ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Σέργιος Αϊβάζης: «Το Μουσείο Νεοελληνικής Τέχνης δήμου Ρόδου, μπαίνει πια σε μια άλλη εποχή…»

news room 6 λεπτά ανάγνωση
ΣΕΡΓΙΟΣ ΑΙΒΑΖΗΣ
Το Μουσείο Νεοελληνικής Τέχνης δήμου Ρόδου, μπαίνει πια σε μια άλλη εποχή…

ΣΕΡΓΙΟΣ ΑΙΒΑΖΗΣ

Με βασι­κούς άξονες τις πλού­σιες συλ­λο­γές του, έργα ζωγρα­φι­κής, χαρα­κτι­κής, γλυ­πτι­κής, μοντέρ­νας και σύγ­χρο­νης τέχνης των μεγα­λύ­τε­ρων Ελλήνων καλ­λι­τε­χνών της νεό­τε­ρης ιστο­ρίας της χώρας, το Μουσείο Νεο­ελ­λη­νι­κής Τέχνης του δήμου Ρόδου προ­κα­λεί την ώσμωση των τεχνών, επα­να­συ­στή­νε­ται και ενερ­γο­ποιεί­ται ως κοι­νω­νι­κός, εκπαι­δευ­τι­κός και πολι­τι­στι­κός φορέας με συμπε­ρι­λη­πτική προ­σέγ­γιση, προ­σκα­λεί σε διάλογο το ευρύ κοινό, τοπικό, πανελ­λή­νιο και διεθνές, επι­διώ­κει την ανά­πτυξή του, συστή­νει εκπαι­δευ­τι­κές πρω­το­βου­λίες με στόχο τη διάδοση και την εξοι­κεί­ωση με τη σύγ­χρονη τέχνη ως εταίρος και πρω­τα­γω­νι­στής μαζί, σε δικτύ­ωση και αγαστή συνερ­γα­σία με φορείς του νησιού και της χώρας, αντα­πο­κρι­νό­μενο με ανθε­κτι­κό­τητα και προ­σαρ­μο­στι­κό­τητα στις τρέ­χου­σες προ­κλή­σεις, έχοντας ως δημιουρ­γικό στόχο να κατα­στεί το νησί της Ρόδου πύλη εξόδου για τη σύγ­χρονη ελλη­νική τέχνη.

Με την αυτό­νομη λει­τουρ­γία των τεσ­σά­ρων εκθε­σια­κών του χώρων, –τo υπό ανα­καί­νιση κτήριο «Ανδρέα Ιωάννου», το κτήριο του Παλιού Συσ­σι­τίου, το Νεστο­ρί­δειο Μέλαθρο και την νέα του πτέρυγα, δωρεά των Ιωάννη και Πάολα Νεστορίδη-, όλα δείγ­ματα της αρχι­τε­κτο­νι­κής ιστο­ρίας, του ιδιαί­τε­ρου περι­βάλ­λο­ντος του νησιού της Ρόδου και του υπερ­το­πι­κού, διε­θνούς του χαρα­κτήρα, το Μουσείο Νεο­ελ­λη­νι­κής Τέχνης του δήμου Ρόδου ξεδι­πλώ­νει τον εκθε­σιακό του προ­γραμ­μα­τι­σμό, τις εκπαι­δευ­τι­κές του δράσεις και την εκδο­τική του δρα­στη­ριό­τητα.

Η προ­ε­τοι­μα­σία για τη δημιουρ­γία της Δημο­τι­κής Πινα­κο­θή­κης Ρόδου, πλέον Μουσείο Νεο­ελ­λη­νι­κής Τέχνης, ξεκί­νησε τη δεκα­ε­τία του 1950 και εγκαι­νιά­στηκε επίσημα το 1964. Δημιουρ­γός και ιδρυτής του υπήρξε ο Ανδρέας Ιωάννου, του οποίου το όνομα πλέον φέρει η Δημο­τική Πινα­κο­θήκη Ρόδου.

Ο Ανδρέας Ιωάννου, δια­κε­κρι­μέ­νος μελε­τη­τής της νεο­ελ­λη­νι­κής τέχνης, λογο­τέ­χνης και νομάρ­χης Δωδε­κα­νή­σου, διέ­βλεψε ότι η Ρόδος είχε όλα τα χαρα­κτη­ρι­στικά για τη δημιουρ­γία ενός εμβλη­μα­τι­κού Μου­σείου Νεό­τε­ρης Τέχνης, που θα μπο­ρούσε να απο­κτή­σει διεθνή ακτι­νο­βο­λία. Για αυτό το λόγο ήρθε σε επαφή με τους κορυ­φαί­ους Έλληνες δημιουρ­γούς, απέ­κτησε εμβλη­μα­τικά τους έργα και τα στέγασε στο ιστο­ρικό κτήριο της Πλα­τείας Σύμης στην είσοδο της Μεσαιω­νι­κής Πόλης της Ρόδου, που απο­τε­λεί πλέον Μνημείο Παγκό­σμιας Κλη­ρο­νο­μιάς της UNESCO.

Το 2000, το Μουσείο απέ­κτησε ένα δεύτερο εκθε­σιακό χώρο εντός της Μεσαιω­νι­κής Πόλης της Ρόδου, στο ιδιαί­τερο αρχι­τε­κτο­νικά κτήριο του Παλαιού Συσ­σι­τίου, στην οδό Σωκρά­τους. Το Κέντρο Σύγ­χρο­νης Τέχνης του Μου­σείου, μέχρι πρό­τι­νος φιλο­ξε­νούσε περιο­δι­κές εκθέ­σεις καλ­λι­τε­χνών, αλλά έχει ήδη αρχίσει η προ­ε­τοι­μα­σία για τη δημιουρ­γία της πρώτης μόνιμης έκθεσης αφιε­ρω­μένη στη ροδί­τικη Κερα­μική Τέχνη.

Το 2002, εγκαι­νιά­ζε­ται το πολυώ­ροφο οικο­δό­μημα, δωρεά των Ιωάννη (1897-1978) και Πάολας (1914-2011) Νεστο­ρίδη, στο οποίο μετα­φέρ­θηκε μέρος των μονίμων εκθέ­σεων και τα εργα­στή­ρια του Μου­σείου. Το νέο κτήριο βρί­σκε­ται στη Πλατεία Γαβριήλ Χαρίτου, γνωστή και ως η «Πλατεία με τις 100 Χουρ­μα­διές», στο κέντρο της ζωής της σύγ­χρο­νης πόλης και της του­ρι­στι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας. Απο­τε­λεί το σημα­ντι­κό­τερο πολι­τι­στικό σημείο στο κέντρο της πόλης, και από τα σημα­ντι­κό­τερα εκτός των τειχών της Μεσαιω­νι­κής Πόλης.

Το 2010, εγκαι­νιά­ζε­ται η Νέα Πτέρυγα του Μου­σείου, του οποίου η ανέ­γερση έγινε με δωρεά της Πάολας Νεστο­ρί­δου σε οικό­πεδο ιδιο­κτη­σίας του δήμου Ρόδου. Απο­τε­λεί ένα σύγ­χρονο πολι­τι­στικό χώρο και σημείο ανα­φο­ράς της πολι­τι­στι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας του νησιού.

Μετά και τις πρό­σφα­τες εξε­λί­ξεις με την δια­τή­ρηση του Νομικού Προ­σώ­που, ο πρό­ε­δρος του Μου­σείου, κ. Σέργιος Αϊβάζης μιλάει στην ‘δ’ για τις προ­σπά­θειες αλλά και τις επό­με­νες δράσεις μέχρι το τέλος του έτους.

Κύριε Αϊβάζη, τελικά το Μουσείο Νεο­ελ­λη­νι­κής Τέχνης του δήμου Ρόδου εξαι­ρέ­θηκε από την εφαρ­μογή του άρθρου 29 του Νόμου 5056/2023 που προ­βλέ­πει την κατάργηση-συγχώνευση των νομικών προ­σώ­πων των ΟΤΑ ενώ η σχετική απόφαση δημο­σιεύ­θηκε ήδη στο ΦΕΚ, επι­τρέ­πο­ντας στο Μουσείο να συνε­χί­σει να λει­τουρ­γεί ως αυτό­νο­μος οργα­νι­σμός. Είστε ικα­νο­ποι­η­μέ­νος;

Μετά την απόφαση που ελήφθη από το δημο­τικό συμ­βού­λιο Ρόδου για την εξαί­ρεση του Μου­σείου από τον νέο νόμο, εμείς φρο­ντί­σαμε άμεσα και απο­στεί­λαμε όλα τα απα­ραί­τητα έγγραφα που τεκ­μη­ρί­ω­ναν το αίτημά μας (μαζί με την απόφαση του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου) στο Υπουρ­γείο Εσω­τε­ρι­κών. Επίσης, ενη­με­ρώ­σαμε όλους τους βου­λευ­τές Δωδε­κα­νή­σου, ενώ απευ­θυν­θή­καμε και προς το Υπουρ­γείο Πολι­τι­σμού, με το οποίο έχουμε συνερ­γα­σία για μια σειρά από προ­γράμ­ματα που έχει το Μουσείο. Η ίδια η υπουρ­γός, Λίνα Μενδώνη, γνω­ρί­ζει πολύ καλά την Συλλογή με τα πολύ­τιμα έργα του Μου­σείου. Όπως έχει ανα­φέ­ρει και η ίδια, το Μουσείο μπορεί να απο­τε­λέ­σει σημείο ανα­φο­ράς και παρά­δειγμα, με τα έργα του, τις εκθέ­σεις που κάνει, τα προ­γράμ­ματα, τις συνερ­γα­σίες του και την εξω­στρέ­φειά του.

Πράγ­ματι είμαστε πολύ ικα­νο­ποι­η­μέ­νοι από τις εξε­λί­ξεις, αφού δεν μιλάμε για ένα απλό νομικό πρόσωπο. Μιλάμε για την δεύτερη πιο σημα­ντική συλλογή έργων τέχνης, μετά την Εθνική Πινα­κο­θήκη. Σε αυτό το μέρος του Αιγαίου, το Μουσείο απο­τε­λεί πόλο Πολι­τι­σμού. Όπως έχω ξαναπεί, οι δωρεές έργων που έχει το Μουσείο, όπως π.χ. του Βάλια Σεμερ­τζίδη και του Δημήτρη Κούκου, μπο­ρού­σαν να ζητη­θούν πίσω από τους δωρητές εάν καταρ­γού­νταν το νομικό πρόσωπο. Κατα­λα­βαί­νουμε όλοι μας, πόσο σοβαρό πλήγμα θα ήταν αυτό για την Ρόδο. Τελικά, τα κατα­φέ­ραμε.

Μιλήστε μας για τον προ­γραμ­μα­τι­σμό του σε δράσεις μέχρι το τέλος του τρέ­χο­ντος έτους –που εκ των πραγ­μά­των, λήγει η θητεία της νυν δημο­τι­κής αρχής.

Όπως είναι γνωστό, επί­κει­ται η ανάληψη καθη­κό­ντων της νέας δημο­τι­κής αρχής. Γι’ αυτό και δεν μπο­ρούμε να κάνουμε μακρο­χρό­νιο προ­γραμ­μα­τι­σμό. Επι­πλέον, ο προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός του 2024, είναι πολύ μειω­μέ­νος οπότε δεν έχουμε περι­θώ­ριο να κάνουμε πολλά. Αυτό δε σημαί­νει όμως, ότι δεν έχουμε έτοιμο πλάνο.

Να σημειώσω εδώ, ότι το 2024 συμπλη­ρώ­νο­νται 60 χρόνια από τα εγκαί­νια του Μου­σείου Νεο­ελ­λη­νι­κής Τέχνης δήμου Ρόδου, ως Δημο­τική Πινα­κο­θήκη. Όπως κατα­λα­βαί­νετε, το 2024, θα είναι ένα επε­τειακό έτος, το οποίο θα πρέπει να περι­λαμ­βά­νει δράσεις, εορ­τα­στικό πρό­γραμμα κ.λπ. Μην ξεχνάμε ότι περι­μέ­νουμε να προ­χω­ρή­σουν και τα έργα στη Δημο­τική Πινα­κο­θήκη που βρί­σκε­ται στην Πλατεία Σύμης ενώ είναι σε εξέλιξη κι άλλες δράσεις. Το Μουσείο, σχε­δί­ασε και φέτος ιδιαί­τερα εορ­τα­στικά εκπαι­δευ­τικά προ­γράμ­ματα και δράσεις, προ­κει­μέ­νου να μετα­φέ­ρει τη μαγεία των εορτών σε μικρούς και μεγά­λους μέσα από την τέχνη, με τρία Σαβ­βα­το­κύ­ριακα γεμάτα δράσεις για μικρούς και μεγά­λους -ήδη ξεκί­νη­σαν από τις 3 Δεκεμ­βρίου και συνε­χί­ζο­νται με Yoga στο Μουσείο, Ταξι­διά­ρικη βαλίτσα για μαθητές Α΄ – Δ΄ δημο­τι­κού, προ­βο­λές κινη­μα­το­γρα­φι­κών ταινιών, καθώς και βιω­μα­τικά εργα­στή­ρια για μικρούς και μεγά­λους. Το πρό­γραμμα ανα­λυ­τικά μπορούν να το βρουν όσοι ενδια­φέ­ρο­νται στην ιστο­σε­λίδα του Μου­σείου

(https://mgamuseum.gr/el/) ενώ για κρα­τή­σεις να απευ­θύ­νο­νται στα τηλέ­φωνά μας.

Πρό­σφατα ανα­κοι­νώ­θηκε ότι ολο­κλη­ρώ­θηκε η ψηφιο­ποί­ηση όλων των έργων του Μου­σείου. Ήταν ένα μεγάλο πόνημα;

Πράγ­ματι, ολο­κλη­ρώ­θηκε η ψηφιο­ποί­ηση όλης της συλ­λο­γής των έργων του Μου­σείου, όπου πάνω από 1.500 έργα τέχνης έχουν φωτο­γρα­φη­θεί και ψηφιο­ποι­η­θεί σε υψηλή ανάλυση (και μερικά, σε περι­ή­γηση 360 μοιρών για να μπορούν να χρη­σι­μο­ποι­η­θούν δια­δι­κτυακά ή για άλλους λόγους).

Σύντομα θα παρα­δο­θεί και ο εξο­πλι­σμός, ώστε να εγκαι­νια­στεί στο Νεστο­ρί­δειο Μέλαθρο (αρι­στερά από την είσοδο) ένας χώρος με ‘ψηφιακή ξεναγό’. Πρό­κει­ται για ένα εικα­στικό κορίτσι βγαλ­μένο από έργο τέχνης του Σικε­λιώτη, η οποία θα… υπο­δέ­χε­ται τους επι­σκέ­πτες, δίδο­ντας χρή­σι­μες πλη­ρο­φο­ρίες! Τα παιδιά θα μπορούν να χρη­σι­μο­ποιούν ψηφιακά γυαλιά για να βλέπουν και να περιερ­γά­ζο­νται τα έργα τέχνης ενώ, δημιουρ­γεί­ται και πλατ­φόρμα ώστε όλα τα σχολεία να έχουν πρό­σβαση στο Μουσείο, στα έργα κ.λπ.

Το Μουσείο γίνεται πλέον ανοιχτό για όλο τον κόσμο και μέσα από διε­θνείς πλατ­φόρ­μες. Επίσης θα υπάρχει το πωλη­τή­ριό μας με αντι­κεί­μενα τα οποία θα είναι από τα έργα του Μου­σείου και θα μπορεί ο επι­σκέ­πτης να αγο­ρά­σει ένα από αυτά, σαν δώρο και να ενι­σχύ­σει τα έσοδα.

Κλεί­νο­ντας, θα ήθελα να τονίσω πως όλα είναι σε μια καλή πορεία. Οδεύ­ο­ντας προς το τέλος του 2023, το Μουσείο μπαίνει πια σε μια άλλη εποχή, έχει πιο σύγ­χρονη λει­τουρ­γία και είναι ανοιχτό προς όλη την τοπική κοι­νω­νία και όχι μόνο!

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.