Β. Κορκίδης: «Ευτελές μέγεθος το όριο των 10.000 ευρώ για την απαλλαγή από ΦΠΑ»

Το μέτρο της απαλ­λα­γής από τον ΦΠΑ αδι­κεί­ται από το όριο που απο­φά­σι­σε το οι­κο­νο­μι­κό επι­τε­λείο και αδι­κεί τις πολύ μι­κρές επι­χει­ρή­σεις που το χρειά­ζο­νται, σχο­λιά­ζει σε δη­λώ­σεις του για τις αλ­λα­γές στο φο­ρο­λο­γι­κό κα­θε­στώς ο πρό­ε­δρος της Εθνι­κής Συ­νο­μο­σπον­δί­ας Ελ­λη­νι­κού Εμπο­ρί­ου (ΕΣΕΕ) Β. Κορ­κί­δης.

Δυ­στυ­χώς, για άλλη μια φορά επι­βε­βαιώ­νε­ται ότι τα απα­ραί­τη­τα φο­ρο­λο­γι­κά μέτρα κα­τα­λή­γουν σε επι­κοι­νω­νια­κά ημί­με­τρα, ση­μειώ­νει ο κ. Κορ­κί­δης και υπο­γραμ­μί­ζει: «Η ΕΣΕΕ εκ­φρά­ζει τις επι­φυ­λά­ξεις της για τις φο­ρο­λο­γι­κές με­ταρ­ρυθ­μί­σεις του Πο­λυ­νο­μο­σχε­δί­ου που ψη­φί­στη­καν στη Βουλή και άπτο­νται ζη­τη­μά­των ΦΠΑ, θε­ω­ρώ­ντας ότι θα έπρε­πε να συν­δρά­μουν πε­ρισ­σό­τε­ρο, τόσο στην επα­νεκ­κί­νη­ση της πραγ­μα­τι­κής οι­κο­νο­μί­ας όσο και στην με­ρι­κή έστω, απο­κα­τά­στα­ση των όρων εύ­ρυθ­μης λει­τουρ­γί­ας της».

Ανα­φέ­ρει ακόμη ότι για θέ­μα­τα που σχε­τί­ζο­νται με την ομαλή λει­τουρ­γία της αγο­ράς θα πρέ­πει σε κάθε πε­ρί­πτω­ση να λαμ­βά­νο­νται σο­βα­ρά υπόψη οι θέ­σεις των φο­ρέ­ων εκ­προ­σώ­πη­σης του εγ­χώ­ριου επι­χει­ρείν και υπεν­θυ­μί­ζει ότι η ΕΣΕΕ, ήδη από τον Απρί­λιο είχε εκ­φρά­σει την ικα­νο­ποί­η­σή της ανα­φο­ρι­κά με τη σχε­δια­ζό­με­νη, εκ μέ­ρους του οι­κο­νο­μι­κού επι­τε­λεί­ου, απαλ­λα­γή από το κα­θε­στώς ΦΠΑ επι­χει­ρή­σε­ων με πραγ­μα­το­ποιού­με­νο ετή­σιο τζίρο του­λά­χι­στον 20.000 ευρώ.

Πα­ρό­λα αυτά, συ­νε­χί­ζει ο πρό­ε­δρος της ΕΣΕΕ, το αρ­χι­κώς προ­βλε­φθέν ετή­σιο επί­πε­δο τζί­ρου των 10.000 ευρώ μέχρι το οποίο οι επι­τη­δευ­μα­τί­ες θα έχουν τη δυ­να­τό­τη­τα εξαί­ρε­σης από το κα­θε­στώς ΦΠΑ, είχε κρι­θεί ανε­παρ­κές, από τη στιγ­μή που δεν απο­τύ­πω­νε την πραγ­μα­τι­κά επι­κρα­τού­σα κα­τά­στα­ση και τις ανά­γκες του αντι­προ­σω­πευ­τι­κού κλά­δου δρα­στη­ριο­ποί­η­σης του εγ­χώ­ριου επι­χει­ρείν, εκεί­νον του Λια­νι­κού Εμπο­ρί­ου. Έτσι, κύ­κλοι της Κυ­βέρ­νη­σης, ανα­λο­γι­ζό­με­νοι την πε­ριο­ρι­σμέ­νη απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τα του προ­ω­θού­με­νου μέ­τρου, ασκού­σαν πιέ­σεις για ανα­προ­σαρ­μο­γή του εν λόγω ποσού (10.000) στα επί­πε­δα των 20.000 – 25.000 ευρώ κα­τα­γε­γραμ­μέ­νου ετή­σιου κύ­κλου ερ­γα­σιών.

«Δυ­στυ­χώς, η δια­φαι­νό­με­νη επι­κρά­τη­ση της αρ­χι­κής ει­σή­γη­σης αφή­νει δυ­σα­ρε­στη­μέ­νη τη συ­ντρι­πτι­κή πλειο­ψη­φία του εμπο­ρι­κού κό­σμου» ανα­φέ­ρει ο κ. Κορ­κί­δης και προ­σθέ­τει ότι οι μι­κρο­με­σαί­οι του εμπο­ρί­ου εκ­φρά­ζουν την επι­φυ­λα­κτι­κό­τη­τά τους για την απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τα του συ­γκε­κρι­μέ­νου μέ­τρου και τις προ­ο­πτι­κές επί­λυ­σης καί­ριων προ­βλη­μά­των της αγο­ράς, καθώς το ιδιαί­τε­ρα χα­μη­λά προ­βλε­πό­με­νο επί­πε­δο τζί­ρου αφή­νει “εκτός νυμ­φώ­νος” το βα­σι­κό πυ­ρή­να των μι­κρών ελ­λη­νι­κών επι­χει­ρή­σε­ων, εκεί­νων που δρα­στη­ριο­ποιού­νται στον χώρο της “μι­κρής λια­νι­κής” της αγο­ράς.

Το ποσό των 10.000 ευρώ απο­τε­λεί ένα ευ­τε­λές μέ­γε­θος και κρί­νε­ται ανε­παρ­κές για την κά­λυ­ψη ακόμη και του βα­σι­κού λει­τουρ­γι­κού κό­στους που επω­μί­ζε­ται μία τυ­πι­κή μικρή (ατο­μι­κή) εμπο­ρι­κή επι­χεί­ρη­ση, καθώς μόνο τα ετή­σια έξοδα που επι­βα­ρύ­νουν το προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό της επι­χεί­ρη­σης και τα οποία εξει­δι­κεύ­ο­νται στην εμπο­ρι­κή μί­σθω­ση (ενοί­κιο, πε­ρί­που 6.000 ευρώ), του προς εκ­με­τάλ­λευ­ση ακι­νή­του αλλά και στην κα­τα­νά­λω­ση ηλε­κτρι­κής ενέρ­γειας (λο­γα­ρια­σμός ΔΕΗ, πε­ρί­που 2.000 ευρώ), προ­σεγ­γί­ζουν αθροι­στι­κά τα 8.000 ευρώ. Στην πε­ρί­πτω­ση βε­βαί­ως που η επι­χεί­ρη­ση απα­σχο­λεί έστω και έναν ερ­γα­ζό­με­νο, με μικρή ή σχε­δόν μη­δε­νι­κή προ­ϋ­πη­ρε­σία, το συ­νο­λι­κό της κό­στος (εκτός υπο­χρε­ώ­σε­ων σε Εφο­ρία, Ασφα­λι­στι­κά Τα­μεία και Προ­μη­θευ­τές) εκτι­νάσ­σε­ται σε επί­πε­δα που κυ­μαί­νο­νται με­τα­ξύ 23.000 και 25.000 ευρώ. «Εύ­λο­γα λοι­πόν γεν­νά­ται το ερώ­τη­μα πως ένας επι­τη­δευ­μα­τί­ας, θα μπο­ρέ­σει να αντα­πε­ξέλ­θει σε τόσο αντί­ξο­ες και δυ­σχε­ρείς συν­θή­κες» ση­μειώ­νει ο ίδιος.

Με βάση λοι­πόν τα πα­ρα­πά­νω στοι­χεία και προ­κει­μέ­νου μία μικρή αντι­προ­σω­πευ­τι­κή εμπο­ρι­κή επι­χεί­ρη­ση στον τομέα του Λια­νι­κού Εμπο­ρί­ου να κα­τα­στεί βιώ­σι­μη, κερ­δο­φό­ρα και να μπο­ρέ­σει να αντα­πο­κρι­θεί στο σύ­νο­λο των υπο­χρε­ώ­σε­ών της, απαι­τεί­ται να διε­νερ­γεί σε ετή­σια βάση έναν minimum κύκλο ερ­γα­σιών πε­ρί­που 20.000 – 25.000 ευρώ, για τον οποίο θα πρέ­πει να της δί­νε­ται η δυ­να­τό­τη­τα εξαί­ρε­σης από την υπο­χρέ­ω­ση του ΦΠΑ, ενώ ταυ­τό­χρο­να θα συ­νει­σφέ­ρει στην τό­νω­ση των δη­μο­σί­ων εσό­δων, ένεκα των βελ­τιω­τι­κών προ­βλέ­ψε­ων ει­σπρα­ξι­μό­τη­τας του Φόρου Ει­σο­δή­μα­τος (ΦΕΦΠ,ΦΕΝΠ).

Ως εκ τού­του, ο δι­πλα­σια­σμός του ποσού που θε­σπί­στη­κε θα πρέ­πει να απο­τε­λέ­σει βα­σι­κό μέ­λη­μα των υπεύ­θυ­νων άσκη­σης δη­μο­σιο­νο­μι­κής πο­λι­τι­κής, έτσι ώστε τις ευ­ερ­γε­τι­κές συ­νέ­πειες του μέ­τρου να καρ­πω­θούν οι “start-up” επι­χει­ρή­σεις, που στα πρώτα τους βή­μα­τα απο­τε­λούν τη μικρή επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τα της ελ­λη­νι­κής οι­κο­νο­μί­ας και χρή­ζουν άμε­σης αρω­γής, κα­τα­λή­γει ο κ. Κορ­κί­δης.

 Πηγή: Kαθη­με­ρι­νή