Το ακατάλληλο Agusta Bell που έπεσε στην Κίναρο, σκοτώνοντας 3 αξιωματικούς: 380.000 η αποζημίωση

Σαν σή­με­ρα το 2016 τρεις αξιω­μα­τι­κοί του ελι­κο­πτέ­ρου του Πο­λε­μι­κού Ναυ­τι­κού έχα­σαν τη ζωή τους, γιατί «πέ­τα­ξαν» με ακα­τάλ­λη­λο Agusta Bell για τις και­ρι­κές συν­θή­κες που επι­κρα­τού­σαν.

Βράδυ 11ης Φε­βρουα­ρί­ου 2016 και από τη φρε­γά­τα του Πο­λε­μι­κού Ναυ­τι­κού απο­γειώ­νε­ται σε φάση dark and silence- με χα­μη­λό φω­τι­σμό και λίγη επι­κοι­νω­νία- το ελι­κό­πτε­ρο Agusta Bell 212 “ΠΝ-28″ από τη φρε­γά­τα «Νι­κη­φό­ρος Φωκάς». Το ελι­κό­πτε­ρο είχε απο­νηω­θεί, στο πλαί­σιο της άσκη­σης «Αστρα­πή» και έκανε νυ­χτε­ρι­νή πτήση επι­φά­νειας σε χα­μη­λό ύψος.

Αυτή ήταν και η τε­λευ­ταία πτήση του, καθώς συ­νε­τρί­βη στη νήσο Κί­να­ρο, δυ­τι­κά της Λέρου, έχο­ντας ως τρα­γι­κό απο­τέ­λε­σμα τον θά­να­το των τριών Αξιω­μα­τι­κών του πλη­ρώ­μα­τος. Των υπο­πλοιάρ­χων Πα­να­νά Κων­στα­ντί­νου και Του­λί­τση Ανα­στά­σιου και του μη­χα­νι­κού αν­θυ­πα­σπι­στή και χει­ρι­στής ρα­ντάρ Ευαγ­γέ­λου Ελευ­θέ­ριου. Το ύψος του ελι­κο­πτέ­ρου ήταν στα 400 πόδια. Οι άτυ­χοι πι­λό­τοι δεν πρό­λα­βαν κατά την πτώση να ενερ­γο­ποι­ή­σουν το σύ­στη­μα εντο­πι­σμού.

Μετά από ενά­μι­ση χρόνο, εκ­δό­θη­κε το πό­ρι­σμα για το μοι­ραίο δυ­στύ­χη­μα, με βάση το οποίο, η πτώση του Agusta Bell «δεν οφεί­λε­ται σε αν­θρώ­πι­νο λάθος και δεν υπήρ­ξε μη­χα­νι­κή βλάβη». «Το ελι­κό­πτε­ρο» κα­τα­λή­γουν οι εμπει­ρο­γνώ­μο­νες «δέ­χτη­κε ριπή ανέ­μου, η οποία οδή­γη­σε στη συ­ντρι­βή του».

Έφται­γε όμως μόνο η ριπή του ανέ­μου;

Η οι­κο­γέ­νεια ενός από τους τρεις αξιω­μα­τι­κούς του Πο­λε­μι­κού Ναυ­τι­κού, του συ­γκυ­βερ­νή­τη Κων­στα­ντί­νου Πα­να­νά, κα­τέ­θε­σε αγωγή απο­ζη­μί­ω­σης κατά του Δη­μο­σί­ου, ζη­τώ­ντας το ποσό του 1,5 εκα­τομ­μυ­ρί­ου ευρώ, κα­ταγ­γέλ­λο­ντας πως ο 33χρο­νος γιος τους και οι δύο συ­νά­δελ­φοί του εστά­λη­σαν «σε απο­στο­λή αυ­το­κτο­νί­ας». Εστί­α­σαν, μέσω της αγω­γής τους στις και­ρι­κές συν­θή­κες που επι­κρα­τού­σαν στην πε­ριο­χή της Κι­νά­ρου, όπως οι θυ­ελ­λώ­δεις άνε­μοι, οι ριπές των οποί­ων υπε­ρέ­βαι­ναν τις προ­δια­γρα­φές πτή­σης του μοι­ραί­ου ελι­κο­πτέ­ρου Agusta Bell!

Η όποια «δι­καί­ω­ση», αν μπο­ρού­με να το πούμε έτσι γιατί χά­θη­καν τρία πα­λι­κά­ρια, ήρθε τον Οκτώ­βριο του 2021, με το δι­κα­στή­ριο να κάνει δεκτή την αγωγή της οι­κο­γέ­νειας του Πα­να­νά και να υπο­χρε­ώ­νει το Δη­μό­σιο να κα­τα­βά­λει συ­νο­λι­κά 380.000 ευρώ απο­ζη­μί­ω­ση.

Στις 16 σε­λί­δες της από­φα­σης του Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κεί­ου Αθη­νών, ανα­φέ­ρε­ται με­τα­ξύ άλλων πως, «στις 02:40 π.μ. το ελι­κό­πτε­ρο ανέ­φε­ρε “απο­στο­λή εξε­λίσ­σε­ται κα­νο­νι­κά” βο­ρειο­α­να­το­λι­κά της Αμορ­γού». Αυτή ήταν και η τε­λευ­ταία επι­κοι­νω­νία του Ελεγ­κτού Αε­ρο­σκα­φών με το μοι­ραίο ελι­κό­πτε­ρο του Π.Ν.

Το ίδιο βράδυ είχε πε­τά­ξει ελι­κό­πτε­ρο από τη φρε­γά­τα «Έλλη» και ο πι­λό­τος του είχε ανα­φέ­ρει: «Λόγω της εντά­σε­ως του ανέ­μου, τόσο κατά τη στρο­φή του ελι­κο­πτέ­ρου αλλά και κατά την ευ­θεία – ορι­ζό­ντια πτήση», δια­πί­στω­σε «έντο­νη με­τα­τό­πι­ση (drift) του Ε/Π, της τά­ξε­ως των τριά­ντα (30) μοι­ρών από την επι­θυ­μη­τή πο­ρεία», γε­γο­νός που τον ανά­γκα­σε να εκτε­λέ­σει «δρα­στι­κούς διορ­θω­τι­κούς χει­ρι­σμούς», προ­κει­μέ­νου να ανα­κτή­σει τον έλεγ­χο πλο­ή­γη­σής του.

Στην πε­ριο­χή μά­λι­στα «υφί­στα­το νε­φο­κά­λυ­ψη 8/8 και έπνε­αν άνε­μοι νό­τιοι – νο­τιο­δυ­τι­κοί της τά­ξε­ως των 30 – 35 κόμ­βων (7-8 μπο­φόρ), με πι­θα­νό­τη­τα με­τα­ξύ νήσων να φθά­νουν έως και τους 40 κόμ­βους (8,5 μπο­φόρ)».

Στην σε­λί­δα 106 Συ­μπε­ρα­σμά­των τής Τε­χνι­κής Έκ­θε­σης ανα­γρα­φό­ταν ότι:

1/ «Το ελι­κό­πτε­ρο πέ­τα­ξε σε συν­θή­κες ρι­παί­ου ανέ­μου εντά­σε­ως άνω των 40 κόμ­βων και δια­φο­ράς άνω των 15 κόμ­βων (αρ­χι­κή έντα­ση ανέ­μου 24 κόμ­βοι), όρια ασφα­λεί­ας τού Πο­λε­μι­κού Ναυ­τι­κού πού ξε­πε­ρά­στη­καν».

2/ «Οι επι­κρα­τού­σες με­τε­ω­ρο­λο­γι­κές συν­θή­κες κατά την πτήση τού Ε/Π ΠΝ-28, έπαι­ξαν τον κυ­ριό­τε­ρο λόγο για τον οποίο δη­μιουρ­γή­θη­κε το ατύ­χη­μα».

Επι­πλέ­ον, σε πό­ρι­σμα των εμπει­ρο­γνω­μό­νων, ανα­φέρ­θη­κε: «Τα ελι­κό­πτε­ρα Αugusta Βell-212, λόγω έλ­λει­ψης απα­ραί­τη­των ρα­διο­ναυ­τι­λια­κών συ­σκευών, δεν δύ­να­νται να εκτε­λούν IFR πτήση σε IMC συν­θή­κες (δη­λα­δή πτήση εντός νεφών-πτήση με κακές και­ρι­κές συν­θή­κες). Ωστό­σο δύ­να­νται να εκτε­λούν IFR πτήση (πτήση διά ορ­γά­νων) σε VMC συν­θή­κες κατά τις οποί­ες οι χει­ρι­στές, έχουν επαρ­κή ορα­τό­τη­τα ώστε να εκτε­λέ­σουν πτήση δια­τη­ρώ­ντας οπτι­κό δια­χω­ρι­σμό από το έδα­φος ή άλλο ενα­έ­ριο μέσο ή νύχτα με χρήση τού υφι­στά­με­νου εξο­πλι­σμού».

Με λίγα λόγια, με εκεί­νες τις και­ρι­κές συν­θή­κες που επι­κρα­τού­σαν στην πε­ριο­χή το ελι­κό­πτε­ρο δεν έπρε­πε να είχε πε­τά­ξει.

Στην από­φα­ση του Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κεί­ου Αθη­νών ανα­φέ­ρε­ται πως «Δέ­χε­ται εν μέρει την αγωγή. Υπο­χρε­ώ­νει το ενα­γό­με­νο Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο να κα­τα­βά­λει στον πρώτο ενά­γο­ντα το ποσό των δέκα πέντε χι­λιά­δων (15.000,00) ευρώ, στη δεύ­τε­ρη ενά­γου­σα το ποσό των δέκα πέντε χι­λιά­δων (15.000,00) ευρώ και στην τρίτη ενά­γου­σα το ποσό των πέντε χι­λιά­δων (5.000,00) ευρώ.

Ανα­γνω­ρί­ζει την υπο­χρέ­ω­ση του ενα­γό­με­νου Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου να κα­τα­βά­λει στον πρώτο ενά­γο­ντα το ποσό των εκα­τόν τριά­ντα πέντε χι­λιά­δων (135.000,00) ευρώ, στη δεύ­τε­ρη ενά­γου­σα το ποσό των εκα­τόν τριά­ντα πέντε χι­λιά­δων (135.000,00) ευρώ και στην τρίτη ενά­γου­σα το ποσό των εβδο­μή­ντα πέντε χι­λιά­δων (75.000,00) ευρώ, νο­μι­μο­τό­κως, από την επί­δο­ση της αγω­γής».

Πηγή gazzetta.gr