Στο γήπεδο προσωρινά πρόσφυγες και μετανάστες-Ανακαταλαμβάνουμε την πόλη μας

Επι­χεί­ρηση του Δήμου Κω για τον καθα­ρι­σμό και την εκκέ­νωση των πάρκων και των δημό­σιων χώρων στο κέντρο της Κω που είχαν κατα­λη­φθεί.

Στο γήπεδο οδη­γού­νται προ­σω­ρινά παρά­νο­μοι μετα­νά­στες και πρό­σφυ­γες.

Ξανα­παίρ­νουμε πίσω την πόλη μας, ανα­κα­τα­λαμ­βά­νουμε και υπε­ρα­σπι­ζό­μα­στε τους δημό­σιους χώρους, τα πάρκα και τις πλα­τείες.

Συνερ­γεία των υπη­ρε­σιών καθα­ριό­τη­τας και πρα­σί­νου του Δήμου Κω μαζί με τη δημο­τική αστυ­νο­μία και με την καθο­δή­γηση του υπευ­θύ­νου πολι­τι­κής προ­στα­σίας του Δήμου Κω κ. Σεβα­στια­νού Μαρα­γκού, ξεκί­νη­σαν από νωρίς το πρωί την ανα­κα­τά­ληψη των δημό­σιων χώρων και των πάρκων του νησιού, που είχαν κατα­λη­φθεί από παρά­νο­μους μετα­νά­στες και πρό­σφυ­γες.

Τα συνερ­γεία του Δήμου έχουν ήδη προ­χω­ρή­σει στην εκκέ­νωση και στον καθα­ρι­σμό του πάρκου της Μητρό­πο­λης και μέρους της οδού Ιππο­κρά­τους.

Η επι­χεί­ρηση συνε­χί­ζε­ται αυτή την ώρα και θα συνε­χι­στεί στους χώρους του ιστο­ρι­κού κέντρου αλλά και στη Β. Γεωρ­γίου.

Οι παρά­νο­μοι μετα­νά­στες και οι πρό­σφυ­γες οδη­γού­νται, προ­σω­ρινά, στο γήπεδο στο οποίο ο Δήμος τοπο­θε­τεί χημικές τουα­λέ­τες.

Σε δήλωση του, ο κ. Σεβα­στια­νός Μαρα­γκός, υπεύ­θυ­νος του τομέα πολι­τι­κής προ­στα­σίας του Δήμου Κω, ανα­φέ­ρει:

” Οι πολίτες ζητούν από το Δήμο Κω να επι­δεί­ξει απο­φα­σι­στι­κό­τητα, να πάρει την κατά­σταση στα χέρια του σε ότι αφορά την απο­κα­τά­σταση της εικόνας στο κέντρο της πόλης.

Η προ­σπά­θεια που κάνουμε βρί­σκε­ται σε εξέλιξη και θα συνε­χι­στεί.

Ήδη απο­κα­τα­στή­σαμε το Πάρκο της Μητρό­πο­λης και θα συνε­χί­σουμε προς το κέντρο αλλά προς τη Β. Γεωρ­γίου.

Η περί­ο­δος ανοχής τελεί­ωσε, η Κως δεν θα μετα­τρα­πεί σε καταυ­λι­σμό.

Μαζί με τους πολίτες και τους φορείς, θα υπε­ρα­σπι­στούμε τους δημό­σιους χώρους οι οποίοι δεν θα ξανα­γί­νουν καταυ­λι­σμός.

Η Πολι­τεία οφείλει να μας βοη­θή­σει, ο Δήμος δεν μπορεί μόνος του να αντι­με­τω­πί­σει και να δια­χει­ρι­στεί το τερά­στιο αυτό πρό­βλημα που γίνεται ακόμα μεγα­λύ­τερο από την άφρονα πολι­τική των αφύ­λα­κτων θαλάσ­σιων συνόρων.”