Αθήνα ακούει;

«Εχει αντι­λη­φθεί και αυτός ότι η Ελ­λά­δα έχει δε­χθεί τε­ρά­στια πίεση και το σκλη­ρό ύφος του δι­δα­κτι­σμού δεν προ­σφέ­ρει τί­πο­τα. Τώρα συμ­φω­νεί ότι οι με­ταρ­ρυθ­μί­σεις μπο­ρούν να πια να συν­δυα­στούν με την αντι­με­τώ­πι­ση των με­γά­λων προ­κλή­σε­ων, όπως το Προ­σφυ­γι­κό» λέει η Μαρία Σπυ­ρά­κη για τον ο Μάν­φρεντ Βέ­μπερ, ο οποί­ος από το βήμα της Ευ­ρω­βου­λής έλεγε ότι η Ευ­ρώ­πη οφεί­λει να υπο­στη­ρί­ξει την Ελ­λά­δα πο­λι­τι­κά και οι­κο­νο­μι­κά ώστε να αντι­με­τω­πί­σει τις σκλη­ρές πτυ­χές του Προ­σφυ­γι­κού. Και μι­λά­με για έναν άν­θρω­πο που έτσι και τον ρω­τή­σεις ποιο είναι το με­γα­λύ­τε­ρο πρό­βλη­μα της Ελ­λά­δας νο­μί­ζεις ότι θα σου απα­ντή­σει μο­νο­λε­κτι­κά: «ο Τσί­πρας». Δίνει, όμως, την ει­κό­να ενός πο­λι­τι­κού που έχει ρίξει αρ­κε­τό νερό στο κρασί του, αντι­λαμ­βα­νό­με­νος ότι η Ευ­ρώ­πη έχει μέλ­λον μόνο αν αμ­βλυν­θούν οι γω­νί­ες της. Kαι εν­νο­εί­ται, πε­τά­ει τη σκού­φια του για τον Μη­τσο­τά­κη. Παρ’ όλα αυτά, σύμ­φω­να με όσα λέει και η κυρία Σπυ­ρά­κη, αλλά και δη­μο­σιο­γρά­φοι στις Βρυ­ξέλ­λες, δεν ανα­φέ­ρε­ται πλέον τί­πο­τα όχι μόνον από τον κ. Βέ­μπερ, αλλά από το σύ­νο­λο του Ευ­ρω­κοι­νο­βου­λί­ου, για ευ­θύ­νες της Αθή­νας. Μόνο προ­βλη­μα­τι­σμός για το πλαί­σιο και τα μέσα υπο­στή­ρι­ξης της.

Η Αθήνα τι λέει γι’ αυτά που σφά­ζε­ται σε δελ­τία τύπου και κα­νά­λια;

Υ.Γ. Θα ήταν λάθος να μην δια­χω­ρί­σου­με την αξιο­πρε­πή στάση της κυ­ρί­ας Ελί­ζας Βό­ζε­μπεργκ, από κά­ποιους που εξα­κο­λου­θούν να ανα­πα­ρά­γουν τσι­τά­τα με­σο­πό­λε­μου.