Καταδίκη του πρώην διευθυντή της ΑΤΕ Καρπάθου σε αποζημίωση από αδικοπραξία

Χρη­μα­τι­κή απο­ζη­μί­ω­ση συ­νο­λι­κού ύψους 231.000 ευρώ και δι­κα­στι­κή δα­πά­νη ύψους 9.000 ευρώ εντέλ­λε­ται να κα­τα­βά­λει σε έναν κά­τοι­κο της Αμ­μο­ο­πής Με­νε­τών ο πρώην διευ­θυ­ντής του υπο­κα­τα­στή­μα­τος Καρ­πά­θου της πρώην Αγρο­τι­κής Τρά­πε­ζας, με από­φα­ση, που εξέ­δω­σε χθες το Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου.

Με την από­φα­σή του, το δι­κα­στή­ριο όπως και στον πρώτο βαθμό, απορ­ρί­πτει την αγωγή ως προς την Αγρο­τι­κή Τρά­πε­ζα, όπως αυτή εκ­προ­σω­πεί­ται πλέον από τον ει­δι­κό εκ­κα­θα­ρι­στή και συ­γκε­κρι­μέ­να την εται­ρεία «PQH Ενιαία Ει­δι­κή Εκ­κα­θά­ρι­ση».

Ο ενά­γων διεκ­δι­κού­σε απο­ζη­μί­ω­ση ύψους 399.956 ευρώ από αδι­κο­πρα­ξία.

Ο ενά­γων υπο­στη­ρί­ζει, ότι δια­τη­ρού­σε ένα λο­γα­ρια­σμό με την ηλι­κιω­μέ­νη θεία του, αδελ­φή του πα­τέ­ρα του, που απε­βί­ω­σε την 7η Μαΐου 2006.
Είχαν, όπως ανα­φέ­ρει, επεν­δύ­σει τις κα­τα­θέ­σεις τους σε repos της τρά­πε­ζας και είχαν απευ­θυν­θεί στον τρα­πε­ζι­κό διευ­θυ­ντή.

Όπως ισχυ­ρί­ζε­ται, ο τρα­πε­ζι­κός διευ­θυ­ντής, εκ­με­ταλ­λευό­με­νος την ηλι­κία της θείας του αλλά και την ιδιαί­τε­ρη εμπι­στο­σύ­νη τους στο πρό­σω­πό του, τους έπει­σε να προ­βούν στην αγορά repos διότι θα είχαν ασυ­γκρί­τως υψη­λό­τε­ρες απο­δό­σεις.
Η θεία του μη­νυ­τή φέ­ρε­ται να προ­έ­βη στις 31.03.2003 σε ανά­λη­ψη ποσού 100.000€ και στις 13.08.2003 σε ανά­λη­ψη ποσού 150.000 ευρώ και να τα πα­ρέ­δω­σε στον τρα­πε­ζι­κό διευ­θυ­ντή, λαμ­βά­νο­ντας τους αντί­στοι­χους τί­τλους, οι οποί­οι, όπως αρ­γό­τε­ρα απε­δεί­χθη και έχει ήδη ανα­γνω­ρί­σει η Αγρο­τι­κή Τρά­πε­ζα, ου­δε­μία αξία έχουν καθώς τυγ­χά­νουν πλα­στοί.
Υπο­στη­ρί­ζε­ται συ­γκε­κρι­μέ­να ότι ο τέως διευ­θυ­ντής, συ­μπλή­ρω­σε ένα έντυ­πο (σύμ­βα­ση εξω­νή­σε­ως δι­καιω­μά­των επί τί­τλων του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου), το οποίο υπέ­γρα­ψε η θεία του και ο ίδιος και στις δύο πε­ρι­πτώ­σεις και έθεσε μά­λι­στα επ’ αυτού και τη σφρα­γί­δα της τρά­πε­ζας.

Με την δη­μο­σιο­ποί­η­ση του σκαν­δά­λου δια­πί­στω­σε με με­γά­λη έκ­πλη­ξη, ότι τόσο ο ίδιος όσο και η ηλι­κιω­μέ­νη θεία του, είχαν πέσει θύ­μα­τα μίας απί­στευ­της υπό­θε­σης απά­της, της με­γα­λύ­τε­ρης στα δω­δε­κα­νη­σια­κά χρο­νι­κά, με θύ­μα­τα εκα­το­ντά­δες ανυ­πο­ψί­α­στους Καρ­πα­θί­ους και κα­τοί­κους της νήσου Καρ­πά­θου εν γένει, οι οποί­οι προ­χώ­ρη­σαν στη σύ­να­ψη ανυ­πάρ­κτων repos, εξα­πα­τη­θέ­ντες από τον τέως διευ­θυ­ντή, ο οποί­ος τους πα­ρου­σί­α­ζε τους εν λόγω τί­τλους, την ύπαρ­ξη και εγκυ­ρό­τη­τα των οποί­ων αρ­νεί­ται η Aγρο­τι­κή Τρά­πε­ζα, ως υπαρ­κτούς, απο­λύ­τως ασφα­λείς και κερ­δο­φό­ρους, προ­κει­μέ­νου να προ­σπο­ρι­στεί ίδιον χρη­μα­τι­κό όφε­λος και ενώ γνώ­ρι­ζε εκ της θέ­σε­ώς του, ότι οι εν λόγω τί­τλοι, που αυτός επι­νό­η­σε, ου­δε­μία αξία και υπό­στα­ση είχαν.

Θυ­μί­ζου­με ότι με από­φα­ση, που εξέ­δω­σε το Πο­λυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, είχε γίνει δεκτή εν μέρει η αί­τη­ση που άσκη­σε ο πρώην διευ­θυ­ντής της Αγρο­τι­κής Τρά­πε­ζας της Καρ­πά­θου για την ανα­στο­λή κα­τά­σχε­σης με­το­χών ξε­νο­δο­χεια­κής εται­ρεί­ας στην οποία συμ­με­τέ­χει.

Με προ­σω­ρι­νή δια­τα­γή που είχε εκ­δώ­σει το ίδιο δι­κα­στή­ριο στο πλαί­σιο της ίδιας αντι­δι­κί­ας είχε ανα­στα­λεί προ­σω­ρι­νά η κα­τά­σχε­ση ως προς το ποσό των 70.000 ευρώ της απο­ζη­μί­ω­σης και 5.000 ευρώ της χρη­μα­τι­κής ικα­νο­ποί­η­σης που επι­δι­κά­στη­κε με την υπ’ αρίθμ. 59/2018 από­φα­ση του ίδιου δι­κα­στη­ρί­ου υπέρ του κα­τοί­κου της Αμ­μο­ο­πής Με­νε­τών Καρ­πά­θου.

Ο ενά­γων εκ­προ­σω­πή­θη­κε από τον δι­κη­γό­ρο κ. Κώστα Δια­κο­νή ενώ τον τρα­πε­ζι­κό διευ­θυ­ντή εκ­προ­σώ­πη­σε η δι­κη­γό­ρος κ. Δέ­σποι­να Κοκ­κά­ρη-Κυ­ρί­τση.