Ανησυχία για την κατάρρευση της εξέδρας του φάρου

Εντονη ανη­συ­χία προ­κα­λεί η κατά­σταση που επι­κρα­τεί στο Ακρω­τή­ριο του Ενυ­δρείου Ρόδου, καθώς η εξέδρα μπροστά από το Ενυ­δρείο, όπου βρί­σκε­ται ο φάρος, έχει σχεδόν καταρ­ρεύ­σει, ενώ είναι ορατός ο κίν­δυ­νος να επη­ρε­α­στεί και το ίδιο το μνη­μειακό κτήριο.

Με κοι­νο­βου­λευ­τική του παρέμ­βαση, ο βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου Μάνος Κόν­σο­λας ζητά τη λήψη άμεσων μέτρων προ­στα­σίας τόσο για το Ενυ­δρείο όσο και για τον περι­βάλ­λο­ντα χώρο, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι το πρό­βλημα της διά­βρω­σης έχει λάβει πλέον επι­κίν­δυ­νες δια­στά­σεις.

Ο κ. Κόν­σο­λας τονίζει ότι, ενώ το κτήριο του Ενυ­δρείου ανήκει στο Ελλη­νικό Κέντρο Θαλασ­σίων Ερευνών (ΕΛΚΕΘΕ) και επο­πτεύ­ε­ται από τη Γενική Γραμ­μα­τεία Έρευνας και Και­νο­το­μίας του Υπουρ­γείου Ανά­πτυ­ξης, η εξέδρα και το υπό κατάρ­ρευση τμήμα του συγκρο­τή­μα­τος του φάρου δεν ανήκουν στο ΕΛΚΕΘΕ, αλλά στο Ελλη­νικό Δημόσιο, καθώς απο­τε­λούν δημόσια κτήματα υπό την αρμο­διό­τητα του Υπουρ­γείου Οικο­νο­μι­κών.

Από το 1998 ξεκί­νησε η υπο­σκαφή του φάρου

Η κατάρ­ρευση του συγκρο­τή­μα­τος του φάρου ξεκί­νησε το διήμερο 26-27 Μαρτίου 1998, όταν σφοδροί νοτιο­α­να­το­λι­κοί άνεμοι προ­κά­λε­σαν υπο­σκαφή των θεμε­λίων από τον έντονο κυμα­τι­σμό. Από τότε, η διά­βρωση του ακρω­τη­ρίου των Μύλων, όπου βρί­σκο­νται τα κτήρια του Υδρο­βιο­λο­γι­κού Σταθμού Ρόδου / Ενυ­δρείου και του Φάρου, συνε­χί­ζε­ται με αυξη­μένη ένταση, ιδίως κατά τους χει­με­ρι­νούς μήνες. Κατά τη θερινή περίοδο παρα­τη­ρεί­ται μετα­φορά χαλαρών υλικών προς τη βόρεια πλευρά, ενώ τον χειμώνα, όταν πνέουν θυελ­λώ­δεις νοτιο­α­να­το­λι­κοί άνεμοι, ο σφοδρός κυμα­τι­σμός δια­βρώ­νει ολο­κλη­ρω­τικά τη βόρεια και βορειο­α­να­το­λική παραλία, απο­κα­λύ­πτο­ντας το βρα­χώ­δες υπό­βα­θρο. Η ένταση των φαι­νο­μέ­νων εξαρ­τά­ται κάθε χρόνο από τη διάρ­κεια και τη σφο­δρό­τητα των και­ρι­κών συν­θη­κών, ωστόσο η υπο­σκαφή έχει πλέον φτάσει σε σημείο που απειλεί ευθέως τις εγκα­τα­στά­σεις. Οι ειδικοί επι­ση­μαί­νουν ότι οποιο­δή­ποτε τεχνικό έργο απο­κα­τά­στα­σης του συγκρο­τή­μα­τος του φάρου πρέπει να προη­γη­θεί από πλήρη μελέτη και εφαρ­μογή ολο­κλη­ρω­μέ­νων έργων προ­στα­σίας σε ολό­κληρο το μέτωπο του ακρω­τη­ρίου, από τα βορειο­α­να­το­λικά έως τα βορειο­δυ­τικά, ώστε να προ­στα­τευ­θεί ταυ­τό­χρονα και η βορειο­α­να­το­λική πλευρά του Ενυ­δρείου – Μου­σείου του Υδρο­βιο­λο­γι­κού Σταθμού Ρόδου. Αξίζει να σημειω­θεί ότι στο παρελ­θόν είχε εκπο­νη­θεί μελέτη για την ανά­πλαση και επέ­κταση του Ενυ­δρείου, η οποία προ­έ­βλεπε ριζική ανα­βάθ­μιση των υπο­δο­μών. Στα αισιό­δοξα η νεότερη ένταξη του Ενυ­δρείου σε πρό­γραμμα χρη­μα­το­δό­τη­σης για ενερ­γειακή ανα­βάθ­μιση, με πόρους του ΕΣΠΑ 2021–2027 της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου, ύψους 720.440 ευρώ, γεγονός που έκανε γνωστό πρό­σφατα ο περι­φε­ρειάρ­χης Γιώργος Χατζη­μάρ­κος. Όπως ανέφερε ο περι­φε­ρειάρ­χης, «ο φάκελος του ΕΛΚΕΘΕ αξιο­λο­γή­θηκε θετικά και πλέον οι άνθρω­ποι του Υδρο­βιο­λο­γι­κού Σταθμού έχουν στη διάθεσή τους τους πόρους για να προ­χω­ρή­σουν στην υλο­ποί­ηση του έργου που σχε­δί­α­σαν στις εγκα­τα­στά­σεις τους». Η παρέμ­βαση του κ. Κόνσολα, ωστόσο, υπο­γραμ­μί­ζει την ανάγκη άμεσης διυ­πουρ­γι­κής συνερ­γα­σίας για την προ­στα­σία και απο­κα­τά­σταση του φάρου και της εξέδρας, ώστε να δια­σφα­λι­στεί η στα­τι­κό­τητα και η μακρο­χρό­νια βιω­σι­μό­τητα ενός από τα πιο εμβλη­μα­τικά τοπό­σημα της Ρόδου