Μια απίθανη σε σύλληψη και εκτέλεση τραπεζική απάτη

Σε προ­τε­ραιό­τητα έχει τεθεί η εξι­χνί­αση μιας απί­θα­νης σε σύλληψη και εκτέ­λεση τρα­πε­ζι­κής απάτης, που ξεκί­νησε στο κεντρικό κατά­στημα της Ιονικής και Λαϊκής Τρά­πε­ζας στο Μαντράκι και εξα­κο­λου­θεί να απα­σχο­λεί την «Αlpha Bank», μετά τη συγ­χώ­νευση.

Την 4η Ιουνίου 1988 συγκε­κρι­μένα στο κεντρικό κατά­στημα της Ιονικής και Λαϊκής Τρά­πε­ζας (ΙΛΤΕ), στη Ρόδο, ανοί­χθηκε κοινός λογα­ρια­σμός σε συνάλ­λαγμα και συγκε­κρι­μένα σε δολάρια Αυστρα­λίας, με αρχικό ποσό κατα­θέ­σεως, ύψους 135.000 AUD, στα ονόματα Κ. Α. ή  D. A., χωρίς λοιπά στοι­χεία ταυ­τό­τη­τος, που λει­τούρ­γησε υπό μορφή προ­θε­σμια­κής κατα­θέ­σεως.

Στην καρτέλα ανοίγ­μα­τος του κοινού λογα­ρια­σμού έχουν τεθεί μόνο τα ως άνω ονο­μα­τε­πώ­νυμα και οι υπο­γρα­φές των δύο συν­δι­καιού­χων, χωρίς κανένα πρό­σθετο στοι­χείο.

Για τον ως άνω προ­θε­σμιακό λογα­ρια­σμό εκδό­θηκε σειρά ομο­λο­γιών προ­θε­σμια­κής κατα­θέ­σεως, στις οποίες ο ανωτέρω ανα­φε­ρό­με­νος, ως δεύ­τε­ρος συν­δι­καιού­χος, ανα­γρα­φό­ταν ως D. A., χωρίς πατρώ­νυμο.

Συνο­λικά, η άνω προ­θε­σμιακή κατά­θεση ανα­νε­ώ­θηκε επί σειράν ετών, με έκδοση ομο­λο­γιών στα ανωτέρω ονόματα, μέχρι το έτος 2000.

Από το έτος 2000 και εφεξής, μετά από αιτή­σεις του Α. Κ., πρώτου συν­δι­καιού­χου του ως άνω προ­θε­σμια­κού λογα­ρια­σμού, για ανα­νέ­ωση της επί­δι­κης προ­θε­σμια­κής κατά­θε­σης, απευ­θυ­νό­με­νες, πλέον, προς το κατά­στημα Ρόδου της Alpha Bank, η οποία, εντω­με­ταξύ, είχε κατα­στεί καθο­λική διά­δο­χος, λόγω συγ­χω­νεύ­σεως, δι’ απορ­ρο­φή­σεως της ΙΛΤΕ από την πρώτη και ένεκα της μετα­πτώ­σεως του λογα­ρια­σμού στο ηλε­κτρο­νικό σύστημα της ALPHANET, προ­έ­κυψε ανάγκη ανοίγ­μα­τος νέου λογα­ρια­σμού, γι’ αυτό και συμπλη­ρώ­θηκε το πατρώ­νυμο του δεύ­τε­ρου συν­δι­καιού­χου του λογα­ρια­σμού, ως H.

Έτσι, έως το καλο­καίρι του 2003, ο πρώτος εκ των συν­δι­καιού­χων του ως άνω λογα­ρια­σμού, Α. Κ., παρε­λάμ­βανε από το κατά­στημα Ρόδου της τρά­πε­ζας, σε τακτά χρονικά δια­στή­ματα τα σώματα των εκδι­δό­με­νων ομο­λο­γιών της προ­θε­σμια­κής κατα­θέ­σεως, στα οποία ως πατρώ­νυμο του δεύ­τε­ρου συν­δι­καιού­χου D. A. ανα­γρά­φετο το όνομα H.

Οι επεν­δύ­σεις την 28η Σεπτεμ­βρίου 2001 ανήλθαν στο ποσό των 2.413.138,99 AUD.

Οι ομο­λο­γίες αυτές παρε­δί­δο­ντο, κατά τακτά χρονικά δια­στή­ματα, στον πρώτο συν­δι­καιούχο, ο οποίος τις παρε­λάμ­βανε, χωρίς ο τελευ­ταίος να προ­βάλ­λει ποτέ προς την Τράπεζα ζήτημα εσφαλ­μέ­νης ανα­γρα­φής του πατρώ­νυ­μου του δεύ­τε­ρου συν­δι­καιού­χου του λογα­ρια­σμού.

Την 8η Ιουλίου 2003, πρόσωπο με στοι­χεία D. H. A. με ιδιό­τητα δικη­γό­ρου, με μήνυμα του μέσω TELEFAX (σε έντυπο του δικη­γο­ρι­κού του γρα­φείου), ζήτησε να ανα­λη­φθεί από τον λογα­ρια­σμό, το ποσό των 750.000 δολα­ρίων Αυστρα­λίας (AUD), και στη συνέ­χεια, να εμβα­σθεί, αφού μετα­τρα­πεί σε δολάρια Ηνω­μέ­νων Πολι­τειών (USD), στην Τράπεζα των Η.Π.Α, με την επω­νυ­μία «Wells Fargo Bank Minnesota ΝΑ» (MINNEAPOLIS), σε πίστωση του εκεί τηρού­με­νου λογα­ρια­σμού του.

Αυθη­με­ρόν, το κατά­στημα Ρόδου απά­ντησε με fax στον D. H. A. και τον ενη­μέ­ρωσε ότι ο λογα­ρια­σμός του ήταν προ­θε­σμια­κός και έληγε την 30η Ιουλίου 2003 και ότι, ως εκ τούτου, τα χρήματα ήταν δεσμευ­μένα.

Του επι­ση­μάν­θηκε δε ότι την ομο­λο­γία της κατά­θε­σης την είχε στα χέρια του μόνον ο πρώτος συν­δι­καιού­χος, Α. Κ..

Μετά τρείς ημέρες και, συγκε­κρι­μένα, την 13η Ιουλίου 2003, πρόσωπο με στοι­χεία D. H. A., με νέο μήνυμα του telefax, δια­μαρ­τυ­ρή­θηκε εντο­νό­τατα για την καθυ­στέ­ρηση υλο­ποί­η­σης της εντολής του, και ζήτησε, επίμονα και άμεσα, την ανάληψη, ποσού Αυστρα­λια­νών Δολα­ρίων Η.Π.Α (AUD) 750.000, από τον επίδικο λογα­ρια­σμό και την μετα­φορά του ποσού αυτού, αφού, προη­γου­μέ­νως, γινόταν μετα­τροπή τους σε δολάρια Η.Π.Α (USD), στην προ­α­να­φε­ρό­μενη ξένη Τράπεζα.

Ζήτησε, επίσης, με το ανωτέρω fax του, να μην ενη­με­ρω­θεί για την ανάληψη αυτή ο πρώτος συν­δι­καιού­χος του λογα­ρια­σμού αυτού  Α. Κ., καθόσον δεν του είχε εμπι­στο­σύνη.

Την 14η Ιουλίου 2003, επόμενη ημέρα του άνω δεύ­τε­ρου μηνύ­μα­τος, αφού διε­νερ­γή­θηκε έλεγχος ταυ­το­προ­σω­πίας των ανα­φε­ρό­με­νων στοι­χείων του απο­στο­λέως των άνω επι­στο­λών telefax, με τα κατα­χω­ρη­μένα στους Η/Υ και στα εμπο­ρικά βιβλία της τρα­πέ­ζης, στοι­χεία ταυ­τό­τη­τος του δεύ­τε­ρου συν­δι­καιού­χου του λογα­ρια­σμού και δια­πι­στώ­θηκε απόλυτη ταυ­τό­τητα ονο­μα­τε­πω­νύ­μου, πατρώ­νυ­μου, αριθμού λογα­ρια­σμού και αριθμού δια­βα­τη­ρίου, ανε­λή­φθη από τον άνω προ­θε­σμιακό λογα­ρια­σμό, ποσό 750.000 AUD, το οποίο μετε­τράπη σε 491.474,99 δολάρια Η.Π.Α και απε­στάλη, δια μηνύ­μα­τος SWIFT, μέσω της αντα­πο­κρί­τριας τρά­πε­ζας AMERICAN EXPRESS BANK LTD, από το Κατά­στημα Νέας Αγοράς Ρόδου, με έμβασμα, στην Τράπεζα των Η.Π.Α με την επω­νυ­μία «Wells Fargo Bank Minnesota ΝΑ» (MINNEAPOLIS), σε πίστωση του λογα­ρια­σμού με δικαιούχο τον D. H. A..

Την ίδια ημέρα το κατά­στημα Ρόδου της τρά­πε­ζας απέ­στειλε επι­στολή στον D. H. A., με την οποία τον ενη­μέ­ρωνε ότι του εμβά­σθη­καν τα χρήματα, σύμφωνα με τις οδηγίες του. Την 13η Νοεμ­βρίου 2003, ήτοι 4 μήνες μετά την μετα­φορά του ως άνω χρη­μα­τι­κού ποσού, το κατά­στημα Ρόδου της τρά­πε­ζας έλαβε νέο μήνυμα telefax με απο­στο­λέα τον D. Μ. A., αντί του γνωστού με βάση τα κατα­γε­γραμ­μένα στην Τράπεζα στοι­χεία D. Η. A., ήτοι υφί­στατο διαφορά ως προς το πατρώ­νυμο.

Ο απο­στο­λέας στο μήνυμα του ανέφερε ότι ουδέ­ποτε έστειλε μήνυμα telefax από την Μεγάλη Βρε­τα­νία εκείνη τη χρονιά, με το οποίο να ζητάει να γίνει ανάληψη και μετα­φορά του προ­α­να­φε­ρό­με­νου ποσού και, ταυ­το­χρό­νως, να μην ενη­με­ρω­θεί για την κίνηση του επί­δι­κου κοινού προ­θε­σμια­κού λογα­ρια­σμού ο πρώτος συν­δι­καιού­χος Α. Κ., και ζητούσε να του σταλεί η κίνηση του λογα­ρια­σμού του.

Την 5η Δεκεμ­βρίου 2003, ο D. Μ. A. δικη­γό­ρος, με επι­στολή του προς την Διεύ­θυνση Κατα­στη­μά­των Αιγαίου, επα­νέ­λαβε όσα ανέφερε στην προη­γού­μενη επι­στολή του προς το κατά­στημα Ρόδου της τρά­πε­ζας και επι­σύ­ναψε επι­κυ­ρω­μέ­νες φωτο­τυ­πίες του δια­βα­τη­ρίου του και του δια­βα­τη­ρίου του πρώτου συν­δι­καιού­χου Α. Κ., έγγραφα από τα οποία προ­έ­κυψε ότι ο αριθμός δια­βα­τη­ρίου του D. M. A. ήταν ίδιος με το ανα­γρα­φό­μενο στο αρχικό μήνυμα telefax την 8η Ιουλίου 2003 που είχε σταλεί στο κατά­στημα Ρόδου από τον εμφα­νι­σθέ­ντα ως D. H. A..

Την ίδια ημέρα, 5 Δεκεμ­βρίου 2003, ο πρώτος συν­δι­καιού­χος, Α. Κ., με επι­στολή του προς το κατά­στημα Ρόδου, ζήτησε ανα­νέ­ωση του επί­δι­κου κοινού λογα­ρια­σμού, με συν­δι­καιούχο, όμως και δεύτερο όνομα τον, A. D. M.. Ο Α. Κ. ανέφερε ότι δικαιού­χοι του κοινού λογα­ρια­σμού είναι ο ίδιος και ο A. D. M. , όπως ανα­φέ­ρει στην ως άνω με ίδια ημε­ρο­μη­νία επι­στολή του (και όχι A. D. H., όπως ανα­γρα­φό­ταν μέχρι τότε στις παλαιό­τε­ρες ομο­λο­γίες προ­θε­σμια­κής κατα­θέ­σεως που είχε λάβει, ότι το ποσό προ­θε­σμια­κής κατα­θέ­σεως, στο όνομα των ως άνω δικαιού­χων, ανέρ­χε­ται σε AUD 2.586.205,43 για το χρονικό διά­στημα από 30 Ιουλίου 2003 μέχρι τέλος Νοεμ­βρίου 2003 και ζήτησε την έκδοση νέας ομο­λο­γίας, που θα απο­στελ­λό­ταν στην ως άνω διεύ­θυνση του στην Αυστρα­λία.

Την 12η Φεβρουα­ρίου 2004 η τράπεζα ζήτησε εγγρά­φως από την τράπεζα των Η.Π.Α με την επω­νυ­μία «Wells Fargo Bank» να της γνω­ρί­σει κάθε πλη­ρο­φο­ρία ανα­φο­ρικά με το πρόσωπο που εμφα­νί­στηκε ως δικαιού­χος του ανωτέρω εμβά­σμα­τος και, εξαι­τίας του γεγο­νό­τος ότι εγέρ­θη­καν αμφι­βο­λίες για την γνη­σιό­τητα της σχε­τι­κής εντολής, να στα­μα­τή­σει κάθε δια­δι­κα­σία πλη­ρω­μής του, σε περί­πτωση, που δεν έχει ακόμη εισπρα­χθεί.

Στις 16 Φεβρουα­ρίου 2004 η τράπεζα των Η.Π.Α απά­ντησε πως έλαβε την πληρωμή για 491.424,99 δολάρια Η.Π.Α, για να πιστω­θεί συγκε­κρι­μέ­νος λογα­ρια­σμός δικαιού­χου, τονί­ζο­ντας ότι το όνομα του δικαιού­χου και ο αριθμός λογα­ρια­σμού δεν αντι­στοι­χούν. Τόνισε επίσης ότι ο λογα­ρια­σμός είχε ήδη κλείσει. Από το απα­ντη­τικό μήνυμα προ­κύ­πτει ότι η τράπεζα των ΗΠΑ πίστωσε μεν τον αριθμό λογα­ρια­σμό σε πίστωση του οποίου απε­στάλη το έμβασμα, χωρίς όμως να επι­βε­βαιώ­σει ότι το όνομα του δικαιού­χου του λογα­ρια­σμού αντι­στοι­χεί με το όνομα του δικαιού­χου του εμβά­σμα­τος.

Στις 5 Μαρτίου 2004 η Alpha Bank απέ­στειλε νέο μήνυμα προς την τράπεζα των ΗΠΑ με το οποίο ζητούσε, όλες τις δια­θέ­σι­μες πλη­ρο­φο­ρίες, σχετικά με το λογα­ρια­σμό που πιστώ­θηκε, το όνομα του ή των δικαιού­χων, τη διεύ­θυνση, τον αριθμό δια­βα­τη­ρίου και ταυ­τό­τη­τας.

Η τράπεζα των ΗΠΑ απά­ντησε ότι δεν μπορεί να γνω­ρί­σει το όνομα και τη διεύ­θυνση του πελάτη της.

Οι συν­δι­καιού­χοι στην πορεία προ­σέ­φυ­γαν ενώπιον του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Αθηνών και πέτυχαν την κατα­δίκη της τρά­πε­ζας σε απο­ζη­μί­ωση ύψους 785.929,65 AUD.

Το Εφετείο Αθηνών το 2011 απέρ­ριψε την έφεση της τρά­πε­ζας.