Σε σοκ η τοπική κοινή γνώμη από την είδηση για bullying σε δημοτικό σχολείο

Σο­βα­ρό πε­ρι­στα­τι­κό σχο­λι­κού εκ­φο­βι­σμού κα­ταγ­γέλ­θη­κε σε δη­μο­τι­κό σχο­λείο της Ρόδου, προ­κα­λώ­ντας έντο­νη ανη­συ­χία σε γο­νείς και εκ­παι­δευ­τι­κούς. Σύμ­φώ­να με τους γο­νείς μα­θη­τή της β’ Δη­μο­τι­κού, συμ­μα­θη­τές του τον ανά­γκα­σαν να πιει νερό από μπου­κά­λι που είχε γε­μί­σει από κα­ζα­νά­κι τουα­λέ­τας, στο οποίο μά­λι­στα είχαν φτύ­σει προη­γου­μέ­νως.

Το πε­ρι­στα­τι­κό φέ­ρε­ται να ση­μειώ­θη­κε στις 26 Φε­βρουα­ρί­ου, κατά τη διάρ­κεια του δια­λείμ­μα­τος, μέσα στους χώ­ρους του σχο­λεί­ου. Όπως κα­ταγ­γέλ­λε­ται, ένας μα­θη­τής γέ­μι­σε το μπου­κά­λι από το κα­ζα­νά­κι της τουα­λέ­τας και στη συ­νέ­χεια μαζί με άλ­λους μα­θη­τές, πί­ε­σαν το παιδί να το πιεί. Σύμ­φω­να με τις ίδιες πλη­ρο­φο­ρί­ες τόσο το παιδί που φέ­ρε­ται να υπέ­στη την κα­κο­ποι­η­τι­κή συ­μπε­ρι­φο­ρά όσο και ο μα­θη­τής που φέ­ρε­ται να πρω­τα­γω­νί­στη­σε στο πε­ρι­στα­τι­κό φοι­τούν στη Β’ Δη­μο­τι­κού .

Οι γο­νείς του μα­θη­τή προ­χώ­ρη­σαν σε κα­ταγ­γε­λία προς τις αρ­μό­διες αρχές, απο­στέλ­λο­ντας επι­στο­λή στη Διεύ­θυν­ση Πρω­το­βάθ­μιας Εκ­παί­δευ­σης Δω­δε­κα­νή­σου, την οποία συ­νυ­πο­γρά­φουν και άλλοι γο­νείς μα­θη­τών της τάξης, εκ­φρά­ζο­ντας την έντο­νη ανη­συ­χία τους .

Για το πε­ρι­στα­τι­κό το­πο­θε­τή­θη­κε στην ΕΡΤ Νο­τί­ου Αι­γαί­ου ο Πε­ρι­φε­ρεια­κός Διευ­θυ­ντής Εκ­παί­δευ­σης Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, Μπά­μπης Ψαράς. Όπως ανέ­φε­ρε, μόλις ενη­με­ρώ­θη­κε ο ίδιος για την κα­ταγ­γε­λία των γο­νέ­ων, έδωσε άμεσα εντο­λή και εκ­δό­θη­κε σχε­τι­κό έγ­γρα­φο προς τη Διεύ­θυν­ση Πρω­το­βάθ­μιας Εκ­παί­δευ­σης. Με το έγ­γρα­φο ζη­τού­νται ανα­λυ­τι­κές απα­ντή­σεις για τις ενέρ­γειες που έχουν γίνει από τη διεύ­θυν­ση του σχο­λεί­ου και τους εκ­παι­δευ­τι­κούς καθώς και για το αν έχει πραγ­μα­το­ποι­η­θεί επί­ση­μη κα­τα­γρα­φή του πε­ρι­στα­τι­κού. Πα­ράλ­λη­λα ζη­τή­θη­καν στοι­χεία για τη στάση του ψυ­χο­λό­γου, του κοι­νω­νι­κού λει­τουρ­γού και του σχο­λι­κού συμ­βού­λου, καθώς και αν το σχο­λείο έχει απευ­θυν­θεί στο ΚΕ­ΔΑ­ΣΥ και ποια ήταν η αντα­πό­κρι­ση ή οι οδη­γί­ες που δό­θη­καν για τη δια­χεί­ρι­ση της υπό­θε­σης.

Πα­ράλ­λη­λα, ση­μεί­ω­σε ότι λύ­σεις όπως ο δια­χω­ρι­σμός του τμή­μα­τος σε δυο δεν αντι­με­τω­πί­ζει ου­σια­στι­κά το πρό­βλη­μα. Όπως ανέ­φε­ρε, ακόμη και να χω­ρι­στεί το τμήμα, τα παι­διά εξα­κο­λου­θούν να βρί­σκο­νται στους ίδιους κοι­νό­χρη­στους χώ­ρους του σχο­λεί­ου γε­γο­νός που δεν απο­τρέ­πει την επα­νά­λη­ψη πα­ρό­μοιων πε­ρι­στα­τι­κών.

Ο Σύλ­λο­γος Εκ­παι­δευ­τι­κών Πρω­το­βάθ­μιας Εκ­παί­δευ­σης και Προ­σχο­λι­κής Αγω­γής Ρόδου

Μι­λώ­ντας προς την «δ» ο πρό­ε­δρος του Συλ­λό­γου Εκ­παι­δευ­τι­κών Πρω­το­βάθ­μιας Εκ­παί­δευ­σης και Προ­σχο­λι­κής Αγω­γής Ρόδου κ. Κώ­στας Κορ­δι­στός, επι­σή­μα­νε πως οι εκ­παι­δευ­τι­κοί δεν μπο­ρούν να γί­νο­νται ‘σάκος του μποξ’ ενώ, εξέ­φρα­σε τον έντο­νο προ­βλη­μα­τι­σμό που επι­κρα­τεί στις τά­ξεις των εκ­παι­δευ­τι­κών μετά την δη­μο­σιο­ποί­η­ση του πε­ρι­στα­τι­κού (και μά­λι­στα σε δη­μο­τι­κό σχο­λείο).

Ανα­λυ­τι­κό­τε­ρα είπε τα εξής:

«Οι πε­ρι­πτώ­σεις, μας δεί­χνουν ότι –δυ­στυ­χώς- κα­τα­γρά­φο­νται και στην Ρόδο, τέ­τοια πε­ρι­στα­τι­κά. Το γε­νι­κό­τε­ρο πλαί­σιο, όπως και πα­νελ­λα­δι­κά έτσι και στην ση­μειώ­νο­νται τέ­τοια πε­ρι­στα­τι­κά ακόμη και στην πρω­το­βάθ­μια εκ­παί­δευ­ση (νη­πια­γω­γεία και δη­μο­τι­κά). Υπάρ­χει ένας φο­ρέ­ας που λέ­γε­ται ΚΕ­ΔΑ­ΣΥ (όπου γί­νο­νται γνω­μα­τεύ­σεις για την φοί­τη­ση των παι­διών στα σχο­λεία). Εκεί θα πάει ένα παιδί, θα εξε­τα­στεί από την αρ­μό­δια επι­τρο­πή η οποία θα βγά­λει μια γνω­μά­τευ­ση ότι αυτό χρή­ζει πα­ράλ­λη­λης στή­ρι­ξης ή θα πρέ­πει να πα­ρα­κο­λου­θή­σει το τμήμα έντα­ξης του σχο­λεί­ου ή θα πρέ­πει να φοι­τή­σει σε γε­νι­κό ή ει­δι­κό σχο­λείο. Ωστό­σο, δεν μπο­ρεί ο νόμος να μην έχει συ­γκε­κρι­μέ­νες δομές και να μην γί­νο­νται σε­βα­στές. Δη­λα­δή, όταν αυτό το αρ­μό­διο όρ­γα­νο βγά­λει μια από­φα­ση, θα πρέ­πει να τη­ρεί­ται. Οι γο­νείς, δεν μπο­ρεί να έχουν μια τέ­τοια γνω­μά­τευ­ση και να αρ­νού­νται ότι το παιδί τους, πρέ­πει να φοι­τή­σει σε ει­δι­κό σχο­λείο. Αυτό δεν είναι σωστό, καθώς εάν πάει σε γε­νι­κό σχο­λείο δεν θα έχει δι­καί­ω­μα ούτε για πα­ράλ­λη­λη στή­ρι­ξη. Δεν μπο­ρεί να μην μπαί­νουν όρια –τόσο στους εκ­παι­δευ­τι­κούς, στην διεύ­θυν­ση, στους γο­νείς αλλά και στα παι­διά.

Εάν ένας εκ των εμπλε­κο­μέ­νων φο­ρέ­ων δεν έχει όρια, χα­λά­ει όλο το οι­κο­δό­μη­μα του σχο­λεί­ου».

Όπως επι­ση­μαί­νε­ται, αυτές οι συ­μπε­ρι­φο­ρές παι­διών του δη­μο­τι­κού, προ­α­λεί­φουν το έδα­φος για πιο σο­βα­ρά πα­ραμ­πτώ­μα­τα που ίσως να κά­νουν με­γα­λώ­νο­ντας, σε άλλες ηλι­κί­ες. «Ζούμε πλέον σε μια εποχή, όπου υπάρ­χουν τις πε­ρισ­σό­τε­ρες ει­δι­κό­τη­τες που θα μπο­ρού­σε να έχει ένα δη­μο­τι­κό σχο­λείο. Έχου­με κοι­νω­νι­κούς λει­τουρ­γούς, ψυ­χο­λό­γους κ.λπ. αλλά απαι­τεί­ται συ­νερ­γα­σία ανά­με­σα σε γο­νείς, εκ­παι­δευ­τι­κούς, διευ­θυ­ντές και ει­δι­κό εκ­παι­δευ­τι­κό προ­σω­πι­κό. Οι εκ­παι­δευ­τι­κοί δεν μπο­ρούν να είναι ο σάκος του μποξ. Ακόμη κι αν χρεια­στεί, να λει­τουρ­γή­σουν σχο­λές γο­νέ­ων…» είπε ο κ. Κορ­δι­στός.