«Άγρια Ορχιδέα»

“Η πατριαρ­χία είναι παντα­χού παρούσα, αλλά πρη­σμένη και δυσκί­νητη πια. Του­λά­χι­στον στην παρα­δο­σιακή μορφή της. Κάθε κακό είναι κακό για όσο καιρό δια­τη­ρεί μια γοητεία. Τώρα σου φωνάζει και σε τρο­μά­ζει, αλλά δεν σε γοη­τεύει με τον τρόπο π.χ. που σε γοήτευε στις παλιές ταινίες, στα παλιά τρα­γού­δια, στις παλιές μπίζνες… Άρα είναι ένα τζούφιο κακό”. Λέει ο ο Φοίβος Δελη­βο­ριάς σε συνέ­ντευξή του στη «Lifo». Μιλά για την “Άγρια Ορχιδέα” του, το τρα­γούδι για την Ελένη Τοπα­λούδη κι όλον τον δίσκο του “Anime” που γρά­φτη­καν για όσα μάς πλη­γώ­νουν. « Έγραψα ένα τρα­γούδι για να του δώσω το όνομά της. Γιατί ο χει­ρό­τε­ρος από τους δια­βό­λους που την πήραν μακριά μας είναι εκείνος που τη θέλει ανώνυμη. Το τρα­γούδι θα μιλήσει ‒ή όχι‒ από μόνο του και για την Ελένη και για μας όλους. Εδώ, στην κου­βέ­ντα μας, αφού μου δίνεται η ευκαι­ρία, θέλω να στείλω αγάπη και δύναμη στους γονείς της. Οποια­δή­ποτε ευχή θα ήταν ανε­παρ­κής, να ξέρουν όμως πως είμαστε πολλοί αυτοί που είμαστε κοντά τους.»