Ο Ροδίτης διεθνούς φήμης βαρύτονος σε “Χειμωνιάτικο ταξίδι”

Ο διε­θνούς φήμης λυρικός καλ­λι­τέ­χνης Δημή­τρης Τηλια­κός, από τη Ρόδο, μετά τις επι­τυ­χη­μέ­νες παρα­στά­σεις του ως Ριγκο­λέττο στο ιστο­ρικό θέατρο Μπολσόι της Μόσχας, επι­στρέ­φει στην Ελλάδα για ένα και μονα­δικό ρεσιτάλ στην Αίθουσα Δημή­τρης Μητρό­που­λος, την Τετάρτη 14 Ιανουα­ρίου 2014, 8:30 μ.μ., όπου θα παρου­σιά­σει το Χει­μω­νιά­τικο ταξίδι του Φραντς Σού­μπερτ, έναν από τους πλέον χαρα­κτη­ρι­στι­κούς κύκλους λίντερ της ρομα­ντι­κής εργο­γρα­φίας για φωνή και πιάνο. Συνο­δοι­πό­ρος του θα είναι ο Βασίλης Βαρ­βα­ρέ­σος, από τους λαμπρό­τε­ρους εκπρο­σώ­πους της νέας γενιάς των σολίστ του πιάνου. Το ρεσιτάλ του Δημήτρη Τηλια­κού, το οποίο εντάσ­σε­ται στον Κύκλο Φωνή και πιάνο, θα προ­λο­γί­σει ο Τίτος Γου­βέ­λης, ενώ το κοινό θα μπορεί να παρα­κο­λου­θεί το ποι­η­τικό κείμενο μέσα από τη μετά­φραση του ίδιου του ερμη­νευτή.

Σειρά Lied: Φωνή και πιάνο στο Μέγαρο

Εδώ και δεκα­ε­τίες, μεγάλοι έλληνες τρα­γου­δι­στές που έλαμψαν στις πιο φημι­σμέ­νες λυρικές σκηνές του κόσμου –Κάλλας, Μοσχο­νάς, Νικο­λα­ΐδη, Πηλού, Μπάλτσα, Πασχά­λης και τόσοι άλλοι– έδωσαν εξαι­ρε­τικά δείγ­ματα της τέχνης τους στο απαι­τη­τι­κό­τατο είδος της φωνη­τι­κής μου­σι­κής δωμα­τίου. Τη σκυτάλη από αυτούς παίρ­νουν, σήμερα, οι ταλα­ντού­χοι εκπρό­σω­ποι της νέας γενιάς των λυρικών μας καλ­λι­τε­χνών που δια­πρέ­πουν στο εξω­τε­ρικό και υπη­ρε­τούν επάξια το δύσκολο ρεπερ­τό­ριο του γερ­μα­νι­κού Lied, της γαλ­λι­κής mélodie και του έντε­χνου τρα­γου­διού. Η Σειρά Lied: Φωνή και πιάνο θα συνε­χι­στεί στις 26 Φεβρουα­ρίου με το ρεσιτάλ «Έρωτας-θάνατος: από τον Μιχαήλ Άγγελο στον Λόρκα» με τον διεθνώς κατα­ξιω­μένο βαθύ­φωνο Χρι­στό­φορο Στα­μπό­γλη και τη δια­κε­κρι­μένη πια­νί­στα Δανάη Καρρά.

Στο Χει­μω­νιά­τικο ταξίδι, η φωνή του ποιητή-εραστή…

… εκφρά­ζε­ται μέσα από έναν κύκλο τρα­γου­διών αφη­γη­μα­τι­κού χαρα­κτήρα, η ατμό­σφαιρα των οποίων θυμίζει εκείνη μιας μεγάλης τρα­γι­κής όπερας ή ενός δρα­μα­τι­κού θεα­τρι­κού μονο­λό­γου. Σύμφωνα με τους μελε­τη­τές του έργου του Φραντς Σού­μπερτ (1797-1828), αυτή η εμβλη­μα­τική και ώριμη σύνθεση του σπου­δαίου αυστρια­κού μου­σουρ­γού συνιστά, από κοινού με τον προ­γε­νέ­στερο κύκλο της Ωραίας μυλω­νούς, έναν από τους ακρο­γω­νιαί­ους λίθους του γερ­μα­νι­κού Lied. Αμφό­τερα τα έργα επη­ρέ­α­σαν καθο­ρι­στικά όχι μόνο το ύφος αλλά και την τεχνική της σύν­θε­σης της φωνη­τι­κής μου­σι­κής δωμα­τίου εν γένει, ένα μουσικό είδος που απαιτεί από τον καλ­λι­τέ­χνη υψηλά απο­θέ­ματα ερμη­νευ­τι­κής δει­νό­τη­τας, σωμα­τι­κής αντοχής και πνευ­μα­τι­κής συγκέ­ντρω­σης.

Ο κύκλος τρα­γου­διών για φωνή και πιάνο Χει­μω­νιά­τικο ταξίδι (Winterreise, D. 911) γρά­φτηκε από τον Σού­μπερτ αρχικώς για τενόρο σε δύο μέρη, το καθένα από τα οποία περι­λαμ­βά­νει 12 λίντερ. Η πρώτη ενότητα ολο­κλη­ρώ­θηκε τον Φεβρουά­ριο του 1827 και η δεύτερη τον Οκτώ­βριο της ίδιας χρονιάς. Eκδόθηκαν αντί­στοιχα τον Ιανουά­ριο και τον Δεκέμ­βριο του 1828. Πρό­κει­ται συνο­λικά για 24 ποι­ή­ματα του Βίλχεμ Μύλλερ, ο οποίος μάλλον δεν πρόλαβε να δει το έργο του να παρου­σιά­ζε­ται μελο­ποι­η­μένο, καθώς πέθανε πρόωρα σε ηλικία 33 ετών.

Κατά βάθος, αυτό το ταξίδι του ποιητή μέσα στον χειμώνα, όπως περι­γρά­φε­ται μέσα από τους στίχους των τρα­γου­διών, είναι η περι­πλά­νηση της καρδιάς του στους δρόμους της μονα­ξιάς. Προ­δο­μέ­νος από την αγα­πη­μένη του, φεύγει από το σπίτι της κρυφά μέσα στη νύχτα και εγκα­τα­λεί­πει την πόλη ακο­λου­θώ­ντας τις από­το­μες όχθες του ποταμού. Η σκέψη του θανάτου στοι­χειώ­νει εμμο­νικά το νου του, αλλά εντέλει ο ταξι­διώ­της του χειμώνα συμ­φι­λιώ­νε­ται με τη μοναξιά του, βαδί­ζο­ντας μέσα στο χιο­νι­σμένο, γυμνό και σκο­τεινό τοπίο. Άλλωστε, οι τίτλοι του διά­ση­μου κύκλου τρα­γου­διών του Σού­μπερτ είναι ενδει­κτι­κοί των ψυχο­λο­γι­κών κατα­στά­σεων και μετα­πτώ­σεων που βιώνει ο ταξι­διώ­της: «Καλη­νύ­χτα», «Ο ανε­μο­δεί­κτης», «Παγω­μένα δάκρυα», «Ξεπά­για­σμα», «Η φλα­μου­ριά», «Χεί­μαρ­ρος», «Στην όχθη του ποταμού», «Πισω­κοί­ταγμα», «Το φως που πλα­νεύει», «Ανά­παυση», «Ανοι­ξιά­τικο όνειρο», «Ερημιά», «Ο ταχυ­δρό­μος», «Τα γκρίζα μαλλιά», «Το κοράκι», «Τελευ­ταία ελπίδα», «Στο χωριό», «Πρωινή θύελλα», «Ψευ­δαί­σθηση», «Ο οδο­δεί­κτης», «Το παν­δο­χείο», «Θάρρος», «Ψεύ­τι­κοι ήλιοι», «Ο οργα­νο­παί­κτης».

Περι­ζή­τη­τος καλ­λι­τέ­χνης της γενιάς του…

… ο βαρύ­το­νος Δημή­τρης Τηλια­κός έχει δώσει έξοχα δείγ­ματα της φωνη­τι­κής και υπο­κρι­τι­κής του τέχνης σε πρω­τα­γω­νι­στι­κούς ρόλους του οπε­ρα­τι­κού ρεπερ­το­ρίου (Ντον Κάρλο, Μποέμ, Ντον Τζο­βάννι, Κάρμεν, Τρο­βα­τόρε, Μανόν Λεσκώ, Η δύναμη του πεπρω­μέ­νου, Σιμόνε Μποκ­κα­νέ­γκρα, Λα Τρα­βιάτα, κ.ά.), όπως εκείνος του Μάκβεθ (Βέρντι), για την ερμη­νεία του οποίου τιμή­θηκε το 2010 στη Ρωσία. Επίσης, η απόδοση του διά­ση­μου σαιξ­πη­ρι­κού χαρα­κτήρα στη λυρική του εκδοχή από τον Δημήτρη Τηλιακό σε παρά­σταση της Όπερας του Παρι­σιού έχει απο­τυ­πω­θεί και σε DVD που κυκλο­φο­ρεί από γνωστή γαλλική εται­ρεία οπτι­κο­α­κου­στι­κών παρα­γω­γών. Η αξιο­ζή­λευτη καλ­λι­τε­χνική στα­διο­δρο­μία του διε­θνούς φήμης Έλληνα μονωδού περι­λαμ­βά­νει εμφα­νί­σεις στις Όπερες του Παρι­σιού, του Τόκυο, της Βαρ­σο­βίας, του Μόντε Κάρλο, της Μαδρί­της, του Αμβούρ­γου, του Άμστερ­νταμ, της Κολω­νίας, στη Σέμπε­ρο­περ της Δρέσδης, καθώς και στη Βασι­λική Όπερα του Λον­δί­νου, τη Μητρο­πο­λι­τική Όπερα της Νέας Υόρκης, αλλά και στα Θέατρα Μπολσόι της Μόσχας, Λισέου της Βαρ­κε­λώ­νης και Λα Μονναί των Βρυ­ξελ­λών. Επίσης, έχει δώσει ρεσιτάλ και κον­τσέρτα σε φημι­σμέ­νους συναυ­λια­κούς χώρους όπως οι Αίθου­σες «Τσαϊ­κόφ­σκι» της Μόσχας και της Φιλαρ­μο­νι­κής της Αγίας Πετρού­πο­λης.

Ο Δημή­τρης Τηλια­κός έκανε το ντε­μπούτο του στο Prinzregenten Theater του Μονάχου στον ρόλο του Κόμη Αλμα­βίβα (Οι γάμοι του Φίγκαρο). Επί έξι καλ­λι­τε­χνι­κές περιό­δους (1997-2003) εργά­στηκε ως μόνιμο στέ­λε­χος της Κρα­τι­κής Όπερας της Νυρεμ­βέρ­γης, όπου είχε την ευκαι­ρία να τρα­γου­δή­σει αντι­προ­σω­πευ­τι­κούς ρόλους του ρεπερ­το­ρίου για βαρύ­τονο. Μελέ­τησε μουσική στη Ρόδο και την Αθήνα. Υπήρξε, μεταξύ άλλων, μαθητής του αεί­μνη­στου Κώστα Πασχάλη και της μετζο­σο­πράνο Δάφνης Ευαγ­γε­λά­του. Συνέ­χισε τις σπουδές του με υπο­τρο­φία του Ιδρύ­μα­τος «Μαρία Κάλλας» στην Ανώτατη Ακα­δη­μία Μου­σι­κής και Θεάτρου του Μονάχου, από την οποία απο­φοί­τησε με μετα­πτυ­χιακό τίτλο σπουδών (Ma). Το βιο­γρα­φικό του φημι­σμέ­νου Έλληνα βαρυ­τό­νου περι­λαμ­βά­νει, μεταξύ άλλων, το πρώτο βραβείο στον δια­γω­νι­σμό λυρικού τρα­γου­διού «Willi-Domgraf Fassbaender» (Μόναχο), καθώς και μία σημα­ντική δισκο­γρα­φική κατά­θεση σε συνερ­γα­σία με τον κορυ­φαίο μαέστρο Θεόδωρο Κου­ρεν­τζή στην όπερα Διδώ και Αινείας. Η ένθερμη ενα­σχό­ληση του με την ερμη­νεία τρα­γου­διών του γερ­μα­νι­κού Ρομα­ντι­σμού απο­τε­λεί πλέον σημα­ντικό μέρος της καλ­λι­τε­χνι­κής του δρα­στη­ριό­τη­τας.

Ο πια­νί­στας Βασίλης Βαρ­βα­ρέ­σος…

… ένας από τους πλέον ταλα­ντού­χους μου­σι­κούς της γενιάς του έχει στις καλ­λι­τε­χνι­κές του απο­σκευές πολλά βραβεία σε διε­θνείς δια­γω­νι­σμούς (Piccoli Mozart, Young Concert Artists, George Enescu, κ.ά.). Πραγ­μα­το­ποί­ησε ανώ­τα­τες σπουδές στο πιάνο με υπο­τρο­φία στη Σχολή Julliard της Νέας Υόρκης με καθη­γη­τές τους Στέσσιν, Λόου­ε­νταλ, Καπλίν­σκυ και Μακ Ντό­ναλντ, από την οποία του απε­νε­μή­θη­σαν μετα­πτυ­χιακά διπλώ­ματα, καθώς και ο τίτλος του διδά­κτο­ρος (PhD Musical Arts). Μάλιστα, ο Βασίλης Βαρ­βα­ρέ­σος διε­τέ­λεσε στην ίδια Σχολή Βοηθός Καθη­γητή Πιάνου στην τάξη του Τζού­λιαν Μάρτιν. Το 2011, του απε­νε­μήθη από το Conservatoire του Παρι­σιού ειδικό δίπλωμα καλλιτέχνη-ερμηνευτή, όπου μελέ­τησε πιάνο με τον Μισέλ Νταλ­μπερτό. Ο Βασίλης Βαρ­βα­ρέ­σος δίνει ρεσιτάλ εντός και εκτός Ελλάδος ήδη από πολύ νεανική ηλικία. Έχει εμφα­νι­σθεί σε Αυστρία, Γερ­μα­νία, Βουλ­γα­ρία, Ισπανία, Ρου­μα­νία, Τσεχία, Ιταλία, Γαλλία, Ιαπωνία, Αίγυπτο, Ολλαν­δία, Κίνα και ΗΠΑ. Από τις διε­θνείς εμφα­νί­σεις του ξεχω­ρί­ζει η συμ­με­τοχή του ως σολίστ σε συναυ­λία της ΚΟΑ στο πλαίσιο των πολι­τι­στι­κών εκδη­λώ­σεων για τους Ολυ­μπια­κούς Αγώνες ΠΕΚΙΝΟ 2008. Ακόμη, έχει λάβει μέρος σε γνωστά γαλλικά φεστι­βάλ, και έχει παίξει σε μεγάλα συμ­φω­νικά κέντρα του Παρι­σιού, όπως οι Αίθου­σες Γκαβώ και Πλεγιέλ αλλά και η Cité de la Musique. Επι­πλέον, ο νεαρός δεξιο­τέ­χνης των πλή­κτρων έχει στο ενερ­γη­τικό του δύο ηχο­γρα­φή­σεις, οι οποίες απέ­σπα­σαν τα εγκω­μια­στικά σχόλια του διε­θνούς μου­σι­κού Τύπου αλλά και ονο­μα­στών σολίστ των ημερών μας όπως ο Κυπρια­νός Κατσα­ρής, καθώς και τρεις οπτι­κο­α­κου­στι­κές παρα­γω­γές, τη μουσική επέν­δυση των οποίων συνέ­θεσε ο ίδιος. Τα μελ­λο­ντικά σχέδιά του περι­λαμ­βά­νουν, μεταξύ άλλων, συμ­με­το­χές σε φεστι­βάλ του εξω­τε­ρι­κού και εμφα­νί­σεις στα Μέγαρα Μου­σι­κής Αθηνών και Θεσ­σα­λο­νί­κης.

protothema.gr