« Η αριστερή διαδρομή του ΣΥΡΙΖΑ και η επικίνδυνη συγκυβέρνηση με τους ΑΝΕΛ»

Ζούμε επί ενά­μι­ση χρόνο, το τσίρ­κο της δια­κυ­βέρ­νη­σης της χώρας από δύο κόμ­μα­τα με εκ δια­μέ­τρου αντί­θε­τη ιδε­ο­λο­γία. Μια δια­κυ­βέρ­νη­ση, που έχει κα­ταρ­ρα­κώ­σει την αξιο­πρέ­πεια και την ελ­πί­δα του ελ­λη­νι­κού λαού. Μια δια­κυ­βέρ­νη­ση, που διεκ­δι­κεί το ρεκόρ Guinness όσον αφορά τα ψέ­μα­τα και την εξα­πά­τη­ση των πο­λι­τών.

Δεν πρό­κει­ται να ισχυ­ρι­στώ ότι οι προη­γού­με­νες κυ­βερ­νή­σεις δεν έκα­ναν λάθη. Εξάλ­λου όλα τα κόμ­μα­τα που έλα­βαν μέρος στη δια­κυ­βέρ­νη­ση της χώρας έχουν πα­ρα­δε­χθεί το δικό τους με­ρί­διο ευ­θύ­νης. Προ­σπά­θη­σαν όμως και με τις θυ­σί­ες του ελ­λη­νι­κού λαού άρ­χι­σαν να δη­μιουρ­γούν κά­ποια ισορ­ρο­πία και μια μικρή ελ­πί­δα στον κόσμο, ώσπου ήρθε στην εξου­σία η αρι­στε­ρά της διά­λυ­σης, με δε­κα­νί­κι ένα κόμμα που οι μόνες του αρχές είναι να έχει τον Πρό­ε­δρό του σε υπουρ­γι­κή θέση.

Και τώρα τι κά­νου­με; Υπάρ­χει ελ­πί­δα ή θα φύ­γουν όλα τα παι­διά μας στο εξω­τε­ρι­κό και θα αφή­σου­με τους ανί­κα­νους να κυ­βερ­νούν τους με­τα­νά­στες. Φυ­σι­κά και όχι. Οι πο­λί­τες άρ­χι­σαν να ξυ­πνούν, η αγα­νά­κτη­ση άρ­χι­σε να φου­ντώ­νει, τα ψέ­μα­τα ξε­σκε­πά­ζο­νται το ένα μετά το άλλο και η ανι­κα­νό­τη­τά τους είναι προ­φα­νής και στα μικρά παι­διά.

Κλεί­σα­με ένα χρόνο με κλει­στές τρά­πε­ζες και με την ευ­και­ρία της θλι­βε­ρής αυτής επε­τεί­ου, όλοι μας κά­νου­με ένα απο­λο­γι­σμό του τι έγινε τον ενά­μι­σι αυτό χρόνο.

1. Ένα κόμμα του οποί­ου τα στε­λέ­χη ορ­γά­νω­ναν πο­ρεί­ες, συλ­λα­λη­τή­ρια, έκλει­ναν το κέ­ντρο των με­γα­λου­πό­λε­ων υπο­σχό­με­νοι αυ­ξή­σεις σε μι­σθούς και συ­ντά­ξεις, αύ­ξη­ση αφο­ρο­λο­γή­του, κα­τάρ­γη­ση του ΕΝΦΙΑ, ανά­κλη­ση των ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σε­ων, κρα­τι­κο­ποί­η­ση των τρα­πε­ζών και πολ­λές άλλες ανεύ­θυ­νες υπο­σχέ­σεις, που κα­τα­τέ­θη­καν στην Έκ­θε­ση της Θεσ­σα­λο­νί­κης και έκα­ναν πολ­λούς έλ­λη­νες υπό την πίεση της οι­κο­νο­μι­κής κρί­σης και της ανερ­γί­ας να τους πι­στέ­ψουν. Αυτό το κόμμα κυ­βερ­νά τη χώρα επί ενά­μι­σι χρόνο με συ­νε­χείς πα­λι­νω­δί­ες.

2. Υπάρ­χει ελ­πί­δα να ισορ­ρο­πή­σει η Κυ­βέρ­νη­ση υπό το βάρος των ευ­θυ­νών που έχει ανα­λά­βει; Δυ­στυ­χώς όχι. Μια Κυ­βέρ­νη­ση απο­τε­λού­με­νη από ένα συ­νον­θύ­λευ­μα κομ­μά­των από την εξ­τρε­μι­στι­κή μέχρι την με­τριο­πα­θή αρι­στε­ρά, ένω­σαν τις δυ­νά­μεις τους για να κυ­βερ­νή­σουν τη χώρα. Το βέ­βαιο είναι ότι ο Τσί­πρας γνώ­ρι­ζε πολύ καλά ότι αυτά που έλεγε είναι ανε­φάρ­μο­στα, δεν πί­στευε όμως ότι θα ανα­λάμ­βα­νε την εξου­σία. Για κακή τύχη της χώρας, στις 25 Ια­νουα­ρί­ου 2015, ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και ΑΝΕΛ, ανέ­λα­βαν τη δια­κυ­βέρ­νη­ση της χώρας.

Είναι όμως δυ­να­τό να κυ­βερ­νή­σει ο Τσί­πρας όταν άλλοι από τους εταί­ρους του ήθε­λαν να κρα­τι­κο­ποι­η­θούν οι τρά­πε­ζες άλλοι να ανα­κλη­θούν οι ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεις άλλοι να πάμε στη δραχ­μή άλλοι να κτυ­πή­σουν το με­γά­λο

κε­φά­λαιο και τις ιδιω­τι­κές εται­ρεί­ες και ότι άλλο κα­τέ­βαι­νε στο κε­φά­λι του κα­θε­νός χωρίς κα­νέ­να συ­ντο­νι­σμό; Κά­ποια στιγ­μή είχε επι­κρα­τή­σει η γραμ­μή Λα­φα­ζά­νη και η Σχολή Βα­ρου­φά­κη. Σχε­δί­α­ζαν να κα­τα­λά­βουν το Νο­μι­σμα­το­κο­πείο και να μας πάνε στη δραχ­μή. Άραγε ο Πρω­θυ­πουρ­γός δεν γνώ­ρι­ζε τι σχε­δί­α­ζαν ή ήταν και απο­κλει­στι­κά δικός τους σχε­δια­σμός; Όποια και να είναι η πραγ­μα­τι­κό­τη­τα ο Πρω­θυ­πουρ­γός απο­δεί­χθη­κε ανε­παρ­κής και επι­κίν­δυ­νος.

3. Ποιος είναι τε­λι­κά ο ρόλος του Πρω­θυ­πουρ­γού; Μέχρι την τε­λευ­ταία στιγ­μή δή­λω­νε υπο­στη­ρι­κτής και σύ­ντρο­φος με όλους όσους τε­λι­κά απο­μά­κρυ­νε από το κόμμα και την Κυ­βέρ­νη­ση. Με τον ένα έτρε­χε στη Ρωσία, δή­λω­νε ότι θα πάρει από τη Γερ­μα­νία το κα­το­χι­κό δά­νειο με τον άλλο κα­τέ­στρω­νε την πε­ρή­φα­νη οι­κο­νο­μι­κή πο­λι­τι­κή με την Πρό­ε­δρο της Βου­λής γε­λοιο­ποί­η­σαν τη λει­τουρ­γία του Κοι­νο­βου­λί­ου. Άρ­χι­σε να παί­ζει τα ντα­ού­λια όπως είχε υπο­σχε­θεί στον ελ­λη­νι­κό λαό, μόνο που αυτή τη φορά χό­ρευαν οι έλ­λη­νες βλέ­πο­ντας το διε­θνή εξευ­τε­λι­σμό της χώρας, το κλεί­σι­μο των τρα­πε­ζών, την οι­κο­νο­μία να δια­λύ­ε­ται, τα παι­διά τους να ξε­νι­τεύ­ο­νται.

4. Συ­νει­δη­το­ποιώ­ντας ο Πρω­θυ­πουρ­γός τους κιν­δύ­νους στους οποί­ους οδή­γη­σε τη χώρα, μάλ­λον θέ­λη­σε να απο­δρά­σει. Προ­κή­ρυ­ξε το δη­μο­ψή­φι­σμα για να κα­τα­ψη­φι­στεί το πρό­γραμ­μα των δα­νει­στών και να δια­γρά­ψει το επα­χθές δη­μό­σιο χρέος. Έλα όμως, που ο ελ­λη­νι­κός λαός τον πί­στε­ψε για ακόμη μια φορά και ψή­φι­σε με συ­ντρι­πτι­κή πλειο­ψη­φία το όχι. Μη έχο­ντας άλλη διέ­ξο­δο, εξα­πά­τη­σε και τους συ­ντρό­φους του και με­τέ­τρε­ψε το όχι σε ναι, φέρ­νο­ντας στη Βουλή το πιο τα­πει­νω­τι­κό μνη­μό­νιο. Δυ­στυ­χώς δεν εί­χα­με άλλη επι­λο­γή. Η άλλη επι­λο­γή ήταν η Σχολή Λα­φα­ζά­νη και Βα­ρου­φά­κη, να αρ­χί­σουν να κό­βουν δραχ­μές.

5. Και αφού τον στή­ρι­ξαν τα κόμ­μα­τα του δη­μο­κρα­τι­κού τόξου για να σωθεί η χώρα, τότε ο με­γά­λος ηγέ­της, πριν αρ­χί­σει να εφαρ­μό­ζει το μνη­μό­νιο, προ­κη­ρύσ­σει ξανά εκλο­γές το Σε­πτέμ­βριο του 2015, για να απαλ­λα­γεί από τους επι­στή­θιους φί­λους του, της συ­νι­στώ­σας της δραχ­μής. Δεν έλαβε από­λυ­τη πλειο­ψη­φία αλλά εξαρ­γύ­ρω­σε τη στή­ρι­ξη της Κυ­βέρ­νη­σης του με υπουρ­γείο στον Αρ­χη­γό των ΑΝΕΛ.

6. Άρ­χι­σαν μετά οι συ­νο­μι­λί­ες με τους Θε­σμούς (επει­δή υπο­σχέ­θη­κε να διώ­ξει την Τρόι­κα, τη βά­φτι­σε «Θε­σμούς»), λέ­γο­ντας ότι θα ολο­κλη­ρω­θεί η αξιο­λό­γη­ση μέχρι το τέλος Οκτω­βρί­ου. Κόκ­κι­νες γραμ­μές και από τους δύο Κυ­βερ­νη­τι­κούς εταί­ρους, με υπο­σχέ­σεις ότι δε θα μειω­θούν οι μι­σθοί και οι συ­ντά­ξεις. Μας έλε­γαν ότι πα­λεύ­α­νε να μη μειω­θούν ούτε οι επι­κου­ρι­κές. Και όλα αυτά δια στό­μα­τος του Υπουρ­γού Ερ­γα­σί­ας, ο οποί­ος πριν γίνει υπουρ­γός δια­τη­ρού­σε γρα­φείο και οι­κο­νο­μού­σε από μι­σθω­τούς και συ­ντα­ξιού­χους, στους οποί­ους υπο­σχό­ταν να τους δι­καιώ­σει γιατί οι Νόμοι που τους μεί­ω­σαν μι­σθούς και συ­ντά­ξεις ήταν άδι­κοι και αντι­συ­νταγ­μα­τι­κοί. Αυτές τις ημέ­ρες, όταν οι συ­ντα­ξιού­χοι είδαν τα εκ­κα­θα­ρι­στι­κά τους, θα κα­τά­λα­βαν το πόσο ανα­ξιό­πι­στοι και ανί­κα­νοι μας κυ­βερ­νούν.

7. Θα έλεγε κά­ποιος, -Καλά, λόγω οι­κο­νο­μι­κής κρί­σης μειώ­θη­καν οι συ­ντά­ξεις, θα ξα­να­νέ­βουν μόλις βελ­τιω­θεί η κα­τά­στα­ση. Πι­θα­νόν, όχι όμως με αυτή την Κυ­βέρ­νη­ση. Μπο­ρεί να έφυγε από το ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ η συ­νι­στώ­σα της δραχ­μής, υπάρ­χουν όμως πολ­λές άλλες συ­νι­στώ­σες, που κρα­τούν τα χέρια του Τσί­πρα  δε­μέ­να. Η μανία κατά των ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σε­ων, το κυ­νή­γι των επι­χει­ρή­σε­ων και των ελευ­θέ­ρων επαγ­γελ­μα­τιών, το μίσος κατά της ιδιω­τι­κής εκ­παί­δευ­σης, κα­τέ­στρε­ψαν την οι­κο­νο­μία και δεν αφή­νουν πε­ρι­θώ­ρια ανά­πτυ­ξης. Ας πάνε στην Κύπρο να δουν πόσα ιδιω­τι­κά πα­νε­πι­στή­μια λει­τουρ­γούν και πόσο συ­νάλ­λαγ­μα εισ­ρέ­ει. Γιατί να μην γίνει η Ελ­λά­δα Πα­νε­πι­στη­μια­κό κέ­ντρο των Βαλ­κα­νί­ων και όχι μόνο. Αλλά είναι δυ­να­τό ο Υπουρ­γός Παι­δεί­ας να στη­ρί­ξει τη μόρ­φω­ση; Με τι προ­σό­ντα; Το όραμά του ήταν η επα­νεγ­γρα­φή των αιώ­νιων φοι­τη­τών.

8. Τώρα όσον αφορά τα Δω­δε­κά­νη­σα, που μας εν­δια­φέ­ρει άμεσα. Όταν ακου­γό­ταν απλά η φήμη για εξί­σω­ση των συ­ντε­λε­στών ΦΠΑ και οι δύο εταί­ροι δή­λω­ναν έτοι­μοι για ανέν­δο­το αγώνα. Έβα­λαν κόκ­κι­νες γραμ­μές, υπο­σχέ­θη­καν

τα πάντα και τε­λι­κά όχι μόνο εξί­σω­σαν τους συ­ντε­λε­στές, αλλά και με τη γε­νι­κό­τε­ρη πο­λι­τι­κή τους έπλη­ξαν την του­ρι­στι­κή βιο­μη­χα­νία, χωρίς ούτε ένας Δω­δε­κα­νή­σιος βου­λευ­τής του Κυ­βερ­νώ­ντος κόμ­μα­τος να πα­ραι­τη­θεί για λό­γους συ­νεί­δη­σης.

9. Αλλά μπο­ρού­με να ξε­χά­σου­με τη στάση τους στις Εθνι­κές Επε­τεί­ους; Τον προ­πη­λα­κι­σμό των επι­σή­μων, ακόμη και του Προ­έ­δρου της Δη­μο­κρα­τί­ας; Γιατί δεν γί­νο­νται σή­με­ρα αυτά τα έκτρο­πα. Μήπως επει­δή ο εταί­ρος τους είναι υπέρ­μα­χος των πα­ρε­λά­σε­ων ή μήπως οι υπο­κι­νη­τές ήταν δικά τους παι­διά;.

10. Πα­ρέ­μει­να όμως συ­νε­πείς και σε κάτι. Στην κατά πλειο­ψη­φία απέ­χθεια στη γρα­βά­τα και στον αθεϊ­σμό.

Αν η Κυ­βέρ­νη­ση ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ-ΑΝΕΛ ήταν κυ­βέρ­νη­ση της Ια­πω­νί­ας, οι μισοί υπουρ­γοί και βου­λευ­τές θα είχαν αυ­το­κτο­νή­σει. Προς θεού δεν το συ­νι­στώ, θα ήθελα όμως κά­ποιοι βου­λευ­τές για λό­γους συ­νεί­δη­σης να πα­ραι­τη­θούν (ένα – δύο το έκα­ναν κα­μου­φλα­ρι­σμέ­να). Πως κοι­μού­νται τα στε­λέ­χη του πα­λαιού ΠΑΣΟΚ, που έγι­ναν υπέρ­μα­χοι των από­ψε­ων Τσί­πρα για να σχί­σουν το μνη­μό­νιο, να στα­μα­τή­σουν τις

ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεις, να κα­ταρ­γή­σουν τον ΕΝΦΙΑ και ένα σωρό άλλες εξαγ­γε­λί­ες, που ξέ­φτι­σαν στο πέ­ρα­σμα του χρό­νου; Μήπως τα κί­νη­τρα ήταν η δια­τή­ρη­σή τους στην εξου­σία; Η ιστο­ρία θα ασχο­λη­θεί με το φαι­νό­με­νο.

Όταν κά­νεις ακρι­βώς τα αντί­θε­τα από αυτά που υπο­σχό­σουν για να βγεις βου­λευ­τής, πως θα κοι­τά­ξεις στα μάτια τους ανέρ­γους, τους συ­ντα­ξιού­χους, τους μι­σθω­τούς τους μι­κρο­με­σαί­ους, τους επι­χει­ρη­μα­τί­ες, που σε ψή­φι­σαν; Τι ήθος θα δι­δά­ξεις στα παι­διά σου;

Πα­ραι­τη­θεί­τε είστε ανί­κα­νοι.