«Ονειρο θερινής νυκτός» ο εσωτερικός τουρισμός!

Η ανά­καμ­ψη του εσω­τε­ρι­κού του­ρι­σμού στα τε­λευ­ταία χρό­νια, μετά από τη «βου­τιά» στην πε­ρί­ο­δο της με­γά­λης οι­κο­νο­μι­κής κρί­σης και του πε­ριο­ρι­σμού των με­τα­κι­νή­σε­ων λόγω του κο­ρω­νοϊ­ού, δεν φαί­νε­ται να αφορά στα Δω­δε­κά­νη­σα, τα οποία εξαι­τί­ας των ακρι­βών αε­ρο­πο­ρι­κών ει­σι­τη­ρί­ων δεν απορ­ρο­φούν με­γά­λο κομ­μά­τι της πίτας.

Μετά την έναρ­ξη των με­τα­κι­νή­σε­ων με αε­ρο­πλά­να αλλά και με πλοία, οι με­μο­νω­μέ­νοι τα­ξι­διώ­τες δεν επαρ­κούν για να κά­νουν τη δια­φο­ρά, όπως είναι οι γιορ­τές των Χρι­στου­γέν­νων και της Πρω­το­χρο­νιάς, σε μια πε­ρί­ο­δο που οι Ελ­λη­νες του­ρί­στες θα μπο­ρού­σαν να το­νώ­σουν την το­πι­κή αγορά. Όπως λένε οι καλά γνω­ρί­ζο­ντες, ικα­νο­ποι­η­τι­κά νού­με­ρα στις αφί­ξεις εσω­τε­ρι­κού του­ρι­σμού, τα Δω­δε­κά­νη­σα έχουν να κα­τα­γρά­ψουν πάνω από μια δε­κα­ε­τία.

Πα­ρό­τι μετά την καλή φε­τι­νή του­ρι­στι­κή πε­ρί­ο­δο και το κλεί­σι­μο της σεζόν την ερ­χό­με­νη Κυ­ρια­κή, θα μπο­ρού­σε η σκυ­τά­λη να δοθεί στον εσω­τε­ρι­κό του­ρι­σμό εντού­τοις οι κρα­τή­σεις για την πε­ρί­ο­δο των Χρι­στου­γέν­νων στο νησί μας πα­ρα­μέ­νουν σε βα­ρο­με­τρι­κό χα­μη­λό και ως φαί­νε­ται δεν ανα­μέ­νε­ται ανά­καμ­ψη. Ούτως η άλλως, με­ρι­κές εβδο­μά­δες πριν την εορ­τα­στι­κή πε­ρί­ο­δο ο προ­γραμ­μα­τι­σμός για τις δια­κο­πές των Χρι­στου­γέν­νων έχει ήδη ξε­κι­νή­σει για τις οι­κο­γέ­νειες που επι­θυ­μούν να τα­ξι­δέ­ψουν. Το κρι­τή­ριο, με βάση τα δε­δο­μέ­να που επι­κρα­τούν αυτή την πε­ρί­ο­δο στην Ελ­λά­δα, είναι κυ­ρί­ως το οι­κο­νο­μι­κό και οπωσ­δή­πο­τε η Ρόδος είναι εκτός συ­να­γω­νι­σμού, πα­ρό­τι θα μπο­ρού­σε να δια­δρα­μα­τί­σει πρω­τα­γω­νι­στι­κό ρόλο.

Ο κυ­ριό­τε­ρος λόγος είναι τα ακρι­βά αε­ρο­πο­ρι­κά και πλέον και τα ακτο­πλοϊ­κά ει­σι­τή­ρια, που κα­θι­στούν απα­γο­ρευ­τι­κό κυ­ρί­ως για οι­κο­γέ­νειες, το τα­ξί­δι προς τη Ρόδο από τα με­γά­λα αστι­κά κέ­ντρα απ΄ό­που οι κά­τοι­κοι ψά­χνουν ευ­και­ρία να απο­δρά­σουν όχι μόνο για τις κα­λο­και­ρι­νές δια­κο­πές τους αλλά και για τα τρι­ή­με­ρα που αξιο­ποιούν για ανά­παυ­λα από την απαι­τη­τι­κή κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα.

Η εορ­τα­στι­κή πε­ρί­ο­δος, απο­τε­λεί μια καλή ευ­και­ρία για από­δρα­ση κυ­ρί­ως για τους κα­τοί­κους των αστι­κών κέ­ντρων. Η από­φα­ση λαμ­βά­νε­ται κυ­ρί­ως με βάση τις τιμές των αε­ρο­πο­ρι­κών ει­σι­τη­ρί­ων, αφού τα πλοία δεν εν­δεί­κνυ­νται ως μέσο με­τα­φο­ράς όταν η διάρ­κεια των δια­κο­πών είναι μι­κρό­τε­ρη της μιας εβδο­μά­δας και υπό τον φόβο του εν­δε­χό­με­νου απα­γο­ρευ­τι­κού από­πλου, λόγω των πολ­λών ωρών που απαι­τού­νται για να φτά­σει κα­νείς από τον Πει­ραιά σε ένα από τα νησιά της Δω­δε­κα­νή­σου.

Με­ρι­κές εβδο­μά­δες πριν από τη γιορ­τή των Χρι­στου­γέν­νων, οι τιμές των αε­ρο­πο­ρι­κών ει­σι­τη­ρί­ων είναι ήδη απα­γο­ρευ­τι­κές για μια μέση τε­τρα­με­λή οι­κο­γέ­νεια, η οποία χρειά­ζε­ται κάτι πα­ρα­πά­νω από έναν… βα­σι­κό μισθό για να τα­ξι­δέ­ψει στα νησιά μας.

Σε μεί­ζον θέμα ανά­γε­ται επί­σης και η με­τα­κί­νη­ση των φοι­τη­τών από και προς τη Ρόδο για την πε­ρί­ο­δο των εορ­τών, των εκ­παι­δευ­τι­κών και γε­νι­κό­τε­ρα των δη­μο­σί­ων υπαλ­λή­λων που υπη­ρε­τούν στο νησί μας και επι­θυ­μούν να τα­ξι­δέ­ψουν για να πε­ρά­σουν τις γιορ­τές με αγα­πη­μέ­να τους πρό­σω­πα.

Το πα­ρά­δο­ξο πά­ντως είναι ότι με λι­γό­τε­ρα χρή­μα­τα μπο­ρείς να με­τα­βείς από την πρω­τεύ­ου­σα σε δη­μο­φι­λείς προ­ο­ρι­σμούς του εξω­τε­ρι­κού όπως η Ιτα­λία, η Με­γά­λη Βρε­τα­νία, η Γερ­μα­νία και η Ισπα­νία.

Η δια­μορ­φω­θεί­σα κα­τά­στα­ση στις τιμές των ει­σι­τη­ρί­ων και στις πε­ριο­ρι­σμέ­νες επι­λο­γές των νη­σιω­τών, γεν­νούν πολλά ερω­τη­μα­τι­κά για τον τρόπο που δια­μορ­φώ­νο­νται.

Οσοι δε επι­βάλ­λε­ται να τα­ξι­δέ­ψουν άμεσα προς και από την Αθήνα είτε για ια­τρι­κούς είτε για επαγ­γελ­μα­τι­κούς λό­γους, είτε για προ­σω­πι­κούς λό­γους στους οποί­ους δεν ει­σχω­ρεί μα­κρο­χρό­νιος προ­γραμ­μα­τι­σμός, κα­λού­νται να κα­τα­βάλ­λουν ακόμα και τα δι­πλά­σια απ΄ό,τι κά­ποιος που έχει τη δυ­να­τό­τη­τα προ­γραμ­μα­τι­σμού.

Αξιο ανα­φο­ράς είναι επί­σης το γε­γο­νός, πώς είναι δυ­να­τόν να κο­στί­ζει φθη­νό­τε­ρα μια πτήση που διαρ­κεί πε­ρισ­σό­τε­ρες ώρες, που στις πε­ρισ­σό­τε­ρες πε­ρι­πτώ­σεις πε­ρι­λαμ­βά­νει και γεύμα και που προ­σγειώ­νε­ται επί­σης σε διε­θνή αε­ρο­δρό­μια.

Η χλια­ρή μέχρι σή­με­ρα αντι­με­τώ­πι­ση αυτού του κοι­νω­νι­κού –πλέον- προ­βλή­μα­τος, επι­τρέ­πει στις εται­ρεί­ες που εκτε­λούν δρο­μο­λό­για από την Αθήνα προς τη Ρόδο, να συ­νε­χί­ζουν την ίδια οι­κο­νο­μι­κή πο­λι­τι­κή, χωρίς να λαμ­βά­νε­ται καν υπόψη η πε­ρι­βό­η­τη νη­σιω­τι­κό­τη­τα που πλέον έχει απω­λέ­σει κάθε έν­νοια και κάθε υπό­στα­ση, όταν για να τα­ξι­δέ­ψει ένας νη­σιώ­της πρέ­πει να κα­τα­βά­λει μισό του­λά­χι­στον μισθό. Με δε­δο­μέ­νο μά­λι­στα ότι όσοι δεν έχουν εμ­βο­λια­στεί θα πρέ­πει να πλη­ρώ­σουν και rapid test, το κό­στος των ει­σι­τη­ρί­ων εκτο­ξεύ­ε­ται στα ύψη.

Από μια έρευ­να της «δ» μέσω με­γά­λης πλατ­φόρ­μας ανα­ζή­τη­σης πτή­σε­ων, τη στιγ­μή που ο κά­τοι­κος ή ο επι­σκέ­πτης του νη­σιού κα­λεί­ται να βάλει βαθιά το χέρι στην τσέπη για να με­τα­βεί ή να ανα­χω­ρή­σει από το νησί, ο επι­βά­της με αφε­τη­ρία την Αθήνα έχει την ευ­και­ρία για το ίδιο χρο­νι­κό διά­στη­μα με λι­γό­τε­ρα ή και πε­ρί­που τα ίδια χρή­μα­τα να τα­ξι­δέ­ψει στο εξω­τε­ρι­κό, οπότε εξ ορι­σμού ο προ­ο­ρι­σμός Ρόδος βρί­σκε­ται σε μειο­νε­κτι­κή θέση και οπωσ­δή­πο­τε εκτός των δη­μο­φι­λών επι­λο­γών.