Πως η CIA έστησε το δίκτυο των 5.000 χάκερ

Πέραν της δυστο­πι­κής αίσθη­σης που προ­κα­λούν οι απο­κα­λύ­ψεις του WikiLeaks για τις παρα­κο­λου­θή­σεις χιλιά­δων ανθρώ­πων (και πιθα­νό­τατα οργα­νι­σμών, κρατών κ.τ.λ.) από τη CIA μέσω χακα­ρί­σμα­τος, τα έγγραφα που παρου­σιά­ζο­νται στον ιστό­τοπο του Τζού­λιαν Ασάνζ προ­σφέ­ρουν μια σπάνια περι­γραφή του βαθμού που η υπη­ρε­σία συν­δυά­ζει τεχνο­λο­γία και προ­σω­πικό για να πετύχει τους στόχους της.

Τα στοι­χεία που παρου­σιά­ζο­νται στις διαρ­ροές έχουν πυρο­δο­τή­σει σημα­ντι­κές αντι­δρά­σεις, καθώς σε αυτές κατα­γρά­φε­ται όχι μόνο η παρά­καμψη του Κογκρέ­σου των ΗΠΑ από τη CIA, αλλά και η μετα­τροπή του αμε­ρι­κα­νι­κού προ­ξε­νείου στη Φραν­κφούρτη σε κέντρο ηλε­κτρο­νι­κής κατα­σκο­πείας. Επι­πλέον έχουν επα­να­φέ­ρει στο προ­σκή­νιο την κόντρα μεταξύ των υπη­ρε­σιών πλη­ρο­φο­ριών και των μεγάλων εται­ρειών τεχνο­λο­γίας, όπως η Google, η Apple και η Microsoft για το θέμα της ασφά­λειας των επι­κοι­νω­νιών.

Από το 2001 και έπειτα η αμε­ρι­κα­νική υπη­ρε­σία πλη­ρο­φο­ριών, υπεύ­θυνη για τις επι­χει­ρή­σεις συλ­λο­γής, επε­ξερ­γα­σίας και ανά­λυ­σης πλη­ρο­φο­ριών σε χώρες του εξω­τε­ρι­κού, είναι γνωστό ότι ανα­βάθ­μισε την ποιό­τητα των επι­χει­ρή­σεων της ενσω­μα­τώ­νο­ντας στις δρα­στη­ριό­τη­τες της πανά­κρι­βες τεχνο­λο­γίες αιχμής, με τα drones να κατέ­χουν ξεχω­ρι­στή θέση σε αυτές. Τα αυξη­μένα μυστικά κον­δύ­λια που κατευ­θύ­νο­νταν προς τη CIA, ιδιαί­τερα μετά τις επι­θέ­σεις στους Δίδυ­μους Πύργους, της επέ­τρε­ψαν να ανα­πτύ­ξει τις επι­χει­ρή­σεις σε τέτοιο βαθμό ώστε θρυ­λεί­ται πως ακόμη και ο σωμα­το­φύ­λα­κας του γιου του Σαντάμ Χουσεΐν συνερ­γά­στηκε με την υπη­ρε­σία πριν ακόμη ξεκι­νή­σει ο δεύ­τε­ρος πόλεμος του Ιράκ.

Ο προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός της υπη­ρε­σίας το 2013 στις διαρ­ροές που έκανε ο Εντουαρντ Σνό­ου­ντεν και η οποία είναι από τις ελά­χι­στες φορές που τέτοια στοι­χεία είδαν το φως της δημο­σιό­τη­τας έφτανε τα 14,7 δισε­κα­τομ­μύ­ρια δολάρια.

Σύμφωνα με εκείνα τα στοι­χεία, το κομμάτι του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού που πήγαινε σε επι­χει­ρή­σεις στις οποίες χρη­σι­μο­ποιού­νται πρά­κτο­ρες (HUMINT) ήταν 2,3 δισ. δολάρια, σε επι­χει­ρή­σεις παρα­κο­λού­θη­σης μέσω τεχνι­κών μέσων (SIGINT) ήταν 1,7 δισ. δολάρια και σε «προ­γράμ­ματα συγκα­λυμ­μέ­νης δράσης» ανερ­χό­ταν σε 2,6 δισ. δολάρια.

Οι διαρ­ροές

Στις απο­κα­λύ­ψεις από τις νέες διαρ­ροές του WikiLeaks, οι οποίες απο­τε­λούν το πρώτο μέρος ενός μεγα­λύ­τε­ρου πακέτου στοι­χείων και αφορούν στην περίοδο 2013-2016, περι­γρά­φο­νται με λεπτο­μέ­ρειες οι τρόποι που πρά­κτο­ρες και ειδικές ομάδες χάκερ συνερ­γά­ζο­νταν για να παρα­κο­λου­θούν και σε αρκετές περι­πτώ­σεις να παίρ­νουν τον έλεγχο υπο­λο­γι­στών, smartphones, tablets, «έξυπνων» τηλε­ο­ρά­σεων, συσκευών που δεν είναι συν­δε­δε­μέ­νες με το Δια­δί­κτυο μέχρι και αυτο­κι­νή­των! Πέραν του τεχνι­κού κομ­μα­τιού στο οποίο οι ανα­φο­ρές είναι εκτε­νείς, τα δια­βαθ­μι­σμένα έγγραφα δίνουν ένα περί­γραμμα των προ­σω­πι­κο­τή­των των χάκερ και των πρα­κτό­ρων της CIA πώς δρουν και πώς εργά­ζο­νται.

Σύμφωνα με όσα ανα­φέ­ρο­νται στα 8.761 έγγραφα και αρχεία του «Vault 7», περίπου 5.000 άνθρω­ποι εργα­ζό­με­νοι στο Κέντρο Πλη­ρο­φο­ριών Δια­δι­κτύου (CCI) της CIA έχουν φτιάξει, χρη­σι­μο­ποι­ή­σει και προ­ω­θή­σει περισ­σό­τερα από 1.000 προ­γράμ­ματα χάκινγκ «δια­δι­κτυακά όπλα», συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων ιών, προ­γραμ­μά­των trojan και κακό­βου­λου λογι­σμι­κού. Οι άνθρω­ποι αυτοί ανήκουν στην Ομάδα Μηχα­νι­κών Ανά­πτυ­ξης (EDG), η οποία έχει ανα­λά­βει του­λά­χι­στον 500 δια­φο­ρε­τικά projects. Το καθένα από τα οποία έχει δικά του επι­μέ­ρους projects και τα δικά του εργα­λεία χάκινγκ και διά­δο­σης κακό­βου­λου λογι­σμι­κού.

Εργα­λεία εισβο­λής

Η πλειο­νό­τητα αυτών σχε­τί­ζο­νται με εργα­λεία εισβο­λής, προ­σβο­λής, ελέγχου και δια­φυ­γής. Αλλο σημα­ντικό μέρος αυτών είναι μελέτες για την ανά­πτυξη και τη λει­τουρ­γία συστη­μά­των που δρουν ως «κέντρα παρα­κο­λού­θη­σης» και «κέντρα διοί­κη­σης και ελέγχου».

Τα έργα που ξεχώ­ρι­σαν οι άνθρω­ποι του WikiLeaks για να προ­βά­λουν σε αυτήν τη φάση των διαρ­ροών και τα οποία στην ουσία δίνουν μια αδρο­μερή περι­γραφή του τρόπου με τον οποίο συν­δυά­ζε­ται η δράση των πρα­κτο­ρών με τις τεχνι­κές ομάδες, είναι το «UMBRAGE», το «Fine Dining» (σ.σ. γκουρμέ εστια­τό­ριο), το «Improvise» (σ.σ. αυτο­σχε­διάζω) και το «HIVE» (σ.σ. κυψέλη).

Στην ουσία οι πρά­κτο­ρες στο πεδίο καλού­νται να συμπλη­ρώ­σουν μια ηλε­κτρο­νική φόρμα για το τι ακριβώς θέλουν να παγι­δεύ­σουν, δηλαδή κινητό τηλέ­φωνο, υπο­λο­γι­στή, τάμπλετ, τηλε­ό­ραση. Επίσης παρέ­χουν στις ομάδες των τεχνι­κών όλα τα απα­ραί­τητα στοι­χεία, δηλαδή μοντέλο, εται­ρεία, λει­τουρ­γικό πρό­γραμμα, σε ποιον ανήκουν και ποιος είναι ο στόχος.

Στη συνέ­χεια οι τεχνικοί-χάκερ χρη­σι­μο­ποιούν διάφορα εργα­λεία τα οποία προ­τεί­νουν πώς το κάθε πρό­γραμμα θα μπο­ρούσε να προ­σαρ­μο­στεί στις απαι­τή­σεις της εκά­στοτε απο­στο­λής.

Σε περι­πτώ­σεις που πρέπει να παγι­δευ­τεί μια συσκευή που δεν είναι συν­δε­δε­μένη στο Δια­δί­κτυο, τότε αυτό γίνεται με την παρα­χώ­ρηση στον πρά­κτορα κάποιου φορητού μέσου απο­θή­κευ­σης δεδο­μέ­νων, όπως είναι τα USB sticks (στι­κά­κια), φορητοί σκληροί δίσκοι και CD/DVD.

Κλέβουν δεδο­μένα

Οι χάκερ της CIA περνάνε εντός των μέσων αυτών τα κακό­βουλα λογι­σμικά που τους επι­τρέ­πουν να ελέγ­χουν τις λει­τουρ­γίες και να κλέβουν τα δεδο­μένα που είναι απο­θη­κευ­μένα σε αυτές. Επί παρα­δείγ­ματι με αυτόν τον τρόπο γίνεται η παγί­δευση των «έξυπνων» τηλε­ο­ρά­σεων η οποία στα έγγραφα του WikiLeaks ανα­φέ­ρε­ται με την ονο­μα­σία «Weeping Angel».

Τα απόνερα του σκαν­δά­λου
Οι απο­κα­λύ­ψεις άνοιξαν παλιές «πληγές» εντός και εκτός ΗΠΑ

Οι απο­κα­λύ­ψεις του WikiLeaks βάζουν εκ νέου φωτιά στο σκηνικό που έχει δια­μορ­φω­θεί στις ΗΠΑ λίγους μήνες μετά από μια διχα­στική προ­ε­κλο­γική εκστρα­τεία, στην οποία κυριάρ­χησε το θέμα του χακα­ρί­σμα­τος των υπο­λο­γι­στι­κών συστη­μά­των του Δημο­κρα­τι­κού Κόμ­μα­τος.

Συμπί­πτουν δε χρονικά με τις κατη­γο­ρίες του Ντό­ναλντ Τραμπ ότι ο προ­κά­το­χός του, Μπαράκ Ομπάμα, είχε δώσει εντολή να παρα­κο­λου­θούν οι υπη­ρε­σίες πλη­ρο­φο­ριών τον Πύργο Τραμπ. Παράλ­ληλα επη­ρε­ά­ζουν αρνη­τικά τη διεθνή εικόνα των ΗΠΑ, σε μια περίοδο που η κυβέρ­νηση Τραμπ όχι μόνο δεν πείθει για τις προ­θέ­σεις της να συνερ­γα­στεί με στόχο τη δια­τή­ρηση ομαλών σχέσεων συνερ­γα­σίας στους κόλπους της διε­θνούς κοι­νό­τη­τας, αλλά με την υιο­θέ­τηση του δόγ­μα­τος «η Αμερική πρώτα» τείνει επι­πλέον να προ­κα­λέ­σει ανε­πα­νόρ­θωτη ζημιά στις σχέσεις με τους συμ­μά­χους της. Το υλικό που έχει διαρ­ρεύ­σει χτυπάει απευ­θείας στον πυρήνα αυτών των ζητη­μά­των.

Πρώτον, σύμφωνα με τα έγγραφα, οι χάκερ της CIA έχουν τη δυνα­τό­τητα να ενο­χο­ποιούν άλλους για τις επι­θέ­σεις που οι ίδιοι πραγ­μα­το­ποιούν. Αυτό θα μπο­ρούσε να χρη­σι­μο­ποι­η­θεί ενα­ντίον της υπη­ρε­σίας στο θέμα του χακα­ρί­σμα­τος των υπο­λο­γι­στών του Δημο­κρα­τι­κού Κόμ­μα­τος και να δια­ψεύ­σει την κυβέρ­νηση Ομπάμα ότι πίσω από τις επι­θέ­σεις βρί­σκο­νταν οι αντί­στοι­χες υπη­ρε­σίες της Ρωσίας.

Δεύ­τε­ρον, από τα έγγραφα προ­κύ­πτει ότι η CIA δρούσε πέρα από οποιον­δή­ποτε έλεγχο από το Αμε­ρι­κα­νικό Κογκρέσο. Μάλιστα δεν έδινε στοι­χεία στις εται­ρείες τεχνο­λο­γίας για τα ευρή­ματά της παρα­κάμ­πτο­ντας την οδηγία του Μπαράκ Ομπάμα για συνερ­γα­σία στο θέμα του εντο­πι­σμού και της κάλυψης των κενών ασφα­λείας των προ­ϊ­ό­ντων.

Τρίτον, το γεγονός ότι η έδρα των χάκερ της CIA εκτός των ΗΠΑ ήταν στη Φαν­κφούρτη έχει προ­βλη­μα­τί­σει τις γερ­μα­νι­κές Αρχές. Η υπόθεση επα­να­φέ­ρει στο προ­σκή­νιο το σκάν­δαλο των παρα­κο­λου­θή­σεων που είχε ξεσπά­σει μετά τις απο­κα­λύ­ψεις Σνό­ου­ντεν, από τις οποίες είχε προ­κύ­ψει ότι παρα­κο­λου­θού­ταν ακόμη και η Ανγκελα Μέρκελ. Λίγες μέρες πριν από τη διαρροή του πακέτου «Vault 7», πάλι τα WikiLeaks είχαν απο­κα­λύ­ψει ότι παρα­κο­λου­θού­νταν Γάλλοι πολι­τι­κοί και επι­χει­ρή­σεις, ενώ ένα από τα θέματα που απα­σχο­λού­σαν την υπη­ρε­σία ήταν το ελλη­νικό χρέος. Ανήσυχη για τις απο­κα­λύ­ψιε δήλωσε τόσο η Κίνα όσο και ο Ρώσος υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών, Σεργκέι Λαβρόφ.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΤΑΣΙΝΟΠΟΥΛΟΣ -ΕΘΝΟΣ