Ανατροπές και τριγμοί στην αυλή του Μαξίμου

Κρα­δα­σμούς στον στενό πυ­ρή­να της κυ­βέρ­νη­σης και ανα­κα­τα­τά­ξεις στα κέ­ντρα επιρ­ρο­ής στο Μέ­γα­ρο Μα­ξί­μου έχει προ­κα­λέ­σει η δια­φαι­νό­με­νη κα­τάρ­ρευ­ση του αφη­γή­μα­τος του πρω­θυ­πουρ­γού Αλ. Τσί­πρα για ολο­κλή­ρω­ση της δεύ­τε­ρης αξιο­λό­γη­σης με πα­ράλ­λη­λη δια­σφά­λι­ση απτών μέ­τρων απο­μεί­ω­σης του χρέ­ους και έντα­ξη της χώρας στο πρό­γραμ­μα πο­σο­τι­κής χα­λά­ρω­σης της Ευ­ρω­παϊ­κής Κε­ντρι­κής Τρά­πε­ζας.

Σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες, ο κ. Τσί­πρας χα­ράσ­σει πλέον τη στρα­τη­γι­κή του βα­σι­ζό­με­νος κυ­ρί­ως στους υπουρ­γούς Επι­κρα­τεί­ας Δημ. Τζα­να­κό­που­λο και Ψη­φια­κής Πο­λι­τι­κής Ν. Παππά, ο οποί­ος δεν πέ­ρα­σε απα­ρα­τή­ρη­τος ότι ήταν παρών στην προ εβδο­μά­δων συ­νά­ντη­ση του πρω­θυ­πουρ­γού με τη διευ­θύ­ντρια του ΔΝΤ κ. Κρι­στίν Λα­γκάρντ στο Πε­κί­νο. Επί­σης, ρόλο στον σχε­δια­σμό του Με­γά­ρου Μα­ξί­μου δια­δρα­μα­τί­ζει η Rothschild, που λει­τουρ­γεί ως σύμ­βου­λος με την οποία συ­νερ­γά­ζε­ται η κυ­βέρ­νη­ση για τα θέ­μα­τα του χρέ­ους. Αντι­θέ­τως, κατά τις ίδιες πηγές, σε δεύ­τε­ρο πλάνο έχουν πε­ρά­σει ο υπουρ­γός Οι­κο­νο­μι­κών Ευκλ. Τσα­κα­λώ­τος και ο ανα­πλη­ρω­τής του Γ. Χου­λια­ρά­κης. Στον κ. Τσα­κα­λώ­το «χρε­ώ­νε­ται» ότι ανέ­δει­ξε επι­κοι­νω­νια­κά σε θέ­μα­τα ύψι­στης ση­μα­σί­ας τα μέτρα για το χρέος και κυ­ρί­ως την έντα­ξη στο πρό­γραμ­μα πο­σο­τι­κής χα­λά­ρω­σης, με απο­τέ­λε­σμα, πλέον, ο ίδιος ο πρω­θυ­πουρ­γός να εμ­φα­νί­ζε­ται ότι «περ­νά­ει κάτω από τον πήχυ» που είχε τεθεί. Πα­ράλ­λη­λα, υπό το πρί­σμα των τε­λευ­ταί­ων εξε­λί­ξε­ων η κυ­βέρ­νη­ση εμ­φα­νί­ζε­ται ευά­λω­τη στις επι­θέ­σεις των κομ­μά­των της αντι­πο­λί­τευ­σης, αλλά και εκτε­θει­μέ­νη ένα­ντι των βου­λευ­τών του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, οι οποί­οι κλή­θη­καν να ψη­φί­σουν τις επώ­δυ­νες πε­ρι­κο­πές σε συ­ντά­ξεις και αφο­ρο­λό­γη­το με το επι­χεί­ρη­μα ότι έτσι θα άνοι­γε ο δρό­μος για το χρέος και το QE.

Ο ανα­σχη­μα­τι­σμός

Η αλ­λα­γή του κυ­βερ­νη­τι­κού αφη­γή­μα­τος με στρο­φή στη ρη­το­ρι­κή περί ανά­πτυ­ξης, αλλά και η σπου­δή με την οποία ψη­φί­στη­καν, μέσω τρο­πο­λο­γιών, την πε­ρα­σμέ­νη Πα­ρα­σκευή τα τε­λευ­ταία προ­α­παι­τού­με­να ση­μα­το­δο­τεί τη βού­λη­ση του πρω­θυ­πουρ­γού η όποια συμ­φω­νία με τους δα­νει­στές να ολο­κλη­ρω­θεί στο Eurogroup της επό­με­νης εβδο­μά­δας, υπό την αί­ρε­ση, βε­βαί­ως, ότι θα είναι έστω ορια­κά βελ­τιω­μέ­νη από εκεί­νη που πα­ρου­σιά­στη­κε στον κ. Τσα­κα­λώ­το στις 22 Μαΐου. Ο κ. Τσί­πρας δεν επι­θυ­μεί το «ελ­λη­νι­κό ζή­τη­μα» να φθά­σει στη Σύ­νο­δο Κο­ρυ­φής της 22ας Ιου­νί­ου, αφού ακόμη και αν υπάρ­ξουν απο­τε­λέ­σμα­τα, οι τε­λι­κές απο­φά­σεις θα πρέ­πει να επι­κυ­ρω­θούν σε νέο έκτα­κτο Eurogroup, εξέ­λι­ξη που συ­νε­πά­γε­ται νέες κα­θυ­στε­ρή­σεις και αβε­βαιό­τη­τες που θα βυ­θί­σουν την ελ­λη­νι­κή οι­κο­νο­μία σε κύκλο αστά­θειας.

Οπως ανα­φέ­ρουν κο­ρυ­φαία στε­λέ­χη του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, εάν η συμ­φω­νία επι­τευ­χθεί, ο κ. Τσί­πρας θα έχει «κα­θα­ρό πο­λι­τι­κό χρόνο ενός έως ενά­μι­σι έτους και θα επι­χει­ρή­σει άμεσα την επα­νεκ­κί­νη­ση της κυ­βέρ­νη­σης». Πρα­κτι­κά, η ανω­τέ­ρω ανα­φο­ρά πα­ρα­πέ­μπει σε σχε­δια­σμό του πρω­θυ­πουρ­γού που, παρά τις δια­ψεύ­σεις, προ­βλέ­πει αλ­λα­γές στο κυ­βερ­νη­τι­κό σχήμα σε σύ­ντο­μο χρόνο και εκλο­γές είτε τον Ιού­νιο ή το φθι­νό­πω­ρο του 2018.

Ο ανα­σχη­μα­τι­σμός εκτι­μά­ται ότι θα απορ­ρο­φή­σει ένα μέρος του πο­λι­τι­κού κό­στους που ανα­γνω­ρί­ζε­ται ότι θα συ­νο­δεύ­ει την ολο­κλή­ρω­ση της συμ­φω­νί­ας με τους εταί­ρους. Επί­σης, θα δη­μιουρ­γή­σει την αί­σθη­ση για «αλ­λα­γή σε­λί­δας», αλλά και θα αντι­με­τω­πί­σει προ­βλή­μα­τα και δυ­σλει­τουρ­γί­ες που έχουν εντο­πι­στεί στο κυ­βερ­νη­τι­κό σχήμα. Στο πλαί­σιο, δε, αυτό, είναι πολύ πι­θα­νόν να υπάρ­ξουν σα­ρω­τι­κές αλ­λα­γές στο οι­κο­νο­μι­κό επι­τε­λείο. Οπως λέ­γε­ται, εξάλ­λου, ο ίδιος κ. Τσα­κα­λώ­τος επι­θυ­μεί μεν να είναι στην κυ­βέρ­νη­ση, αλλά δεν έχει ως προ­τε­ραιό­τη­τα να πα­ρα­μεί­νει υπουρ­γός Οι­κο­νο­μι­κών. Μά­λι­στα, προ εβδο­μά­δων φέ­ρε­ται να είχε υπο­βά­λει πα­ραί­τη­ση στον πρω­θυ­πουρ­γό, αλλά με­τα­πεί­στη­κε έπει­τα από συ­ζη­τή­σεις με πρό­σω­πα της απο­λύ­του εμπι­στο­σύ­νης του κ. Τσί­πρα, αλλά και κο­ρυ­φαία στε­λέ­χη της κί­νη­σης των «53+».

Το δεύ­τε­ρο σκέ­λος του σχε­δια­σμού του Με­γά­ρου Μα­ξί­μου έχει ως επί­κε­ντρο τον χρόνο των προ­σε­χών εκλο­γών. Βε­βαί­ως, δια­κη­ρυγ­μέ­νη θέση του πρω­θυ­πουρ­γού είναι πως η επό­με­νη εκλο­γι­κή ανα­μέ­τρη­ση θα πραγ­μα­το­ποι­η­θεί με την ολο­κλή­ρω­ση της τε­τρα­ε­τί­ας. Ομως, στε­λέ­χη του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, όπως και των κομ­μά­των της αντι­πο­λί­τευ­σης εκτι­μούν πως η χώρα θα οδη­γη­θεί στις κάλ­πες εντός του 2018 –το πι­θα­νό­τε­ρο πριν από το κα­λο­καί­ρι– για δύο λό­γους. Πρώ­τον, έτσι ο κ. Τσί­πρας θα απο­φύ­γει τον σκό­πε­λο της δια­πραγ­μά­τευ­σης με το ΔΝΤ για το κατά πόσον ο στό­χος για πρω­το­γε­νές πλε­ό­να­σμα της τά­ξε­ως του 3,5% είναι εφι­κτός χωρίς την επί­σπευ­ση της εφαρ­μο­γής των μέ­τρων για τις συ­ντά­ξεις και το αφο­ρο­λό­γη­το. Δεύ­τε­ρον, θα μπο­ρεί να ελ­πί­ζει στο σε­νά­ριο της «δε­ξιάς πα­ρέν­θε­σης». Η ήττα του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ στις επό­με­νες εκλο­γές, με βάση τις δη­μο­σκο­πή­σεις, προ­ε­ξο­φλεί­ται.

Ομως, ο κ. Τσί­πρας θα μπο­ρεί να ελ­πί­ζει σε μια «με­γά­λη επι­στρο­φή» το 2020, εάν ο κ. Μη­τσο­τά­κης αδυ­να­τεί να οι­κο­δο­μή­σει μια πλειο­ψη­φία 180 βου­λευ­τών ώστε να πε­ρά­σει τον σκό­πε­λο της προ­ε­δρι­κής εκλο­γής που συ­νε­πά­γε­ται η ολο­κλή­ρω­ση της θη­τεί­ας του κ. Πρ. Παυ­λό­που­λου. Εξάλ­λου, ήταν ακρι­βώς το «μπλο­κά­ρι­σμα» της προ­ε­δρι­κής εκλο­γής του 2015 από τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ που οδή­γη­σε τη χώρα στις κάλ­πες και τον κ. Τσί­πρα στην πρω­θυ­πουρ­γία…

Κα­θη­με­ρι­νή