Το δ.σ. του Ιδρύματος Φανουράκη απειλεί την εφημερίδα με μηνύσεις επειδή σέβεται την δεοντολογία!!

Μια ανυ­πό­γρα­φη επι­στο­λή, που φέ­ρε­ται να εκ­δό­θη­κε από το διοι­κη­τι­κό συμ­βού­λιο του Ιδρύ­μα­τος Λο­χα­γού Φα­νου­ρά­κη, επι­διώ­κει να τρο­μο­κρα­τή­σει την εφη­με­ρί­δα, διότι “επέ­τρε­ψε” το πρώ­τον, από δη­μο­σιο­γρα­φι­κό κα­θή­κον, στην κ. Θε­ο­δώ­ρα Σαρ­ζε­τά­κη να απα­ντή­σει στην αγωγή που άσκη­σε το ίδρυ­μα για την απο­βο­λή της από ακί­νη­το στη Χάλκη, την οποία λά­βα­με αυ­θη­με­ρόν με την κα­τά­θε­σή της και δη­μο­σιο­ποι­ή­σα­με την επο­μέ­νη και δεύ­τε­ρον, διότι δη­μο­σιο­ποι­ή­σα­με την εί­δη­ση της ασκή­σε­ως άλλης αγω­γής με την οποία επι­διώ­κε­ται να ακυ­ρω­θεί η δια­θή­κη του ευ­ερ­γέ­τη.

Πα­ρέλ­κει προ­φα­νώς να εξη­γή­σου­με ότι και το δεύ­τε­ρο δη­μο­σί­ευ­μα απο­τε­λεί εί­δη­ση και ως τέ­τοια αντι­με­τω­πί­στη­κε.

Αυτό που εντυ­πω­σιά­ζει πέραν του επι­θε­τι­κού και συ­κο­φα­ντι­κού της πε­ριε­χο­μέ­νου είναι ότι η επι­στο­λή που λά­βα­με μέσω του ηλε­κτρο­νι­κού τα­χυ­δρο­μεί­ου δεν υπο­γρά­φε­ται από τα μέλη του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λί­ου και συ­γκε­κρι­μέ­να τον πρό­ε­δρο κ. Δ. Κρε­μα­στι­νό, τον γραμ­μα­τέα κ. Γιάν­νη Βα­λη­νά­κη και τα μέλη κ.κ. Κοσμά Σφυ­ρί­ου, Μι­χά­λη Πατρό και Ι. Κα­μπά­νη, τους οποί­ους και κα­λού­με να το­πο­θε­τη­θούν δη­μο­σί­ως επί του πε­ριε­χο­μέ­νου και αν το υιο­θε­τούν, επι­φυ­λασ­σό­με­νοι εμείς των δι­καιω­μά­των μας, με­τα­ξύ των οποί­ων πε­ρι­λαμ­βά­νε­ται και το δι­καί­ω­μα να κοι­νο­ποι­ή­σου­με όλα τα δη­μο­σιεύ­μα­τα και τις απα­ντη­τι­κές επι­στο­λές στις ελ­λη­νι­κές και διε­θνείς δη­μο­σιο­γρα­φι­κές ενώ­σεις, στα πο­λι­τι­κά κόμ­μα­τα και στον πρό­ε­δρο της Βου­λής.

Στην ανυ­πό­γρα­φη επι­στο­λή που λά­βα­με ανα­φέ­ρο­νται τα εξής:

Προς την

Εφη­με­ρί­δα Η ΔΗ­ΜΟ­ΚΡΑ­ΤΙ­ΚΗ

Ρόδος

Κύριε Διευ­θυ­ντά,

Για μία ακόμη φορά η εφη­με­ρί­δα σας, μο­λο­νό­τι γνω­ρί­ζει από ίδια αντί­λη­ψη ποιος ήταν ο αεί­μνη­στος Σω­κρά­της Φα­νου­ρά­κης για τον Δω­δε­κα­νη­σια­κό χώρο, και ποια οφέλη προ­σπό­ρι­σε στη νε­ο­λαία και την τρίτη ηλι­κία της Δω­δε­κα­νή­σου η λει­τουρ­γία του Ιδρύ­μα­τος ΛΟ­ΧΑ­ΓΟΥ ΦΑ­ΝΟΥ­ΡΑ­ΚΗ (IΛΦ) που ο ίδιος συ­νέ­στη­σε, συ­στη­μα­τι­κά προ­βαί­νει σε δη­μο­σιεύ­μα­τα και σχο­λια­σμούς που θί­γουν το Ίδρυ­μα αυτό και το Δ.Σ του.

Η εφη­με­ρί­δα σας χωρίς ποτέ να έχει ανα­ζη­τή­σει προη­γου­μέ­νως, κατά πα­ρά­βα­ση της δη­μο­σιο­γρα­φι­κής δε­ο­ντο­λο­γί­ας, την άποψη του Ιδρύ­μα­τος, συ­μπράτ­τει έτσι στη δη­μιουρ­γία δυ­σμε­νών εντυ­πώ­σε­ων, που δεν έχουν καμιά σχέση με την πραγ­μα­τι­κό­τη­τα αλλά εξυ­πη­ρε­τούν ιδιο­τε­λείς σκο­πούς, προ­σώ­πων που καί­τοι ευ­ερ­γε­τη­θέ­ντα από τον ιδρυ­τή όσο ζούσε, και ενώ δεν τόλ­μη­σαν τότε να αμ­φι­σβη­τή­σουν τις επι­λο­γές του (δη­λα­δή να τα εξαι­ρέ­σει ο ίδιος από οια­δή­πο­τε ανά­μει­ξη στην κάρ­πω­ση, διοί­κη­ση και δια­χεί­ρι­ση της πε­ριου­σί­ας του), όψιμα πλέον απο­δύ­ο­νται σε μία προ­σπά­θεια να γκρε­μί­σουν όλα αυτά που εκεί­νος μο­χθώ­ντας κα­τόρ­θω­σε να δη­μιουρ­γή­σει χάριν του δω­δε­κα­νη­σια­κού κοι­νω­νι­κού συ­νό­λου.

Πέραν της δυ­σα­ρέ­σκειάς μας για τα δη­μο­σιεύ­μα­τά σας της 29-3-2014 και 8-4-2014 που μας αφο­ρούν προ­σω­πι­κά και προς απο­κα­τά­στα­ση της αλή­θειας, σας γνω­ρί­ζου­με ότι:

Πρώ­τον, ου­δε­μία άνευ λόγου δι­κα­στι­κή ενέρ­γεια του Ιδρύ­μα­τος έχει στρα­φεί κατά της κας Θε­ο­δώ­ρας Σαρ­ζε­τά­κη, τις επι­στο­λές της οποί­ας, χωρίς δη­μο­σιο­γρα­φι­κή του­λά­χι­στον δια­σταύ­ρω­ση και «ελα­φρά τη καρ­δία» δη­μο­σιο­ποιεί­τε συχνά.

Δεύ­τε­ρον, όλες ανε­ξαι­ρέ­τως οι δι­κα­στι­κές πα­ρα­στά­σεις στις οποί­ες, μέχρι σή­με­ρα προ­έ­βη το Ίδρυ­μα, υπήρ­ξαν επι­τυ­χείς. Οι δι­κα­στι­κές και εξώ­δι­κες ενέρ­γειες της πα­ρα­πά­νω κυ­ρί­ας απο­δεί­χθη­καν πε­ρί­τρα­να ανα­πο­τε­λε­σμα­τι­κές στις αί­θου­σες των δι­κα­στη­ρί­ων της Δω­δε­κα­νή­σου και των Αθη­νών.

Τρί­τον, οι δι­κα­στι­κές αυτές πα­ρα­στά­σεις επι­βλή­θη­σαν στο ΙΛΦ εκ των πραγ­μά­των και απο­σκο­πού­σαν στην από­κρου­ση σει­ράς στο­χευ­μέ­νων επι­θε­τι­κών δι­κα­στι­κών ενερ­γειών της κας Θε­ο­δώ­ρας Σαρ­ζε­τά­κη, τις οποί­ες, αν δεν έχετε υπόψη σας (ή έχετε λη­σμο­νή­σει) ευ­χα­ρί­στως να σας τις υπεν­θυ­μί­σου­με τεκ­μη­ριω­μέ­να, αν μας το ζη­τή­σε­τε.

Σε κάθε πε­ρί­πτω­ση απο­τε­λούν δυ­στυ­χώς την απά­ντη­σή της στην έμπρα­κτη ανοχή που έχει επι­δεί­ξει το Ίδρυ­μα απέ­να­ντί της μέχρι σή­με­ρα και στις ευ­ερ­γε­σί­ες εν ζωή του Σω­κρά­τη Φα­νου­ρά­κη προς αυτήν και τους πάσης φύ­σε­ως συγ­γε­νείς της.

Πρό­σφα­τα μά­λι­στα στο πλάι της κας Σαρ­ζε­τά­κη προ­στέ­θη­κε το 1/3 των κλη­ρο­νό­μων στο οποίο τυ­χαί­νει «συμ­πτω­μα­τι­κά» ου­δέ­πο­τε ο Σ. Φα­νου­ρά­κης να εμπι­στεύ­θη­κε θέση ευ­θύ­νης στο Ίδρυ­μα ή στις επι­χει­ρή­σεις του. Ευ­ερ­γε­τη­θεί­σα και αυτή από τον θείο της η κα Α. Δια­κο­σάβ­βα, εκ­δη­λώ­νει πλήρη την πε­ρι­φρό­νη­ση στη μνήμη του ευ­ερ­γέ­τη της, όψιμα εντό­πι­σε τάχα τυ­πι­κά σφάλ­μα­τα στην δια­θή­κη του, και σύμ­φω­να με το δη­μο­σί­ευ­μά σας έχει ζη­τή­σει δι­κα­στι­κά την ακύ­ρω­σή της.

Γε­γο­νός πα­ρα­μέ­νει ότι η βού­λη­ση του Σω­κρά­τη Φα­νου­ρά­κη ήταν γνω­στή και στην συ­γκε­κρι­μέ­νη κλη­ρο­νό­μο του (που δεν είχε άλ­λω­στε ο ίδιος καμιά νο­μι­κή υπο­χρέ­ω­ση να την τι­μή­σει). Και εκεί­νη όπως και όλοι όσοι γνώ­ρι­ζαν τον ευ­ερ­γέ­τη όσο ζούσε, γνώ­ρι­ζε σαφώς ότι η τε­λευ­ταία βού­λη­ση του έχει απο­τυ­πω­θεί επα­κρι­βώς στην δια­θή­κη του (από το 2011) την οποία ως γρα­πτό μνη­μείο ευ­ερ­γε­σί­ας, φι­λαν­θρω­πί­ας και πα­τριω­τι­σμού, οφεί­λου­με όλοι να δια­τη­ρή­σου­με ως κόρη οφθαλ­μού, (πέραν του νο­μι­κά αστή­ρι­κτου, εξε­ζη­τη­μέ­νου και προ­σβλη­τι­κού χα­ρα­κτη­ρι­σμού της ως δήθεν ακύ­ρου, για λό­γους που δεν έχουν καμιά απο­λύ­τως σχέση με την αλη­θι­νή και σο­βα­ρή, απο­τέ­λε­σμα βα­θειάς πε­ρί­σκε­ψης, βού­λη­σή του συ­ντά­κτη της!)

Κύριε Διευ­θυ­ντά,

Ως Διοι­κη­τι­κό Συμ­βού­λιο του κοι­νω­φε­λούς Ιδρύ­μα­τος, το οποίο ο Σ. Φα­νου­ρά­κης επέ­λε­ξε και δο­κί­μα­σε επί έτη κα­θο­δη­γώ­ντας το και συλ­λει­τουρ­γώ­ντας μαζί μας όσο ήταν εν ζωή, και το οποίο τελεί υπό την κρα­τι­κή επο­πτεία, έχου­με ηθικό χρέος απέ­να­ντι στη μνήμη του ιδρυ­τή να σε­βα­στού­με τις επι­θυ­μί­ες του, που προ­φο­ρι­κά και εγ­γρά­φως είχε κατ’ επα­νά­λη­ψη δια­τυ­πώ­σει στις συ­νε­δριά­σεις του συλ­λο­γι­κού ορ­γά­νου (όπου συμ­με­τεί­χε ενερ­γά ως Πρό­ε­δρος μέχρι την ημέρα του θα­νά­του του) αλλά και εκ­φρά­σει ενώ­πιον πολ­λών τρί­των προ­σώ­πων που δεν σχε­τί­ζο­νταν με το Ίδρυ­μα.

Έχου­με επί­σης νο­μι­κή υπο­χρέ­ω­ση να προ­στα­τεύ­ου­με και να επαυ­ξή­σου­με την ιδρυ­μα­τι­κή πε­ριου­σία χάριν του υψη­λού σκο­πού, τον οποίο τά­χθη­κε να υπη­ρε­τεί, δη­λα­δή να χο­ρη­γεί βο­ή­θεια σε άπορα ηλι­κιω­μέ­να άτομα της Χάλ­κης και της Κω και στη σπου­δά­ζου­σα νε­ο­λαία των δύο νη­σιών για με­τα­πτυ­χια­κές σπου­δές, υπο­κα­θι­στώ­ντας με επι­τυ­χία στην πράξη το Δη­μό­σιο στον κοι­νω­νι­κό αυτό ρόλο του. Και μά­λι­στα σε μια εποχή που δεν πε­ρισ­σεύ­ουν οι αγα­θο­ερ­γί­ες.

Υπο­γραμ­μί­ζου­με, και το γε­γο­νός αυτό δεν νο­μί­ζου­με ότι αμ­φι­σβη­τεί­ται ούτε από εσάς, ούτε από κάθε κα­λό­πι­στο τρίτο, ότι το ΔΣ από του θα­νά­του του Σω­κρά­τη Φα­νου­ρά­κη έως και σή­με­ρα, έχει επι­δεί­ξει τε­ρά­στια αυ­το­συ­γκρά­τη­ση ει­δι­κά μέσω της εφη­με­ρί­δα σας (η οποία χρη­σι­μο­ποιεί­ται ως προ­νο­μια­κό βήμα) απέ­να­ντι στις απα­ρά­δε­κτες προ­κλή­σεις των κ.κ Θ. Σαρ­ζε­τά­κη και Α. Δια­κο­σάβ­βα ενα­ντί­ον του Ιδρύ­μα­τος, των μελών του διοι­κού­ντος ορ­γά­νου, του καθώς και των συ­νερ­γα­τών του.

Σας κα­λού­με, να δη­μο­σιεύ­σε­τε, έντυ­πα και ηλε­κτρο­νι­κά, σύμ­φω­να με τις δια­τά­ξεις του νόμου περί Τύπου, την πα­ρού­σα επι­στο­λή μας, δη­λώ­νο­ντας, προς πάσα κα­τεύ­θυν­ση, σε εκτέ­λε­ση ηθι­κής και νο­μι­κής υπο­χρέ­ω­σής μας ένα­ντι του Ιδρύ­μα­τος, της μνή­μης του Δω­δε­κα­νή­σιου ευ­ερ­γέ­τη Σω­κρά­τη Φα­νου­ρά­κη και της δικής μας υπό­λη­ψης, ως ορ­γά­νων του κοι­νω­φε­λούς νο­μι­κού προ­σώ­που ότι είναι η τε­λευ­ταία φορά, που η αντί­δρα­σή μας εξα­ντλεί­ται με αυτή την μορφή.

Με κάθε επι­φύ­λα­ξη δι­καιώ­μα­τός μας

Tο ΔΣ του Ιδρύ­μα­τος