Απόφαση «χαστούκι» για τις εισπρακτικές εταιρείες από το Mονομελές Πρωτοδικείο Pόδου

Με από­φα­ση που εξέ­δω­σε το Μο­νο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου απορ­ρί­φθη­κε η έφεση που άσκη­σε η ανώ­νυ­μη τρα­πε­ζι­κή εται­ρία «EUROBANK ERGASIAS» κατά ενός ημε­δα­πού, κα­τοί­κου Κρε­μα­στής, για την ακύ­ρω­ση της υπ’ αριθμ.178/2018 ορι­στι­κής από­φα­σης του Ει­ρη­νο­δι­κεί­ου Ρόδου, με την οποία δια­τά­χθη­κε η απο­ζη­μί­ω­σή του για πα­ρά­νο­μη δια­βί­βα­ση σε ει­σπρα­κτι­κή εται­ρεία προ­σω­πι­κών του δε­δο­μέ­νων.

Το πρω­το­βάθ­μιο Δι­κα­στή­ριο ει­δι­κό­τε­ρα, με την υπ’ αριθμ.178/2018 ορι­στι­κή του από­φα­ση, δέ­χθη­κε εν μέρει την αγωγή και υπο­χρέ­ω­σε την εκ­κα­λού­σα να κα­τα­βά­λει το ποσό των 800 ευρώ με τον νό­μι­μο τόκο από την επί­δο­ση της αγω­γής στον ημε­δα­πό.

Ο ενά­γων με την αγωγή του ιστο­ρού­σε ότι οι ενα­γό­με­νες τρα­πε­ζι­κές εται­ρεί­ες με­τα­ξύ των οποί­ων και η εκ­κα­λού­σα προ­έ­βη­σαν σε πα­ρά­νο­μη επε­ξερ­γα­σία των συλ­λε­γέ­ντων από αυτόν προ­σω­πι­κών του δε­δο­μέ­νων με την δια­βί­βα­ση από την εκ­κα­λού­σα στην επί­σης ενα­γό­με­νη εται­ρία ενη­μέ­ρω­σης οφει­λε­τών «Customer Value Management» χωρίς την συ­γκα­τά­θε­σή του, πα­ρα­λεί­πο­ντας να τον ενη­με­ρώ­σουν, όπως όφει­λαν, με τρόπο σαφή για τους σκο­πούς της επε­ξερ­γα­σί­ας κατά το στά­διο συλ­λο­γής των δε­δο­μέ­νων αυτών κατά τον χρόνο κα­τάρ­τι­σης της σύμ­βα­σης δα­νεί­ου αφε­τέ­ρου κατά τον χρόνο πριν από τη δια­βί­βα­σή τους στις εται­ρεί­ες ενη­μέ­ρω­σης οφει­λε­τών για τη μέλ­λου­σα ανα­κοί­νω­ση των προ­σω­πι­κών του δε­δο­μέ­νων προς αυτές.

Επε­σή­μα­νε επί­σης ότι οι εται­ρεί­ες ενη­μέ­ρω­σης οφει­λε­τών πα­ρά­νο­μα επε­ξερ­γά­στη­καν τα προ­σω­πι­κά του δε­δο­μέ­να και τα χρη­σι­μο­ποί­η­σαν κα­λώ­ντας αυτόν σχε­δόν κα­θη­με­ρι­νά και σε ακα­τάλ­λη­λες ώρες και ότι από την πα­ρά­νο­μη δια­βί­βα­ση και επε­ξερ­γα­σία των προ­σω­πι­κών του δε­δο­μέ­νων προ­κλή­θη­κε σ’ αυτόν ηθική βλάβη η οποία συν­δέ­ε­ται αι­τιω­δώς με την πα­ρά­νο­μη και υπαί­τια πα­ρά­λει­ψη της τρά­πε­ζας να τον ενη­με­ρώ­σει για την δια­βί­βα­ση των δε­δο­μέ­νων του και την πε­ραι­τέ­ρω επε­ξερ­γα­σία καθώς και τον σκοπό της επε­ξερ­γα­σί­ας τους.

Με αυτό το πε­ριε­χό­με­νο ζή­τη­σε να υπο­χρε­ω­θεί η εκ­κα­λού­σα (και οι υπό­λοι­πες ενα­γό­με­νες τρα­πε­ζι­κές εται­ρεί­ες) να του κα­τα­βά­λουν εις ολό­κλη­ρον με την ως άνω ανα­φε­ρό­με­νη ενα­γό­με­νη εται­ρεία ενη­μέ­ρω­σης οφει­λε­τών το ποσό των 8.000 ευρώ ως χρη­μα­τι­κή ικα­νο­ποί­η­ση για την ηθική βλάβη που υπέ­στη από την πα­ρά­νο­μη επε­ξερ­γα­σία των προ­σω­πι­κών του δε­δο­μέ­νων.

Το πρω­το­βάθ­μιο δι­κα­στή­ριο με την υπ’ αριθμ. 178/2018 έκανε δεκτή εν μέρει την αγωγή του εφε­σί­βλη­του και υπο­χρέ­ω­σε την εκ­κα­λού­σα να κα­τα­βά­λει στον εφε­σί­βλη­το το ποσό των 800 ευρώ αλ­λη­λεγ­γύ­ως και εις ολό­κλη­ρον με την ως άνω εται­ρεία ενη­μέ­ρω­σης οφει­λε­τών με το νό­μι­μο τόκο από την επί­δο­ση της αγω­γής.

Το Μο­νο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου με την από­φα­σή του δέ­χτη­κε τα εξής:

Ο ενά­γων συ­νή­ψε με την εκ­κα­λού­σα την από 15-6-2011 σύμ­βα­ση το­κο­χρε­ω­λυ­τι­κού δα­νεί­ου η οποία τρο­πο­ποι­ή­θη­κε με 4 πρό­σθε­τες πρά­ξεις. Κατά την σύ­να­ψη της πα­ρα­πά­νω σύμ­βα­σης η εκ­κα­λού­σα τρα­πε­ζι­κή εται­ρεία συ­νέ­λε­ξε από τον εφε­σί­βλη­το τα προ­σω­πι­κά του δε­δο­μέ­να και συ­γκε­κρι­μέ­να το όνομά του, το επώ­νυ­μό του, το όνομα πα­τρός του, την ημε­ρο­μη­νία γέν­νη­σής του, τον αριθ­μό δελ­τί­ου ταυ­τό­τη­τάς του, το ΑΦΜ του, το φύλο του, τη διεύ­θυν­ση κα­τοι­κί­ας του, τον αριθ­μό τη­λε­φώ­νου του, το επάγ­γελ­μά του και άλλα.

Το κα­λο­καί­ρι του έτους 2012 οπότε και ο εφε­σί­βλη­τος άρ­χι­σε να αντι­με­τω­πί­ζει προ­βλή­μα­τα στην απο­πλη­ρω­μή των υπο­χρε­ώ­σε­ων που είχε ανα­λά­βει απέ­να­ντι στην εκ­κα­λού­σα, η εται­ρεία ενη­μέ­ρω­σης οφει­λε­τών με την επω­νυ­μία «Customer Value Management (CVM)» η οποία συ­νερ­γα­ζό­ταν με την εκ­κα­λού­σα τρα­πε­ζι­κή εται­ρεία οχλού­σε επα­νει­λημ­μέ­νως τον εφε­σί­βλη­το τόσο στο κι­νη­τό του τη­λέ­φω­νο όσο και στο στα­θε­ρό πα­ρα­θέ­το­ντας τα προ­σω­πι­κά του στοι­χεία και το ύψος των οφει­λών του, σε διά­φο­ρες ώρες τις ημέ­ρας και το με­ση­μέ­ρι.

Περί αυτών κα­τέ­θε­σε ο μάρ­τυ­ρας από­δει­ξης ενώ­πιον του πρω­το­βάθ­μιου Δι­κα­στη­ρί­ου γιος του ενά­γο­ντος και εδώ εφε­σί­βλη­του ο οποί­ος συ­νοι­κεί με τον τε­λευ­ταίο και είχε τύχει να συ­νο­μι­λή­σει και ο ίδιος με την πα­ρα­πά­νω εται­ρεία ενη­μέ­ρω­σης οφει­λε­τών.

Λόγω των συ­νε­χό­με­νων κλή­σε­ων από τις εται­ρεί­ες ενη­μέ­ρω­σης οφει­λε­τών με­τα­ξύ των οποί­ων και από την ανω­τέ­ρω, ο εφε­σί­βλη­τος ανα­γκά­στη­κε να αλ­λά­ξει αριθ­μό τη­λε­φώ­νου και να απο­στεί­λει την από 17-9-2012 εξώ­δι­κη πρό­σκλη­ση προς τις δα­νεί­στριες τρά­πε­ζες με­τα­ξύ των οποί­ων ήταν και η εκ­κα­λού­σα ζη­τώ­ντας να παύ­σει η διά­θε­ση των προ­σω­πι­κών του στοι­χεί­ων σε τρί­τους και η δια­χεί­ρι­ση αυτών και να τον ενη­με­ρώ­σουν εγ­γρά­φως ποιες εται­ρεί­ες έχουν λάβει από τις τρά­πε­ζες τα προ­σω­πι­κά του στοι­χεία.

Όπως απο­δεί­χθη­κε και δεν αρ­νή­θη­κε ει­δι­κά η εκ­κα­λού­σα οι ανω­τέ­ρω κλή­σεις έλα­βαν χώρα από την εται­ρεία ενη­μέ­ρω­σης οφει­λε­τών στην οποία είχαν δια­βι­βα­στεί τα προ­σω­πι­κά δε­δο­μέ­να του εφε­σί­βλη­του, πλην όμως δεν είναι εφι­κτό να δια­πι­στω­θεί σε τί συ­χνό­τη­τα ελάμ­βα­ναν χώρα και σε ποιες ακρι­βώς ώρες και μέρες ώστε να ελεγ­χθεί αν πα­ρα­βιά­στη­κε το άρθρο 4 παρ.4 του Ν. 3758/2009 και οι αρχές που διέ­πουν την ενη­μέ­ρω­ση οφει­λε­τών για τις λη­ξι­πρό­θε­σμες οφει­λές τους.

Πε­ραι­τέ­ρω, απο­δεί­χθη­κε ότι ο ενά­γων και εδώ εφε­σί­βλη­τος κατά τον χρόνο σύ­να­ψης της σύμ­βα­σης με την τρα­πε­ζι­κή εται­ρεία υπέ­γρα­ψε και τον υπ’ αριθμ. 16.3 γε­νι­κό όρο σύμ­φω­να με τον οποίο «Η τρά­πε­ζα δι­καιού­ται να ανα­θέ­τει κατά την κρίση της την εί­σπρα­ξη των οφει­λο­μέ­νων σε τρίτα φυ­σι­κά ή νο­μι­κά πρό­σω­πα, γνω­στο­ποιώ­ντας σε αυτά τα προ­σω­πι­κά δε­δο­μέ­να Οφει­λέ­τη και Εγ­γυ­η­τή».

Πλην όμως ο ανω­τέ­ρω όρος δεν μπο­ρεί να θε­ω­ρη­θεί ότι κα­λύ­πτει την υπο­χρέ­ω­ση προη­γού­με­νης ενη­μέ­ρω­σης του ενά­γο­ντος για την δια­βί­βα­ση των προ­σω­πι­κών δε­δο­μέ­νων του στην εται­ρεία ενη­μέ­ρω­σης οφει­λε­τών κατά τρόπο σαφή και για τον σκοπό της επε­ξερ­γα­σί­ας από τους απο­δέ­κτες ή τις κα­τη­γο­ρί­ες απο­δε­κτών.

Το­νί­ζε­ται επί­σης ότι, σαφώς προ­κύ­πτει ότι ου­δέ­πο­τε ο εφε­σί­βλη­τος ενη­με­ρώ­θη­κε ή έδωσε την συ­γκα­τά­θε­σή του για την δια­βί­βα­ση των προ­σω­πι­κών του δε­δο­μέ­νων σε εται­ρεία ενη­μέ­ρω­σης οφει­λε­τών ή για την επε­ξερ­γα­σία των προ­σω­πι­κών του δε­δο­μέ­νων από την ως άνω εται­ρεία και για τον σκοπό της επε­ξερ­γα­σί­ας αυτής.

Την υπό­θε­ση χει­ρί­στη­κε η δι­κη­γό­ρος κ. Δέ­σποι­να Κούτ­τη.