«Η ανάπτυξη των νησιών μας πρέπει να στηριχθεί στον τουρισμό»

«Έχω μάθει να αι­σιο­δο­ξώ για την έκ­βα­ση των πραγ­μά­των, μόνο αν θεωρώ ότι πρώ­τι­στα έχω κάνει ό,τι είναι δυ­να­τόν γι’ αυτό και πα­ράλ­λη­λα ότι γύρω μου γί­νο­νται ση­μα­ντι­κές και σχε­δια­σμέ­νες προ­σπά­θειες. Η αι­σιο­δο­ξία δεν αρκεί να είναι μόνο αλ­λα­γή τρό­που σκέ­ψης και διά­θε­σης, ενώ την ίδια στιγ­μή πα­ρα­μέ­νου­με αγκι­στρω­μέ­νοι σε πα­λιές πρα­κτι­κές και νο­ο­τρο­πί­ες. Η δι­καιο­λο­γη­μέ­νη αι­σιο­δο­ξία καλ­λιερ­γεί­ται και γί­νε­ται αι­σθη­τή μετά από συ­στη­μα­τι­κή και σκλη­ρή δου­λειά από τον κα­θέ­να μας».

Αυτό δη­λώ­νει, σε συ­νέ­ντευ­ξή του στη “δ”, ο γε­νι­κός γραμ­μα­τέ­ας της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης Αι­γαί­ου κ. Σπύ­ρος Σπυ­ρί­δων και προ­σθέ­τει πως μέρα με την ημέρα η κα­τά­στα­ση και στα οι­κο­νο­μι­κά της χώρας βελ­τιώ­νε­ται.

«Τα απο­τε­λέ­σμα­τα της στα­θε­ρο­ποί­η­σης και της βελ­τί­ω­σης των δει­κτών στην οι­κο­νο­μία έχουν ήδη απο­τυ­πω­θεί. Μένει, αυτό να γίνει αι­σθη­τό, το τα­χύ­τε­ρο δυ­να­τό, στην κα­θη­με­ρι­νό­τη­τά μας και στα νοι­κο­κυ­ριά. Όσο για το που πρέ­πει να εστια­στούν οι προ­σπά­θειες των νη­σιω­τών για να υπάρ­ξει ανά­πτυ­ξη, απα­ντώ λα­κω­νι­κά, στον του­ρι­σμό», δη­λώ­νει ο κ. Σπυ­ρί­δων.

Σε ερώ­τη­ση σχε­τι­κά με τον τρόπο με τον οποίο θα εφαρ­μο­σθεί στην πράξη η νη­σιω­τι­κό­τη­τα, ο κ. Σπυ­ρί­δων δη­λώ­νει:

«Η νη­σιω­τι­κό­τη­τα ή αλ­λιώς η αντι­με­τώ­πι­ση της ιδιαι­τε­ρό­τη­τας και των προ­τε­ραιο­τή­των που έχουν τα νησιά μας, ώστε όχι μόνο να δια­τη­ρή­σουν ή να επα­να­κτή­σουν τη ζω­ντά­νια τους, αλλά και να απε­λευ­θε­ρώ­σουν τις τε­ρά­στιες ανα­πτυ­ξια­κές δυ­να­τό­τη­τες που έχουν, στην πράξη επι­τυγ­χά­νε­ται με ολο­κλη­ρω­μέ­νο σχε­δια­σμό και με αγα­στή άσκη­ση πο­λι­τι­κών μέσα από συ­νέρ­γειες, κάτι που στην Ε.Ε απο­κα­λεί­ται «πο­λυ­ε­πί­πε­δη» δια­κυ­βέρ­νη­ση. Δη­λα­δή σχε­δια­σμέ­νη, συν­δια­μορ­φω­μέ­νη με κα­νό­νες συ­νερ­γα­σί­ας, όπου ο κάθε θε­σμός θα ευ­θύ­νε­ται για ό,τι σαφώς πε­ρι­γρά­φε­ται και του ανα­λο­γεί».

Η συ­νέ­ντευ­ξη του γε­νι­κού γραμ­μα­τέα της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης Αι­γαί­ου, ανα­λυ­τι­κά:

• Ανα­λά­βα­τε πριν λίγο καιρό τα κα­θή­κο­ντά σας. Ποιες είναι οι προ­τε­ραιό­τη­τες που έχετε θέσει για την Απο­κε­ντρω­μέ­νη Διοί­κη­ση Αι­γαί­ου;

Προ­τε­ραιό­τη­τές μας ή πα­ράλ­λη­λες δρά­σεις, απο­τε­λούν:

Πρώ­τον, η γνω­ρι­μία και η ανταλ­λα­γή από­ψε­ων με τους θε­σμι­κούς εκ­προ­σώ­πους και τη νη­σιω­τι­κή κοι­νω­νία, γε­νι­κό­τε­ρα.

Δεύ­τε­ρον, η βελ­τί­ω­ση της ορ­γά­νω­σης των υπη­ρε­σιών της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης, στην κα­τεύ­θυν­ση, να διευ­κο­λύ­νει και να επι­τα­χύ­νει τις δρά­σεις της Αυ­το­διοί­κη­σης και του ιδιω­τι­κού τομέα και όχι να προ­κα­λεί πρό­σθε­τες αγκυ­λώ­σεις.

Και τέλος, ο συ­ντο­νι­σμός της απα­ραί­τη­της συ­νερ­γα­σί­ας που πρέ­πει να υπάρ­ξει με­τα­ξύ Κρά­τους και Αυ­το­διοί­κη­σης Α΄και Β’ βαθ­μού, ώστε, αλ­λά­ζο­ντας δομές και νο­ο­τρο­πί­ες, η χώρα να προ­χω­ρή­σει μέσα από έναν κοινά δια­μορ­φω­μέ­νο στρα­τη­γι­κό σχε­δια­σμό, που στο­χεύ­ει στην επι­τά­χυν­ση της ανά­πτυ­ξης, η οποία απο­τε­λεί προ­ϋ­πό­θε­ση για τη στα­δια­κή βελ­τί­ω­ση του βιο­τι­κού επι­πέ­δου των συ­μπο­λι­τών μας και κα­τα­πο­λέ­μη­ση της Εθνι­κής μά­στι­γας που απο­τε­λεί η ανερ­γία και ιδιαί­τε­ρα εκεί­νη των νέων παι­διών μας.

• Ποια είναι τα κυ­ριό­τε­ρα προ­βλή­μα­τα που σας έχουν θέσει τόσο οι πο­λί­τες όσο και οι εκ­πρό­σω­ποι των φο­ρέ­ων με τους οποί­ους εί­χα­τε συ­να­ντή­σεις;

Όπως πολύ καλά γνω­ρί­ζε­τε, το πλε­ο­νέ­κτη­μα της φυ­σι­κής πο­λυ­μορ­φί­ας που χα­ρα­κτη­ρί­ζει τα νησιά μας, αντα­να­κλά­ται και στην πο­λυ­μορ­φία πολ­λές φορές, των ανα­γκών, που ενώ για όλα τα νησιά είναι κοι­νές, ωστό­σο ο βαθ­μός προ­τε­ραιό­τη­τας και η αξιο­λό­γη­σή τους ποι­κί­λει από νησί σε νησί.

Με­τα­ξύ όμως αυτών, θα ξε­χώ­ρι­ζα δύο, το δι­καί­ω­μα σε ασφα­λή, επαρ­κή και αξιό­πι­στη συ­γκοι­νω­νία (θα­λάσ­σια και ενα­έ­ρια), καθώς και τη βελ­τί­ω­ση της πα­ρο­χής υγειο­νο­μι­κής φρο­ντί­δας, με προ­τε­ραιό­τη­τα την έγκαι­ρη δια­κο­μι­δή ια­τρι­κών πε­ρι­στα­τι­κών στα νη­σιω­τι­κά νο­σο­κο­μεία και στο κέ­ντρο.

• Πώς μπο­ρεί να εφαρ­μο­σθεί στην πράξη η νη­σιω­τι­κό­τη­τα, ει­δι­κά τώρα;

Η νη­σιω­τι­κό­τη­τα ή αλ­λιώς η αντι­με­τώ­πι­ση της ιδιαι­τε­ρό­τη­τας και των προ­τε­ραιο­τή­των που έχουν τα νησιά μας, ώστε όχι μόνο να δια­τη­ρή­σουν ή να επα­να­κτή­σουν τη ζω­ντά­νια τους, αλλά και να απε­λευ­θε­ρώ­σουν τις τε­ρά­στιες ανα­πτυ­ξια­κές δυ­να­τό­τη­τες που έχουν, στην πράξη επι­τυγ­χά­νε­ται με ολο­κλη­ρω­μέ­νο σχε­δια­σμό και με αγα­στή άσκη­ση πο­λι­τι­κών μέσα από συ­νέρ­γειες, κάτι που στην Ε.Ε απο­κα­λεί­ται «πο­λυ­ε­πί­πε­δη» δια­κυ­βέρ­νη­ση. Δη­λα­δή σχε­δια­σμέ­νη, συν­δια­μορ­φω­μέ­νη με κα­νό­νες συ­νερ­γα­σί­ας, όπου ο κάθε θε­σμός θα ευ­θύ­νε­ται για ό,τι σαφώς πε­ρι­γρά­φε­ται και του ανα­λο­γεί.

Αυτό, δε, θα πα­ρά­ξει απο­τε­λέ­σμα­τα που θα γί­νουν ορατά στους κα­τοί­κους των νη­σιών μας, αν με­τα­φρα­στεί σε αλ­λα­γές και εκ­συγ­χρο­νι­σμό του νο­μο­θε­τι­κού πλαι­σί­ου, εφαρ­μο­γή ει­δι­κών πο­λι­τι­κών και συ­νέρ­γεια με τον ιδιω­τι­κό τομέα και την κοι­νω­νία, σε ευ­ρω­παϊ­κό, εθνι­κό και το­πι­κό επί­πε­δο. Την πε­ρί­ο­δο αυτή στα ευ­ρω­παϊ­κά αυ­το­διοι­κη­τι­κά όρ­γα­να, αλλά και στο Ευ­ρω­κοι­νο­βού­λιο, συ­ζη­τού­νται ει­δι­κές πο­λι­τι­κές και μέτρα που πρέ­πει να σχε­δια­στούν και να υλο­ποι­η­θούν σε πε­ριο­χές της Ευ­ρώ­πης, που χα­ρα­κτη­ρί­ζο­νται για την ιδιο­μορ­φία τους, πε­ριο­χές όπου ο κα­νό­νας και η ορι­ζό­ντια εφαρ­μο­γή, όχι μόνο δεν λύ­νουν προ­βλή­μα­τα αλλά πολ­λές φορές πε­ρι­πλέ­κουν και δυ­σκο­λεύ­ουν την υλο­ποί­η­ση πρα­κτι­κών και λο­γι­κών λύ­σε­ων.

• Ποια είναι η θέση σας για τη με­τα­φο­ρά των τσιγ­γά­νων, που έχει γίνει αιτία διε­νέ­ξε­ων στη Ρόδο;

Το θέμα των ρομά απα­σχο­λεί, σε δια­φο­ρε­τι­κή έκτα­ση και μορφή, σχε­δόν όλη τη χώρα αλλά είναι αλή­θεια ότι στη Ρόδο έγινα απο­δέ­κτης της ανά­γκης να παρ­θούν μέτρα το τα­χύ­τε­ρο δυ­να­τό. Πι­στός στις από­ψεις που πα­ρέ­θε­σα σε προη­γού­με­νη ερώ­τη­σή σας, είμαι βέ­βαιος ότι σε συ­νερ­γα­σία με τους το­πι­κούς φο­ρείς, τα αρ­μό­δια υπουρ­γεία και πρω­τί­στως με τους ρομά συ­μπο­λί­τες μας, μπο­ρού­με και οφεί­λου­με να βελ­τιώ­σου­με ει­κό­νες και συ­μπε­ρι­φο­ρές που δεν μας κά­νουν υπε­ρή­φα­νους.

• Με αφορ­μή την πο­λυ­ε­τή θη­τεία σας στην το­πι­κή αυ­το­διοί­κη­ση, θε­ω­ρεί­τε πως οι εκλεγ­μέ­νοι στον α’ και β’ βαθμό το­πι­κής αυ­το­διοί­κη­σης έχουν να αντι­με­τω­πί­σουν με­γα­λύ­τε­ρα προ­βλή­μα­τα; Θα έχουν στή­ρι­ξη από την Απο­κε­ντρω­μέ­νη Διοί­κη­ση Αι­γαί­ου στον αγώνα τους;

Όλοι μας, όπως και ο κα­θέ­νας μας στην προ­σω­πι­κή του ζωή, εί­μα­στε ανα­γκα­σμέ­νοι να κι­νη­θού­με σε ένα χα­λε­πό από την κρίση τοπίο, από το οποίο για να βγού­με απαι­τεί­ται να κά­νου­με πε­ρισ­σό­τε­ρα με μι­κρό­τε­ρες οι­κο­νο­μι­κές δυ­να­τό­τη­τες.
Η στή­ρι­ξη, που ρω­τά­τε αν θα υπάρ­ξει από την Απο­κε­ντρω­μέ­νη Διοί­κη­ση, την αντι­λαμ­βά­νο­μαι ως υπο­χρέ­ω­ση που θα διευ­κο­λύ­νει τους εκ­προ­σώ­πους των το­πι­κών κοι­νω­νιών, θα επι­λύ­σει, σε συ­νερ­γα­σία με τα αρ­μό­δια υπουρ­γεία, θέ­μα­τά τους, και θα μειώ­σει δρα­στι­κά αγκυ­λώ­σεις, που κυ­ρί­ως προ­έρ­χο­νται από τη στενή ερ­μη­νεία νο­μο­θε­τη­μά­των. Οι άν­θρω­ποι της Αυ­το­διοί­κη­σης, του­λά­χι­στον όσοι με γνω­ρί­ζουν από το πα­ρελ­θόν ή ανταλ­λά­ξα­με πρό­σφα­τα από­ψεις, γνω­ρί­ζουν ότι για μένα απο­τε­λεί κα­θή­κον να σταθώ δίπλα στους εκ­προ­σώ­πους της νη­σιω­τι­κής μας κοι­νω­νί­ας και τους κα­τοί­κους της.

• Πώς θα πρέ­πει να αξιο­ποι­η­θούν οι πόροι του νέου ΕΣΠΑ και τι πρέ­πει να γίνει ώστε να ξε­κι­νή­σει το πρό­γραμ­μα να υλο­ποιεί­ται σύ­ντο­μα;

Οι πόροι του ΕΣΠΑ, του μο­να­δι­κού ίσως ση­μα­ντι­κού για την πε­ρί­ο­δο αυτή χρη­μα­το­δο­τι­κού ερ­γα­λεί­ου, πρέ­πει να αξιο­ποι­η­θούν με τρόπο που δυ­στυ­χώς δεν εφαρ­μό­στη­κε, σε ικα­νο­ποι­η­τι­κό του­λά­χι­στον βαθμό, στα προη­γού­με­να συγ­χρη­μα­το­δο­τού­με­να από την Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση προ­γράμ­μα­τα. Ο τρό­πος αυτός συ­νί­στα­ται στο αυ­το­νό­η­το.

Δη­λα­δή, οι δρά­σεις και τα έργα να υπα­κού­ουν σε έναν ορ­θο­λο­γι­κά δια­μορ­φω­μέ­νο στρα­τη­γι­κό σχε­δια­σμό, που επι­τα­χύ­νει την ανά­πτυ­ξη, ικα­νο­ποιεί πραγ­μα­τι­κές προ­τε­ραιό­τη­τες και πα­ρά­γει προ­στι­θέ­με­νη αξία.

Δυ­στυ­χώς, αυτό που κατά κα­νό­να βιώ­σα­με στη χώρα μας τα προη­γού­με­να χρό­νια, ήταν η έλ­λει­ψη της πα­ρα­πά­νω στρα­τη­γι­κής και η υλο­ποί­η­ση απλά λί­στας έργων που μπο­ρεί να ικα­νο­ποί­η­σαν, με τη στενή έν­νοια, το­πι­κές κοι­νω­νί­ες ή εκ­προ­σώ­πους θε­σμών, αλλά δεν αξιο­ποιού­σαν, με τον κα­λύ­τε­ρο τρόπο, τις ευ­και­ρί­ες που μας δό­θη­καν. 
Δεν μας τιμά ότι μετά από πέντε Κοι­νο­τι­κά Πλαί­σια Στή­ρι­ξης, μαζί με τα Με­σο­γεια­κά Ολο­κλη­ρω­μέ­να Προ­γράμ­μα­τα, δεν έχου­με λύσει ακόμα βα­σι­κά θέ­μα­τα που αφο­ρούν στους οδι­κούς άξο­νες ,στην επε­ξερ­γα­σία και διά­θε­ση στα­θε­ρών και υγρών απο­βλή­των ή στην επάρ­κεια πό­σι­μου νερού, ακόμα και σε πε­ριο­χές της Ηπει­ρω­τι­κής Ελ­λά­δας. Πρέ­πει να τε­λειώ­σου­με άμεσα με τις βα­σι­κές μας υπο­δο­μές και να δια­θέ­σου­με πό­ρους για την επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τα και την αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τα της κοι­νω­νί­ας μας, που θα εγ­γυ­η­θούν ανά­πτυ­ξη και θέ­σεις ερ­γα­σί­ας.

• Αι­σιο­δο­ξεί­τε για την πο­ρεία των οι­κο­νο­μι­κών της χώρας, καθώς οι προ­ο­πτι­κές άρ­χι­σαν να γί­νο­νται κα­λύ­τε­ρες; Πού θα πρέ­πει να εστια­στούν οι προ­σπά­θειες των νη­σιω­τών για να έρθει ανά­πτυ­ξη στο Αι­γαίο;

Έχω μάθει να αι­σιο­δο­ξώ για την έκ­βα­ση των πραγ­μά­των, μόνο αν θεωρώ ότι πρώ­τι­στα έχω κάνει ό,τι είναι δυ­να­τόν για αυτό και πα­ράλ­λη­λα ότι γύρω μου γί­νο­νται ση­μα­ντι­κές και σχε­δια­σμέ­νες προ­σπά­θειες.

Η αι­σιο­δο­ξία δεν αρκεί να είναι μόνο αλ­λα­γή τρό­που σκέ­ψης και διά­θε­σης, ενώ την ίδια στιγ­μή πα­ρα­μέ­νου­με αγκι­στρω­μέ­νοι σε πα­λιές πρα­κτι­κές και νο­ο­τρο­πί­ες. Η δι­καιο­λο­γη­μέ­νη αι­σιο­δο­ξία καλ­λιερ­γεί­ται και γί­νε­ται αι­σθη­τή μετά από συ­στη­μα­τι­κή και σκλη­ρή δου­λειά από τον κα­θέ­να μας.

Ναι, πι­στεύω ότι μπο­ρού­με, μέρα με τη μέρα, να πη­γαί­νου­με όλο και κα­λύ­τε­ρα. Τα απο­τε­λέ­σμα­τα της στα­θε­ρο­ποί­η­σης και της βελ­τί­ω­σης των δει­κτών στην οι­κο­νο­μία, έχουν ήδη απο­τυ­πω­θεί. Μένει, αυτό να γίνει αι­σθη­τό, το τα­χύ­τε­ρο δυ­να­τό, στην κα­θη­με­ρι­νό­τη­τά μας και στα νοι­κο­κυ­ριά. Όσο για το που πρέ­πει να εστια­στούν οι προ­σπά­θειες των νη­σιω­τών για να υπάρ­ξει ανά­πτυ­ξη, απα­ντώ λα­κω­νι­κά, στον του­ρι­σμό. Στο χερ­σαίο και θα­λάσ­σιο του­ρι­σμό, που απο­τε­λεί τον δυ­να­μι­κό πυ­λώ­να για τη χώρα μας και το συ­γκρι­τι­κό πλε­ο­νέ­κτη­μα των νη­σιών μας.