ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Μητσοτάκης:Κάθε εφησυχασμός είναι επικίνδυνος- Τα θρησκευτικά καθήκοντα να προσαρμοστούν στην πραγματικότητα-Η κυβέρνηση θα κάνει ότι χρειάζεται για τον ιό

news room 8 λεπτά ανάγνωση
98

Κάθε εφη­συ­χα­σμός είναι επι­κίν­δυ­νος ανέφερε ο πρω­θυ­πουρ­γός Κυριά­κος Μητσο­τά­κης στο διάγ­γελμά του με αφορμή τις τελευ­ταίες εξελ­ξεις για τον κορω­νοϊό.

«Η κυβέρ­νηση θα κάνει ότι και όπως χρειά­ζε­ται και συχνά νωρί­τερα από ότι χρειά­ζε­ται. Ομως κανένα μαζικό μέτρο δεν μπορεί να αντι­κα­τα­στή­σει την ατομική ευθύνη», υπο­γράμ­μισε ο πρω­θυ­πουρ­γός στη δήλωσή του για τον κορω­νοϊό.

Ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης τόνισε ότι τα δύσκολα είναι μπροστά μας και ότι ο εφη­συ­χα­σμός είναι ανε­πί­τρε­πτος. «Θα συνε­χί­σουμε στον ίδιο δρόμο. Οι περισ­σό­τε­ροι θα νοσή­σουν ήπια, όμως κάποιοι ηλι­κιω­μέ­νοι ίσως χρεια­στούν νοση­λεία. Κάνουμε ότι χρειά­ζε­ται, προ­σθέ­τουμε κλίνες, καμία δομή δεν περισ­σεύει. Προ­σλαμ­βά­νο­νται 2.000 νοση­λευ­τές με δια­δι­κα­σίες εξπρές οι οποίοι θα είναι στη θέση τους από Δευτέρα».

«Οι περισ­σό­τε­ροι που θα νοσή­σουν θα παρου­σιά­σουν ήπια ή δεν θα έχουν καν συμ­πτώ­ματα. Ωστόσο κάποιοι συμπο­λί­τες μας, κυρίως μεγάλης ηλικίας, και όσοι πάσχουν από χρόνια νοσή­ματα, ίσως χρεια­σθούν νοση­λεία. Αυτούς πρέπει να προ­στα­τεύ­σουμε πρώτα από όλους. Ο στόχος μας είναι απλός: Τα τυχόν σοβαρά κρού­σματα να απλω­θούν σε βάθος χρόνου, ώστε οι ασθε­νείς να είναι σε θέση να λάβουν τη φρο­ντίδα που αξίζουν και δικαιού­νται από τα νοσο­κο­μεία μας», πρό­σθεσε ο πρω­θυ­πουρ­γός.

Χαρα­κτή­ρισε δύσκολη αλλά ανα­γκαία απόφαση το κλεί­σιμο των σχο­λείων και έστειλε μήνυμα στους μαθητές: «Συνε­χί­στε το διά­βα­σμα, άθληση σε εξω­τε­ρι­κούς χώρους. Απο­φύ­γετε χώρους με μεγάλο συνω­στι­σμό και προσοχή στις για­γιά­δες και τους παπ­πού­δες».

Ο πρω­θυ­πουρ­γός έλαβε μάλιστα θέση και για το ζήτημα της θείας κοι­νω­νίας και της συνά­θροι­σης κατά τον εκκλη­σια­σμό ανα­φέ­ρο­ντας:

«Προ­σω­πικά, τις τελευ­ταίες μέρες ένιωσα έντονη την ανάγκη να επι­κα­λε­στώ την πίστη μου για να αντλήσω δύναμη και να σταθώ στο ύψος των περι­στά­σεων. Είμαι σίγου­ρος ότι και πολλοί από εσάς αισθαν­θή­κατε το ίδιο.  Ως Πρω­θυ­πουρ­γός, όμως, οφείλω να ακούσω τους ειδι­κούς επι­στή­μο­νες. Ό,τι ισχύει για τις δημό­σιες συνα­θροί­σεις, ισχύει και για τις εκκλη­σίες μας.

Σήμερα, δεν δοκι­μά­ζο­νται τα «πιστεύω» μας, αλλά η πίστη μας στην υγεία του ανθρώ­που. Η αγάπη προς τον «πλησίον» στην οποία ομνύει και η ίδια η Ορθο­δο­ξία.

Γι’ αυτό και τα θρη­σκευ­τικά καθή­κο­ντα πρέπει κι αυτά να προ­σαρ­μο­στούν στην πραγ­μα­τι­κό­τητα. Και να επι­τε­λού­νται, όσο είναι εφικτό, απ’ το σπίτι, ώστε να περιο­ρί­ζο­νται οι μεγάλες συνα­θροί­σεις. Η Εκκλη­σία των πιστών, άλλωστε, είναι μεγάλη. Προ­σβλέπω στη στήριξη της ηγεσίας της Εκκλη­σίας στον κοινό σκοπό. Αλλά ο θεσμι­κός μου ρόλος μού επι­βάλ­λει να τοπο­θε­τηθώ με σαφή­νεια στο θέμα.

Ξέρω ότι η πίστη αρχίζει, συχνά, εκεί που τελειώ­νει η επι­στήμη. Όμως η πίστη που χρεια­ζό­μα­στε τώρα είναι ότι θα κατα­φέ­ρουμε να ξεπε­ρά­σουμε την κρίση. Αρκεί όλοι να ακο­λου­θή­σουμε συντε­ταγ­μένα τις οδηγίες των γιατρών και των ειδικών».

Ολό­κληρο το διάγ­γελμα του πρω­θυ­πουρ­γού έχει ως εξής :

«Συμπο­λί­τες μου,

Ο κόσμος όλος αντι­με­τω­πί­ζει, πλέον, μια πρω­το­φανή κρίση δημό­σιας υγείας. Η χώρα μας, μέχρι σήμερα, δεν χτυ­πή­θηκε όσο άλλες. Όμως, ας μην έχουμε αυτα­πά­τες: Τα δυσκο­λό­τερα είναι ακόμα μπροστά μας.

Σε αυτήν τη συγκυ­ρία οποιοσ­δή­ποτε εφη­συ­χα­σμός είναι ανε­πί­τρε­πτος. Γι’ αυτό και προ­τι­μή­σαμε να πάρουμε εγκαί­ρως αυστηρά προ­λη­πτικά μέτρα, ώστε να περιο­ρί­σουμε την εξά­πλωση του ιού. Και σε αυτόν το δρόμο θα συνε­χί­σουμε.

Οι περισ­σό­τε­ροι που θα νοσή­σουν θα παρου­σιά­σουν ήπια ή δεν θα έχουν καν συμ­πτώ­ματα. Ωστόσο κάποιοι συμπο­λί­τες μας, κυρίως μεγάλης ηλικίας, και όσοι πάσχουν από χρόνια νοσή­ματα, ίσως χρεια­σθούν νοση­λεία. Αυτούς πρέπει να προ­στα­τεύ­σουμε πρώτα από όλους.

Ο στόχος μας είναι απλός: Τα τυχόν σοβαρά κρού­σματα να απλω­θούν σε βάθος χρόνου, ώστε οι ασθε­νείς να είναι σε θέση να λάβουν τη φρο­ντίδα που αξίζουν και δικαιού­νται από τα νοσο­κο­μεία μας.

Ήδη κάνουμε ό,τι χρειά­ζε­ται για να θωρα­κι­στεί η δημόσια υγεία: Προ­σθέ­τουμε κρε­βά­τια στις Μονάδες Εντα­τι­κής Θερα­πείας των δημό­σιων νοσο­κο­μείων και αξιο­ποιούμε εγκα­τα­στά­σεις ιδιω­τι­κών κλι­νι­κών σε όλη τη χώρα.

Καμιά δομή δεν περισ­σεύει. Και δημό­σιος και ιδιω­τι­κός τομέας καλού­νται να συνερ­γα­στούν για το κοινό καλό.

Με διαδικασίες-εξπρές προ­σλαμ­βά­νο­νται 2.000 νοση­λευ­τές και γιατροί με διετείς συμ­βά­σεις. Οι πρώτοι θα είναι στις θέσεις τους στις αρχές της επό­με­νης εβδο­μά­δας. Και μετά την κρίση, θα παρα­μεί­νουν στο δημόσιο σύστημα υγείας.

Όπως γνω­ρί­ζετε, χθες απο­φά­σισα να κλεί­σουν όλες οι εκπαι­δευ­τι­κές μονάδες για 14 μέρες. Ήταν μια δύσκολη αλλά ανα­γκαία απόφαση, η οποία πάντως δεν θέτει σε κίνδυνο την σχολική και ακα­δη­μαϊκή χρονιά.

Το Υπουρ­γείο Παι­δείας είναι έτοιμο να εφαρ­μό­σει δια­δι­κα­σίες τηλε-μαθημάτων, αρχικά στη Γ’ Λυκείου, και έχει επε­ξερ­γα­στεί σενάρια για όλες τις βαθ­μί­δες.

Αυτό σημαί­νει, βέβαια, ότι τα παιδιά μας θα βρεθούν με πολύ ελεύ­θερο χρόνο. Σε αυτά, λοιπόν, απευ­θύ­νο­μαι: Συνε­χί­στε το διά­βα­σμα, καλές και μικρές παρέες στο σπίτι και όποτε μπο­ρείτε άθληση σε εξω­τε­ρι­κούς χώρους. Είναι η καλύ­τερη συμ­βουλή που μπορώ να σας δώσω. Απο­φύ­γετε χώρους με μεγάλο συνω­στι­σμό, όπου μετα­δί­δε­ται ευκο­λό­τερα η νόσος. Και προσοχή στους παπ­πού­δες και στις για­γιά­δες! Καλύ­τερα να μείνετε μακριά τους, ειδικά αν έχετε το παρα­μι­κρό σύμ­πτωμα.

Η Γενική Γραμ­μα­τεία Πολι­τι­κής Προ­στα­σίας ανα­λαμ­βά­νει στο εξής τον συντο­νι­σμό Kυβέρνησης, Aυτοδιοίκησης, Eνόπλων Δυνά­μεων και Σωμάτων Ασφα­λείας. Ενώ το Δημόσιο θα λει­τουρ­γεί κανο­νικά. Θα δοκι­μά­σει όμως και νέα εργα­λεία, όπως το ευέ­λι­κτο ωράριο, η τηλε­διά­σκεψη και η εργασία εξ απο­στά­σεως. Έτσι, οι υπάλ­λη­λοι θα παρα­μέ­νουν ενεργοί ακόμη κι αν χρεια­στεί να λείψουν για λίγο.

Φρο­ντί­ζουμε, πάντως, κρί­σι­μες υπο­δο­μές και υπη­ρε­σίες να μην υπο­λει­τουρ­γούν ούτε στιγμή.

Η οικο­νο­μία θα δεχθεί, προ­φα­νώς, ένα πλήγμα το οποίο ήταν αδύ­να­τον να προ­βλε­φθεί. Γι’ αυτό και πρέπει να περιο­ρι­στούν οι συνέ­πειές του.

Έχει ήδη ανα­στα­λεί η πληρωμή του ΦΠΑ και των ασφα­λι­στι­κών εισφο­ρών για επι­χει­ρή­σεις που χτυ­πή­θη­καν καθο­ρι­στικά. Και από σήμερα, θεσπί­ζουμε ειδική άδεια σε εργα­ζό­με­νους γονείς του δημό­σιου και ιδιω­τι­κού τομέα με παιδιά έως 15 ετών. Το κράτος θα χρη­μα­το­δο­τή­σει ένα μέρος της. Το βάρος της, όμως, οφεί­λουμε να το μοι­ρα­στούμε όλοι, κράτος, επι­χει­ρή­σεις και εργα­ζό­με­νοι.

Σύντομα θα ανα­κοι­νω­θούν και άλλα μέτρα στή­ρι­ξης κλάδων που πλήτ­το­νται. Θα στα­θούμε διπλά στις επι­χει­ρή­σεις και στους επαγ­γελ­μα­τίες, παρέ­χο­ντας ρευ­στό­τητα κι αμβλύ­νο­ντας τις επι­πτώ­σεις από τη μείωση του τζίρου.

Ξέρετε, τέλος, ότι μαζί με άλλες Ευρω­παϊ­κές χώρες έχω ζητήσει αλλαγές στο Σύμφωνο Στα­θε­ρό­τη­τας και στους δημο­σιο­νο­μι­κούς στόχους, προ­κει­μέ­νου να χρη­μα­το­δο­τη­θούν οι έκτα­κτες δαπάνες. Θεωρώ δεδο­μένο ότι αυτό θα γίνει και ότι η Ευρω­παϊκή Ένωση θα κάνει γρήγορα ό,τι χρειά­ζε­ται για να στη­ρί­ξει τα κράτη-μέλη της.

Αγα­πη­τοί μου συμπο­λί­τες,

Είναι αλήθεια ότι από τη θέση του Πρω­θυ­πουρ­γού κλήθηκα, μέσα σε διά­στημα λίγων εβδο­μά­δων, να αντι­με­τω­πίσω μια μεγάλη διπλή κρίση. Όμως, η ζωή είναι γεμάτη απρό­ο­πτα. Που απαι­τούν απο­φα­σι­στι­κό­τητα, ευε­λι­ξία, γρή­γο­ρες απο­φά­σεις και τολ­μη­ρές κινή­σεις.

Την ασύμ­με­τρη απειλή του μετα­να­στευ­τι­κού την αντι­με­τω­πί­ζουμε με επι­τυ­χία. Γιατί η κοι­νω­νία ενώθηκε κάτω από την αυτο­νό­ητη επιλογή της κυβέρ­νη­σης να προ­στα­τεύ­σει τα σύνορα μας. Και οι άνθρω­ποι που επι­φορ­τί­στη­καν με αυτή την απο­στολή απο­δεί­χθη­καν πανά­ξιοι.

Έτσι θα απο­κρού­σουμε και την υγειο­νο­μική απειλή του κορο­νοϊού. Άλλωστε, όσο γρήγορα ταξι­δεύει ο ιός, τόσο γρήγορα θα ταξι­δέ­ψει και η συνερ­γα­σία της διε­θνούς επι­στη­μο­νι­κής κοι­νό­τη­τας, που θα φέρει το εμβόλιο και τη θερα­πεία της νόσου. Ωστόσο, εκείνη η στιγμή θα πρέπει να μας βρει τους περισ­σό­τε­ρους υγιείς!

Η κυβέρ­νηση θα κάνει ό,τι και όπως χρειά­ζε­ται, όπου χρειά­ζε­ται -και, συχνά, νωρί­τερα από όσο χρειά­ζε­ται. Πιστέψτε με, όμως: Κανένα μαζικό μέτρο δεν μπορεί να υπο­κα­τα­στή­σει την ατομική ευθύνη. Και στις ανοι­χτές δημο­κρα­τι­κές κοι­νω­νίες μας, καμία κεντρική απόφαση δεν απο­δί­δει αν δεν την συμ­με­ρι­στούν πρώτα όλοι οι πολίτες.

Ας ξανα­θυ­μη­θούμε μερικές απλές, αλλά πολύ­τι­μες συμ­βου­λές, που πρέπει να καθιε­ρω­θούν στη ζωή μας, ακριβώς για να την προ­στα­τέ­ψουν.

Όλοι, να κάνουμε από σήμερα καθη­με­ρινό αυτο­μα­τι­σμό την προ­σω­πική μας υγιεινή: Πλέ­νουμε συχνά και σχο­λα­στικά τα χέρια μας. Απο­φεύ­γουμε να ακου­μπάμε το πρόσωπό μας. Μένουμε σπίτι όταν έχουμε συμ­πτώ­ματα ίωσης.

Δεν πηγαί­νουμε, επίσης, σε συγκε­ντρώ­σεις σε κλει­στούς χώρους. Και, δεν αντα­πο­κρι­νό­μα­στε στις χει­ρα­ψίες και πολλές επαφές. Δεν θα φανούμε αγενείς, αλλά υπεύ­θυ­νοι.

Πάνω από όλα, όμως, προ­φυ­λάσ­σουμε τους μεγα­λύ­τε­ρους ανθρώ­πους και τους σοβαρά ασθε­νείς, που απει­λού­νται πιο πολύ. Δεν τους επι­σκε­πτό­μα­στε συχνά. Και οι ίδιοι, ας περιο­ρί­σουν τις δρα­στη­ριό­τη­τες τους. Θα είναι για το καλό το δικό τους και των γύρω τους.

Τα παρα­πάνω δεν απο­τε­λούν αμφι­σβή­τηση ατο­μι­κών δικαιω­μά­των. Αλλά κοι­νω­νικό καθήκον και μήνυμα συνει­δη­τού αυτο­πε­ριο­ρι­σμού που αφορά κυρίως τους ηλι­κιω­μέ­νους και τις ευπα­θείς ομάδες, αλλά και τους υπό­λοι­πους πολίτες όταν έχουν συμ­πτώ­ματα.

Δεν θέλουμε να βλά­ψουμε τον εαυτό μας και αυτούς που αγαπάμε.

Συμπο­λί­τες μου,

Κλείνω με μια αναφορά σε ένα θέμα που απα­σχο­λεί πολύ τον δημόσιο διάλογο. Προ­σω­πικά, τις τελευ­ταίες μέρες ένιωσα έντονη την ανάγκη να επι­κα­λε­στώ την πίστη μου για να αντλήσω δύναμη και να σταθώ στο ύψος των περι­στά­σεων. Είμαι σίγου­ρος ότι και πολλοί από εσάς αισθαν­θή­κατε το ίδιο.

Ως Πρω­θυ­πουρ­γός, όμως, οφείλω να ακούσω τους ειδι­κούς επι­στή­μο­νες. Ό,τι ισχύει για τις δημό­σιες συνα­θροί­σεις, ισχύει και για τις εκκλη­σίες μας.

Σήμερα, δεν δοκι­μά­ζο­νται τα «πιστεύω» μας, αλλά η πίστη μας στην υγεία του ανθρώ­που. Η αγάπη προς τον «πλησίον» στην οποία ομνύει και η ίδια η Ορθο­δο­ξία.

Γι’ αυτό και τα θρη­σκευ­τικά καθή­κο­ντα πρέπει κι αυτά να προ­σαρ­μο­στούν στην πραγ­μα­τι­κό­τητα. Και να επι­τε­λού­νται, όσο είναι εφικτό, απ’ το σπίτι, ώστε να περιο­ρί­ζο­νται οι μεγάλες συνα­θροί­σεις. Η Εκκλη­σία των πιστών, άλλωστε, είναι μεγάλη.

Προ­σβλέπω στη στήριξη της ηγεσίας της Εκκλη­σίας στον κοινό σκοπό. Αλλά ο θεσμι­κός μου ρόλος μού επι­βάλ­λει να τοπο­θε­τηθώ με σαφή­νεια στο θέμα.

Ξέρω ότι η πίστη αρχίζει, συχνά, εκεί που τελειώ­νει η επι­στήμη. Όμως η πίστη που χρεια­ζό­μα­στε τώρα είναι ότι θα κατα­φέ­ρουμε να ξεπε­ρά­σουμε την κρίση. Αρκεί όλοι να ακο­λου­θή­σουμε συντε­ταγ­μένα τις οδηγίες των γιατρών και των ειδικών.

Και ανα­λο­γι­ζό­με­νοι πάντα ότι δεν είμαστε υπεύ­θυ­νοι μόνο για τον εαυτό μας, αλλά για όλες τις Ελλη­νί­δες και για όλους τους Έλληνες δίπλα μας».

πηγή kathimerini.gr

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.