Ολόκληρο το βούλευμα παραπομπής Παπακωνσταντίνου στο Ειδικό Δικαστήριο

Αντι­μέ­τω­πος με την ποινή της ισό­βιας κά­θειρ­ξης θα βρε­θεί ο πρώην υπουρ­γός Οι­κο­νο­μι­κών Γιώρ­γος Πα­πα­κων­στα­ντί­νου ο οποί­ος θα κα­θί­σει στο εδώ­λιο του Ανώ­τα­του Ει­δι­κού Δι­κα­στη­ρί­ου που συ­γκρο­τεί­ται ξανά μετά από 23 χρό­νια. Την τε­λευ­ταία φορά που συ­νε­δρί­α­σαν οι δι­κα­στές “με τα γου­νά­κια” ήταν το 1991 δι­κά­ζο­ντας το σκάν­δα­λο Κο­σκω­τά.

Μέσα σε 47 σε­λί­δες, με το υπ’ αριθ­μόν 3/2014 βού­λευ­μα του, το δι­κα­στι­κό συμ­βού­λιο του Ει­δι­κού Δι­κα­στη­ρί­ου στέλ­νει σε δίκη τον Γιώρ­γο Πα­πα­κων­στα­ντί­νου για τα κα­κουρ­γή­μα­τα της νό­θευ­σης εγ­γρά­φου και της από­πει­ρας τέ­λε­σης απι­στί­ας στην υπη­ρε­σία με τις επι­βα­ρυ­ντι­κές πε­ρι­στά­σεις του νόμου περί κα­τα­χρα­στών του δη­μο­σί­ου (1608/1950) που προ­βλέ­πουν μέχρι και ισό­βια κά­θειρ­ξη. Οι δι­κα­στές πε­ρι­γρά­φουν όλες τις δια­δρο­μές της λε­γό­με­νης λί­στας Λα­γκάρντ από χέρι σε χέρι στα υψηλά κλι­μά­κια του κρα­τι­κού μη­χα­νι­σμού επί μήνες χωρίς να γίνει στην ουσία κα­νέ­νας έλεγ­χος. Απο­δί­δουν την εκ­κί­νη­ση των ελέγ­χων, σχε­δόν δυο χρό­νια μετά την πα­ρα­λα­βή της λί­στας, στην πίεση που ασκή­θη­κε από τα Μέσα Μα­ζι­κής Ενη­μέ­ρω­σης όταν απο­κα­λύ­φθη­κε το πε­ριε­χό­με­νο της.

Όλα άρ­χι­σαν το Σε­πτέμ­βριο του 2010 όταν το υπουρ­γείο Οι­κο­νο­μι­κών της Γαλ­λί­ας απέ­στει­λε στον πρε­σβευ­τή της χώρας μας στο Πα­ρί­σι, Κων­στα­ντί­νο Χα­λα­στά­νη, “μέσα σε κλει­στό φά­κε­λο, ένα ψη­φια­κό δίσκο απο­θή­κευ­σης ηλε­κτρο­νι­κών αρ­χεί­ων CD…” Αυτό το CD πε­ριεί­χε τα ονό­μα­τα άνω των 2000 ελ­λή­νων κα­τα­θε­τών στο υπο­κα­τά­στη­μα της τρά­πε­ζας HSBC στη Γε­νεύη. Απο­τε­λού­σε μέρος μιας με­γα­λύ­τε­ρης λί­στας την οποία είχε υπο­κλέ­ψει ο Falciani, πρώην υπάλ­λη­λος της τρά­πε­ζας και είχε ήδη αξιο­ποι­η­θεί από άλλα κράτη της Ευ­ρώ­πης που είχαν επι­βά­λει πρό­στι­μα για φο­ρο­δια­φυ­γή. Η Ελ­λά­δα όχι μόνο ήταν από τις τε­λευ­ταί­ες χώρες που πα­ρέ­λα­βε τη λίστα αλλά, όπως προ­κύ­πτει από το Βού­λευ­μα, δεν βιά­στη­κε να την αξιο­ποι­ή­σει…

Νύχτα στο γρα­φείο είδε ο Πα­πα­κων­στα­ντί­νου τη λίστα

Στις 30 Σε­πτεμ­βρί­ου του 2010, λίγο μετά τα με­σά­νυ­χτα, ο πρώην υπουρ­γός Οι­κο­νο­μι­κών Γιώρ­γος Πα­πα­κων­στα­ντί­νου κά­θι­σε στο γρα­φείο του στο υπουρ­γείο και άνοι­ξε τον κλει­στό φά­κε­λο που του είχε δώσει νω­ρί­τε­ρα μια υπάλ­λη­λος. Ο φά­κε­λος πε­ριεί­χε ένα CD. Έβαλε το CD στον υπο­λο­γι­στή του και έδωσε εντο­λή να ανοί­ξει το πε­ριε­χό­με­νο του. Για πρώτη φορά στην οθόνη του υπο­λο­γι­στή του είδε το πε­ριε­χό­με­νο της λί­στας που του είχε στεί­λει η Γαλ­λί­δα ομό­λο­γός του Κρι­στίν Λα­γκάρντ. Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος τότε, σύμ­φω­να με το βού­λευ­μα, αντέ­γρα­ψε το πε­ριε­χό­με­νο του CD σε USB Memory Stick: “Η πα­ρα­λα­βή του φα­κέ­λου ου­δέ­πο­τε πρω­το­κολ­λή­θη­κε στο Υπουρ­γείο Οι­κο­νο­μι­κών. Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος Γ. Πα­πα­κων­στα­ντί­νου, μόλις πα­ρέ­λα­βε τον κλει­στό φά­κε­λο, απο­σύρ­θη­κε στο γρα­φείο του, στο Υπουρ­γείο, όπου, με τη χρήση ηλε­κτρο­νι­κού υπο­λο­γι­στή (Η/Υ) που υπήρ­χε εκεί και έφερε ως όνομα χρή­στη τις λέ­ξεις «windows user», αντέ­γρα­ψε το σύ­νο­λο του πε­ριε­χο­μέ­νου του ψη­φια­κού δί­σκου CD, που μόλις είχε πα­ρα­λά­βει, σε φο­ρη­τή μο­νά­δα απο­θή­κευ­σης USB.”

Ο Πα­πα­κων­στα­ντί­νου έψα­χνε συ­γκε­κρι­μέ­νους κω­δι­κούς

Όταν ξε­δι­πλώ­θη­καν μπρο­στά στην οθόνη πε­ρισ­σό­τε­ρα από 2000 ονό­μα­τα Ελ­λή­νων κα­τα­θε­τών στην τρά­πε­ζα HSBC της Γε­νεύ­ης ο πρώην υπουρ­γός άρ­χι­σε να ψά­χνει, σύμ­φω­να με τους δι­κα­στές, όχι γε­νι­κά και αό­ρι­στα αλλά πολύ συ­γκε­κρι­μέ­να. Στην ανα­ζή­τη­ση πλη­κτρο­λό­γη­σε το επώ­νυ­μό του, το επώ­νυ­μο του τότε πρω­θυ­πουρ­γού Γιώρ­γου Πα­παν­δρέ­ου και τη λέξη Κο­ζά­νη. Χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά ανα­φέ­ρε­ται ότι “κατά τις πρώ­τες ώρες της 30-9-2010 και συ­γκε­κρι­μέ­να από ώρα 00:28:53 έως 00:54:10, μέσω του Η/Υ που έφερε ως όνομα χρή­στη τις λέ­ξεις «windows user», ανοί­χθη­καν προς ανά­γνω­ση και κλεί­σθη­καν χωρίς απο­θή­κευ­ση 24 από τα αρ­χεία, που υπήρ­χαν γραμ­μέ­να στο CD. Το άνοιγ­μα των αρ­χεί­ων αυτών δεν έγινε τυ­χαία, αλλά με εντο­λή ανα­ζή­τη­σης αρ­χεί­ων δια της χρή­σε­ως των λέ­ξε­ων «Papandreou», «Papaconstantίn» και «Kozani», πράγ­μα το οποίο προ­κύ­πτει από το ότι στα αρ­χεία, που έχουν ανοι­χθεί, απα­ντώ­νται οι λέ­ξεις αυτές.”

Πα­κτω­λός χρη­μά­των στη λίστα Λα­γκάρντ

Όταν ο πρώην υπουρ­γός ολο­κλή­ρω­σε τις δικές του “έρευ­νες” έδωσε το υλικό σε σύμ­βου­λό του προ­κει­μέ­νου να κα­ταρ­τι­στεί νέα λίστα με τον απο­λο­γι­σμό των χρη­μά­των που βρί­σκο­νταν στην Ελ­βε­τία. Ο σύμ­βου­λος του πρώην υπουρ­γού Γιώρ­γος Αγ­γε­λό­που­λος δη­μιούρ­γη­σε μια νέα νέα λίστα από την οποία, σύμ­φω­να με το βού­λευ­μα “προ­έ­κυ­πτε ότι το συ­νο­λι­κό ποσό των λο­γα­ρια­σμών ήταν πε­ρί­που 2 δι­σε­κα­τομ­μύ­ρια δο­λά­ρια και ότι το ήμισυ, πε­ρί­που, του ποσού αυτού ανήκε σε εί­κο­σι, πε­ρί­που, πρό­σω­πα, τα στοι­χεία των οποί­ων ο εν λόγω συ­νερ­γά­της κα­τα­χώ­ρη­σε σε ιδιαί­τε­ρο ση­μεί­ω­μα.”

Ο Πα­πα­κων­στα­ντί­νου «έχασε» το CD

Στη συ­νέ­χεια, σύμ­φω­να με το βού­λευ­μα, το πρω­τό­τυ­πο CD που είχε πα­ρα­λη­φθεί από τις Γαλ­λι­κές αρχές, χά­θη­κε. Το μόνο που έμει­νε να κυ­κλο­φο­ρεί ήταν το στι­κά­κι που είχε αντι­γρά­ψει ο πρώην υπουρ­γός:

“Μετά την επι­στρο­φή του CD εκ μέ­ρους του Γ. Αγ­γε­λό­που­λου, ο κα­τη­γο­ρού­με­νος Γ. Πα­πα­κων­στα­ντί­νου, όπως ο ίδιος ανα­φέ­ρει, το πα­ρέ­δω­σε σε κά­ποιον από τους υπαλ­λή­λους του γρα­φεί­ου του, προ­κει­μέ­νου να το φυ­λά­ξει με ασφά­λεια. Έκτο­τε, όμως, αγνο­εί­ται ο συ­γκε­κρι­μέ­νος ψη­φια­κός δί­σκος.”

Η λίστα “Αγ­γε­λό­που­λου” στάλ­θη­κε στον τότε επι­κε­φα­λής του ΣΔΟΕ Γιώρ­γο Κα­πε­λέ­ρη προ­κει­μέ­νου να ερευ­νη­θούν τα ονό­μα­τα που είχε επι­λέ­ξει ο σύμ­βου­λος του πρώην υπουρ­γού. Στους 9 μήνες που με­σο­λά­βη­σαν δεν έγινε τί­πο­τα μέχρι τον ανα­σχη­μα­τι­σμό και την αντι­κα­τά­στα­ση τόσο του Γ. Πα­πα­κων­στα­ντί­νου στο υπουρ­γείο Οι­κο­νο­μι­κών από το νυν αντι­πρό­ε­δρο της κυ­βέρ­νη­σης Ευάγ­γε­λο Βε­νι­ζέ­λο, όσο και στο ΣΔΟΕ του Γιάν­νη Κα­πε­λέ­ρη από τον πρώην ει­σαγ­γε­λέα Ιω­άν­νη Διώτη.

“Περί τις αρχές Μαΐου 2011, στη θέση του Ει­δι­κού Γραμ­μα­τέα του ΣΔΟΕ το­πο­θε­τή­θη­κε ο Ιω­άν­νης Διώ­της. Περί τα μέσα Ιου­νί­ου του ιδίου έτους, λόγω του επελ­θό­ντος κυ­βερ­νη­τι­κού ανα­σχη­μα­τι­σμού, ο κα­τη­γο­ρού­με­νος Γ. Πα­πα­κων­στα­ντί­νου έπαυ­σε να έχει την ιδιό­τη­τα του Υπουρ­γού Οι­κο­νο­μι­κών. Τότε, με πρό­σω­πο της εμπι­στο­σύ­νης του, απέ­στει­λε προς τον Ι. Διώτη το USB, στο οποίο είχε αντι­γρά­ψει το πε­ριε­χό­με­νο του CD, αφή­νο­ντας, σιω­πη­ρώς, να εν­νοη­θεί ότι πρό­κει­ται για πιστό αντί­γρα­φο του CD, το οποίο είχε πα­ρα­λά­βει από τους Γάλ­λους πριν από 9 πε­ρί­που μήνες και για το οποίο είχε προη­γη­θεί κά­ποια συ­ζή­τη­ση με­τα­ξύ τους.”

Ο Βε­νι­ζέ­λος κρά­τη­σε το υλικό για 15 μήνες στο συρ­τά­ρι

Ο Ιω­άν­νης Διώ­της όταν πα­ρέ­λα­βε το USB του Γιώρ­γου Πα­πα­κων­στα­ντί­νου, σύμ­φω­να με το βού­λευ­μα, το αντέ­γρα­ψε σε νέο USB και κα­τέ­στρε­ψε το προη­γού­με­νο. Ο ίδιος είπε ότι το έκανε αυτό προ­κει­μέ­νου να μη διαρ­ρεύ­σει το υλικό. Η πε­ρι­πλά­νη­ση της λί­στας Λα­γκάρντ συ­νε­χί­στη­κε με απο­δέ­κτη το νέο υπουρ­γό Οι­κο­νο­μι­κών Ευάγ­γε­λο Βε­νι­ζέ­λο από τον Ιω­άν­νη Διώτη: “Το αντί­γρα­φο που κα­τα­σκεύ­α­σε, σε χρόνο που δεν δια­πι­στώ­θη­κε ακρι­βώς… το πα­ρέ­δω­σε στον Ευάγ­γε­λο Βε­νι­ζέ­λο, ο οποί­ος ήταν ήδη Υπουρ­γός Οι­κο­νο­μι­κών και, με την ιδιό­τη­τα αυτή, πο­λι­τι­κώς προϊ­στά­με­νός του. Ο τε­λευ­ταί­ος το δια­τή­ρη­σε στην κα­το­χή του για πε­ρί­που 15 μήνες, οπότε, μετά από δη­μο­σιο­γρα­φι­κό θό­ρυ­βο, που δη­μιουρ­γή­θη­κε κατά το Σε­πτέμ­βριο του επο­μέ­νου έτους, πα­ρέ­δω­σε το «Π1-USB» στο γρα­φείο του Πρω­θυ­πουρ­γού. Αυτό συ­νέ­βη την 2-10-2012 και την ίδια μέρα, με επί­ση­μη, σχε­τι­κή αλ­λη­λο­γρα­φία, το «Π1-USB» απε­στά­λη από το γρα­φείο του Πρω­θυ­πουρ­γού στο Στυ­λια­νό Στα­σι­νό­που­λο, που είχε το­πο­θε­τη­θεί ήδη στη θέση του Ει­δι­κού Γραμ­μα­τέα του ΣΔΟΕ, «για τις δικές του ενέρ­γειες».”

Από τη νέα λίστα προ­έ­κυ­ψε η νό­θευ­ση

Τότε η κυ­βέρ­νη­ση δια­πι­στώ­νο­ντας ότι έχει στα χέρια της ένα αντί­γρα­φο και όχι το πρω­τό­τυ­πο υλικό ανα­γκά­στη­κε να ζη­τή­σει ξανά τη λίστα από τη Γαλ­λία: “Λόγω του ότι ο πρω­τό­τυ­πος, ψη­φια­κός δί­σκος απο­θή­κευ­σης CD, που είχε πε­ριέλ­θει στην κα­το­χή του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου Γ. Πα­πα­κων­στα­ντί­νου από το Υπουρ­γείο Οι­κο­νο­μι­κών της Γαλ­λί­ας, δεν μπο­ρού­σε να βρε­θεί, την 12-10-2012, ο τότε Υπουρ­γός Οι­κο­νο­μι­κών, Ιω­άν­νης Στουρ­νά­ρας, κί­νη­σε επί­ση­μη δια­δι­κα­σία λή­ψε­ως δευ­τέ­ρου «πρω­το­τύ­που», από την ίδια πηγή.”

Μόλις το νέο υλικό έφτα­σε στην Ελ­λά­δα δια­πι­στώ­θη­κε ότι έλει­παν τα ονό­μα­τα των συγ­γε­νών του Γιώρ­γου Πα­πα­κων­στα­ντί­νου:

“Τότε, δια­πι­στώ­θη­κε ότι στο «Π2-CD_RW» υπάρ­χουν απο­θη­κευ­μέ­να δύο χι­λιά­δες εξή­ντα δύο (2.062) αρ­χεία ηλε­κτρο­νι­κών λο­γι­στι­κών φύλ­λων, ενώ στο «Π1-USB» υπάρ­χουν δύο χι­λιά­δες πε­νή­ντα εννέα (2.059). Τα τρία, επί πλέον, αρ­χεία, που υπάρ­χουν στο «Π2-CD_RW», φέ­ρουν τις ονο­μα­σί­ες απο­θή­κευ­σης (file names) α) «B9010138503.xls», β) «B9010140694.xls» και γ) «B9010140695.xls» και αφο­ρούν, αντί­στοι­χα, στους α) Αν­δρέα Ρωσ­σώ­νη του Ιω­άν­νη, σύ­ζυ­γο της Μα­ρί­νας Πα­πα­κων­στα­ντί­νου του Μι­χα­ήλ, πρώ­της εξα­δέλ­φης του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου Γ. Πα­πα­κων­στα­ντί­νου, β) Συ­με­ών Σι­κια­ρί­δη του Ιω­άν­νη, σύ­ζυ­γο της Ελέ­νης Πα­πα­κων­στα­ντί­νου του Μι­χα­ήλ, πρώ­της εξα­δέλ­φης του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου Γ. Πα­πα­κων­στα­ντί­νου και γ) Ελένη Πα­πα­κων­στα­ντί­νου του Μι­χα­ήλ, σύ­ζυ­γο Συ­με­ών Σι­κια­ρί­δη, πρώτη εξα­δέλ­φη του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου Γ. Πα­πα­κων­στα­ντί­νου. Η απου­σία των εν λόγω τριών αρ­χεί­ων από το «Π1-USB» υπο­δη­λώ­νει ότι αυτά δια­γρά­φη­καν μετά την αντι­γρα­φή του πε­ριε­χο­μέ­νου του πρώ­του CD στο USB που δη­μιούρ­γη­σε ο κα­τη­γο­ρού­με­νος Γ. Πα­πα­κων­στα­ντί­νου.”

Δι­κα­στές: “Ο Πα­πα­κων­στα­ντί­νου νό­θευ­σε τη λίστα”

Οι δι­κα­στές που με ψή­φους 4-1 πα­ρα­πέ­μπουν τον πρώην υπουρ­γό στο ει­δι­κό δι­κα­στή­ριο θε­ω­ρούν ότι ο ίδιος διέ­γρα­ψε τα ονό­μα­τα των συγ­γε­νών του: “Το πε­ριε­χό­με­νο του USB που δη­μιούρ­γη­σε ο κα­τη­γο­ρού­με­νος Γ. Πα­πα­κων­στα­ντί­νου νο­θεύ­θη­κε από πρό­σω­πο, το οποίο είχε λόγο να μην υπάρ­χουν τα ως άνω τρία αρ­χεία με­τα­ξύ αυτών, που είχαν υπο­κλα­πεί από την τρά­πε­ζα «ΗSBC» και είχαν πε­ριέλ­θει στις ελ­λη­νι­κές αρχές, ως πε­ριε­χό­με­νο του πρώ­του CD…Το πρό­σω­πο, που επέ­φε­ρε τη νό­θευ­ση, είναι ο κα­τη­γο­ρού­με­νος Γ. Πα­πα­κων­στα­ντί­νου, ο οποί­ος, με την ενέρ­γειά του, αφ’ ενός απέ­βλε­πε στην απο­φυ­γή βλά­βης της πο­λι­τι­κής του ει­κό­νας, ως Υπουρ­γού Οι­κο­νο­μι­κών, η οποία θα μπο­ρού­σε να επέλ­θει με την απο­κά­λυ­ψη ότι συγ­γε­νείς του ανα­φέ­ρο­νταν ως δι­καιού­χοι λο­γα­ρια­σμών στη «λίστα Falciani» και αφ’ ετέ­ρου επι­δί­ω­κε την εξυ­πη­ρέ­τη­ση των εν λόγω συγ­γε­νών του, με την απο­τρο­πή φο­ρο­λο­γι­κού ελέγ­χου εις βάρος τους.”

Το δι­κα­στι­κό συμ­βού­λιο εξη­γεί γιατί ο Γιώρ­γος Πα­πα­κων­στα­ντί­νου “εξα­φά­νι­σε” τα ονό­μα­τα των συγ­γε­νών του:

“Με τη νό­θευ­ση, ο κα­τη­γο­ρού­με­νος σκό­πευε αφ’ ενός να απο­κρύ­ψει το γε­γο­νός ότι τα ονό­μα­τα των συ­γκε­κρι­μέ­νων συγ­γε­νών του πε­ριέ­χο­νταν στον προ­α­να­φερ­θέ­ντα ψη­φια­κό δίσκο CD (που απο­τε­λού­σε μέρος κα­τα­λό­γου γνω­στού διε­θνώς ως «λίστα Falciani») και, με τον τρόπο αυτό, να απο­φύ­γει βλάβη της πο­λι­τι­κής του ει­κό­νας ως Υπουρ­γού Οι­κο­νο­μι­κών και αφ’ ετέ­ρου να προ­σφέ­ρει πα­ρά­νο­μο πε­ριου­σια­κό όφε­λος στους εν λόγω συγ­γε­νείς του, αφού, με την ίδια ενέρ­γεια, αυτοί θα απέ­φευ­γαν τον φο­ρο­λο­γι­κό έλεγ­χο.”

Οι συγ­γε­νείς και η φο­ρο­δια­φυ­γή ύψους 1,9 εκατ. ευρώ

Οι δι­κα­στές απο­δί­δουν στον πρώην υπουρ­γό Οι­κο­νο­μι­κών τη ζημιά σε βάρος του ελ­λη­νι­κού δη­μο­σί­ου από τους “ελ­βε­τι­κούς” λο­γα­ρια­σμούς των συγ­γε­νών του στα 1,9 εκατ. ευρώ. Στο βού­λευ­μα επι­κα­λού­νται τον έλεγ­χο του ΣΔΟΕ “μετά την απο­κά­λυ­ψη της νό­θευ­σης” κατά τον οποίο δια­πι­στώ­θη­κε ότι “κατά το χρο­νι­κό διά­στη­μα από 1-1-1997 έως 31-12-2011, είχε απο­κρυ­βεί φο­ρο­λο­γη­τέα ύλη από ει­σο­δή­μα­τα, που ανέρ­χο­νταν ως προς

α) τον Αν­δρέα Ρωσ­σώ­νη του Ιω­άν­νη, στο ποσό των 1.457.210,48 ευρώ,

β) τον Συ­με­ών Σι­κια­ρί­δη του Ιω­άν­νη, στο ποσό των 1.666.318,05 ευρώ και γ) την Ελένη Πα­πα­κων­στα­ντί­νου του Μι­χα­ήλ, στο ποσό των 2.987.660,08 ευρώ.

Ακόμη, ο έλεγ­χος εμ­φά­νι­σε ότι το όφε­λος, που θα απο­κό­μι­ζαν οι εν λόγω συγ­γε­νείς του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου και η αντί­στοι­χη ζημία, η οποία απει­λή­θη­κε σε βάρος του Δη­μο­σί­ου και η οποία συ­νί­στα­το στο ποσό των ανα­λο­γού­ντων στα ως άνω ει­σο­δή­μα­τα φόρων… Με βάση τους μι­κρό­τε­ρους για τα εν λόγω ει­σο­δή­μα­τα φο­ρο­λο­γι­κούς συ­ντε­λε­στές (30% για τους δύο πρώ­τους και 40% για την τρίτη), το ποσό αυτό δεν μπο­ρού­σε να είναι κα­τώ­τε­ρο των τε­τρα­κο­σί­ων τριά­ντα χι­λιά­δων (430.000) ευρώ για τον Αν­δρέα Ρωσ­σώ­νη, των πε­ντα­κο­σί­ων χι­λιά­δων (500.000) ευρώ για τον Συ­με­ών Σι­κια­ρί­δη και του ενός εκα­τομ­μυ­ρί­ου (1.000.000) ευρώ για την Ελένη Πα­πα­κων­στα­ντί­νου και, συ­νο­λι­κά, του ενός εκα­τομ­μυ­ρί­ου εν­νια­κο­σί­ων τριά­ντα χι­λιά­δων (1.930.000) ευρώ και για τους τρεις μαζί. Έτσι, η ζημία, που απει­λή­θη­κε σε βάρος του Δη­μο­σί­ου, λόγω του ύψους της και της ση­μα­σί­ας, την οποία το ως άνω, συ­νο­λι­κό ποσό έχει, αντι­κει­με­νι­κά, στις συ­ναλ­λα­γές, θε­ω­ρεί­ται, ευ­λό­γως, ιδιαί­τε­ρα με­γά­λη.”

Πολ­λές οι “συμ­πτώ­σεις” στους ισχυ­ρι­σμούς Πα­πα­κων­στα­ντί­νου

Οι δι­κα­στές απορ­ρί­πτουν τους ισχυ­ρι­σμούς του πρώην υπουρ­γού Οι­κο­νο­μι­κών αφή­νο­ντας να εν­νοη­θεί ότι θε­ω­ρούν πως θα μπο­ρού­σε να απο­τε­λεί σε­νά­ριο ευ­φά­ντα­στης ται­νί­ας η στοι­χειο­θέ­τη­ση του επι­χει­ρή­μα­τος ότι κά­ποιος προ­σπά­θη­σε να ανο­χο­ποι­ή­σει τον Γιώρ­γο Πα­πα­κων­στα­ντί­νου. Οι δι­κα­στές θε­ω­ρούν ότι για να “δέ­σουν” αυτό τον ισχυ­ρι­σμό θα έπρε­πε να ισχύ­ουν “πέντε απί­θα­νες συμ­πτώ­σεις”:

“α) Της συμ­πτώ­σε­ως: να μην εν­θυ­μεί­ται ο κα­τη­γο­ρού­με­νος σε ποιον υπάλ­λη­λο του γρα­φεί­ου του πα­ρέ­δω­σε τον απο­λε­σθέ­ντα ψη­φια­κό δίσκο CD, πα­ρό­λο που για την από­κτη­σή του είχε προη­γη­θεί η εντε­λώς ασυ­νή­θης και πε­ρί­πλο­κη δια­δι­κα­σία, η οποία προ­α­να­φέρ­θη­κε και στην οποία ανε­μί­χθη­σαν υπουρ­γοί, μυ­στι­κές υπη­ρε­σί­ες, δι­πλω­μά­τες και διοι­κη­τι­κοί υπάλ­λη­λοι.

β) Της συμ­πτώ­σε­ως: κα­νέ­νας υπάλ­λη­λος του γρα­φεί­ου του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου να μην εν­θυ­μεί­ται οτι­δή­πο­τε για την τύχη του εν λόγω ψη­φια­κού δί­σκου και, κυ­ρί­ως, εκεί­νος εξ αυτών, στον οποίο υπο­τί­θε­ται ότι δό­θη­κε για να τον φυ­λά­ξει με ασφά­λεια, ο τε­λευ­ταί­ος δε να επέ­δει­ξε τόση αδια­φο­ρία περί αυτού, ώστε να τον απο­λέ­σει και να μην εν­δια­φερ­θεί να τον ανα­ζη­τή­σει, ως εάν επρό­κει­το για πράγ­μα ασή­μα­ντο ή άχρη­στο.

γ) Της συμ­πτώ­σε­ως: ένα άλλο πρό­σω­πο να συ­νέ­λα­βε ως ιδέα και να υλο­ποί­η­σε στη συ­νέ­χεια εγκλη­μα­τι­κό σχέ­διο με στόχο να εκ­θέ­σει τον κα­τη­γο­ρού­με­νο και συ­γκε­κρι­μέ­να να προ­βεί στη νό­θευ­ση της πα­ρα­χθεί­σης (με βάση το CD) φο­ρη­τής μο­νά­δας απο­θή­κευ­σης USB, με την απά­λει­ψη εξ αυτής των σχε­τι­κών με τους τρεις συγ­γε­νείς αυτού στοι­χεί­ων.

δ) Της συμ­πτώ­σε­ως: το υπο­τι­θέ­με­νο αυτό πρό­σω­πο να θε­ώ­ρη­σε δε­δο­μέ­νο ότι, όταν θα απο­κα­λυ­πτό­ταν η νό­θευ­ση και θα φαι­νό­ταν εκτε­θει­μέ­νος ο κα­τη­γο­ρού­με­νος, ο τε­λευ­ταί­ος δεν θα μπο­ρού­σε να απο­δεί­ξει την εις βάρος του εγκλη­μα­τι­κή ενέρ­γεια συ­γκρί­νο­ντας το ανό­θευ­το CD με το νο­θευ­μέ­νο USB. Και

ε) Της συμ­πτώ­σε­ως: αυτή η πα­ρά­ξε­νη και πα­ρα­κιν­δυ­νευ­μέ­νη υπό­θε­ση του πε­ρί­ερ­γου αυτού δρά­στη να επι­βε­βαιω­θεί στη συ­νέ­χεια πλή­ρως λόγω απω­λεί­ας του CD στο γρα­φείο του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου.”

Thetoc.gr