μία και η ουδε­τε­ρό­τητα του, στη λογική του αν συντρέ­χουν αυτοί οι παρά­γο­ντες, προσ­δί­δουν βιώσιμη ανά­πτυξη, ωθούν τις επεν­δύ­σεις, ενώ εξα­σφα­λί­ζουν και τα ανα­γκαία έσοδα για το Κράτος. Τα «στραβά» του ελλη­νι­κού φορο­λο­γι­κού συστή­μα­τος είναι γνωστά κι έχουν κατα­γρα­φεί σε πολλές μελέτες. Υπήρξε, άραγε, κάποια μεταρ­ρύθ­μιση την περα­σμένη χρονιά- των θεό­ρα­των υπερπλεονασμάτων- για να βελ­τιω­θούν τα πράγ­ματα; «Όχι», είναι η απά­ντηση από το Tax Foundation.

Το πρό­βλημα είναι ότι την ώρα που στην Ελλάδα δεν κινεί­ται φύλλο και το μόνο που απα­σχο­λεί τις Αρχές είναι πώς θα «ξεζου­μί­σουν» τους φορο­λο­γού­με­νους, χώρες που μπήκαν πρό­σφατα στην Ευρω­ζώνη κινού­νται με ρυθμούς εξω­πραγ­μα­τι­κούς για τα ελλη­νικά δεδο­μένα.

Τρανό παρά­δειγμα η Εσθονία, η οποία την περα­σμένη χρονιά ανέβασε το «κατώφλι» των υπό­χρεων ΦΠΑ από τις 16.000 ευρώ στις 40.000 ευρώ, διευ­κο­λύ­νο­ντας έτσι τις πολύ μικρές επι­χει­ρή­σεις, που απαλ­λάσ­σο­νται από το βραχνά της γρα­φειο­κρα­τι­κής δια­χεί­ρι­σης των δια­δι­κα­σιών ΦΠΑ. Δεν είναι τυχαίο ότι η Εσθονία βρί­σκε­ται στην 1η θέση της κλί­μα­κας φορο­λο­γι­κής αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας. Από κοντά και η έτερη Βαλτική χώρα, η Λετονία, η οποία ακο­λου­θώ­ντας το παρά­δειγμα της Εσθο­νίας κατάρ­γησε τον παρα­δο­σιακό φόρο εισο­δή­μα­τος νομικών επι­χει­ρή­σεων και υιο­θέ­τησε φόρο μόνο για τα δια­νε­μό­μενα κέρδη.

Την ίδια ώρα, ο απόηχος της Έκθεσης του ΟΟΣΑ παρα­μέ­νει έντονος, αφού ανέ­δειξε τα το γεγονός ότι 4 στα 10 ευρώ του κόστους εργα­σίας για έναν εργα­ζό­μενο κάνει «φτερά» σε εφορίες και ταμεία, χωρίς φυσικά να γίνεται κάποια ποιο­τική ανάλυση από τον Οργα­νι­σμό για την αντα­πο­δο­τι­κό­τητα αυτών των υψηλών φόρων και εισφο­ρών. Χαρα­κτη­ρι­στικό είναι το απο­τέ­λε­σμα της σύγκρι­σης 2017- 2018. Ο μέσος ακα­θά­ρι­στος μισθός ενός άγαμου εργα­ζό­με­νου το 2017 υπο­λο­γί­στηκε στα 20.841 ευρώ, αλλά αυτός ο άνθρω­πος έβαλε στην τσέπη του μόλις 15.434 ευρώ. Το 2018, ο μέσος ακα­θά­ρι­στος μισθός του ίδιου εργα­ζό­με­νου υπο­λο­γί­ζε­ται ότι αυξή­θηκε στα 21.214 ευρώ, ωστόσο η μισή αύξηση «έφυγε» σε φόρους και εισφο­ρές, με απο­τέ­λε­σμα να βάλει στην τσέπη του 15.671 ευρώ…

πηγή iefimerida.gr