ΣΥΡΙΖΑ: Αποχώρησε και ο Νίκος Βούτσης – Τι αναφέρει στην επιστολή του

Λίγο μετά την ανα­κοί­νωση της απο­χώ­ρη­σης του Πάνου Σκουρ­λέτη από τον ΣΥΡΙΖΑ και ο Νίκος Βούτσης κάνει γνωστό ότι φεύγει από το κόμμα. Μεταξύ άλλων ανα­φέ­ρει «εκτιμώ ότι το κόμμα μας, αντί της ανα­γκαίας ανα­σύ­ντα­ξης με παν­στρα­τιά όλων των δυνά­μεων του, υφί­στα­ται πλέον δυστυ­χώς μια κατά­σταση που προ­σο­μοιά­ζει σε πολι­τική ανή­κε­στο βλάβη». Υπεν­θυ­μί­ζε­ται ότι το Σαβ­βα­το­κύ­ριακο συνε­δριά­ζει η ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ. Ο Στέ­φα­νος Κασ­σε­λά­κης ζήτησε δημο­ψή­φι­σμα από τη βάση του κόμ­μα­τος για την απο­πο­μπή τεσ­σά­ρων στε­λε­χών.

Ολό­κληρη η επι­στολή του κ. Βούτση:

Αγαπητή και αγαπητέ, γραμ­μα­τείς του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, σ. Ράνια Σβίγγου και σ. Γιώργο Βασι­λειάδη,

Δεν θα παραστώ στην αυριανή συνε­δρί­αση της Κεντρι­κής Επι­τρο­πής εφόσον με την παρούσα επι­στολή μου δεν θα είμαι πλέον μέλος του κόμ­μα­τος, του οποίου υπήρξα συνι­δρυ­τής και συν­δια­μορ­φω­τής της ταυ­τό­τη­τας και των πολι­τι­κών του μέχρι και σήμερα.

Εκτιμώ ότι το κόμμα μας, αντί της ανα­γκαίας ανα­σύ­ντα­ξης με παν­στρα­τιά όλων των δυνά­μεων του, υφί­στα­ται πλέον δυστυ­χώς μια κατά­σταση που προ­σο­μοιά­ζει σε πολι­τική ανή­κε­στο βλάβη. Δια­μορ­φώ­νε­ται, με απο­κλει­στική ευθύνη του νέου προ­έ­δρου και της περί αυτόν νέας ηγε­τι­κής ομάδας ένα κόμμα, που ανο­μο­λό­γητα προ­σώ­ρας απο­μα­κρύ­νε­ται από την Αρι­στερά και θα δια­γκω­νί­ζε­ται συν τω χρόνω στο χώρο του πολι­τι­κού Κέντρου. Με προφανή αλλοί­ωση ιδε­ο­λο­γι­κών, ταυ­το­τι­κών αλλά και προ­γραμ­μα­τι­κών ζητη­μά­των, τα οποία μέχρι πριν από λίγο καιρό απο­τε­λού­σαν το συλ­λο­γικό πλαίσιο απο­φά­σεων για τη δημιουρ­γία ενός σύγ­χρο­νου, ανοι­κτού και αυτο­νό­ητα δημο­κρα­τι­κού κόμ­μα­τος της Ριζο­σπα­στι­κής Αρι­στε­ράς, δια­κυ­βέρ­νη­σης και κοι­νω­νι­κών αγώνων, ικανό να υπε­ρα­σπι­στεί και να ανα­συν­θέ­σει τις καλύ­τε­ρες παρα­δό­σεις της Αρι­στε­ράς.

Είναι ώρα ευθύνης για όλες και όλους μας και είμαι σίγου­ρος ότι καθένας με αγωνία θέλει να ασκήσει αυτήν την ευθύνη. Σε ότι με αφορά λαμβάνω την απόφασή μου με βάση τις αξίες της «ηθικής της ευθύνης» με την οποία προ­σπά­θησα να συμπο­ρευ­θούμε και να συμβάλω με απόψεις, πάντοτε μέσα στα όργανα του κόμ­μα­τος. Όπως βεβαίως και με την υπε­ρά­σπισή τους στο δημόσιο χώρο και ιδιαί­τερα μέσα στη Βουλή, εφ’ όλης της ύλης των κορυ­φαίων ζητη­μά­των, που προ­έ­κυ­ψαν και ως Αξιω­μα­τική Αντι­πο­λί­τευση απέ­να­ντι στην πολι­τική και το καθε­στώς της Νέας Δημο­κρα­τίας του κ. Μητσο­τάκη.

Προ­φα­νώς, όλα τα παρα­πάνω είτε ως κιν­δύ­νους μετάλ­λα­ξης του κόμ­μα­τος, είτε ως στοι­χεία απο­λο­γι­στι­κών στην πορεία μας και στη συζή­τηση για τον ανα­γκαίο ανα­στο­χα­σμό, θα έπρεπε και το έχουμε κάνει στο παρελ­θόν να τα συζη­τή­σουμε συλ­λο­γικά και συντρο­φικά μέσα στο κόμμα μας. Επ’ αυτού μάλιστα νομίζω ότι δεν μπορεί κανείς να μου υπο­δεί­ξει ότι λει­τούρ­γησα δια­φο­ρε­τικά και από ηγε­τι­κές θέσεις επί δεκα­ε­τίες.

Η παρα­πάνω όμως δια­δι­κα­σία συλ­λο­γι­κής συζή­τη­σης και σύν­θε­σης έχει κατα­στεί απα­γο­ρευ­τική με όρους πολι­τι­κής ενσυ­ναί­σθη­σης και αξιο­πρέ­πειας για πολλούς από εμάς.

Μέρα με τη μέρα τείνει να ηγε­μο­νεύ­σει η κουλ­τούρα, αν είναι δυνατόν στο κόμμα της Ανα­νε­ω­τι­κής Αρι­στε­ράς, για ανα­ζή­τηση ευθυνών σε δια­χρο­νι­κούς δήθεν «υπο­νο­μευ­τές» που στο­χο­ποιού­νται ανοικτά με τα ονο­μα­τε­πώ­νυμα δεκάδων βασικών στε­λε­χών του κόμ­μα­τος. Εξάλλου συντη­ρεί­ται κλίμα για κυνήγι μαγισ­σών, κλίμα εχθρο­πά­θειας και συνα­κό­λουθα ανα­ζή­τη­σης του «αδια­με­σο­λά­βη­του Μεσσία», για τη συνεχή φυγή προς τα μπρος με την αποδοχή ότι «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα».

Τα παρα­πάνω είναι γνωστά διότι και ιστο­ρικά στην «εποχή των τεράτων» δια­μόρ­φω­ναν το σχετικό «αφήγημα», που και στους χώρους της Αρι­στε­ράς απο­τυ­πώ­θηκε σε κατα­δι­κα­σμέ­νες εκ των υστέρων, γκρίζες και μαύρες σελίδες.

Ουδέ­ποτε σιώπησα και στις σωστές και στις λάθος απο­φά­σεις ή και στις κρι­τι­κές ή ριζικές αντι­πα­ρα­θέ­σεις, στις οποίες κατά καιρούς συμ­με­τείχα.

Όλοι και όλες κρι­νό­μα­στε.