Γνωστή εταιρεία της Ρόδου θα αποζημιωθεί ως θύμα απάτης με την αγορά μεγάλων ποσοτήτων σολομού

Με απόφαση του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου επι­δι­κά­στηκε χρη­μα­τική απο­ζη­μί­ωση ύψους 153.348 ευρώ σε εται­ρεία της Ρόδου που έπεσε θύμα απάτης από εται­ρεία της αλλο­δα­πής με την αγορά μεγάλων ποσο­τή­των σολομού.

Πιο συγκε­κρι­μένα η ενά­γουσα, που εκπρο­σω­πή­θηκε στη δίκη από τον δικη­γόρο κ. Γιώργο Κυπραίο, είναι ομόρ­ρυθμη εται­ρεία που εδρεύει στη Ρόδο και δρα­στη­ριο­ποιεί­ται μεταξύ άλλων και στον τομέα της εμπο­ρίας χον­δρι­κώς και λια­νι­κώς, νωπών και κατα­ψυγ­μέ­νων προ­ϊ­ό­ντων.

Η δεύτερη ενα­γο­μένη είναι εται­ρεία περιο­ρι­σμέ­νης ευθύνης που εδρεύει στην Αττική, ασχο­λεί­ται με την εμπορία και διάθεση νωπών και κατε­ψυγ­μέ­νων τρο­φί­μων, την αντι­προ­σώ­πευση ή πρα­κτό­ρευση ελλη­νι­κών και αλλο­δα­πών εμπο­ρο­βιο­μη­χα­νι­κών οίκων απα­σχο­λού­με­νων με οποιο­δή­ποτε τρόπο με αυτά και με την πώληση των ειδών αυτών για λογα­ρια­σμό τρίτων με προ­μή­θεια, ενώ δια­χει­ρί­στρια αυτής τυγ­χά­νει η σύζυγος του πρώτου ενα­γο­μέ­νου.

Οι ως άνω εται­ρείες συνερ­γα­ζό­ντου­σαν επί πολλά έτη και ειδι­κό­τερα, η ενά­γουσα αγόραζε από τη δεύτερη ενα­γο­μένη απευ­θείας ή από αλλο­δα­πές επι­χει­ρή­σεις που αυτή (η δεύτερη ενα­γο­μένη) ήταν αντι­πρό­σω­πος στην Ελλάδα, κατα­ψυγ­μένα ψάρια και θαλασ­σινά.

Για τις επι­χει­ρη­μα­τι­κές της συμ­φω­νίες, η ενά­γουσα επι­κοι­νω­νούσε σχεδόν απο­κλει­στικά με τον πρώτο ενα­γό­μενο, δημιουρ­γώ­ντας έτσι την πεποί­θηση σε αυτή, ότι είναι ο νόμιμος εκπρό­σω­πός της.

Στο ευρύ­τερο πλαίσιο της ανωτέρω συνερ­γα­σίας τους, απο­δεί­χθηκε ότι ο πρώτος ενα­γό­με­νος την 31η Ιουλίου 2017 απέ­στειλε ηλε­κτρο­νικό μήνυμα στην ενά­γουσα, προ­κει­μέ­νου να την πλη­ρο­φο­ρή­σει ότι η τρίτη ενα­γό­μενη, αλλο­δαπή εται­ρεία, διέθετε στην αγορά προς πώληση ποσό­τη­τες άριστης ποιό­τη­τας κατα­ψυγ­μέ­νων και αερο­στε­γώς συσκευα­σμέ­νων φιλέτων σολομού, για την περί­πτωση που η ενά­γουσα επι­θυ­μούμε να αγο­ρά­σει από αυτήν.

Ο νόμιμος εκπρό­σω­πος της ενά­γου­σας απά­ντησε ότι η εται­ρεία θα ενδια­φε­ρό­ταν να αγο­ρά­σει συγκε­κρι­μέ­νες ποσό­τη­τες από το προϊόν αυτό, και η τρίτη ενα­γο­μένη δια­μέ­σου του πρώτου ενα­γο­μέ­νου, ο οποίος πραγ­μα­το­ποιούσε όλες τις επι­κοι­νω­νίες μεταξύ των ενδια­φε­ρο­μέ­νων μερών, συμ­φώ­νησε να παρα­δώ­σει (η τρίτη ενα­γο­μένη) τις συγκε­κρι­μέ­νες αυτές ποσό­τη­τες που της ζητή­θη­καν, αντί του αντι­τί­μου των 117.760 ευρώ.

Εν τέλει, μετά την απο­στολή τιμο­λο­γίου στο οποίο ανα­γρά­φο­νταν οι ποσό­τη­τες που αγόρασε η ενά­γουσα, η τιμή του προ­ϊ­ό­ντος ανά κιλό και τα έξοδα απο­στο­λής και παρά­δο­σής του, κατα­βλή­θηκε την 10-02-2017 από την ενά­γουσα σε τρα­πε­ζικό λογα­ρια­σμό που τηρεί η τρίτη ενα­γο­μένη το ποσό των 118.569,80 ευρώ που περι­λαμ­βά­νει την αξία των προ­ϊ­ό­ντων, καθώς και την προ­μή­θεια δια­κα­νο­νι­σμού της τρά­πε­ζας που ανερ­χό­ταν σε 589,80 ευρώ και το ποσό των 20 ευρώ για έξοδα.

Επίσης, στο τιμο­λό­γιο μνη­μο­νευό­ταν ειδικώς ότι η μετα­φορά των προ­ϊ­ό­ντων στη έδρα της ενά­γου­σας στη Ρόδο, θα πραγ­μα­το­ποιείτο από την ολλαν­δική μετα­φο­ρική εται­ρεία, το αργό­τερο μέχρι την 25-02-2017, όπως δια­βε­βαί­ωνε την ενά­γουσα ο πρώτος ενα­γό­με­νος.

Μετά την πάροδο ενός μηνός από τη συμ­φω­νη­θείσα ημε­ρο­μη­νία παρά­δο­σης των εμπο­ρευ­μά­των, ο νόμιμος εκπρό­σω­πος της ενά­γου­σας άρχισε να αναζητά τα προ­ϊ­ό­ντα και σε επι­κοι­νω­νία του με τον πρώτο ενα­γό­μενο, εκείνος ανέφερε ότι τα φιλέτα σολομού θα φορ­τώ­νο­νταν στη μετα­φο­ρική εται­ρεία και προς επίρ­ρωση του ισχυ­ρι­σμού αυτού, απέ­στειλε με ηλε­κτρο­νικό μήνυμα την 28-03-2017 και περί ώρα 18:35 αντί­γραφο της φορ­τω­τι­κής της προ­α­να­φε­ρό­με­νης ολλαν­δι­κής εται­ρείας, το οποίο του είχε στείλει ο νόμιμος εκπρό­σω­πος της τρίτης ενα­γο­μέ­νης, ενώ ταυ­τό­χρονα ενη­μέ­ρωνε ότι η μετα­φο­ρική εται­ρεία ισχυ­ρι­ζό­ταν ότι η φορ­τω­τική ήταν πλαστή.

Εν τω μεταξύ, κάθε προ­σπά­θεια απευ­θείας επι­κοι­νω­νίας μεταξύ της ενά­γου­σας και του νομίμου εκπρο­σώ­που της τρίτης ενα­γο­μέ­νης είχε ναυα­γή­σει.

Μόνον την 04-04-2017, ο πρώτος ενα­γό­με­νος προ­ώ­θησε στην ενά­γουσα μια συνο­μι­λία του με τον προ­α­να­φε­ρό­μενο, στην οποία ο τελευ­ταίος ανέφερε ότι η εται­ρεία του εξα­πα­τή­θηκε από την Φιν­λαν­δική εται­ρεία η οποία αν και παρέ­λαβε ακέραιο το ποσό για τα επίδικα προ­ϊ­ό­ντα, ουδέ­ποτε τα προ­μή­θευσε στην τρίτη ενα­γο­μένη, προ­κει­μέ­νου και αυτή με τη σειρά της να τα απο­στεί­λει στην έδρα της ενά­γου­σας στη Ρόδο.

Αρνείτο δε ο νόμιμος εκπρό­σω­πος της τρίτης ενα­γο­μέ­νης να γνω­ρί­σει στην ενά­γουσα ή στον πρώτο ενα­γό­μενο, τα στοι­χεία του λογα­ρια­σμού της Φιν­λαν­δι­κής εται­ρείας, στον οποίο είχε εμβάσει το προ­α­να­φε­ρό­μενο ποσό για τα επίδικα προ­ϊ­ό­ντα, ενώ συμπε­ρι­φε­ρό­ταν ιδιαί­τερα παρελ­κυ­στικά και αντι­συμ­βα­τικά, απο­προ­σα­να­το­λί­ζο­ντας τις ανα­ζη­τή­σεις εκ μέρους της ενά­γου­σας προς λαν­θα­σμένη κατεύ­θυνση, υπο­δει­κνύ­ο­ντας μια πιθανώς ανύ­παρ­κτη αλλο­δαπή προ­μη­θεύ­τρια εται­ρεία η οποία είχε δήθεν υπε­ξαι­ρέ­σει το ποσό, ενώ στην πραγ­μα­τι­κό­τητα, ήταν η ίδια που είχε παρα­στή­σει εν γνώσει του ψευδώς στην ενά­γουσα ότι δια­θέ­τει προς πώληση και άμεση παρά­δοση τις ανα­φε­ρό­με­νες ποσό­τη­τες κατα­ψυγ­μέ­νου σολομού, με σκοπό να απο­κο­μί­σει παρά­νομο όφελος με ταυ­τό­χρονη περιου­σιακή ζημία της ενά­γου­σας, και συγκε­κρι­μένα να απο­κο­μί­σει το ποσό των 117.760 ευρώ, πράγμα που εν τέλει επέτυχε, καθώς η ενά­γουσα όντως ενέβασε το ποσό αυτό σε λογα­ρια­σμό της τρίτης ενα­γο­μέ­νης, όπως ανα­φέρ­θηκε ανωτέρω.

Το δικα­στή­ριο με την απόφαση του απορ­ρί­πει την αγωγή ως προς τον πρώτο ενα­γό­μενο και τη δεύτερη ενα­γό­μενη και υπο­χρε­ώ­νει την τρίτη ενα­γό­μενη εται­ρεία η οποία εδρεύει στο Ηνωμένο Βασί­λειο, να κατα­βά­λει στην ενά­γουσα το ποσό των 153.348 €, με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της κρι­νό­με­νης αγωγής και μέχρι την πλήρη εξό­φληση.

Κηρύσ­σει δε την απόφαση προ­σω­ρινά εκτε­λε­στή για το ποσό των 50.000 € και κατα­δι­κά­ζει την τρίτη ενα­γο­μένη στην κατα­βολή των δικα­στι­κών εξόδων της ενά­γου­σας, τα οποία ορίζει στο ποσό των 4.618,73 €.